bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Middellandse Zee

op 01/03/2012

Er is een liedje van Toon Hermans, getiteld “Middellandse Zee”. Of misschien wel “Méditerranée”. Woensdag ontstond een nieuwe tekstvariant: “Middellandse Zee, nee nee, nee nee.” Kortom, niet naar de Middellandse Zee. De temperatuur bij de villa was er prima maar de meteo meldde dat het aan zee maar 14 graden zou zijn. En dat maakte de blauwe zee een stuk minder aantrekkelijk.

Dat was natuurlijk een tegenvaller, maar dat duurde maar even. Al snel stortte iedereen zich op alledaagse activiteiten: de snoeipadrone snoeide weer, de zuigpadrone zoog stof en bitch (ja, let op!) poetste tafel, vensterbanken en wandmeubel met een lekker nat doekje en een theedoek. Dat doet ze anders nooit! Anderefamiliezus nam een wijs besluit: zij las haar boek op de e-reader en tilde op gezette tijden haar voeten van de vloer om anderen de gewenste ruimte te bieden. Het resultaat van al die ijver werd uiteraard even vastgelegd.

Gelukkig was er ook een alternatief uitstapje. Het Museo Civico in Pavia was door de padroni nog nooit bezocht. Wel diverse malen geprobeerd, maar steeds op het verkeerde moment. Eén van die verkeerde momenten was in december 2007. Bitch was daarbij. Het sneeuwde. En toen de padroni en het bitchgezin arriveerden zou het museum binnen een half uur sluiten.

Woensdag 29 februari was een tóp moment. Het museum was open, bleef nog even open en we waren zo ongeveer de enige gasten. Snoeipadrone ging niet mee. Hij had alle beschikbare energie in het snoeien van de russische salie en ander (on)kruid gestoken. De stuurpadrone koos een toeristische route en bitch koos een toepasselijke cd: de Mama’s en de Papa’s. De hele weg werd er uit volle borst meegezongen met de greatest hits. Waarschijnlijk is snoeipadrone – als hij dit leest – blij dat hij geen deel uitmaakte van dit jodelende gezelschap. Bitch is zich er pijnlijk van bewust dat de mooie noten niet altijd op het juiste moment gezongen werden. Maar leuk was het wel!

Een parkeerplaats bleek vlak bij het Pavese kasteel beschikbaar en al snel werd er bij de receptie gediscussieerd over de aan te schaffen toegangskaartjes. Er was een speciale tentoonstelling van moderne schilders en er was de standaard uitstalling over de geschiedenis van de stad en diverse regionale schilders. Uiteindelijk werd besloten tot de standaard uitstalling waarna we – op vertoon van het entreekaartje – korting konden krijgen op de speciale expositie. Het geschiedenisgedeelte was een frisse aangelegenheid. Veel Romeinse vondsten in bijzonder goede staat. Dat het Romeins was, is niet zo gek: dit is wel Italië, home of the Romans. Dat het fris was, hoeft ook niet te verbazen als je bedenkt dat je op de onderste etage van een kasteel met dikke muren rondwandelt. Het viel wel tegen. Buiten was het prettig warm dus de jassen en vesten waren in de auto gebleven. Op de schilderijenafdeling was het aanmerkelijk warmer. Daar werd gestookt om de conditie van de schilderijen goed te houden. De meeste schilderijen hadden een bijbelse inhoud. Veel heiligen en martelaren, maar de hoofdmoot werd toch gevormd door madonna’s met/zonder kind. In een ander deel van het museum hingen de wat wereldsere werken. Landschapjes, stillevens, enz. Op zeker moment zag bitch een schilderij waarin zij duidelijk de hand van Bob Ross (de slaapverwekkende schilder) herkende. Het zat hem vooral in de plekjes waar  het water het land raakte. Groot was de hilariteit toen zij de naam van de schilder las op het begeleidende bordje: Pietro Ross. Een voorvader, wellicht?

Rond kwart over vier was het bekijken van schilderijen wel klaar en werd het koude museum verruild voor een iets minder koud terras. Even een aperitiefje. De Piazzo della Vittoria was helaas nog in winterstand: de terrasjes waren nog niet neergezet. Bij een wat minder opvallend barretje, gerund door Chinezen, stonden een paar stoelen buiten dus daar moest het dan maar gebeuren. Een lekker wit wijntje en wat knabbelvoer dat je er standaard bij krijgt.

Op de terugweg naar de auto werd de speelgoedwinkel geënterd. Snoeipadrone had eerder in de week zijn hart uitgestort over het feit dat hij in zijn jeugd zo graag een Barbie had willen hebben met echt haar om te kammen. Bitch kon de verleiding niet weerstaan om als schrale pleister op de wonde een Ken met echt haar te kopen. Dat leverde bij thuiskomst veel plezier op want  niet alleen snoeipadrone was aangenaam verrast, ook Thomas bleek zeer geïnteresseerd te zijn. Heel voorzichtig probeerde hij steeds weer zijn tanden in Ken te zetten. En toen Ken eenmaal op tafel gelegd was, legde Thomas steeds zijn kop op tafel in de buurt van Ken. Maar hij heeft zich tot nu toe ingehouden. Ken zelf bleek toch wat tegen te vallen. De benen kunnen niet buigen, de rechterarm is gebogen en kan niet recht, de linkerarm is recht en kan niet buigen en ook het echt lijkende haar blijkt touwig en aan elkaar geplakt te zijn. Maar het idee was leuk.

Voor het avondmaal zakten vier personen en een hond de heuvel weer af. Bij Amici Miei was er een warm onthaal. Misschien omdat de padroni vaker komen, misschien omdat ze anders helemaal geen klanten gehad zouden hebben. Hoe dan ook, er werden allerlei lekkere gerechten aangesleept (lekker brood, spek en worst, oortjespasta met pittige worst, vitellolapjes met een heerlijk sausje en zelfbrulerende crème). Een en ander uiteraard overgoten met rode Bonarda wijn. Altijd lekker. De gesprekken werden grotendeels in het Italiaans gevoerd. Omdat we de enige gasten waren, zaten meneer en mevrouw Amici regelmatig in de buurt en werd gesproken over het vochtprobleem in de muur van de villa, over voetbal en diverse andere zaken. Bij de koffie verscheen nog een homemade citroenlikeurtje (op basis van 95% alcohol!) en toen was het peilglas ruimschoots vol. Snoeipadrone probeerde meneer Amici nog wijs te maken dat je in Nederland op schrikkeldag gratis uit eten kunt in de restaurants, maar daar trapte hij niet in.

De volgende dag, vandaag 1 maart, was bitch vrij vroeg weer wakker. Ook vandaag werd het Middellandsezeeplan niet ten uitvoer gebracht. De padroni konden niet allebei mee omdat er een muurvochtprobleemoplosser langs zou kunnen komen (not!). De deal was min of meer dat de snoeipadrone dan voor een keertje stuurpadrone zou worden, maar hij zag daar op de dag zelf toch wat tegen op dus de dames besloten grootmoedig dat ze niet per se naar de ‘see’ hoefden. In plaats daarvan grepen bitch en snoeipadrone de kans om samen een lesbolunch te genieten bij Biancospino. Lekker eten en ondertussen uitgebreid bijkletsen over de ondraaglijke lichtheid van het leven en alles wat daarbij komt kijken. De andere padrone en anderefamiliezus mochten met de andere punto naar de supermarkt om inkopen voor het avondeten te doen. Waar bitch en lesbopadrone natuurlijk nog helemaal geen behoefte aan hadden.

Bij terugkomst werd heerlijk spijsverteerd op het terras in de zon met een kopje thee. Alweer een heerlijke dag stukgeslagen. Bitch geniet nog steeds!


2 responses to “Middellandse Zee

  1. snoei padrone schreef:

    Thomas heeft gelijk als hij zijn tanden in Ken wil zetten De Barbie padrone vierde tot nu toe zijn gefrustreerde kamlust bot op … precies!

  2. bitch schreef:

    Arme Thomas! En ik maar denken dat jij een trauma hebt…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: