bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Plantjes

Het is gewoon prachtig weer! Van dat weer waardoor je terugvalt in dolce far niente: boekje lezen, blogje schrijven, hondje kroelen, puzzeltje maken. Zalig!
In de middag rijden bitchgenoot, moestuinpadrone en bitch met de Ugly naar een tuincentrum om nieuwe aankopen voor de moestuin te doen. We laten de padrone eerst even zien waar wij gisterenavond gegeten hebben en vooral hoe je daar komt. Verderop langs de weg zien we een tankauto die  op een personenauto gebotst is. Ziet er niet fijn uit, naar beide chauffeurs lijken ongedeerd naast hun auto te staan. Wij tuffen door en bereiken na een poosje het tuincentrum. Het is er niet erg druk. We lopen een kas binnen waar karren met bakken plantjes staan. Het werkt als volgt: je vertelt aan een vriendelijke jongedame wat je hebben wilt en die snijdt dan het gewenste aantal piepschuim bakjes los van een groter geheel. De moestuinpadrone wil graag tien van alles. maar krijgt van de meeste plantjes er maar negen, omdat dat beter uitkomt met snijden. Ook goed. Er wordt van alles aangeschaft: diverse koolsoorten, slasoorten, spruitjes, prei, pepers en nog meer. 

Met twee goedgevulde kratten met plantjes achterin rijden we naar de Esselunga voor boodschappen. Niet omdat ze daar zo goedkoop zijn, maar omdat je daar in een garage kunt parkeren. Lijkt ons beter voor de plantjes. Even na vijf uur zijn we weer terug bij de villa. Boodschappen opruimen, plantjes veilig stellen en dan tijd voor bier. Lekker koud. 
Moestuinpadrone wordt weer kookpadrone en kookt een heerlijke risotto met paprika met een lekkere salade erbij. Met veel producten uit eigen moestuin. Lekker hoor!

vakantie2014330 vakantie2014332 vakantie2014334 vakantie2014335

Advertenties
1 Reactie »

Hondenweer

Vandaag regent het. Niet zo heel hard, maar wel gestaag. Geen echt hondenweer, wel weer om veel tijd aan het hondje te besteden. Joia speelt, ligt – even -, speelt weer, eet wat, speelt, kwispelt, kwispelt, kwispelt en kwispelt, speelt en speelt nog meer. Bitch maakt de hele dag door foto’s. Zelf houdt bitch zich bezig met bloggen, lezen, puzzelen, spelen met Joia en nog meer spelen met Joia. Dat is het wel zo ongeveer.

’s Avonds gaan de padroni uit eten met de gasten van deze week. Die willen op deze manier hun dankbaarheid uiten voor het meegaan naar de tandarts, de dieren-eerste hulp en andere verleende diensten. Voor bitch en -genoot heeft kaalkoppadrone ook een eetactiviteit bedacht. Er is een nieuw restaurant geopend in de buurt. Op woensdag biedt men daar een themamenu. Dat mogen wij gaan testen. We boffen: het thema van deze woensdag is truffels.
We bereiken het restaurant via een weg met veel losse stenen en weinig asfalt. Gelukkig kan de Ugly dat wel aan. Het is een heel nieuw, trendy ingericht restaurant met een groot terras met uitzicht. We mogen buiten zitten en bedenken ons dan dat insmeren tegen de muggen wel een goed idee was geweest. Daar krijgen we nog spijt van. We zijn de eerste gasten dus we hebben zo onze twijfels over het succes van de thema-avond, maar een uurtje later zit het terras lekker vol, een mannetje/vrouwtje of 25-30. We krijgen een lekker proseccootje met een vishapje voorgezet en natuurlijk de kaart. De meneer die ons bedient en die zomaar de eigenaar zou kunnen zijn, vraagt of we Engels of Italiaans spreken. Hij had ons al ingeschat op het Hollanderschap. Het wordt een soort van mengelmoes tussen beide talen. Bitch legt uit dat we eigenlijk voor het truffelmenu komen. Dat mag ook. De kaarten worden weer ingenomen en we zien later dat nieuw aankomende gasten het aperitiefje en het vishapje niet krijgen. Gnagnagna. 
We starten met een carpaccio met paddenstoelen en truffelrasp. Smaakt erg lekker! We drinken er een glaasje Riesling bij – Il bandito – dat ook bijzonder goed smaakt. Het hoofdgerecht (de primo) is een ravioli gevuld met aardappel, paddenstoelen en tijm met daaroverheen weer de truffelrasp. Ook erg smakelijk. We spoelen het weg met een Bonardawijntje. Als we dat op hebben wordt er gevraagd of we nog meer willen. Het menu biedt niet meer dan dit. We nemen nog een toetje (yoghurtmousse met aardbeiencoulis voor bitch en crostatina met vers fruit en vanillekwak voor bitchgenoot) en daarna nog koffie. Al etend genieten we van het uitzicht, de ondergaande zon, het wat onrustige hondje (dat aan ons was toebedeeld omdat de gasten hun eigen hond meenamen) en van elkaar. Natuurlijk.

Via een wat kortere en vooral betere weg keren we terug naar de villa waar we geduldig gaan zitten wachten op de terugkeer van de padroni. Die hebben ook lekker gegeten en het erg gezellig gehad. En veel wijn gedronken, maar dat hoort erbij.

vakantie2014304 vakantie2014305 vakantie2014307 vakantie2014309 vakantie2014310 vakantie2014312 vakantie2014314 vakantie2014315 vakantie2014317 vakantie2014319 vakantie2014322 vakantie2014324 vakantie2014325 vakantie2014326

2 reacties »

Vino

We zijn laat wakker vandaag. Het is al bijna elf uur als bitch uit bed komt. Maar dat geeft niet, het is vakantie! Dus lezen we wat, we maken een sudoku, we klieren met het hondje en meer van dat soort onnutte dingen.
Om een uur of half drie besluit bitch dat het toch echt tijd is om iets te gaan doen. Bitchgenoot wil wel wandelen, maar daar heeft bitch vandaag geen zin in. We pakken de auto en rijden als blinde kippen in het rond. Bitch heeft een kaartenboek op schoot, maar kan het niet erg volgen. Steeds als ze denkt de weg gevonden te hebben – bijvoorbeeld door het binnenrijden van een nederzetting – dan blijkt het even later toch weer niet te kloppen. Geen punt, we weten de weg wel ongeveer hier in de regio. We genieten gewoon van de prachtige uitzichten.

We stoppen even bij het Santuario Nostra Signora di Montelungo. Een kerk, zeg maar. Een gesloten kerk vooral. Gezien de aankondiging met bordjes langs de route, de aanwezigheid van een speeltuin en een soort van (gesloten) souvenirkraampje moet het wel wat zijn. Maar nu even niet. Voor mensen zoals wij, staan er langs het hek stoeltjes waarop je even van het buitenaanzicht kunt genieten. Dat doen we dus niet. Geen binnenaanzicht, dan ook geen buitenaanzicht. We maken wel van de gelegenheid gebruik om even wat foto’s van het uitzicht te maken.

Na een poosje rijden we weer verder, richting Ruino. Daar staat ook serieus een ruino van een kasteel. Dat wisten we niet. De wegen rondom Ruino hebben de afgelopen jaren nogal wat schade opgelopen door slecht weer. Over honderden meters is de weg provisorisch (met kiezels e.d.) gerepareerd. We hobbelen er vrolijk overheen. Dit is één van de dingen waaraan wij menen de crisis in Italië te kunnen herkennen. De toestand van de provinciale/regionale wegen wordt elk jaar slechter. Na nog wat rondrijden dringt het tot ons door dat we vlakbij de wijnkelders van Travaglino zijn. Daar hebben we in 2010 (toen bitch en opapadrone hun 50e verjaardag in Italië vierden) heerlijke wijn geproefd en gekocht. Reden genoeg voor een stop. Op de een of andere manier snapt het personeel direct dat we wijn willen proeven. Alles gaat in het Italiaans, maar het lukt wonderwel om de “gastvrouw” uit te leggen wat we lekker vinden en wat we uiteindelijk wensen aan te schaffen. Alleen het woord “twaalf” laat zich even niet vinden, maar gelukkig kan de mevrouw dat zelf produceren. We vertrekken uiteindelijk met twee dozen Campo di Ciliegi (van de Barberadruif) en één doos met vreselijk dure, maar érg lekkere Marc’ Antonio.

Voor we terugkeren naar de villa, brengen we ons (bijna) jaarlijkse bezoek aan Madonna del Vento. Een kapelletje gewijd aan Maria dat bovenop een heuvelkam staat. En waar het dus altijd waait. Het is er zoals altijd heerlijk rustig.

Terug bij de villa nemen we even tijd om de tuin te bewonderen. Die ziet er inmiddels echt uit als een tuin terwijl het in eerste instantie een groot onkruiddrama was. Goed werk van de padroni! We drinken een biertje op het terras beneden, maar verhuizen naar boven als het toch wat fris wordt. Keurig op tijd, voordat de bui losbarst. Het regen echt heel hard en het onweert er ook nog bij. Bitch is geen held met onweer, maar kan deze bui prima aan. Het hondebeest ligt langdurig trillend op de bank naast bitch. Zielig, hoor!

Kookpadrone zorgt voor een heerlijk maal van kip, boontjes (inmaak uit eigen tuin) en gebakken aardappeltjes. Na de avondthee storten we ons op de eerste fles Marc’ Antonio. En op de tweede fles. Hij is écht heel lekker!

 vakantie2014279 vakantie2014281 vakantie2014283 vakantie2014286 vakantie2014289 vakantie2014291 vakantie2014294 vakantie2014297 vakantie2014301

1 Reactie »

Schade

De dag van vandaag meteen maar even doornemen. Op tijd opgestaan om geen andere reden dan dat de medicijnen anders in de war raken. We lezen in de grote hoeveelheid boeken die we hebben meegenomen: bitch in “Stoner” en bitchgenoot in “De Paus van Amsterdam.”
Op facebook verschijnen berichten over het noodweer in Nederland. Ook in de regio waar bitch vandaan komt, komt het met bakken uit de lucht. Bitch informeert maar eens per whatsapp hoe de bitchwoning erbij ligt. Bitchkind stuurt per omgaande een foto van de onder water gelopen steiger achterin de tuin en even later een foto van het doorweekte behang in de slaapkamer. De schade lijkt mee te vallen en we besluiten om ons daar na de vakantie dan maar druk over te maken. Ook bij vrienden en kennissen blijkt het nodige water op de verkeerde plekken terecht te zijn gekomen. We blijven er maar vrolijk onder.

In de middag gaan we uit op boodschappen bij de Esselunga. Eerst het lijstje afwerken en dan nog even rondkijken, o.a. bij de schoolspullen, maar er is niets bijzonders. Met alleen de nuttige boodschappen keren we terug bij de villa. Zo rond een uur of zes belt een van de gasten uit een andere B&B, waarvan de padroni ook aanspreekpunt zijn. Ze zijn met de auto naar Milaan geweest en de auto is daar opengebroken en leeggehaald. Heel vervelend. Ze hebben voor de verzekering een aangifte nodig en het verzoek is of een van de padroni mee kan naar de politie. Harkpadrone had het gesprek aangenomen en belooft dat kookpadrone (vanavond weer wel) zal terugbellen. Een poosje later meldt kookpadrone zich en kiest ervoor met de vaste telefoon terug te bellen. De persoon aan de andere kant van de lijn is in verwarring. Hij was helemaal niet in Milaan vandaag. En zijn auto is niet opengebroken. Er ontstaat tussen de padroni een discussie over wie er nou gebeld heeft (hún!) en in welke B&B ze zitten. Ze komen er niet uit. Nader onderzoek wijst uit dat het nummer uit de telefoon van kookpadrone niet goed overgenomen is. Hij heeft dus een volkomen willekeurige Nederlander (waarschijnlijk zelfs in Nederland) gebeld over de autobraak in Milaan. Hilariteit alom. Snel de juiste personen gebeld en een afspraak gemaakt om morgen de carabinieri te bezoeken. Er wordt  nog langdurig over geginnegapt terwijl kookpadrone zich aan zijn kooktaak wijdt. Zeg… heb jij nou een nieuwe leesbril? 😉

IMG-20140728-WA0000 IMG-20140728-WA000100wateradelft 00waterknie

 

Een reactie plaatsen »

Hondje

Heerlijk om weer in Italië te zijn! Als we wakker worden, schijnt de zon. Dat ziet er goed uit. De kookpadrone heeft de tafel gedekt, een eitje gekookt en broodjes gebakken. Uit onze eigen voorraad, die we verder niet gebruikt hadden. We kunnen zo aanschuiven. Daarna lekker douchen en bijkomen met een bakkie koffie. 

In de middag maken bitch, -genoot en Joia, het hondebeest van de padroni, een wandelingetje. Het is wel warm, maar niet zo erg als de afgelopen jaren. Een graad of 25. Joia wil de eerste paar honderd meter steeds terug. Wandelen zonder de padroni, dat is ze niet gewend. Wij houden stug vol en uiteindelijk besluit ze maar met ons mee te sjokken. Maar het gaat niet van harte. Regelmatig gaat ze plat op haar buik in de berm liggen en een beetje snuffelen aan sprietjes. We geven er maar aan toe. We geven haar wat te drinken uit de meegebrachte flesjes en later proberen we dat met een tuinslang die zomaar in het wild langs de weg hangt. Dat lukt niet, maar de bakken regenwater die een eindje verderop staan worden wel gebruikt. Het is al met al wel grappig. Dit hondje is gewoon niet gewend om lang te wandelen. De padroni worden ook een dagje ouder. 

Zelf genieten we van de omgeving. We lopen weliswaar langs de asfaltweg maar het is heerlijk rustig. De lucht ruikt heerlijk kruidig door alles wat er langs de weg groeit en bloeit. Een mevrouw in een grote witte auto begint vanaf grote afstand naar ons te roepen. We begrijpen dat ze op zoek is naar een zwarte hond, maar als we dichterbij komen ziet ze dat Joia niet het gezochte hondje is. Ze gaat dus maar weer verder met rondjes rijden. Verder gebeurt er helemaal niks. We zien dat een kruising die we passeren bewaakt wordt met een videocamera. De padroni kunnen ons ook niet uitleggen waarom. Bitch maakt nog wat foto’s van de sneeuwschuivers en strooiwagens die hier klaar staan voor geval dat…

De wandeling eindigt in Santa Maria della Versa op het pleintje. We storten ons op een terras voor een dikke cola. Even later voegt de rodepuntopadrone zich bij ons. Via de sms hadden we hem verteld waar we waren en hij was zo vriendelijk om ons te komen ophalen, zodat we niet weer omhoog hoefden te klimmen. Als hij een biertje naar binnen heeft gewerkt rijden we terug naar de villa.

Rond een uur of acht rijden we naar de pizzeria in Cigognola. Het uitzicht is er vertrouwd schitterend, het eten vertrouwd lekker. Bitch en de vandaagnietkookpadrone kiezen een pizza met speck en brie en veel rucola erop. Bitchgenoot mag carbonara al mare en rodepuntopadrone doet spaghetti met een dekseltje. Bij allebei is de samenvatting: pasta met véél schaaldieren. Het smaakt heerlijk!

vakantie2014265 vakantie2014268 vakantie2014271 vakantie2014274 vakantie2014275 vakantie2014278

1 Reactie »

Tunnel

Om 8 uur gaat de wekker. Vandaag ontruimen we appartement 008 van Sun Valley. Het blijft een rare naam want veel zon hebben we hier niet gezien. In hoog tempo wordt er ontbeten, afgewassen, opgeruimd en ingepakt. We hebben de controle besteld voor half 10 maar om 9 uur zijn we er al klaar voor. De controle gebeurt grondig. Elk kastdeurtje gaat open. De schuifdeuren van de kast in de slaapkamer worden omgedraaid. We hebben ze kennelijk de hele week verkeerd om gebruikt. Daar was ook wel een reden voor: de ene deur schoof makkelijker dan de andere. Ook de niet gebruikte slaapkamer wordt geïnspecteerd ondanks dat  bitch meldt dat er geen gebruik van gemaakt is. Met het briefje waarop staat dat alles ok is en de borg geregeld kan worden loopt bitch voor de laatste keer de route naar de receptie. Er wordt nog gevraagd of bitch even een evaluatie wil invullen. Nou, echt niet. Bitch wil weg. Van de berg af. Een paar dagen terug heeft bitch een hele discussie gehad met de balienees over het bedrag van de schoonmaak. De keuze was zelf doen of tegen betaling laten doen. Wij kozen voor het laatste; uiteindelijk hebben we dat thuis ook voor een groot deel uitbesteed. Dat is dan €72, sprak de mannelijke balienees. Op ons contract stond €55. En we zijn maar met zijn tweeën, wierp bitch tegen. Maar uw appartement is ge-upgrade naar 3 kamers, 6 personen, aldus de balienees. Daar hebben wij niet om gevraagd en dat hebben jullie ook niet gemeld, bitste bitch. Uiteindelijk werd de prijs afgemaakt op een 2-kamer/4-personen tarief van €57. En dan vragen of bitch een evaluatie wil invullen. Geen goed idee.

Om kwart voor 10 storten we ons in de wolken die alweer volop rondom ons verzameld zijn. De temperatuur is 8 graden, maar met elke 100 meter die we zakken loopt de temperatuur gelukkig een graadje op. Van de drukte wegens de Géant sportactiviteit merken we pas wat als we het dorp onder aan de berg, Aime, bereiken. Daar hadden we aan het begin van de week al gezien dat er iets zou gaan gebeuren want er stonden waarschuwingen dat P afgesloten zou zijn, er stonden klaptafels en dito stoelen klaar. Alleen hadden wij de link niet gelegd naar het sportevenement want dat zou op de berg zijn. Nou ja, we moeten dus een omweg maken, die prima aangegeven is en niet zo gigantisch is als we in Duitsland wel eens hebben meegemaakt: 10 kilometer omrijden voor een opbreking van 300 meter.
We zitten al snel op de goede weg naar Italië. Eerst terug naar Albertville en dan de bordjes Turijn volgen. Zo simpel is het. Het is geen veelgebruikte vakantieroute dus we schieten lekker op. Op de radio horen we berichten over opstoppingen rond Lyon en bij andere route du soleil-hoogtepunten (dieptepunten?) maar daar hebben wij dus geen last van.

Als we bijna bij de Fréjustunnel zijn, beginnen er opeens lampjes en borden de flikkeren: bouchon voor de tunnel. 1 kilometer. Oké, dat moet dan maar. Alleen kost die ene kilometer ons  bijna een uur. Het struikelblok blijkt het tolpoortje te zijn. Waarschijnlijk gebruiken ze die poortjes om de drukte in de tunnel te reguleren. In een tergend traag tempo naderen we de tolpoortjes. Het zijn er vier, maar je zou denken dat er maar één bemand is, gezien de doorstroomsnelheid. Maar het kan ook zijn dat elke klant in discussie gaat over het tolbedrag, want dat blijkt achterlijk hoog te zijn: €42,40 voor een enkele reis. Voor een tientje meer mag je een hele week, zo vaak je wilt, heen en weer door de tunnel. Dat willen we dus niet. We gaan ook de discussie niet aan, maar verheugen ons op het tunnelgenot dat ons voor €42,40 geboden zal worden. Helaas valt er ook op dat gebied een teleurstelling te verwerken. Het is een gewone, sombere, stinkendwarme tunnel, waarin de temperatuur oploopt van 18 naar 29 graden. Geen extra luxe vluchtmogelijkheden, geen area servizio, geen McDrive. Gewoon een tunnel die aan de Italiaanse kant (de grens loopt er dwars overheen) nog wat smeriger en somberder lijkt dan aan de Franse kant. En dat dan 13 kilometers. 

Uiteindelijk rijden we na een minuut of 13 de stralende zon weer in en kunnen we zonder verder oponthoud het Italiaanse landschap zien veranderen van bergen in heuvels, van heuvels in vlakte en na een hele tijd weer van vlakte in heuvels. Rond kwart voor vier kan bitch de eerste padrone knuffelen. De andere padrone, de jodelaar, was nog even naar een naburige B&B om de gasten daar op te vangen. Het weerzien is hartelijk en vrolijk. De eerste grappen worden alweer gemaakt: “Zeg… heb jij nou een nieuwe bril?” En alle varianten die daarop te bedenken zijn.

Het welkomstmaal wordt genuttigd bij Amici Miei, waar bitch met naam en toenaam begroet wordt door Roberto, de eigenaar. Wij communiceren af en toe via Facebook, dus nu is bitch niet meer de “schoonzus van”, maar gewoon “bitch”. Het eten is heerlijk en de drank is veel. Voorzien van een extra fles kruipen we om 11 uur de berg op en daarna al snel in bed. 

We zijn er weer!

vakantie2014263 vakantie2014264

1 Reactie »

Sneeuw

Monica, van Bar Le Monica’s, had voorspeld dat vandaag een prachtige dag zou worden. Als we wakker worden is het inderdaad prachtig weer. We doen lekker lui. Uitgebreid ontbijten, douchen, boekje lezen en zo meer. Rond een uur of twee besluiten we toch nog iets te gaan doen op onze laatste dag in de Alpen. Het eerste wat te binnen schiet is de bobsleebaan. Misschien toch leuk om daar van af te wandelen. Maar als we ter plekke onderzoek doen naar een bus die ons terug kan brengen naar het begin, lopen we vast. Nergens valt iets te ontdekken over een busdienst. We durven de gok niet te nemen.

We zakken nog een stukje verder de berg af en komen bij een werkende stoeltjeslift. Niet gratis, maar hij doet het. Bitch moet even slikken. Ze houdt niet van dit soort activiteiten. Maar als bitchgenoot het wil, dan moet het maar. We informeren vooraf wel even waar de lift naartoe gaat. Hij gaat naar La Plagne Aime 2000. En daar zijn we gisteren al geweest met de telemetro. Gaan we dus niet doen. Pfff, daar komt bitch mooi mee weg!

Bitch stelt voor om nog eens naar La Plagne Bellecote en Belle Plagne te rijden. In de regen zondag leek het niet veel, maar nu is het mooi weer. In Bellecote is het niet heel druk. Er is dit weekend een grote duurloop en die start in dit stukje La Plagne. Behalve de bordjes valt daar nu nog niet veel van te merken. Tussen Bellecote en Belle Plagne staat een enorme hotelflat dwars over het dal heen. Het lijkt wel de Chinese Muur. Wat lelijk!
In Belle Plagne is het drukker dan zondag. We pakken een lift (een gewone op-en-neerlift) en komen in het Centre Commercants. Hier is het zowaar gezellig druk. Veel winkels zijn open. Er is ook een cabinelift. We kijken waar hij naartoe gaat. Naar de gletsjer, Roche de Mio. Héél hoog en heel ver! Bitch haalt diep adem en vervolgens toegangskaartjes bij de Office du Tourisme. Daar gaat ie dan! Met de rug naar het dal, één hand om in bitchgenoot te knijpen, één aan de vasthoudstang en in eerste instantie de ogen dicht beginnen we aan de reis naar boven. Bitchgenoot ratelt aan één stuk door over wat er allemaal te zien is. Waar we gisteren gelopen hebben, waar ons hotel ligt, waar we koffie gedronken hebben, waar we met de telemetro naartoe geweest zijn, enz. Hij houdt daar pas mee op als bitch uitlegt dat ze nog even niet aan dat soort verhalen toe is. We naderen inmiddels de bovenkant van de rots. De reis lijkt ten einde. Maar nee, hoor. We schieten over de bergkam heen en zakken dan eerst een stuk om vervolgens nóg verder omhoog te gaan. En dat herhaalt zich nog een keer. Heel voorzichtig durft bitch te kijken naar de zijkant waar de berg dichtbij is. Er ligt sneeuw! Bovenop de Roche de Mio ligt echt nog sneeuw. Niet zo schoon, maar toch. Het is hier 2700 meter hoog. We wandelen rond over de bergtop met zicht naar alle kanten. Bitchgenoot maakt veel foto’s. Ook nog van een gezin met de besneeuwde bergen op de achtergrond. Met hun camera, uiteraard.

Na een halfuurtje en een banaantje zoeken we de lift weer op. Bitch wordt stoer. Gaat nu met haar gezicht zó zitten dat ze het dal kan zien. Maar ze begint met een uitgebreide studie van het plafond van de cabine. Pas na een poosje durft ze te kijken. Het bankje aan de andere kant van de cabine voorkomt dat je rechtstreeks het dal in kijkt. Dat is fijn. Nu mag bitchgenoot nogmaals vertellen wat hij allemaal gezien heeft. De hele reis met de lift duurt uiteindelijk maar zo’n twaalf minuten, maar bitch vindt het lang genoeg. Voorlopig even geen liftjes en geen bergen meer. 

Terug in Belle Plagne gaan we op een terras in de zon zitten. Lekker mensen kijken, commentaar leveren, biertje drinken en napraten over de belevenis van zojuist. Bitch is trots. Toch maar mooi weer gedaan. De biertjes worden bieren XL (op de bon staat als toevoeging “serieux”). Als we de reis terug naar Plagne Soleil hebben gemaakt dringt zich de behoefte aan een tukje op. Bitchgenoot probeert het buiten in de ligstoel, maar de zon is weg. Het is alweer vrij fris. Dan maar binnen tukken.

Als we ’s avonds bij Coin de Feu aan de magret de canard zitten, barst er weer een onweersbui met heel veel regen los. Voordat het begint, haast bitchgenoot zich naar het appartement om even jassen te halen. Hij is net voor de bui en het eten weer binnen. We genieten van de eend en de wijn en horen hoe het steeds harder gaat regenen. Tegen dat we weggaan is het gelukkig iets minder. We moeten wel weer omlopen vanwege de plassen, maar bereiken niet al te nat ons appartement. Het was een mooie dag. Morgen inpakken en wegwezen naar de mannen in Italië. 

vakantie2014228 vakantie2014237 vakantie2014241 vakantie2014242 vakantie2014250 vakantie2014252 vakantie2014262

Een reactie plaatsen »

Lift

Na een wat onrustige nacht blijkt het alweer een mooie dag te zijn. Het kan niet op! We besluiten om na het ontbijt nog maar een stukje te gaan wandelen. Vanuit het appartementencomplex rechtstreeks terug het bospad op en dan verder naar beneden, naar La Plagne Centre. Omdat het gisterenavond toch nog geregend heeft, is het pad hier en daar flink nat, maar gelukkig niet al te glibberig. De blote tenen in de sandalen worden wel een beetje nat, maar verder valt het mee. Ook vandaag zijn we  niet alleen. Wandelen is hier een geliefde activiteit.
Na ruim een uur zijn we in La Plagne Centre. We hadden tijdens het ontbijt gezien dat een van de kabelbanen vanuit Centre vandaag wel beweegt. De voorgaande dagen was dat niet zo. Terwijl bitch plaatsneemt op een terras gaat bitchgenoot op onderzoek uit. Er hangt een schema maar hij kan het niet helemaal volgen. Hij neemt een foto van het schema zodat bitch zich daar later over kan buigen, maar dat lukt niet goed omdat bitch niet de data en de naam van de lift tegelijk in beeld krijgt. Feit is, dat de lift nu weer stil staat terwijl wij aan de koffie zitten. We passen de plannen aan en lopen naar de telemetro (niet te verwarren met de telebus die Centre verbindt met Village). De telemetro gaat van Centre naar Aime 2000. Hij komt uit in een hotel met heel veel getrapte daken. Als we uit de telemetro stappen bevinden we ons op de middelste etage van het hotel waar het weer een en al winkeltjes is. Maar ook hier weer veel gesloten. Al snel zitten we weer in de telemetro, terug naar Centre, De skilift die stilstond beweegt nu weer. We lopen naar de ingang maar die is afgezet met hekken. Niet zo’n punt, dan zetten we zo’n hekje gewoon even opzij. We zijn al bijna aan het instappen in een cabine als er een mevrouw druk gebarend komt aanhollen. We mogen er niet. Alleen als er een evenement boven op de berg is – en dat was er ’s ochtends zonder dat wij het wisten geweest – dan mag je met de lift omhoog. Anders niet. Helaas… De teleurstelling is voor bitch niet zo groot als voor bitchgenoot. Hij wilde heel graag naar de kale rots, ver weg en hoog. Bitch houdt daar eigenlijk niet zo van, van ver weg en hoog, maar voor bitchgenoot zou ze wel gegaan zijn.

We bezoeken de Spar, voor een fles melk en een kuipje boter, en reizen dan per telebus en navette gratuite terug naar ons appartement. Het weer is zo lekker dat we zelfs even buiten voor de deur zitten. Maar ineens betrekt het en begint het ook te regenen. Geeft niet, wij hebben weer een leuk dagje gehad. In de loop van de avond wordt het ook weer helemaal blauw en genieten we van prachtig uitzicht.

We eten ’s avonds weer bij Monica’s waar we niet alleen herkend worden, maar waar ze ook nog weten dat we de vorige keer een tapbiertje wilden en dat we de koffie bij het dessert graag groot wilden. Eng hoor. Zouden ze sinds zondag zo weinig gasten gehad hebben? We eten vandaag de Burger Montagnarde met frites en sla. En de Café Gourmand toe. Terug op onze bank kijkt bitchgenoot naar “A bridge too far” waarin de Engelsen Frans spreken, de Nederlanders Nederlands en de Duitsers Duits.

vakantie2014201 vakantie2014206 vakantie2014212 vakantie2014215 vakantie2014216 vakantie2014218

Een reactie plaatsen »

Blauw

Om 6 uur wordt bitch wakker. Even plassen, even naar buiten kijken, naar de lucht. Het lijkt waarachtig wel helder. Eerst nog maar een paar uurtjes slapen. Om 8 uur weer wakker, nog eens kijken. Ja hoor, blauwe lucht! Bitch is helemaal blij. Ze schuift het gordijn van de etalage een klein stukje opzij om van het uitzicht te genieten. Daarna lekker met een boekje op de bank. E-reader, dus. Alle vier de delen Dexter zijn gelezen, nu is inspecteur Erlendur op IJsland weer aan de beurt. Dit deel heet “Doodskap”.

Als bitchgenoot ook wakker is, besluiten we deze mooie dag te benutten voor een wandeling. Bitch heeft al bedacht wat ze wil. Met de auto (het busje, had ook gekund) naar het hoogste punt van La Plagne Village en daar omhoog wandelen naar een uitspanning die al van beneden af te zien is. We kijken eerst nog even hoe twee stukken paal voor een skilift op een vrachtauto gehesen worden. Valt niet mee.
Al wandelend maakt bitchgenoot foto’s van bloemetjes. De oude plantomaan steekt de kop weer op! Heel kalmpjes aan wandelen we met wat stijgen en dalen naar Le Dou du Praz. We nemen op het terras een kop koffie en genieten van het uitzicht. Het is hier ongeveer 2140 meter hoog. Als de koffie op is, lopen we eerst een stuk de weg naar La Plagne Bellecote op. Alleen voor het uitzicht. Er naartoe wandelen vraagt nogal wat daal- en stijgwerk. Als bitchgenoot genoeg bloemetjes, bergen en wolken heeft gefotografeerd lopen we weer terug naar de uitspanning en kiezen dan voor de moeilijkere route naar beneden. Deze gaat helemaal terug naar ons appartementencomplex. We kunnen dan later met het gratis busje de auto wel weer ophalen.

Het is een prachtige route. Ook nog weer veel plantjes, wolken en bergen voor de foto. Goed beloopbaar, prachtige uitzichten, veel volk ook. Maar niet onaangenaam druk. De meesten gaan trouwens de berg op, wij gaan eraf. We hebben zo’n honderd meter af te zakken. Sun Valley (hoe komen ze aan zo’n naam???) ligt op 2050 meter. Het is deels een route langs alpenweitjes en deels een schattiger waldweg. Altijd prettig. De route eindigt gewoon bij de ingang van ons appartementengebouw. En daar arriveren we op het moment dat het begint te regenen. We hadden wel gezien dat de lucht aan het betrekken was, maar regen? Dat willen we niet. Maar we zijn binnen voor we echt nat regenen. Het is gelukkig maar een bui. Moede van het wandelen doen we een paar uurtjes lezen, laptoppen en anderszins bankhangen. Bitchgenoot haalt de auto nog op en zo tegen zeven uur zakken we weer een stukje de berg af om te gaan eten in La Plagne Centre bij Le Chauldron. Dankzij de Astérix-films die we maandag gekeken hebben, weten we dat het “De ketel” betekent. Bitchgenoot mag een pizza Montagnarde, bitch vergrijpt zich aan de lasagne. Erg lekker allebei. IJsje toe en dan door de stevige regen weer terug naar de etalage. Maar deze dag pakken ze ons niet meer af!

vakantie2014141 vakantie2014147 vakantie2014152 vakantie2014155 vakantie2014161 vakantie2014172 vakantie2014178 vakantie2014193

1 Reactie »

Dip

Het was weer flink wolkerig bij het wakker worden. Bitch nam een kloek besluit: vandaag gaan we de berg af! Al was het maar om de wolken weer even te kunnen zien daar waar ze horen. Boven ons. En niet rondom ons. Na de brunch daalden we dus de berg af. Vanuit ons appartement hadden we bij vertrek nog zicht tot de heuvels aan de overkant. Bij het afdalen stelden we vast dat het alleen maar erger werd. Op klaarlichte dag hadden we nog geen 30 meter zicht. En dat op een weg met haarspeld na haarspeld. Bitch schoot in een dip. Het enige wat ze nog kon denken was “we gaan hier weg!” We vertrokken op ruim 2000 meter en eindelijk, zo rond de 1000 meter kwam er weer een beetje zicht. Bitch herademde. De wereld was er nog.

Bitchgenoot mocht rijden en die had vandaag erg last van opjagers. Van die Fransen die op de trekhaak gaan hangen omdat ze er niet langs kunnen.
Bij vertrek boven was het 12 graden, beneden in Aime, het stadje in het dal, was het 18 graden. Terecht had bitch haar sandalen aangedaan. De jassen bleven in de auto, het fototoestel mocht mee. We waren traditiegetrouw weer eens op het verkeerde moment gearriveerd. De kerk die we wilden bekijken vanwege mooie oude fresco’s was gesloten. Half drie weer open. Moesten we nog een halfuurtje stukslaan. Dan maar even naar La Poste. Wél open. Postzegel voor een kaartje naar bitchkind en bitchkindvriendin gekocht. Het kaartje was er al. Vervolgens nog even door de winkelstraat geslenterd, waar behalve de restaurants alles gesloten was. Even een blik geworpen door het hek van de andere kerk in Aime. Buiten op het bordje staat dat het de kerk van OLV Geboorte is. In de kerk staat een bord met de naam St. Sigismond. Daar raak je als toerist danig van in de war. We kunnen de kerk dus niet in, er staat een groot hek in het portaal. Dan maar even gluren door het hek en weer terug naar de basiliek van St. Martin. Het is een oude romaanse kerk waarvan de eerste fundamenten al dateren uit de vijfde eeuw. In het gebouw is een expositie. Iemand heeft op de grond vlindertjes van taartpapier neergelegd en aan het plafond vlindertjes van blauw plastic opgehangen. Heel veel. Sneu genoeg hebben de hangende vlinders last van de wind. Hun keurig gespannen touwtjes zijn hier en daar behoorlijk door elkaar gewaaid door de tocht.
Behalve de fresco’s – delen daarvan – is er nog een uitstalling van spullen en poppetjes die gebruikt zijn voor het maken van een animatiefilmpje over de geschiedenis van de kerk. En uiteraard is dat filmpje ook te bekijken.

Als we alles gezien hebben rijden we via een bergachtige route, nét niet door de wolken, naar Bourg-St.-Maurice. De michelingids weet alleen te melden dat er een museum van mineralen en fauna te vinden is. Verder niet de moeite van het vermelden waard. Niet eens in de index. We stoppen er toch. Gewoon omdat het kan. Er is een gezellige winkelstraat waar we beginnen met koffie en een crêpe salé. Hartige pannenkoek, opgevouwen en gevuld met ham, kaas en ei. Best lekker! De winkelstraat biedt souvenirs, kleding in de uitverkoop en ontroerend goed. Dat je hier heel goed een huisje zou kunnen kopen. Nou, geen haar op mijn hoofd. Vandaar “ontroerend”.

We keren terug op onze berg met een tussenstop in La Plagne Centre. Er was markt vandaag en bitch is blij dat ze daar niet vroeg voor is opgestaan. A. Hij staat er dus om half zes nog; B. Er staan welgeteld drie kramen: groente en fruit, kleding en produits regionaux. That’s it. We boodschappen wat bij de Spar en doen dan het laatste stukje bergop. De wolken zijn wat minder, gelukkig.

We nemen een wijntje en een boekje en zakken om een uur of zeven weer af naar Centre om te gaan eten. Bij La Refuge vinden we nog nét een tafel in een hoekje – zie foto :-). Bitchgenoot doet een gewaagd voorstel: laten we Fondue Savoyarde nemen! Nou, vooruit dan maar. Er wordt ons een pannetje gesmolten kaas gebracht, een mandje broodstukjes en een schaal salade vert. En de bestelde fles witte wijn. We doen erg ons best, maar regelmatig verdwijnen er stukjes brood in de kaasprut. Gelukkig staat er geen romein naast ons om stokslagen of zweepslagen uit te delen. Sterker nog, we hadden het meer makkelijk gehaald op basis van de verzopen broodjes. Er is nog plek voor een toetje (fruitsalade voor bitch, crème brulée voor -genoot) en dan mag bitch naar boven sturen. Tussen Centre en Soleil zijn gelukkig geen haarspeldbochten meer. Anders was het niks geworden.

Bitchgenoot kijkt naar “Law & Order” in de nagesynchroniseerde versie. Bitch rommelt op de laptop, smst en appt met blogpadrone en blogt uiteraard. Eerder vandaag sms-contact met bitchkind. Hij meldde dat de kat van bitchkindvriendin is overleden afgelopen vrijdag. Niet leuk. En hij meldde dat ze samen op vakantie gaan naar Krakau. Spannend! Details komen niet erg door. Maar we wensen ze natuurlijk veel plezier!

vakantie2014123 vakantie2014126 vakantie2014131 vakantie2014138 vakantie2014140

1 Reactie »