bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bejaardenvakantie

op 31/07/2012

Vrijdag 27 juli zijn bitch en haar genoot vertrokken voor een weekje of vier vakantie in Europa. Zoals gebruikelijk was het reisdoel bekend (Italië) maar de route nog onbekend. En dat is ie nog steeds.
Het plan was af te reizen om een uur of 9 maar het liep al tegen 10 uur toen de Ugly Kangoo de straat uitreed. Geen punt, het is vakantie. We hebben geen haast.
In de file op de A1, net van de A10 af, vertelde bitch dat ze het geluid rechtsvoor weer hoorde dat eerder in de week ook al opgevallen was. Voor bitchgenoot was het nieuw en hij besloot dat hij daarmee niet daar Italië wilde rijden. Dus verlieten we bij Bussum de A1 op weg naar de lokale Kwikfit. Daar was het door de vakantie niet al te druk dus de garagemeneer wierp gelijk even een blik. Aan de rechtervoorband, waar het geluid vandaan kwam, was niets te ontdekken. Dus keek hij even naar de linkervoorband. Daar was ook niets dat het geluid zou kunnen veroorzaken, maar hij stelde wel vast dat er in die band een flinke smeltplek zat. Het rubber was weggesmolten en hij kon zo met zijn pen doorprikken tot het canvas. De band was niet lek, maar dat zou niet lang duren. Een klapband lag in het verschiet. Die band moest dus sowieso vervangen worden. Voort ging het, op zoek naar het geluidje van rechtsvoor. Eenmaal op de brug was het snel duidelijk. Een hoesje dat de verbinding van de aandrijfstang met de as beschermt, was losgeschoten. Dat moest eigenlijk vervangen maar ze konden het ook wel vastzetten. Dan ging het nog wel even mee. Het was verder niet gevaarlijk. Toen de linkervoorband er eenmaal af was, stelde de Kwitfitter vast dat het remblokje versleten was. Dat moest dus vervangen worden. En daar hoort bij dat dan ook even de remschijf gecheckt wordt. En ja hoor, die was ook niet goed meer. Bijna een millimeter dunner dan de fabriekseis. Ook maar vervangen. Aan beide zijden. O ja, en aan de kapottebandkant was het hoesje ook losgeraakt. Meteen even vastzetten.

Ruim na 13.00 uur verlieten wij Kwikfit Bussum met een gerepareerde auto en min 500 euro. Nog in Bussum hoorde bitch alweer iets tikken. Nee, hè! Nee, gelukkig niet. Het was de blindentikker van een voetgangersoversteekplaats. Pfoei!
Net buiten Bussum liepen we een bospad in om de broodjes grillworst en brie van de dure Bussumse delicatessewinkel te nuttigen. En toen eindelijk weer op weg. Gelukkig hoefden we niet zo ver. Het reisdoel van vandaag was de omgeving van Venlo en daar gingen we zonder al te veel snelweg vlot op af. In het natuurgebied Maasduinen was er tijd voor een biertje en een cola. Heerlijk in de warme zon. Men sprak er over onweer rond een uur of zes, maar daar hebben wij niks van gemerkt. Wij waren rond half zeven bij het pension in Swalmen dat we voor 2 nachten gereserveerd hadden. Midden in het bos, met mogelijkheid tot buiten zitten.
Voor het avondeten stortten we ons in het bruisende nachtleven van Swalmen. Het meest opwindende aldaar was een stelletje waarvan wij ons afvroegen of het iets was of ooit iets zou worden. Het mannelijk deel wekte sterk de indruk dat dit zijn buitenvrouw was. Niet zo’n intelligent exemplaar overigens. Zij maakte op zeker moment een opmerking over de kerk en sprak daarbij over het “mandalaraam”. Niet blond, hè!

Terug bij het pension heerlijk buiten gezeten terwijl het jonge volkje dat de tent ad interim bemande rond het kampvuur vrolijk zat te kletsen met een muziekje erbij. Wij praatten wat met andere gasten die het erg grappig vonden dat wij een overnachting in Swalmen hadden terwijl we op weg waren naar Italië. Nog grappiger werd het toen wij vertelden over de autoavonturen. En een oudere man uit Gouda bleef er zowat in toen hij hoorde dat de volgende etappe ons naar Aken of zo zou brengen. Kortom, wel gezellig. In de nacht regende het flink, maar geen onweer gehoord. 

Zaterdag 28 juli vertrokken we na het ontbijt richting Venlo om de Floriade te bezoeken. We hadden allebei mooie herinneringen aan de bloemenpracht van de Floriades in Amsterdam en aan de Bundesgartenschau waar we vorig jaar in Koblenz tegenaan liepen. Tegen 10 uur stond de Ugly op de mega P en zaten wij in de pendelbus naar de ingang. Tot half 8 ’s avonds hebben we rondgewandeld tussen bloemen en planten maar ook veel andere zaken. Er waren veel promotieactiviteiten, veel meukhandel en vage licht/geluidshows. Maar we hebben ons prima vermaakt. De lol begon al bij de eerste filmbeelden waarmee de ontwikkeling van de regio sinds de oertijd werd verhelderd. We zagen een eikeltje met hoedje uit een boom vallen en mijn buurvrouw riep enthousiast: “Kijk, een champignon!”
De Rabo Earthwalk was mooi. Wel eng en hoog, vond bitch, maar wel de moeite. Bovenop de halve bol had je een mooi uitzicht over de Floriade, binnenin was een omniversumachtige voorstelling waarbij de bezoeker diverse plekken op aarde bekeek alsof je in een ufo zat. Met hele snelle in- en uitzoombewegingen. Het spektakel gebeurde onder de voeten terwijl je op een glazen vloer staat. Bitch houdt daar niet zo van. Niet van glazen vloeren en niet van heftig in/uitzoomen. Maar met de rug tegen de muur en de voeten op het omliggende tapijtrandje was het goed te doen. En tijdens het zoomen even niet naar beneden kijken. Leuk, hoor!
Ook erg leuk was het Ebben Inspyrium. Een bouwwerk van ebbenhouten palen met in het midden blokken met tekst in vier talen waar je samen met wat andere mensen een theatervoorstelling van kon maken. Het duurde even voor we het systeem doorhadden, maar op een gegeven moment stonden we met twee andere mensen het stuk te lezen. Leuk gedaan. Website: http://www.gjst.org  
We slenterden verder waarbij het slentertempo steeds verder afnam en de pauzefrequentie en –duur toenamen.
Heel klierig en kritisch werden we van de zone “Relax en Heal”. Wij zijn niet zo van energievelden en knuffelbomen. Wel lekker waren de ligbanken die bitch ontdekte. Eigenlijk niet zo goed voor je rug want het sluit niet aan. Maar het kromme lijf van bitchgenoot en het bolle lijf van bitch vulden de bocht op de juiste manier. Daar was het best een halfuurtje uit te houden.
Er waren ook activiteiten die o.i. niets toevoegden: Chinese films over voedselproductiemethoden. Vast interessant maar er was geen geluid bij. Gelukkig, stelde bitch vast, was er af en toe wel ondertiteling. In het Chinees. Dus toen was het helemaal duidelijk. Een grote hal waarin met een filmpje op het plafond iets nieuws in Aalsmeer werd aangekondigd. Dan wat uitvergrote plantenkaartjes met uitleg en dan een vage video met kaleidoscopische beelden van bloemen die opengingen. Dat was het. En daar hadden ze een hal van 50 bij 50 meter en 20 meter hoog voor neergezet.
Villa Flora was een echte bloemententoonstelling en dat was eigenlijk wat we misten op deze Floriade. We hadden veel meer bloemen en planten verwacht. Maar hier zagen we prachtige kunstwerken en leuke, creatieve ideeën. Er was opvallend veel gewerkt met anjers en dat zijn, als je ze mooi verwerkt, best fraaie bloemen.
Tegen half 8 was het muntje echt op. We schuifelden naar de uitgang en vervolgens naar de pendelbus. Met de Ugly naar Venlo om een (lekker!) hapje te eten bij “Zin” en toen terug naar Swalmen en het bed in. Opperdepop!

Zondag 30 juli zaten we weer om 9 uur aan het ontbijt. Deze keer met heuse Pieterpadders. Dat pad loopt langs Pension Groenewoud, dus er logeren regelmatig wandelaars. Wij waren eigenlijk de vreemde, maar niet minder welkome eenden in de bijt. Wij wisten bijvoorbeeld niet dat we slofjes hadden moeten meenemen. De schoenen moesten bij de voordeur uit en wij banjerden derhalve op blote voeten door het huis. De echte beheerders van het pension waren inmiddels teruggekeerd van vakantie en hadden een hoop te vertellen. Ook de Goudse lachmeneer verscheen nog even. Díe kan kletsen, zeg. En hij vond ons nog steeds vreselijk grappig.
We verlieten Swalmen om een uur of 10 en arriveerden via prachtige wegen tegen 12 uur in Aken. Zondag natuurlijk, dus alles was dicht. Maar het was evengoed gezellig. We liepen vanaf de parkeergarage naar een eerder gespotte bakker die open was. Maar toen we daar stonden, besloten we dat we net zo goed ter plekke konden lunchen i.p.v. broodjes te kopen. We schoven aan bij Alex die tot half 3 een brunchbuffet aanbood. Goed idee.
Daarna wandelden we door Aken. Dom bekeken, straatjes geslenterd en toen geland in een park om op een bankje een boekje te lezen. Veel meer lopen zat er na gisteren niet in. Het logeeradres dat we op het oog hadden, bleek vol te zitten dus we besloten op goed geluk maar te gaan rijden. Bitch was van plan om richting Monschau te gaan, maar we verlieten de ring van Aken te vroeg en kwamen terecht in België. Ook mooi. Bij Eupen weer oostwaarts en alsnog in Monschau terech gekomen. Het was er te druk om een hotelletje te zoeken. We kozen ervoor om dat wat verderop te doen en dan maandag Monschau met een bezoek te vereren. Vast een stuk rustiger dan op zondag.
Hotel Vennblick in Höfen had nog een kamer. In het bijbehorende restaurant hebben we de middag afgerond met witbier en steeds diepzinniger gesprekken. Het boek van nu (Tonio) boeit erg en levert veel gespreksstof en associaties op.
Na het diner nog een klein rondje en toen op de kamer lezen, bloggen en smsen met de smspadrone. Het vakantiegevoel is volledig ingedaald!


2 responses to “Bejaardenvakantie

  1. gabbertje25 schreef:

    Wist je dat een ‘tante’ van de schrijfster van ‘Tootje’ het Pieterpad ooit heeft uitgezet?

  2. pioenpadrone schreef:

    Calamagrostis?

Laat een reactie achter op gabbertje25 Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: