bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Lief!

Vanavond zat bitch lekker met de beentjes en de bootsjes op de bank. Er werd gekeken naar “So you think you can dance – USA”. Hoewel… Bitch zat er met de rug naartoe. En de mannen… niet echt geboeid. Wat zijn ze lief!

Advertenties
2 reacties »

Rode sneeuw

Excollegavrienden brachten vorige week rode pioenrozen mee. Prachtig! Ze kondigden al aan dat ze niet wisten hoelang de pioenen het zouden volhouden, dus bitch besloot regelmatig foto’s te maken. ’s Ochtends voor het ontbijt en  ’s middags bij het thuiskomen. 

Ze hebben prachtig gestaan en op de een of andere manier vielen ze ook prachtig uit. Zelfs Koe zat er vanaf de piano gebiologeerd naar te kijken. Hieronder de foto’s in chronologische volgorde.






1 Reactie »

Het zwarte gat

Vorig weekend maakten we er nog grapjes over tijdens het afsluitende etentje met het Vivokoor. Dit weekend zouden we massaal in een zwart gat vallen. Geen voorstellingen meer… En nu is dat zwartegatweekend bijna voorbij en bitch kan iedereen geruststellen: geen zwart gat, geen postvivodepressie, niets van dat alles!
Het is een heerlijk weekend met redelijk weer. Het bitchkind heeft thuis geslapen in verband met vroege werktijden. Dus met hem heeft bitch heerlijk op de bank gehangen, wijntje gedronken, tv gekeken en gekletst.
Vandaag waren excollegavrienden Henk en Marion op de koffie. Prettig bijgekletst over (nog niet eens) alle lichamelijke ongemakken, het wel en wee van de kinderen en slechts terzijde over het onderwijs. Dat verwijt hoor je nogal eens: dat onderwijzers alleen maar over hun vak praten. Valt best mee!
Verder heeft bitch een beetje gewerkt, boekje gelezen, gefacebookt en gewinkeld.

En, oké,  veel teruggedacht aan de geweldige tijd van de Vivovoorstellingen. Want het was écht leuk om te doen. Veel vrienden en bekenden zijn komen kijken en waren enthousiast. Sommigen keerden terug met schoon-, groot- of gewoon ouders en andere kennissen op leeftijd. Recordhouders zijn zoonvandepianist (3x geweest) en fietsvriendin die zelfs 4x een uur op de houtenbankjes gezeten heeft. 

Het laatste weekend was er weer één met stralend weer, dus kon er na de voorstelling lekker buiten geborreld worden. Op zaterdag werden we verrast met een enorme taart van het theater. De voorstelling speelde op een buitenlocatie maar de kaartverkoop werd door het theater geregeld. Ze waren erg enthousiast over de productie en beloonden dat op deze wijze. Heerlijk!
Na de dernière waren er ook toespraken. Over hoe goed iedereen het gedaan heeft, hoe leuk en geslaagd het was. Of er nog een vervolg komt en dat zou dus zomaar kunnen. Bedankjes en complimenten werden uitgewisseld en tot slot mocht het koor ook nog wat zeggen. Dat wil zeggen, een vertegenwoordigster van het koor. Want hoewel wij daar niet op gerekend hadden waren er van de acteurs toitoitoicadeautjes voor de koorleden. De meeste koorleden kenden het bestaan daarvan niet en anderen hadden er bewust niks aan gedaan om de acteurs niet voor het blok te zetten. Er waren namelijk zo’n 50 koorleden. Tijdens de voorstellingen werd alsnog besloten om de acteurs en iedereen die iets te maken had met de voorstelling een Zaans cadeautje te geven. Het werd een trommeltje met Zaanse koekjes en daarbij een mooie – door bitch geknutselde –  kaart. De voorkant bevatte een foto van de te bedanken persoon, een tekst uit de voorstelling en een stukje van de flyer. Aan de binnenkant had een mede-koorlid, tevens onderwijscollega, kleurenkopieën bevestigd van de opmerkingen die de koorleden op gekleurde memoblaadjes hadden geschreven. Zag er al met al leuk uit en werd erg gewaardeerd. Iets dergelijks was er ook voor de medewerkers van de sporthal waarvan de kleedkamers en de kantine gebruikt mochten worden. Iedereen was zeer behulpzaam en vriendelijk geweest dus we vonden dat zij ook wel een bedankje mochten ontvangen.

Na nog een drankje splitste de groep zich in koor & overigen. Het koor ging gezamenlijk uit eten en de overigen deden dat ook. Op een andere plek. Dat had wellicht iets beter gecoördineerd moeten worden. Lekker gegeten, maar bitch was erg moe. Toen de koorleden begonnen te zingen en toe waren aan het operetterepertoire is bitch lekker afgehaakt en naar huis gefietst om daar op de bank na te genieten. Het hele koor is uitgenodigd voor de openingsvoorstelling van het nieuwe theaterseizoen. Dan zien we elkaar weer!

En dan is het nu tijd om te gaan bloggen over andere zaken. De musical bijvoorbeeld, waarvoor al driftig geoefend wordt en waar de groep van bitch enthousiast aan meewerkt.

Maar… gelukkig hebben we de foto’s nog. Een beetje door elkaar, maar wel leuk!

Een reactie plaatsen »

Bah!

Bitch is keurig opgevoed. Echt waar! En soms heeft zij daar last van. Neem nou gisteren, vrijdag 8 juni. Bitch wandelde om half 12 het speelplein op om pleinwacht te lopen bij de onderbouw. Haar eigen groep was op dat moment aan het gymmen, vandaar dat er tijd was voor pleinwacht. Bij het naar buiten gaan viel de bitchblik op zwerfblikjes die zich rondom de boom verzameld hadden.
Keurig opgevoed, dus bitch bukt zich en verzamelde vier blikjes in twee handen. Drie energydrinkblikjes en één bierblikje, sommige niet helemaal leeg. Met aldus gevulde handen liep bitch richting prullenbak, waarvan er overigens meer dan genoeg op het plein staan/hangen dus de blikjes hadden niet op de grond hoeven liggen. Maar dat even terzijde. Vlakbij de prullenbak maar nog net te veraf kreeg bitch ineens de behoefte om te hoesten.
Keurig opgevoed, dus bitch bracht de rechterhand met blikjes naar haar mond en draaide de hand een halve slag zodat zij tegen de rug van haar hand kon hoesten. De resten uit het energyblikje en het bierblikje plonsden vrolijk over/in de jas, het shirt en de bh van bitch. De collega’s die het zagen gebeuren moesten erg lachen en zelf zag bitch er ook de humor wel van in.
Het vervolg laat zich raden. Bitch stonk een uur in de wind naar oud bier en chemische energydrank. Zo goed en zo kwaad als het ging, heeft bitch zichzelf en haar kleren geprobeerd te reinigen, maar het was behelpen. En reservekleren waren er niet. Niet in de goede maat, het houdt zo ongeveer bij maat 104 op. De rest van de dag heeft bitch doorgebracht in de lucht van een kroeg op zondagmorgen. Na schooltijd vlug (zo vlug als ging met wind tegen) naar huis gegaan. Bah! Waarom ruimen die hangjongeren hun rotzooi niet gewoon op. Niet keurig opgevoed?

Een reactie plaatsen »