bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch in Creglingen

op 30/07/2013

Maandag 22 juli 2013

Bitch en bitchgenoot staan heerlijk in vakantiemodus. We slapen lang uit, komen pas rond het middaguur een beetje in actie. Op deze maandagochtend is het bitchkoppel broodloos. Zaterdag voor het laatst een supermarkt gezien en in vakantietijd wordt er natuurlijk niet verder dan één dag vooruit gedacht. Wat te doen…
Kruip door, sluip doorWe stappen in de auto en voeren plan B uit. Plan A was bezichting van een bijzonder altaarstuk in het plaatselijke Herrgottkirche en een bezoek aan het vingerhoedmuseum. Al bij de voorbereidingen hadden bitchkind en bitch ontdekt dat er in Creglingen een vingerhoedmuseum is. Hilariteit alom en dus een niet te missen hoogtepunt. Maar op maandag gesloten, dus plan B. Via de Romantische Strasse, die echt schitterend is, rijden we naar een Middeleeuws stadje zo’n 20 km verderop. Rothenburg ob der Tauber ligt boven op een rots. Logisch, het was vroeger echt een kasteel. Maar brand, aardbeving en Tweede Wereldoorlog hebben de nodige schade aangericht waardoor een groot deel herbouwd moest worden. Dat hebben ze overigens mooi gedaan. Het geheel heeft hier en daar wel een beetje een Disneyuiterlijk maar het idee van een oude Altstadt is toch wel gebleven. We bezoeken eerst een oud kerkje (Willibrordskerk) waarin nog kazematten te bezichtigen zijn. De naam heeft bitch nooit begrepen maar via steile trappen bereiken we een ondergrondse omgang met schietgaten en gaten waardoor pek naar beneden gestort kon worden. Ook boven in de kerk is iets dergelijks te vinden. Een omgang rond de kerk en over de stadsmuren van waar af de vijand op tijd waargenomen en verjaagd kon worden. Zou nu niet meer werken. De stad is rondom begroeid met bomen en struiken en er is nul zich op de omgeving en de vijand die zich daar wellicht schuilhoudt.

Na dit eerste bezoek wordt het serieus tijd voor een voedselstop. Niet alleen omdat de maag zachtjes knaaggeluiden voortbrengt, maar vooral ook omdat bitch pillen moet slikken. Anders gaat het schema in de war. Zodra het eten binnen is, vluchten we weer de straat op. In de biergarten was het verschrikkelijk warm! Het is sowieso erg warm de laatste dagen. De thermometer van de auto zakt zelfs na een poosje rijwind niet onder de 30 graden. We wandelen verder door Rothenburg en komen aan bij de Jakobskirche waar de weg met een poortje onderdoor gaat. Ook raar… We zijn nog net op tijd om ons bij de rondleiding met gids te voegen. Het is een vrolijke man die veel vertelt over de verschillende kunstzinnige altaarstukken in de kerk, maar die het allemaal ook weer niet té serieus neemt. Hij toont het gezelschap dat de schilder van het hoofdaltaarstuk de tocht van het lijk naar Compostella een beetje naar zijn hand gezet heeft. In plaats van Compostella is in de schildering het marktplein van Rothenburg te herkennen.
Topstuk in deze kerk is een altaarstuk van Tilman Riemenschneider. Het staat in een ruimte achter het orgel opgesteld en aangezien daar een stevige trap aan voorafgaat, besluit bitch dit onderdeel over te slaan. Maar goed ook, want terwijl bitchgenoot aandachtig luistert naar de toelichting wordt bitch overvallen door heftige krampjes die haar dwingen tot een bezoek aan het openbare toilet op een verderop gelegen pleintje. Nog voordat bitchgenoot het smsje dienaangaande gelezen heeft, zit bitch weer braaf in het kerkbankje op hem te wachten.

RothenburgWe wandelen aansluitend over leuke pleintjes, door smalle straten en poortjes, door de kerstwinkel en langs de stenen ommuring van stad. Alles in een bedaard tempo want het is te warm voor meer. De Franziskanerkerk gaat net dicht als we voor de deur staan. Dat is dan weer jammer. Een bankje in de schaduw in een parkachtig deel van de stad maakt dan weer veel goed.

Tegen dat de parkeertijd afloopt, zijn we weer bij de Ugly die tot onze grote blijdschap nog steeds in de schaduw staat. We tanken wat benzine, doen een paar boodschappen en keren via dezelfde prachtige Romantische Strasse weer terug naar Creglingen. De Romantische Strasse is zo mooi omdat het landschap zo groen en parkachtig is. Kleine, schattige dorpjes liggen verstopt in het smalle dal van de Tauber. Echt een schitterend gebied! De Strasse loopt naar het zuiden door tot de grens met Oostenrijk en er vormt zich een plan om die route te volgen als we komend weekend afzakken naar de Padroni.

In Creglingen is uit eten gaan op maandag geen succes. Veel tentjes zijn gesloten en uiteindelijk schuiven we weer aan op het terras van Schlossbäck, waar we zaterdag ook gegeten hebben. Bitch beperkt zich tot een veilige salade met brood, bitchgenoot doet zich te goed aan een Riemenscheider (inderdaad, de altaarmaker) cordon bleu.

Weer thuis kijken we “geen-Knevel” en van de Brink. Bij gebrek aan beter. Wel bijzonder dat er in beide huisjes BVN op de tv zit. We beginnen al een beetje op de twee Padroni te lijken.

Dinsdag 23 juli 2013

Bitchgenoot klaagt dat hij slecht geslapen heeft. Laat bitch daar nou niks van gemerkt hebben! De wekker was op negen uur gezet, maar bitch is net voor negenen wakker en zet de wekker uit. Er wordt nog even doorgesudderd tot een uur of half tien. We ontbijten met bolletjes met gebakken ei en verdwalen dan weer in de diverse leesboeken. Bitch was van plan om op facebook bij te houden wat er deze vakantie zoal gelezen wordt, maar bij gebrek aan WiFi lukt dat dus niet. Daarom nu in het blog maar even een overzicht van het verzette leeswerk.
1. Bitch was voor vertrek begonnen in “In een mens” van John Irving, één van de favoriete schrijvers van bitch. Dit is een prachtig boek over het leven van een biseksueel en transgenders in de vorige eeuw. Meeslepend geschreven en een enigszins schokkend tijdsdocument.
2. Daarna waren de verhalen van Herman Koch aan de beurt met zijn allen samengevoegd in een boek getiteld “Korte geschiedenis van het bedrog”. Koch is een echte verhalenverteller. Vaak lijkt het autobiografisch maar als je alle verhalen uit het boek achter elkaar zet, is het gewoon teveel voor een mensenleven. Hij hanteert verschillende stijlen en weet zijn lezers regelmatig op het verkeerde been te zetten.
3. Van Carlos Ruiz Zafon leest bitch het derde boek “De gevangene van de hemel”.  Het boek begint met een inleiding waarin CRZ aangeeft dat de twee eerdere boeken en dit boek bij elkaar horen  maar ook afzonderlijk gelezen kunnen worden. Dat maakt bitch niet meteen blij want in de eerste twee boeken liepen de verhaallijnen soms zo onontwarbaar door elkaar dat ze af en toe het spoort bijster was. Verrassend genoeg is het derde deel heel overzichtelijk en ongecompliceerd. Een duidelijk te volgen verhaal dat ook nog boeiend is.
4. Een miniboekje, boekenweekgeschenk, van J. BernlefDe pianoman”. Geïnspireerd door het aanspoelen van de pianoman in Groot-Brittannië een paar jaar geleden. Het is het benauwende verhaal van een jongen die opgroeit bij ouders die niet praten en daardoor een moeizaam leven leidt. Net als de pianoman komt de jongen terecht in Groot-Brittannië en weigert daar te praten, hoewel hij best wat Engels spreekt.
5. Van Tess Gerritsen las bitch “Koud hart”. Bitchgenoot had in de gaten dat het een meeslepend boek is en wilde het graag ook lezen. Vooral omdat zijn laatste boek niet zo bijzonder was. Na een poosje wil hij graag zijn vermoedens over de clou met bitch delen. Maar als hij begint te vertellen kan bitch hem niet volgen. Hij zit te lezen in “Koud bloed” van dezelfde schrijfster. “Koud hart” is een thriller die afwisselend speelt in 1830 en later en in onze tijd. Ingewikkelde intrige maar wel meeslepend. Bitch heeft het boek in één dag uit.
6. Vandaag heeft bitch in één adem het boek “De dinsdagvrouwen” van Monika Peetz uitgelezen. Een groep van vijf vrouwen die elkaar hebben ontmoet op een cursus Frans, is al vijftien jaar bevriend en ontmoet elkaar elke eerste dinsdag van de maand. Als van één van de vrouwen de partner overlijdt, besluiten ze samen de pelgrimstocht naar Lourdes af te maken waar de overledene aan begonnen was. En dan gaat de beerput open. Aardig verhaal, maar het einde is als de dominee in de Lutherse kerk uit het verleden van bitch: hij kon zijn “amen” nooit vinden in zijn preek.

Altaar van RiemenschneiderMaar er werd dus niet de hele dag gelezen. Aan het begin van de middag brengen we het uitgestelde bezoek aan de Herrgottkirche. Ook daar staat een Riemenschneider altaarstuk. Deze is helemaal van hout met als hoofdthema Maria Hemelvaart. Het schijnt dat op 15 augustus (dat is Maria Hemelvaart) de zon precies door de opengewerkte stukken in het altaarstuk schijnt. Dat gaan we dus niet meemaken. Er schijnt ook een schildering van Christophorus te zijn, waarin bitchgenoot natuurlijk erg in geïnteresseerd is. Maar hij ziet hem niet meteen. Bitch wel. Het is een muurschildering aan de zijkant van de kerk van zeg maar 10 meter hoog en 6 meter breed. Dat valt niet meteen op.

Tegenover de kerk in het dal ligt het vingerhoedmuseum. Dat moet dus ook bezocht worden. Helaas blijkt de deur op slot terwijl er toch echt staat dat ze op dinsdag open zijn. Bitch trekt de stoute schoenen aan en drukt op de bel, zoals in een klein zinnetje onderaan een bordje, geadviseerd wordt. Even lijkt het alsof er niets gebeurt, maar dan verschijnt er toch nog een mevrouw die de deur open doet en een bordje ophangt met een wat grotere tekst over aanbellen indien gesloten. Er zijn vierduizend vingerhoedjes verzameld, maar omdat die dingen zo klein zijn is de hele collectie samengepakt op één etagetje. De kelder uiteraard, zodat bitch ook vandaag weer aan haar daal- en stijgquotum komt. We kijken onze ogen uit. Behalve vingerhoedjes zijn er ook naaigereitjes en materialen om vingerhoedjes te maken uitgestald. We gaan natuurlijk op zoek naar de Nederland-component in de uitstalling en vinden die ook. Er zijn vingerhoedjes met Beatrix en Willem-Alexander, met Alex en Maxima, met – uiteraard! –  een molentje. Vingerhoedjes in een klompje. En een document waarin te lezen staat, dat er in Nederland een kartel ontstaan was op het gebied van vingerhoedfabricage. De duivelse Hollanders toch!
VingerhoedjesmuseumBitch probeert nog een vingerhoed met een kerststal te scoren voor vrouwvandepianistvriendin, maar helaas. Dat hebben ze niet.

We sjokken het dal weer uit en strijken even aan voor kaffee mit kuchen (abrikozenkwarktaart) en rijden dan nog een beetje rond door de prachtige omgeving. Ondanks het fabuleuze kaartlezen van bitch komen we al snel terecht op een plek waar we die middag al eerder waren: de kerk. We doen nog een supermarkt en keren dan terug naar het huis in Niederrimbach. We waren tijdens het minirondje wel nog in Oberrimbach geweest.

Eenmaal thuis zakken we met boekjes op het terras waar we na een tijdje weer vanaf vluchten omdat het gaat regenen. Er dreigt onweer maar uiteindelijk valt het erg mee. Het wordt gelukkig wel wat frisser.
We eten maar weer eens pastasalade, lezen nog eens wat en kijken BVN. En dan naar bed.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: