bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Sehr schön!

op 31/07/2012

Slecht geslapen in dit overigens mooie pension. De erg dunne matras lag op een lattenbodem, maar dan niet zo’n verende bodem maar gewoon een uitgerold bosje latjes met een lintje ertussen. In de tweepersoonsvariant, zodat bitch lag te deinen als bitchgenoot zich draaide. En omgekeerd. En daar kwam dan nog bij dat bitchgenoot erg onrustig aan het dromen was, wat zich uitte in schoppen, slaan en luidkeels kreunen. Probeer dan maar eens te slapen.

Gelukkig was het vroeg licht en kon bitch verder aan het onverwacht boeiende boek “Tonio” van A.F.Th. van der Heijden. Niet de favoriete auteur van bitch maar dit is echt een aangrijpend boek.
Even voor negen zaten we aan een smakelijk ontbijtje en een uurtje later waren we terug in Monschau. Bitch weet zeker dat ze er al een keer geweest is met de schoonmoeder, de zwagers en het bitchgezin; bitchgenoot heeft er geen herinnering aan. Dat wil overigens absoluut niet zeggen dat het niet klopt.
Het stadje is nog heerlijk rustig op deze vroege maandagmorgen. Winkels zijn rustig bezig open te gaan, terrasjes worden geplaatst, leveranciers rijden nog wat rond en – o ja – hier en daar wandelt een toerist. Mooie uitzichten dus ook mooie foto’s!
We ploffen nog even in een Konditorei voor een kopje koffie. Maar dat is eigenlijk een smoes. Bitch moet ineens heel dringend naar de wc, dus we hadden geen keuze.
Terug bij de P besluiten we ook nog een blik te werpen in de “Glashütte” maar de rondleiding is al weg. We kijken dus alleen wat rond in de glasverkoop en in de aangrenzende hal waar ook allerlei toeristenmeuk wordt aangeboden. Daarna lopen we langs de rivier de Rur naar de expositie van Zandsculpturen. Eenmaal aangekomen blijkt dat we daar ook vanuit de meukhal naar binnen hadden gekund. Nah ja. De sculpturen zijn Nederlands en best knap gemaakt. Jammer dat ze niet meer actueel zijn. Aan de vergadertafel van de EU treffen de heren Berlusconi en Sarkozy nog aan die inmiddels het veld hebben moeten ruimen.

We keerden in onze eigen karrensporen terug, passeerden Pension Vennblick nogmaals en reden toen zuidwaarts in de richting van Hellenthal. We hadden een folder gevonden van een dierenpark aldaar dat ook roofvogelshows (Greifvogelschaus) verzorgt. Leek ons wel grappig. We waren er vrij snel, dus eerst maar even een supermarkt gezocht voor broodjes en philadelphia om mee te picknicken. Van de Floriade hadden we nog kleine zoete tomaatjes die eroverheen konden. Al snel hadden we een parkeerplek en een bankje gevonden. Toen alles op was, was het tijd om naar de roofvogels te gaan.
Lief overzichtelijk dierenparkje met hertjes, fretten, ever- en hangbuikzwijnen, lama’s, lynxen en schapen, geiten en natuurlijk Greifvogel. Het eerste deel van de roofvogelshow konden we vanaf een bankje bekijken. We hoefden alleen maar twee Nederlanders te vragen om uit ons beeld te stappen. En dat deden ze toen. Er vloog van alles heen en weer over het grasveld: valken, arenden, een uil en er was zelfs een echte condor. In zoverre echt, dat hij levend was. Het kreng weigert alleen stug om te vliegen. Als hij van de ene naar de andere kant gelokt wordt met vlees, dan rent hij als een soort struisvogel heen en weer. Geen gezicht.
Daarna lieten ze een aantal vogels (m.n. de arenden) los boven het dal waarbij goed te zien was hoe die beesten gebruikmakend van de thermiek hoger en hoger klimmen. Het was wel wat sneu voor de trainers dat de laatste losvliegers zich niet zo makkelijk lieten terugfluiten. Voor het publiek natuurlijk wel smullen.
Toen we na het bekijken van de zwijntjes en het aaien van een hertje weer bij het roofvogelveld terugkwamen, werd er alweer getraind met een vogel die aan een touwtje zat. In eerste instantie leek het beest de bedoeling door te hebben. Hij werd op een boomstam geparkeerd. De begeleidster liep dan weg en op het moment dat zij op haar handschoen klapte om hem te lokken, dan vloog hij naar haar toe. Toen ze de stronk aan de andere kant van het veld wilde gebruiken voor dezelfde opdracht raakte de stumper het spoor kwijt. Uiteindelijk probeerde hij naar de eerste stronk te vliegen waar hij had moeten wachten. Maar dat wilde de trainster dus niet. Zat hij nutteloos met zijn vleugels te klapperen, maar door het strakke touw kon hij geen kant op.
We hebben een paar relaxte uren doorgebracht in Hellenthal en ook erg gelachen om de bijzondere mensen die je tegenkomt. En we zijn NIET met een roofvogel op de hand op de foto gegaan. We hebben wel anderen aangemoedigd daar een beetje vrolijker bij te kijken. Met wisselend succes.

Via schitterende routes reden we door de Eifel om uiteindelijk in de buurt van Bitburg (in Seffern) in te checken in een hotel. De eigenaar doet erg zijn best maar heeft daar heeeeeel veel woorden voor nodig. We zijn de enige gasten. Volgens de eigenaar is dat steeds in de tweede helft van juli, maar daarvoor en daarna zit ie altijd vol. Maakt ons verder niet uit. We hebben een bed, een douche en een plee. En ook nog lekker gegeten, wat dat kan ie dus wel, deze OH-meneer.
Na aankomst klein rondje gelopen. Toen lekker aan de rivierkant van het hotel gezeten. Met Nimszicht. De rivier heet de Nims. Aansluitend dus heerlijke varkensmedaillons met champignonsaus genoten (en vieze pillen geslikt) en na nog een kopje koffie/thee lekker naar de kamer om uit te zakken en bij te slapen.


2 responses to “Sehr schön!

  1. pioenpadrone schreef:

    Ruigpoot? Beflijster? Klefstekker?

  2. nico schreef:

    Ja hoor, we zijn in M. geweest op die fameuze vakantieweek met Ma in de Eiffel

Laat een reactie achter op pioenpadrone Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: