bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Hert

op 31/07/2012

Bij onze veelkletsende meneer van Hotel zum Nimslust hadden we het ontbijt voor 9 uur besteld. Toen de wekker om 8 uur ging rook bitch de bakkende broodjes al. Toen ze daarna om kwart over 9 wakker werd, baalde ze. Die broodjes waren vast niet meer warm. Bitchgenoot baalde ook. Hij stond onder een douche die gespecialiseerd was in koud water. Warm water zat er niet in en kwam er ook niet uit. Wel heerlijk geslapen, trouwens.
Het ontbijt was evengoed prima. We rondden zaken als opruimen en betalen snel af en vonden al heel gauw weer een prachtige route naar Bitburg, de stad van het bier. Dat was nog geen 20 minuten rijden dus al snel liepen we door de winkelstraat. Bitch stak haar hand in haar broekzak en trof daar, geheel onverwacht, de sleutel van de hotelkamer aan. Dat krijg je met al dat geklets. Tot aan de auto had onze gastheer het ratelen volgehouden en in al die drukkigheid was de sleutel blijven hangen. We besloten niet terug te gaan. Dat zou ons zo weer anderhalf uur aan kletstijd kosten. We vroegen in de plaatselijke boekwinkel om een bubbeltjes envelop. Verkochten ze niet maar de meneer had er in zijn kantoor nog wel eentje liggen die we mochten hebben. De mevrouw van de winkel zocht in het telefoonboek (ja, dat bestaat nog!) het adres op en een autochtoon wandelde met de fiets aan de hand met ons mee naar het tijdelijke postkantoor naast de brouwerij. Ook weer geregeld.

We keken nog even rond in de Liebfraukirche waar bitchgenoot vooral aan wijn en niet aan Onze Lieve Vrouw dacht. Hij werd daarvoor onmiddellijk gestraft door het achterwaarts afvallen van zijn bril. In een poging de val op de kerkvloer te voorkomen, ving bitchgenoot de bril met twee handen achter zijn hoofd, daarbij de bril ter hoogte van de neusbrug ongeveer dubbelklappend. Met evenveel vrolijk geweld vouwde hij de bril weer dusdanig in model dat hij er weer wat door kon zien. Een brillenwinkel? Nee, hoor. Niet nodig.

Gezien de gisteren geslikte pillen en de daarbij behorende misselijkheid besloten we brouwerij links te laten liggen en in plaats daarvan op een terrasje in een aarzelend zonnetje koffie cq water te drinken.
Klaar met Bitburg. We zochten de auto weer op en reden weer vrolijk door de prachtige natuur van de Zuid-Eifel. Het doel was een klooster bij Helenenberg maar in het bijna Luxemburgse dorpje Iller, besloten we niet linksaf naar Helenenberg te gaan, maar rechtsaf naar de Wasserfälle van Iller. Goede keus bleek achteraf. Een korte wandeling vanaf een P toonde ons niet zozeer watervallen, maar wel een grote hoeveelheid stroomversnellingen. Heerlijk om naar te kijken en te luisteren. Bruggetje over en toen een poging gewaagd om de wandeling voort te zetten in de richting van de Teufelschlucht. Dat was helaas voor de bitchbeentjes iets teveel van het goede. Na een vrij vlak stukje van 100 meter ging het met trappetjes stug omhoog. Nog wel een poging van enkele honderden meters afstand en tientallen meters omhoog gewaagd, maar het zat er gewoon niet in. De omgeving was zo mooi, dat we besloten een stukje te wandelen langs het fietspad dat iets horizontaler lag. Bij een Imbiss een drankje en een broodje genoten en toen weer terug. En toen bereikten we het moment waarop de vakantie voor ons gevoel geslaagd is. We zagen een hertje. Niet zoals gisteren achter een hekje in een dierentuin, maar eerst tussen de struiken en later een meter of 50 voor ons bij het oversteken van de weg. YES! Helemaal happy werden we ervan.

Terug op de P wierpen we een serieuze blik op de kaart en ontdekten dat je de Teufelschlucht ook vanaf het bezoekerscentrum kon benaderen. Een poging waard. Paar kilometertjes omgereden en toen stonden we al bij het bezoekerscentrum. Het was nog maar 500 meter lopen naar de schlucht. Dat was geen moeilijke keuze. En of we daarna de 28 meter trappen zouden afdalen voor het ware kloofgevoel was ook geen moeilijke keuze: bitch niet, bitchgenoot wel. Bitch bleef achter met een boekje op een bankje en na enige tijd het gezelschap van een eekhoorn. Druk bezig met boomschors los te rukken en naar zijn nest te brengen. Bitchgenoot hartstikke jaloers. Hij wilde ook een eekhoorn zien. Maar ja, hij had de schlucht beleefd.

Na deze mooie natuurbelevenis gingen we alsnog op zoek naar het klooster van Helenenberg. Niet gevonden. Verder dus maar naar Trier dat morgen op het programma staat. Hotelletje in een buitenwijk, eten om de hoek en dan naar de kamer met wifi! Joepie! Drie blogs geupload.


3 responses to “Hert

  1. gabbertje25 schreef:

    De schrijfster van het alom geroemde boek ‘Tootje”, uitgeverij Nijgh & van Ditmar, en ik noemen eekhoorntjes cum suis; ons dierenmoment. En ja, dat moet tijdens de vakantie minstens iedere dag. De echte hoogtepunten loodsen ons de rest van het jaar door. “Dat was het dierenmoment van vandaag!”, roepen we melkander dan toe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: