bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Op reis

op 28/08/2012

Donderdag dus toch nog de lasagnesalade gegeten én vivo-dvd bekeken. Leuk om het weer terug te zien. En stom dat bitch de dvd in Italië heeft laten liggen! Als bitch deze bijdrage typt, is de thuisreis bijna voltooid. Bitch en –genoot bevinden zich momenteel in Hotel Collin in Bastogne. Het idee was eigenlijk om door te rijden naar huis, maar daar hebben we toch maar vanaf gezien. Zouden we in de spits langs Luik moeten en het is uiteindelijk nog steeds vakantie. Maar wat hebben we dan tot dusver nog gedaan?

Vrijdag 24-08 – Nog steeds heet in Italië dus weinig gedaan. Beetje lezen, beetje puzzelen, beetje zwemmen. Om 6 uur was er een afspraak van de gasten voor een wijnproeverij waarbij wij ons geheel spontaan hebben aangesloten. Vlakbij de Villa ligt de wijnmakerij van San Michele ai Pianoni. Carla en Antonio maken hier heel lekkere wijnen die wij, na de rondleiding, mogen proeven. Eerst een Riesling. Die is zo lekker dat het bitchkoppel, dat niet zoveel witte wijn nuttigt, er een doos van aanschaft. Dan volgt een rosé. Ook lekker maar we hebben al lekkerderderder rosé gekocht bij de Catina Sociale van Broni. Dus die doen we niet. Daarna een rode Bonarda. Altijd goed en dat is deze wijn ook. Maar ook daarvan hebben we al voorraad. Er volgt een Pinos die gemaakt is van de Pinot Nerodruif die vroeger Pinos genoemd werd. Een heerlijke volle wijn! Ook maar een doosje van ingeslagen. De laatste wijn is een Muscaatwijn. Echt een dessertwijn. Hij is heerlijk en fris, maar we weten dat we dat eigenlijk nooit drinken dus ook deze slaan we over. De gasten slaan ook het een en ander in en reizen af naar de villa. Ze willen de volgende ochtend om 5 uur rijden en moeten dus dringend inpakken. Wij moeten nog even wachten op de wijn want er zitten nog geen etiketten op de flessen die wij willen. Zo commercieel zijn deze twee Italiaanse wijnmakers nou ook weer niet. Uiteindelijk rijden we met de dozen naar Santa Maria della Versa om een pizza te eten. De Menhir bestaat helaas niet meer, maar de pizza’s van de nieuwe tent in hetzelfde pand (La Versa) zijn ook best lekker. En het vult en dat is het belangrijkste. Na het wijnproeven hadden we geen zin meer om te koken. Het was al tegen half tien toen we aan de pizza gingen.
Eenmaal terug pakken ook wij zoveel mogelijk in want ook voor ons is de tijd van afscheid nemen gekomen.

Zaterdag 25-08 – Het is niet gelukt, hoor. De gasten reden uiteindelijk iets na half 6 weg wat ook nog gruwelijk vroeg is. Om half 8 – op “Ave Maria-tijd” – gaat de wekker. Kopje thee, even douchen, laatste dingetjes inpakken en half 10 zijn ook wij op pad. De padroni zijn druk aan het poetsen in het appartement maar maken natuurlijk wel even tijd om ons te knuffelen en uit te zwaaien. We hebben twee heerlijke weken bij ze gehad dus dat is wel een knuffel waard.
De reis gaat niet naar huis maar naar Castellane in Zuid-Frankrijk waar bitchbroer en bella sorella bivakkeren. Ze hadden ons gevraagd of we zin hadden om langs te komen en dat hadden we wel. Zover was het niet, dachten wij. Maar dat viel tegen. We hebben zoveel mogelijk snelweg gereden, maar vanaf Grasse was het een en al bocht en cols, dus dat kostte de nodige tijd. De reis naar en langs de Middellandsezeekust was overigens prachtig. Adembenemende uitzichten, dreigende wolken, 141 tunnels, een windhoos in wording boven de zee… prachtig. En hetzelfde geldt voor de Route Napoleon, de bergweg die we naar Castellane reden. De ene bocht bood nog een prachtiger uitzicht dan de andere. Al met al was het wel half vijf geweest toen we de familie op de parkeerplaats van supermarkt Casino (ze hadden gezegd dat het een Intermarché was) in de armen sloten. We volgden ze naar de camping en daar bleek alles goed geregeld. Er was een chalet geregeld op de camping, de koelkast was gevuld en het eten was al klaar. Alleen dacht de Koogse familie dat wij door Europa reisden met slaapzakken e.d. Maar dat was dus niet waar. Gelukkig brachten fleecedekentjes en picknickkleden uitkomst. Maar eerst een borrel bij de tent. Na vele dagen van grote hitte was uitgerekend dit het moment waarop het onweer losbarstte. We doken weg onder de luifel maar toen de wind draaide, zaten we ook daar niet droog. Uiteindelijk zijn we maar verkast naar het chalet waar we lekker bijgekletst hebben en heerlijke salade hebben genuttigd. De nacht daar was koud. Echt koud. Maar de volgende ochtend scheen de zon weer.

Zondag 26-08 – Lekker op tijd opgestaan, gedoucht en alles in het chalet opgeruimd. We hadden om half tien afgesproken bij de tent om te ontbijten. Lekkere broodjes, koffie/thee en nog even wat kletsen en reisadviezen. Rond een uur of tien gaan we echt weg. Het is nog een heel eind rijden naar de bitchhoeve dus we blijven niet te lang plakken.
De eerste paar honderd kilometer gaan weer langs prachtige bergroutes met af en toen een heel smalle kloof. We hebben een lunchpakket meegekregen en vinden een heerlijk rustige plek in de buurt van een stuwmeer. Eindelijk bij Grenoble rijden we de snelweg op. Nu begint het echte kilometervreten. Niet dat we nou als een idioot door Frankrijk scheuren, maar het schiet nu wel op. Rond vier uur besluiten we dat het genoeg is. In het dorpje Belville vinden we een hotel/motel vlak bij de afrit van de snelweg. Ideaal. We kunnen in het bijgelegen restaurant eten, maar we kiezen ervoor om de stad in te wandelen. Eerst een paar biertjes op een terras, zo ongeveer het enige dat open is.
Dan verhuizen we naar een plek waar je taco’s kunt eten. Wij hadden een beeld van harde, dubbelgevouwen maiskoeken waar je dan het een en ander in propt en wat dan weer uit elkaar valt tijdens het eten. We bestellen de Maxi taco. Met friet. Er verschijnt een soort wrap waar alles in zit; vlees, maïs, saus én de friet. Het is een enorme hap en we zien af van een toetje. Voordat het geserveerd werd zaten we nog te grappen over doorschuiven naar de pizzeria of de Mac die in de buurt zitten, maar dat is echt niet nodig. Meer dan vol schuiven we terug naar onze hotelkamer en storten in ons bed neer. Om 8 uur liggen we allebei te pitten. Om 9 uur weer wakker en om 10 uur weer slapen. Helemaal gaar.

Maandag 27-8 – Je zou denken dat we na al die slaap wel uit ons bed zouden springen bij het afgaan van de wekker. Maar nee, hoor. We sudderen lekker nog even door. Het ontbijt is Frans. De croissants zijn op en er zijn alleen nog stukken stokbrood. Maar dat geeft niet. Het vult. En dan rijden we weer op de péage. Het is eigenlijk best rustig op de weg. Natuurlijk zijn er de nodige vrachtauto’s, maar we kunnen lekker doorkarren. Onze routemiep geeft aan dat we om kwart over 7 ’s avonds thuis kunnen zijn. Daar moeten we even over overleggen en dan besluiten we dat we daarvoor gaan. Een halfuur later geeft bitchgenoot, die het meeste rijdt, aan dat hij toch van idee veranderd is. Hij heeft een beetje stijve nek en ziet nog vier uur rijden niet zitten. Dus verlaten we de snelweg en checken in, na een aardige rondrit door de landerijen, in hotel Collin in Bastogne. Biertjes drinken op het terras en daarna heerlijk mosselen gegeten. Morgen het laatste stukje.

Dinsdag 28-8 – Het was de bedoeling om maandagavond in Bastogne de blog nog even bij te werken maar de Wi-Fi had er op een gegeven moment geen zin meer in. Bitch kon niet terecht op haar blog om de reeds getypte tekst te uploaden. Dan de dag van vandaag nog maar even toevoegen, dan is de cirkel rond.
We waren vroeg op, snel ontbeten en toen stuitten we op een probleempje. De lift van het hotel deed het niet. Wij sliepen op vier hoog. Bitch besloot dus beneden te wachten terwijl bitchgenoot de spullen van de kamer haalde. Kon hij lekker nog even tanden poetsen. Bitch meldde bij de receptie in haar mooiste Frans dat de lift het niet deed en de baliekluiver kwam meteen in actie. Even later had hij het ding al aan de praat en bitch stommelde met de luidruchtige lift naar de vierde. Bitchgenoot was net opgetuigd met weekendtas, laptop, fototoestel, enz. Bitch wilde toch nog even tandenpoetsen maar de elektrische borstel had de geest gegeven. Echt tijd om naar huis te gaan dus. Het doucheschuim van bitch was inmiddels toch ook al op.
De reis verliep zeer voorspoedig. Zelfs bij Luik was het niet druk. Beetje gerommel bij Maastricht, waar de snelweg nog altijd niet klaar is. Beetje file voor Boxtel waar de vangrail met spoed gerepareerd moest worden. Beetje ruzie met Miep omdat ze nog altijd niet weet dat de busbrug buiten de spits open is. Bij de visboer lekkere kibbeling gehaald en toen waren we zomaar, tot grote vreugde van de katten, weer thuis. Heerlijk!
Traditiegetrouw hebben we ’s avonds Chinees gegeten. Nichtekind was op de thee en die hebben we gezellig meegenomen. Haar pappie en mammie zijn nog niet terug. Ons bitchkind hing rond in Amsterdam en zo hadden we alle drie toch wat aanspraak.

En dan de allerlaatste bitchfoto’s nog toegevoegd!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: