bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Files

op 19/07/2014

We hadden zelf bedacht dat we tussen de 400 en de 500 km moesten afleggen van het ene adres naar het andere. Ook monsieur Perry, maar dan een andere dan degene die ons vorige week zaterdag had binnengelaten, dacht dat het zoiets was. Onze routemiep zei dat we nog 273 km te gaan hadden toen we haar ingeschakeld hadden. We hadden toen al een kilometer of 30 achter de kiezen. Het liep alleen allemaal wat anders.
De wekker ging om acht uur. We hadden besloten dat we  niet gingen schoonmaken, daar betaalden we dan wel 35 euro voor. En daardoor waren we lekker snel gedoucht, gevoed en gepakt. De Perry-meneer deed een snel rondje, rekende af en om half tien waren we op weg. We volgden de Routes des Crêtes en schoven om even na 10 uur bij Markstein aan voor koffie. Even wakker worden. Vanaf Markstein gingen we té enthousiast naar rechts en reden daardoor een flink stuk de verkeerde kant op. Toen we dat ontdekt hadden, hebben we Miep wakker geschud. Zij besloot dat de snelste weg door Zwitserland ging. Dat was misschien ook wel zo, maar vandaag niet. Bij Basel begon de file en die ging met kleine onderbrekingen door tot ongeveer Lausanne. Daarna ging het wat vlotter, maar eenmaal terug in Frankrijk ging het bij Annecy helemaal mis. De weg die we volgens Miep moesten volgen was flink opgebroken. We konden er wel langs maar het duurde eindeloos. En toen kwamen we te rijden langs het meer van Annecy en dat was al even dramatisch. Mooi weer, dus allemaal naar het meer. En op onze tijd weer allemaal naar huis. Miep gaf aan dat we rond tien voor zeven in La Plagne Soleil zouden zijn en dat was dan maar net op tijd. We werden tussen vijf en zeven uur verwacht. Op het laatste stuk raakte Miep helemaal in de war. Ze wilde alle haarspeldbochten afsnijden en stuurde ons zowat recht de helling op. We hebben haar maar even gereset en toen wist ze het weer. Alleen raakte ze nu weer in de war van haarspeldbochten. Daar liggen de stukken weg tussen de bochten zó dicht bij elkaar dat ze steeds dacht dat we de verkeerde kant op gingen.
Maar goed. Ongeveer helemaal boven op La Plagne (bekend van de Tour) ligt ons onderkomen. We werden heel vriendelijk doch onverstaanbaar te woord gestaan en schakelden dus maar over op het Engels. Mooi appartementje, begane grond, in een complex met sauna en zwembad, broodjesservice, wifi, parkeergarage, enz. Alleen de winkels en restaurants zijn bijna allemaal gesloten. Ze moeten het hier echt hebben van de wintersport. 

Gezien de afstand van ons appartement naar de bewoonde wereld denken we dat het een rustig weekje wordt. Veel lezen en verder weinig. Jammer want van deze regio hebben we wél een gidsje.

We eten bij de Coin au Feu. Een klein restaurant met een grote houtoven waarin veel lekkers wordt klaargemaakt. Veel met kaas, want het is hier bijna Zwitserland. Het smaakt in elk geval heerlijk.
Twee tafels achter ons breekt ineens paniek uit als blijkt dat oma het niet meer doet. Gelukkig was het alleen een flauwte – het was écht heel warm – en komt oma na enig aandringen en natte doeken in haar nek weer tot haar positieven. De twee kleinzoons zijn behoorlijk van de rel. Oma wordt afgevoerd en na een halfuurtje zit de rest van het gezin weer bij elkaar. Toch raar.

We gaan vanavond maar eens op tijd naar bed en morgen uitslapen. We zijn behoorlijk gaar…

vakantie2014089 vakantie2014090 vakantie2014091 vakantie2014092


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: