bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Rayonhoofd

op 23/01/2012


Vandaag was het feest. In het plaatselijke theater werd een festival georganiseerd met als thema “Istanbul”. Twee jaar geleden verleende bitch ook al haar medewerking aan dit feest. Toen maakte zij met twee leuke collega’s tulpen van vouwblaadjes en van stof. Dit jaar gingen de plannen dezelfde kant op, maar toen de flyer eenmaal gedrukt was, bleek dat bitch er niet op stond. De organisatie was vergeten dat ze bitch in het najaar al gevraagd hadden. Maar als bitch vrijwilliger wilde zijn, was er genoeg werk te verzetten. En zo werd bitch gebombardeerd tot rayonhoofd in de Heinekenfoyer. Dat klinkt veelbelovend, maar er was geen bier.

In de Heinekenfoyer waren drie activiteiten gepland. De eerste was een waarzegster. Zij had een spannend hoekje met veel kussens en een klamboe en een hoop geheimzinnige voorwerpen. Het grootste deel van de foyer was in gebruik als ruimte waar 10 schminksters ontzettend hun best deden om de stroom schminkgegadigden bij te houden. Helemaal achterin was een voorleeshoekje, waar een leuk prentenboek werd voorgelezen in het Turks en in het Nederlands.

Het festival werd een groot succes. De mensen die het konden weten, schatten dat er zo’n 1100 mensen geweest zijn. Dat is veel. En dat was in het rayon van bitch te merken. Hoewel op alle briefjes, bordjes en roosters stond dat de activiteiten op de tweede etage pas om 14.15 uur – na de opening – zouden beginnen, liep het meteen vanaf 13.00 uur storm. Voor de schminkbrigade was dat geen probleem. Zij zaten klaar en gingen meteen aan de slag. Er waren bankjes om de enorme toeloop aan schminbaar volk op te vangen en met hulp van enige vrijwilligers liep dat op een gegeven moment wel goed. Voor het voorlezen en de waarzegster was er ook meer dan voldoende belangstelling. Helaas begonnen die echt pas om kwart over twee. Dus daar moest het een en ander geregeld worden. Met enige dwang wist bitch, bijgestaan door een groepje vriendelijke, Turkse assistentes, de meute terug te dringen tot onderaan de trap. Alleen met goedkeuring van bitch werd nieuw volk toegelaten op de tweede etage.

Vooral de wachtrij voor de waarzegster bleef maar groeien. Sommige mensen hebben drie kwartier tot een uur in de rij gestaan voor een koffiedikleesbeurt die absoluut nep was. Bitch leefde zich uit door af en toe mensen die naar buiten kwamen bij de waarzegster opvang te bieden. Gaat het? Kunt u uw toekomst aan? Dat leverde veel leuke reacties vanuit de wachtrij op. Tot ver na 5 uur was de waarzegster bezig met voorspellen en – vertelde ze later  –  gokken wat de mensen wilden horen.

Het voorlezen was in eerste instantie ook zeer geliefd, maar toen bleek dat daar ook pas om 14.15 uur gestart zou worden, haakten veel mensen af. Voor een waarzegster willen ze wel wachten, voor het voorlezen niet. Jammer, want het was een leuk verhaal over een jongen die koekjes bakt voor zijn opa. Een Nederlandse oma-achtige mevrouw las in het Nederlands voor en een jonge Turkse mevrouw las de Turkse versie voor. Na één voorleesronde verschenen er geen geïnteresseerden meer. Zo af en toe kwam er een kind dat moest wachten voor de schmink even bij de dames langs, maar meer werd het niet. De Turkse mevrouw zorgde voor een hoop onrust. Veel mensen hadden haar naam gezien en kwamen bij bitch informeren of ze het echt was. Bitch zei natuurlijk van wel, maar tijdens een gesprekje met de mevrouw bleek dat een beroemde zangeres/actrice in Turkije onder de zelfde naam door het leven gaat. Vandaar de verwarring. En bitch heeft tegen een aantal enthousiaste mannen gezegd dat ze echt zomaar in het wild rondliep in het theater.

Het schminken ging als een speer. In het begin van de week was er nog een paniekmailtje van de organisatie gekomen dat er schminkers tekort waren. Vanwege de reuma kan bitch dit zelf niet, maar een mailing naar een aantal contacten uit privé en werk leverde toch vier enthousiaste schminkdames op. Er werden prinsesjes, spidermannen, octopussen, katten, zombies, batmans, dalmatiërs en nog veel meer geschminkt. Behalve met het regelen van de aan- en afvoer van  gasten, hield bitch zich bezig met het verversen van het schminkwater, met het opruimen van de gebruikte tissues en het steeds maar opnieuw aansporen van de vrijwilligsters. Ze deden braaf wat gevraagd werd, maar meer ook niet. 

Tegen 17 uur begon het eindelijk wat rustiger te worden. Zachtjes aan werd begonnen met opruimen en om half zes was de Heinekenfoyer opgeruimd, verlaten en donker. Op andere etages viel nog genoeg te doen dus ook daar wierp bitch zich op het opruimen van papieren, potloden, flesjes, kopjes, enz. Tot slot van deze drukke dag werd er gegeten in het restaurant. Er was Turkse soep, Turkse pizza en Chinees. Bitch deelde een tafel met een paar dames die in het theater werken en met een Turkse cabaretière en haar man. Gezellig gekletst, lekker gegeten en uiteindelijk moe maar tevreden naar huis. Het was een goeie dag!


2 responses to “Rayonhoofd

  1. B&Bpadrone schreef:

    Lijkt me hartstikke gezellig te zijn geweest, maar wat was er eigenlijk op de begane grond te doen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: