bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Manke bitch

op 28/12/2013

IMAG3857[1]Het zijn heerlijke dagen hier in de Oltrepó. Eerste Kerstdag geluncht bij de Boccapane, een agriturismo waar de heerlijke regionale gerechtjes vergezeld gaan van een eveneens heerlijke wijn. Gezellig gekletst met de mannen, de ogen uitgekeken op een soort afghaanse hond met een prachtig kapsel, kortom écht Kerstmis. Bij thuiskomst mochten de mannen de meegebrachte kerstcadeaus open maken: een rode piek voor in de kerstboom (inmiddels heeft deze een plekje gevonden in een steelpannetje met zand, waarin eigenlijk een kaars zou kunnen staan), het nieuwe boek van Johan Johansson (dat was schrikken, een écht boek met bladzijden en zo) en seizoen 7 van Dexter (ze wisten niet eens dat er een zevende seizoen was). Nadat er uitgebreid uitgebuikt was, werden de eerste afleveringen van Dexter geconsumeerd. Bitch heeft deze serie nooit gevolgd, maar zat meteen midden in het verhaal.

IMAG3861[1]Voor tweede Kerstdag was er niets gepland. Kookpadrone had een heerlijk kerstmaal voorbereid en voor de rest lag alles open. Van die gelegenheid maakte bitch dankbaar gebruik. Rond een uur of één besloot ze even van het toilet in het appartement gebruik te maken, maar gleed daarbij (op haar sokken) van de betonnen trap af. De enige die het doorhad was schrijfpadrone die dan ook kwam aangesneld om te kijken wat er gebeurd was. Het leek mee te vallen, het waren maar een paar treetjes. Eenmaal weer boven besloot bitch even haar zere voet te bekijken en toen bleek dat de vierde teen (ringteen –> ringtone in het Engels) een beetje erg scheef stond, zelfs in vergelijking met de door de reuma al scheefgegroeide tweede en derde teen. Toch maar even naar de eerste hulp. Voor zover het nog niet duidelijk was, bevestigde de foto het: teen gebroken. Daar valt weinig aan te doen. Alleen “even” rechtzetten en dan vasttapen aan een andere teen. Dat tweede onderdeel was snel gebeurd. Het “even” rechtzetten kostte moeite en deed gruwelijk pijn. Bij hoge uitzondering had kookpadrone toestemming gekregen om bitch te vergezellen naar de arts i.v.m. taalproblemen. Hij was de enige beschikbare persoon om in te knijpen tijdens het “even” rechtzetten. Een tweede foto wees uit dat de teen wel wat rechter stond, maar bitch moest zich de volgende dag weer melden voor het deskundige oordeel van een orthopeed.

IMAG3866[1]Zo gezegd, zo gedaan. Vrijdagochtend reden kookpadrone, bitchgenoot en bitch opnieuw naar de Azienda Ospedale in Stradella. Nu via de toeristische route omdat het ineens prachtig weer was en er een schitterend uitzicht op de Alpen was. Het begrip “spoedeisende hulp” wordt in Italië niet door iedereen begrepen. De wachtkamer zat (en liep nog verder) vol met mensen die helemaal niet zo spoedeisend hulp nodig hadden. Waarschijnlijk meldden zij zich met hun snotterige kind of hun zere knie bij de pronto soccorso omdat de huisarts een vrije dag genomen had. Resultaat was wachten. Lang wachten. De naam van bitch werd wel al snel genoemd, maar dat was alleen om mee te delen dat de orthopeed aan het opereren was en het dus nog wel een minuut of veertig, vijftig zou kunnen duren. Maar uiteindelijk mocht bitch dan toch naar binnen. Was de spoedarts op tweede kerstdag nog een zeer aantrekkelijke, jonge Kameroenees, de orthopeed op deze vrijdag was een wat oudere, vriendelijke maar hardhandige Griek. Ook hij sprak wat Engels. Pakte de teen doortastend beet en begon er niet alleen aan te trekken maar ook te draaien. Wederom moesten de handen van de kookpadrone het ontgelden. Nog een geluk dat hij geen pianopadrone is! Na diverse pogingen stelde hij vast dat dit het was. De teen zou wel scheef blijven maar als het aan de onderkant van de voet geen pijn deed, kon het zo blijven. Opereren was dan niet nodig. Het deed aan de onderkant geen pijn. Opnieuw getapet, poging gedaan om de rekening te betalen en toen dat niet lukte terug naar de villa. Heerlijk in het zonnetje gezeten!

IMAG3868[1]Om de stemming erin te houden werd er vrijdagavond uit gegeten bij Amici Miei, een nabij gelegen restaurant met erg vriendelijke eigenaren, lekker eten en prima wijn. Na afloop van de maaltijd maakte zuippadrone een foto van al het glasservies dat tijdens het eten gebruikt was. De vrolijke Roberto vulde dit stilleven nog even aan met de flessen die er in de loop van de avond geleegd waren. Niet alleen die van ons, maar ook die van andere gasten die inmiddels alweer weg waren. Deze foto maakte bitch zelf. Het was een gezellige boel. Voor het slapen gaan nog even gekeken naar de film “Onder invloed” (hoe toepasselijk) waarin bitchgenoot op onovertroffen wijze een Belgische agent zonder tekst maar met alpaca vertolkte. En toen lekker ingestort.

Vandaag de laatste dag bij de padroni. Tassen zijn gepakt. Rolstoel voor beide vliegvelden is geregeld en bitchkind komt ons ophalen. Ondanks de teen toch een heerlijk relaxt weekje gehad.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: