bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Rayonhoofd


Vandaag was het feest. In het plaatselijke theater werd een festival georganiseerd met als thema “Istanbul”. Twee jaar geleden verleende bitch ook al haar medewerking aan dit feest. Toen maakte zij met twee leuke collega’s tulpen van vouwblaadjes en van stof. Dit jaar gingen de plannen dezelfde kant op, maar toen de flyer eenmaal gedrukt was, bleek dat bitch er niet op stond. De organisatie was vergeten dat ze bitch in het najaar al gevraagd hadden. Maar als bitch vrijwilliger wilde zijn, was er genoeg werk te verzetten. En zo werd bitch gebombardeerd tot rayonhoofd in de Heinekenfoyer. Dat klinkt veelbelovend, maar er was geen bier.

In de Heinekenfoyer waren drie activiteiten gepland. De eerste was een waarzegster. Zij had een spannend hoekje met veel kussens en een klamboe en een hoop geheimzinnige voorwerpen. Het grootste deel van de foyer was in gebruik als ruimte waar 10 schminksters ontzettend hun best deden om de stroom schminkgegadigden bij te houden. Helemaal achterin was een voorleeshoekje, waar een leuk prentenboek werd voorgelezen in het Turks en in het Nederlands.

Het festival werd een groot succes. De mensen die het konden weten, schatten dat er zo’n 1100 mensen geweest zijn. Dat is veel. En dat was in het rayon van bitch te merken. Hoewel op alle briefjes, bordjes en roosters stond dat de activiteiten op de tweede etage pas om 14.15 uur – na de opening – zouden beginnen, liep het meteen vanaf 13.00 uur storm. Voor de schminkbrigade was dat geen probleem. Zij zaten klaar en gingen meteen aan de slag. Er waren bankjes om de enorme toeloop aan schminbaar volk op te vangen en met hulp van enige vrijwilligers liep dat op een gegeven moment wel goed. Voor het voorlezen en de waarzegster was er ook meer dan voldoende belangstelling. Helaas begonnen die echt pas om kwart over twee. Dus daar moest het een en ander geregeld worden. Met enige dwang wist bitch, bijgestaan door een groepje vriendelijke, Turkse assistentes, de meute terug te dringen tot onderaan de trap. Alleen met goedkeuring van bitch werd nieuw volk toegelaten op de tweede etage.

Vooral de wachtrij voor de waarzegster bleef maar groeien. Sommige mensen hebben drie kwartier tot een uur in de rij gestaan voor een koffiedikleesbeurt die absoluut nep was. Bitch leefde zich uit door af en toe mensen die naar buiten kwamen bij de waarzegster opvang te bieden. Gaat het? Kunt u uw toekomst aan? Dat leverde veel leuke reacties vanuit de wachtrij op. Tot ver na 5 uur was de waarzegster bezig met voorspellen en – vertelde ze later  –  gokken wat de mensen wilden horen.

Het voorlezen was in eerste instantie ook zeer geliefd, maar toen bleek dat daar ook pas om 14.15 uur gestart zou worden, haakten veel mensen af. Voor een waarzegster willen ze wel wachten, voor het voorlezen niet. Jammer, want het was een leuk verhaal over een jongen die koekjes bakt voor zijn opa. Een Nederlandse oma-achtige mevrouw las in het Nederlands voor en een jonge Turkse mevrouw las de Turkse versie voor. Na één voorleesronde verschenen er geen geïnteresseerden meer. Zo af en toe kwam er een kind dat moest wachten voor de schmink even bij de dames langs, maar meer werd het niet. De Turkse mevrouw zorgde voor een hoop onrust. Veel mensen hadden haar naam gezien en kwamen bij bitch informeren of ze het echt was. Bitch zei natuurlijk van wel, maar tijdens een gesprekje met de mevrouw bleek dat een beroemde zangeres/actrice in Turkije onder de zelfde naam door het leven gaat. Vandaar de verwarring. En bitch heeft tegen een aantal enthousiaste mannen gezegd dat ze echt zomaar in het wild rondliep in het theater.

Het schminken ging als een speer. In het begin van de week was er nog een paniekmailtje van de organisatie gekomen dat er schminkers tekort waren. Vanwege de reuma kan bitch dit zelf niet, maar een mailing naar een aantal contacten uit privé en werk leverde toch vier enthousiaste schminkdames op. Er werden prinsesjes, spidermannen, octopussen, katten, zombies, batmans, dalmatiërs en nog veel meer geschminkt. Behalve met het regelen van de aan- en afvoer van  gasten, hield bitch zich bezig met het verversen van het schminkwater, met het opruimen van de gebruikte tissues en het steeds maar opnieuw aansporen van de vrijwilligsters. Ze deden braaf wat gevraagd werd, maar meer ook niet. 

Tegen 17 uur begon het eindelijk wat rustiger te worden. Zachtjes aan werd begonnen met opruimen en om half zes was de Heinekenfoyer opgeruimd, verlaten en donker. Op andere etages viel nog genoeg te doen dus ook daar wierp bitch zich op het opruimen van papieren, potloden, flesjes, kopjes, enz. Tot slot van deze drukke dag werd er gegeten in het restaurant. Er was Turkse soep, Turkse pizza en Chinees. Bitch deelde een tafel met een paar dames die in het theater werken en met een Turkse cabaretière en haar man. Gezellig gekletst, lekker gegeten en uiteindelijk moe maar tevreden naar huis. Het was een goeie dag!

Advertenties
2 reacties »

Te vroeg

Deze blog gaat niet over het tijdstip waarop bitch doorgaans op school arriveert, maar over de natuur. Omdat het een mooie zonnige zondagmiddag was en de afspraak van bitch niet doorging, besloot zij lopend naar de plaatselijke supermarkt te gaan om het een en ander voor het avondeten aan te schaffen. We waren uitgegaan van een middagje borrelen en dan lekker makkelijk een pizzaatje in de oven. Maar nu de borrel – met dank aan bitchgenoot –  niet doorging, kon er best gekookt worden.
Al wandelend langs tuintjes en perkjes viel het bitch ineens op dat er al bloemetjes in sommige planten zaten. De bomen zijn nog keurig kaal, maar in het grasveld stonden al madeliefjes. Verderop in een tuintje stond een vlierachtige struik te bloeien terwijl de paarse besjes er nog aanhingen. Nog een tuintje verderop stond een lief lichtpaars bloemetje vreselijk zijn best te doen. Net zo’n bloemetje stond tussen de fietsen van bitchkind te lonken en in de voortuin zijn de narcissen al druk aan het groeien. En vanavond gaat het vriezen. Dat kan niet goed gaan! Maar bitch heeft ze vastgelegd zodat er in elk geval bewijs is!   

5 reacties »

Rekenles

En inderdaad… Zodra de vakantie voorbij is, stopt de verbale diarree. Gewoon te weinig tijd. Maar vandaag toch maar een verhaal.

In een groep die momenteel erg onrustig is, moest mijn stagiair een rekenles geven. Over meten/meetkunde. Tijdens de vakantie was er per e-mail contact geweest over de inhoud van de les en de samenstelling van de groepjes waarin gewerkt zou worden.
Vandaag was het dus zover. In de klas stond een grote bak met meetmateriaal (linten, duimstokken en rolmaten), er waren ruitjesblaadjes en er was een leuke opdracht. Meet met je groepje de klas, de hal, de schuur, het kantoor, de kleutergang, de grote zaal, het plein of de omtrek van het gebouw op en maak hier een plattegrond van. Bitch startte de les met de mededeling dat er vandaag niet gewaarschuwd zou worden. Wie raar deed, kon gelijk aan de slag met werk uit het boek. Deze deal bleek stagiair ook al bedacht te hebben.
Hij maakte nog enkele aanvullende afspraken en tot bitch’ verrassing toog het volk enthousiast aan het meten en overleggen. Er waren wel wat struikelblokken. De grote zaal was in gebruik voor het afnemen van toetsen. Het kantoor stond vol met mensen die niet voorbereid waren op de rekenactiviteit en dus een beetje (lees: erg) in de weg stonden. Het drietal liet zich niet afschrikken en dook onder kasten en bureaus om de lengte en de breedte op te meten. Maar wat was nou precies de lengte? En wat de breedte? Daar moest bitch even assisteren. In de kleutergang liep fietsvriendin steeds (met opzet?) heen en weer van haar kantoor naar het tegenoverliggende lokaal waardoor de opmeters steeds hun lintje moesten laten zakken. Het advies om langs de grond te meten kwam daar wel erg goed uit. Verderop in die gang bleken de kleuters ook geïnteresseerd. De groepjes die buiten aan het meten waren, hadden erg last van de wind. Of het meetlint of het opschrijfblaadje waaide weg. En hadden ze nou al 2 keer of 3 keer 20 meter afgepast. Rond een groot deel van de school staan struiken. Ook heel fijn.
Wie klaar was mocht in de klas de plattegrond gaan tekenen. Met genoegen hoorde bitch hoe er echte rekengesprekken plaatsvonden. Over lengte en breedte, natuurlijk. Maar ook over of het kon dat de klas 8 vierkante meter was. En daarbij verwezen ze naar de vierkante meter die vorig jaar met gekleurd tape was afgezet op de vloer. Of het voor een plattegrond handig/nodig was om de inhoud van de schuur uit te rekenen.
Stagiair hield zich keurig aan de planning. Na een half uur zat iedereen weer in de klas en werd er druk getekend. De slot opdracht was proberen of alle verzamelde informatie in één plattegrond verwerkt kon worden. Daarbij moest er natuurlijk met schaal gewerkt worden. Jammer genoeg had de groep die het gebouw rondom gemeten had, de tekening niet helemaal goed gemaakt. Van de L-vorm van het gebouw ontbrak de lange poot. Daarin ligt de opgemeten kleutergang en die kon niet geplaatst worden omdat die vleugel er dus niet was. Maar ze hebben het geprobeerd en ze vonden het leuk.

Wat bitch vooral erg blij maakte, was dat het geheel probleemloos verliep. Kennelijk had stagiair goede groepjes geformeerd en viel de opdracht in goede aarde. Heerlijk!  Tijd voor een tienuurtje en een bakkie koffie!

4 reacties »

Dingen doen

De afgelopen dagen heeft bitch van alles gedaan. Veel daarvan is niet het vermelden waard, maar een paar dingen wel.

Yora Rienstra
Donderdagavond gingen bitch en -genoot naar het theater. Zo af en toe bezoekt dit duo minder bekend talent. Omdat dat spannend is en natuurlijk ook omdat dat voorstellingen met korting zijn. Je bent Hollander of je bent het niet. Yora Rienstra is nieuw cabarettalent. In 2009 won ze de jury- en de publieksprijs op het Amsterdams Kleinkunstfestival. Qua stem doet ze erg denken aan Claudia de Breij. Ze zingt hartstikke mooi. De conferences zouden wel wat scherper en wat sneller mogen maar al met al hebben we erg gelachen. Favoriet bij bitchgenoot en bitch zelf was het nummer “gevoelig liedje”. Een leuke parodie waarin Yora uitlegt wat de opbouw is van een gevoelig liedje. Maar het succes lag aan het einde. Bitchgenoot ergert zich bij de televisie altijd erg aan zingende dames die raar doen met de microfoon. Raar doen betekent dan steeds je vingers optillen alsof je blokfluit speelt. Het voegt niets toe en het ziet er dom uit. Yora deed dat zo vol overtuiging dat we er allebei vreselijk van moesten lachen.

Moondance
Zaterdagavond was er in wereldstad Akersloot een optreden van de band Moondance. Eigenlijk zou bitch hier met fietsvriendin heen, maar daar paste het slecht in het schema van de rest van het gezin. Dan maar even kijken of bitchkind er zin in had, maar dat had hij dus helemaal niet. Een berichtje op facebook wekte de interesse van een collega. Het leek bitch wel leuk om samen te gaan maar de collega had niet gezien dat bitch gereageerd had. Dus bij gebrek aan reactie vertrok bitch tegen kwart voor tien helemaal alleen naar Akersloot. Moeder gaat stappen! Onderweg belde de collega nog, dat ze het antwoord op facebook had gezien, maar veel te laat. Bitch reed ondertussen al bij de Krokodil. Dat werd dus niks. Maar toen bitch een halfuurtje genoten had van de muziek van Moondance, verscheen de collega alsnog, vergezeld van een medemoeder. Met zijn drieën hebben we tot kwart voor één staan luisteren naar de muziek. Lag lekker in het gehoor, af en toe lekker meezingen en voor de rest doorzakken op cola en spa blauw. De muziek begon vrij rustig, maar werd naarmate de avond vorderde steeds harder. Praten werd onmogelijk hoewel de heren die het uitzicht van bitch blokkeerden vrolijk door babbelden. Heel hard en steeds de hoofden naar elkaar toe bewegend. Bitch werd er een beetje zenuwachtig van.
Hamvraag: waarom kiest bitch ervoor om op een willekeurige zaterdag in januari te gaan luisteren naar een redelijk onbekende band in een onherbergzaam oord als Akersloot? Simpel: de IB’er van de school van bitch drumt in Moondance. En hij had de collega’s uitgenodigd. Hij waagde zich zelfs aan het zingen van een liedje en dat deed hij erg goed.
Om kwart over 1 was bitch weer thuis. Ze trof de mannen daar nog wakker op de bank aan. Niet uit betrokkenheid maar gewoon omdat het kon en omdat de televisie nog wat te bieden had. Maar bitch vond het wel gezellig. 

Bitchkind
Ja, daar ging zo ongeveer de hele zondag aan op. Nou ja, de zondagmiddag. Want die kamer was dus nog niet klaar na de opruimactie van woensdag. Dus om 2 uur bestegen wij de trappen naar zolder en gingen verder waar we woensdagmiddag gestopt waren. Heel veel weggegooid. Veel spullen ook die naar de school van bitch mogen (autootjes, lege schriften, K’nex, multoblaadjes, boeken, magneetjes, enz.). Alle boeken gestoft en gesorteerd op terug op de plank / niet op de plank maar wel bewaren / weg. Ook de inhoud van de diverse kasten en laatjes werd doorgespit en na bijna 4 uur was alles opgeruimd, schoon en fris. Nieuwe posters aan de muur. Alle 67 badeendjes in bad gedaan en opnieuw een plekje gegeven. Eén keer hoofd gestoten, één punaise in de voet, één veertje van een ouderwetse floppy disk in de voet en nog veel meer wonderlijke zaken. Onze jonge onderzoeker had zelfs in een kastje met spellen e.d. een bakje staan waarin hij ooit (?) geprobeerd had rumrozijnen te maken. Geen rozijn meer te vinden en het bakje lekte… Blèh!
Toen we klaar waren stond beneden de lasagne klaar. Leve de bitchgenoot! 

     

3 reacties »

Ervoor – erna

Bitchkindbureau ERVOOR

Er werd alweer en poosje gedreigd in het bitchgezin: “In de vakantie pakken we je kamer maar weer eens aan.” De dreiger was bitch, slachtoffer was bitchkind. Toegegeven, hij is erfelijk belast. Maar als exoppaspoetsvriendin niet meer wil poetsen in de kamer van bitchkind dan wordt het tijd er iets aan te doen. Zo gedreigd, zo gedaan.
Woensdagochtend om 9 uur ging de wekker (het is natuurlijk wel vakantie!) en om 10 uur startte de klus. Al een paar maanden geleden, misschien zelfs wel een jaar, had bitch de berg op het bureau omgezet in gesorteerde stapels. Het enige dat bitchkind nog moest doen was die stapels opbergen in mappen, kasten, laatjes of het grijze archief. Dat was er helaas nooit van gekomen. Over de zorgvuldig gesorteerde stapels heen had zich een nieuwe berg gevormd. Heel voorzichtig, om lawine-effecten te voorkomen, bouwde bitch de berg af. Deze keer werden er geen nieuwe stapels gemaakt, maar bitchkind zat met de perforator en diverse mapjes klaar om alles echt op te bergen. Gelukkig was hij ook weer een jaartje ouder en wijzer geworden. Dingen die vorig jaar echt nog niet weg mochten, konden nu probleemloos in de papierbak. Dat scheelde een hoop. Oude examenbundels, verpakkingen van scheerapparaat, wii-onderdelen, koptelefoon, enz. verdwenen richting afvalbak. Uiteraard keurig gesorteerd voor een verantwoorde gescheiden afvalverwerking. Tot onze grote vreugde kwam uit de berg ook het paspoort van bitchkind tevoorschijn. Dat was hij al sinds de zomervakantie kwijt.

Bitchkindbureau ERNA

Het zou natuurlijk leuk geweest zijn als we aan het einde van de dag met een tevreden gevoel de keurig opgeruimde en schoongemaakte kamer hadden kunnen fotograferen. Maar helaas, ook bitchkind heeft vakantie en had voor de middag een afspraak met een collega gemaakt om een film te kijken. Dus de werkzaamheden werden gestopt, de resterende stapels (vooral studieboeken) gingen terug op het bureau en er werd een vervolgafspraak gemaakt voor vandaag, donderdag. Inmiddels is het half 11 en bitch zit op de bank te bloggen. Van bitchkind geen spoor. Vanmiddag heeft hij weer een belangrijke filmafspraak, deze keer om de laatste delen van Harry Potter te kijken met Laura. De collega van gisteren is ook een Laura, maar dan weer een andere.

Eettafel ERVOOR

Omdat bitch niet uitgenodigd was voor de film, ging zij beneden aan de slag met het opruimen van de kerstversiering. De ballen waren al uit de boom, maar nog niet in de dozen. Dat werd de eerste klus. Vervolgens was het tijd voor de lampjes. Eerst maar eens de tuin in voor de nieuw aangeschafte buitenverlichting. Het was zowaar even droog. Bitchkind had de lampjes over de taxus heen gedrapeerd. Hij is ietsje langer dan bitch, dus voor hem geen probleem. Voor bitch helaas wel: de lampjes weigerden de top van de taxus te verlaten en na enkele wanhopige pogingen gaf bitch het op. Er was ook nog een doosje voor de oude buitenverlichting maar die was nergens te vinden. Waarschijnlijk was die weer op zolder terecht gekomen. Daar kon bitch dus niet verder mee want een keer de zoldertrap per dag is meer dan voldoende. Met dank aan mijn vaste vriendje Reuma. Dan maar over tot het slopen van de kerstboom. Maar ook daar stuitte bitch op een lastig probleem. De snoeischaar was overleden. Met snoeischaar is boomslopen al een hele klus, maar zonder… dat zit er niet in.

Eettafel ERNA

Er restte bitch weinig anders dan boodschappen doen. Avondeten halen en meteen maar naar het dichtstbijzijnde tuincentrum voor een nieuwe snoeischaar. Toen ze daar ruim een uur later van terugkwam, was de kerstboom inmiddels geheel verdwenen. Bitchkind had afscheid genomen van de filmkijkcollega Laura – zij moest WEL werken – en had zich met een zaag op de Nordmann geworpen. Dat was erg prettig. De kerstversiering is ondertussen weer op de zolderetage terechtgekomen en op de wenskaarten aan de deur na, zie je niet meer dat het hier ooit kerst geweest is.

O ja, voor de nieuwe lezers van de bitchblog: druk eens op het knopje “about” aan de rechterkant. Dan vind je wat (on)nuttige achtergrondinformatie. 

4 reacties »

Vakantiedagje

Het was weer een heerlijk vakantiedagje, zelfs met dat gruwelijke weer!
Helemaal ongemerkt heeft bitchgenoot om een uur of 7 het bed verlaten om te gaan werken. Niets van gemerkt. Pas rond een uur of 10 werd bitch zelf echt wakker. Met moeite (zere handen!) plukte zij haar boek – Stephen King – van de vloer en las met de radio aan een paar bladzijden. Maar zoals steeds werden een paar bladzijden een heleboel bladzijden. De wekker speelt in de snoozestand 59 minuten en bitch heeft niet eens gemerkt dat de wekker weer uitgegaan was. Het was al bijna 1 uur toen bitch onder de douche stond. Het boek is inmiddels gevorderd tot bladzijde 714. Nog 166 te gaan.

Het bitchkind was ook vrij vandaag. Hij verscheen nog een uurtje later beneden en maakte voor ons allebei een boterhammetje klaar. Daarna wilde hij graag met zijn moeder naar de wintersportwinkel om een nieuwe skibroek te kopen. Hij had een winkel ontdekt in een naburig dorp, die heftig uitverkoop hield. Met hele harde wind en flink wat regen reden wij erheen. De eerste broek waar hij op viel zag eruit als de broek van een kostuum. Vond hij erg leuk, maar bij het passen bleek het kruis op kniehoogte te hangen. Niet ideaal om in te snowboarden. De volgende was een saaie zwarte. Prima op maat maar die zat in het kruis wat raar. Alsof er een prop tussen zijn benen zat. 🙂 De derde (met drukke figuurtjes) en de vierde (een ruitjesbroek) zaten ook goed. Omdat hij vooraf al geroepen had dat hij een leuke ruitjesbroek had gezien, was de keuze niet moeilijk. Het werd de ruitjesbroek. We voegden daar nog een klein, handig vakantierugzakje aan toe en waren klaar om de winkel te verlaten. Buiten was het ondertussen nog harder gaan waaien en regenen. Het water werd zelfs uit de vaart over de auto heen geblazen. We hadden heel veel medelijden met de enkele fietser en de twee personen op de bushalte zonder huisje. 

Na een bezoekje aan de Appie voor avondvoer en een bezoekje aan de dierenarts om de schildklierpillen van Kees om te zetten naar schildklieroorzalf, gingen we terug naar huis. Kerstboom leeggehaald en daarna gezellig samen “Alice in Wonderland” gekeken. Het diner was een hartige taart met spinazie en gorgonzola. Vanavond nog wat kerstversiering opruimen en lekker relaxen.

Heerlijk vakantiedagje! 

4 reacties »

Happy New Year

Gelukkig Nieuwjaar allemaal! Bitch start het nieuwe jaar met de onmiddellijke uitvoering van het goede voornemen: bloggen. Sinds 17 oktober staat er al een nieuw weblog klaar, nadat bitch helemaal was afgeknapt op web-streepje-log.nl. Die treurige club is al sinds augustus 2011 bezig met het migreren van al hun blogs naar een andere provider en ze hebben het nog niet goed kunnen afronden.

Maar daarover is al genoeg gemopperd. We maken een nieuwe start. Het oude jaar heeft bitch afgesloten bij de familie in de omgeving van Rotterdam. Gezellig gekletst, glaasje gedronken, lekker gegeten, oliebolletje, appelflappie. En veel vuurwerk! Dit jaar nu eens niet afgestoken door bitchgenoot of bitchkind, maar door anderen. Bitchkind was niet eens mee. Die belde om even over 12 dat hij boven op het dak van een studentenflat stond te kijken naar het vuurwerk van Amsterdam en dat het prachtig was!  Dat geloven we zomaar. Ook waar bitch was, bleek het de moeite om de trap naar de zolder te beklimmen. Vandaaruit een fraai zicht over het dorp vlakbij en Rotterdam wat verderop. Spectaculair!

Toen iedereen gezoend, gebeld en gesmst was, werd het tijd om op Teletekst te kijken of de jaarlijkse uitgave aan Oudejaarsloten iets had opgeleverd. Sinds de zwagers in Italië wonen, koopt bitch elk jaar een duolot voor Oudjaar. Als bitch wint, winnen de zwagers ook. Als de zwagers winnen, wint bitch ook. De score van 2011: €10. €5 voor daaro en €5 voor hiero… Maar we houden vol. Eens moet die hoofdprijs toch op het juiste lot (= BITCH’ LOT!) vallen. Blijven hopen, dus. 

Om een uur of half drie, na nog een stukje Youp (waar bitch helemaal niets mee heeft), vielen we in de gereed staande bedjes. Slapen lukte niet heel goed. Op het moment dat het wel leek te lukken, knalde er nog een mega illegaal stuk vuurwerk waar de ruiten van rammelden. Daarna werd het rustiger, maar het slapen minder. Zodra het licht was, stortte bitch zich weer op het boek van het moment: Stephen Kings 22-11-1963. Goed boek, een echte aanrader.

Het ontbijt was gezellig en smakelijk, met vers gebakken broodjes. Jammie! Na de koffie vertrokken we richting huis om de katten (en de buren waarschijnlijk) te verlossen van de herrie. In verband met het vuurwerk sluit het bitchgezin de katten altijd op in de badkamer met kattenbak, voer, water en een radio afgestemd op de top 2000. En dan met een dusdanig volume dat het geknal en geknetter daar door overstemd wordt. Bij thuiskomst bleek de muziek wel erg luid te staan. Gelukkig waren veel buren dit jaar buitenshuis aan het oudennieuwen. Er zijn nog geen klachten geweest. 🙂

En nu zit bitch, zoals gebruikelijk, met de beentjes op de bank en de laptop daar weer op. Het nieuwe jaar is begonnen en bitch heeft er zin in. Vooral omdat het jaar start met nog een hele week vakantie! 

1 Reactie »