bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Tunnel

op 27/07/2014

Om 8 uur gaat de wekker. Vandaag ontruimen we appartement 008 van Sun Valley. Het blijft een rare naam want veel zon hebben we hier niet gezien. In hoog tempo wordt er ontbeten, afgewassen, opgeruimd en ingepakt. We hebben de controle besteld voor half 10 maar om 9 uur zijn we er al klaar voor. De controle gebeurt grondig. Elk kastdeurtje gaat open. De schuifdeuren van de kast in de slaapkamer worden omgedraaid. We hebben ze kennelijk de hele week verkeerd om gebruikt. Daar was ook wel een reden voor: de ene deur schoof makkelijker dan de andere. Ook de niet gebruikte slaapkamer wordt geïnspecteerd ondanks dat  bitch meldt dat er geen gebruik van gemaakt is. Met het briefje waarop staat dat alles ok is en de borg geregeld kan worden loopt bitch voor de laatste keer de route naar de receptie. Er wordt nog gevraagd of bitch even een evaluatie wil invullen. Nou, echt niet. Bitch wil weg. Van de berg af. Een paar dagen terug heeft bitch een hele discussie gehad met de balienees over het bedrag van de schoonmaak. De keuze was zelf doen of tegen betaling laten doen. Wij kozen voor het laatste; uiteindelijk hebben we dat thuis ook voor een groot deel uitbesteed. Dat is dan €72, sprak de mannelijke balienees. Op ons contract stond €55. En we zijn maar met zijn tweeën, wierp bitch tegen. Maar uw appartement is ge-upgrade naar 3 kamers, 6 personen, aldus de balienees. Daar hebben wij niet om gevraagd en dat hebben jullie ook niet gemeld, bitste bitch. Uiteindelijk werd de prijs afgemaakt op een 2-kamer/4-personen tarief van €57. En dan vragen of bitch een evaluatie wil invullen. Geen goed idee.

Om kwart voor 10 storten we ons in de wolken die alweer volop rondom ons verzameld zijn. De temperatuur is 8 graden, maar met elke 100 meter die we zakken loopt de temperatuur gelukkig een graadje op. Van de drukte wegens de Géant sportactiviteit merken we pas wat als we het dorp onder aan de berg, Aime, bereiken. Daar hadden we aan het begin van de week al gezien dat er iets zou gaan gebeuren want er stonden waarschuwingen dat P afgesloten zou zijn, er stonden klaptafels en dito stoelen klaar. Alleen hadden wij de link niet gelegd naar het sportevenement want dat zou op de berg zijn. Nou ja, we moeten dus een omweg maken, die prima aangegeven is en niet zo gigantisch is als we in Duitsland wel eens hebben meegemaakt: 10 kilometer omrijden voor een opbreking van 300 meter.
We zitten al snel op de goede weg naar Italië. Eerst terug naar Albertville en dan de bordjes Turijn volgen. Zo simpel is het. Het is geen veelgebruikte vakantieroute dus we schieten lekker op. Op de radio horen we berichten over opstoppingen rond Lyon en bij andere route du soleil-hoogtepunten (dieptepunten?) maar daar hebben wij dus geen last van.

Als we bijna bij de Fréjustunnel zijn, beginnen er opeens lampjes en borden de flikkeren: bouchon voor de tunnel. 1 kilometer. Oké, dat moet dan maar. Alleen kost die ene kilometer ons  bijna een uur. Het struikelblok blijkt het tolpoortje te zijn. Waarschijnlijk gebruiken ze die poortjes om de drukte in de tunnel te reguleren. In een tergend traag tempo naderen we de tolpoortjes. Het zijn er vier, maar je zou denken dat er maar één bemand is, gezien de doorstroomsnelheid. Maar het kan ook zijn dat elke klant in discussie gaat over het tolbedrag, want dat blijkt achterlijk hoog te zijn: €42,40 voor een enkele reis. Voor een tientje meer mag je een hele week, zo vaak je wilt, heen en weer door de tunnel. Dat willen we dus niet. We gaan ook de discussie niet aan, maar verheugen ons op het tunnelgenot dat ons voor €42,40 geboden zal worden. Helaas valt er ook op dat gebied een teleurstelling te verwerken. Het is een gewone, sombere, stinkendwarme tunnel, waarin de temperatuur oploopt van 18 naar 29 graden. Geen extra luxe vluchtmogelijkheden, geen area servizio, geen McDrive. Gewoon een tunnel die aan de Italiaanse kant (de grens loopt er dwars overheen) nog wat smeriger en somberder lijkt dan aan de Franse kant. En dat dan 13 kilometers. 

Uiteindelijk rijden we na een minuut of 13 de stralende zon weer in en kunnen we zonder verder oponthoud het Italiaanse landschap zien veranderen van bergen in heuvels, van heuvels in vlakte en na een hele tijd weer van vlakte in heuvels. Rond kwart voor vier kan bitch de eerste padrone knuffelen. De andere padrone, de jodelaar, was nog even naar een naburige B&B om de gasten daar op te vangen. Het weerzien is hartelijk en vrolijk. De eerste grappen worden alweer gemaakt: “Zeg… heb jij nou een nieuwe bril?” En alle varianten die daarop te bedenken zijn.

Het welkomstmaal wordt genuttigd bij Amici Miei, waar bitch met naam en toenaam begroet wordt door Roberto, de eigenaar. Wij communiceren af en toe via Facebook, dus nu is bitch niet meer de “schoonzus van”, maar gewoon “bitch”. Het eten is heerlijk en de drank is veel. Voorzien van een extra fles kruipen we om 11 uur de berg op en daarna al snel in bed. 

We zijn er weer!

vakantie2014263 vakantie2014264

Advertenties

One response to “Tunnel

  1. Stef Smulders schreef:

    Zeg, heb jij nou een nieuwe wolk?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: