bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Dank u, Sinterklaasje!

op 07/12/2014

Bitch heeft het Sinterklaasfeest weer overleefd. Ze is vreselijk verwend door de hulpjes van de goedheiligman, maar het was een dag met hindernissen.
– Om te beginnen was bitch al een week of twee vreselijk verkouden en dat bemoeilijkte de samenzang met de kinderen van school behoorlijk. Bitch had geprobeerd om deze klus naar een andere collega over te hevelen, maar niemand durfde het aan om 230 kinderen samen te laten zingen. Uiteindelijk heeft bitch donderdagmiddag toch maar even een kleine repetitie georganiseerd. Bij deze repetitie gebruikte bitch voor het eerst de nieuw aangeschafte headset en dat werkte geweldig. De handen waren vrij voor het vasthouden van tekst en het dirigeren; het geluid was tóp.
– Vrijdagochtend, de dag van het grote feest, was de headset niet aan de praat te krijgen. Alles geprobeerd: stekkertjes getest, batterijen gecheckt, alles uit en weer aan, maar het lukte niet. Dus stond bitch met een kop vol snot, een schorre stem, een microfoon aan een draadje en géén tekst te zingen met de kindertjes.
– Sinterklaas had er zin in. groep 7 was nog niet eens buiten toen de club al in een prachtige auto met open dak het schoolplein opreed. Snel het zingen ingezet. Ondanks het oefenen werden nu van de zenuwen alle oude teksten met “Zwarte Piet” erin gezongen. Niemand die er wat van zei. Sint merkte nog op dat het geluid nu goed was met dat headsetje.
– In de klas had bitch een lijn met ballonnen gespannen. In elke ballon de naam van een kind en dan met de prikpen steeds een ballon laten knallen. Succes verzekerd. De lijn met ballonnen hing precies zo hoog, dat telkens als bitch er onderdoor liep, haar haarklem aan de lijn bleef hangen. Dan merk je pas hoe vaak je heen en weer loopt door de klas.
– De surprises waren leuk. De meeste kinderen hadden hun best gedaan. De gedichten waren voor een deel afkomstig van internet. Eén van de makers ontkende, maar toen het volgende gedicht op de naam na exact hetzelfde bleek te zijn, moest ze wel toegeven.
– Een van de meiden kreeg een prachtige stoomboot als surprise (zelf had ze overigens geen surprise gemaakt en een internetgedicht gescoord). Ze kreeg het ding met geen mogelijkheid open dus bitch schoot met de schaar te hulp. Het was echt een weerbarstig geval. De schaar kwam niet door het karton heen, maar wel door de vinger van bitch. Daar moest echt een pleister aan te pas komen: het bloedde als een rund!
– In de grote zaal, waar de EHBO-set zich bevindt – trof bitch een groep van een stuk of zes peuters aan. Zij speelden zonder enig toezicht met de veel te grote krukken, met de draden van de geluidsinstallatie, met de inhoud van een bestekbak en met nog andere zaken die niet echt veilig zijn voor peuters. Tijdens het pleister plakken keerde een van de moeders van de ouderraad terug. Bitch legde uit dat deze situatie niet zo veilig was maar de moeder had hier geen oren naar. Ze was erg over de rooie omdat degene die speculaasjes voor de kinderen zou regelen dit niet gedaan had. Elke andere ouder die naar de grote zaal kwam, moest dit horen en had er uiteraard een mening over. Pogingen van bitch om er een positieve draai aan te geven (neem het mee bij de evaluatie, schrijf het op voor volgend jaar en ga nu lekker genieten van het feest in de school) kwamen niet aan. De koekjes waren ondertussen wel geregeld.
– In de klas was ondertussen een jongetje met ADHD erg verdrietig geworden. Hij had ’s ochtends zijn pil niet gehad en we hadden afgesproken het maar een keertje zo te laten. Met Sinterklaas wordt er geen al te groot beroep op de concentratie gedaan. Inmiddels had hij zelf in de gaten hoe druk hij was. Toen bitch vroeg waarom hij zo verdrietig was, zei hij dat hij helemaal gek werd van zichzelf. Sneu, hoor.
– Om twaalf uur mochten de kinderen naar huis. Het opruimen verliep redelijk vlot en om half één zat iedereen klaar voor de lunch. Het was heerlijk en veel. Toen de schalen met vis leeg raakten, besloot bitch de laatste schaal uit de koelkast en het plastic te halen. Het potje ravigottesaus liet zich in eerste instantie niet openen. En toen het wel lukte, vloog het uit bitch haar hand en landde – uiteraard op z’n kop – op de vloer.
– Tot slot van de feestdag een potje Sintdobbelen. Iedereen had een cadeautje meegenomen en daarmee werd het aloude dobbelspel gespeeld: doorgeven, van stoel ruilen, terugpakken, enz. Zodat je na drie kwartier nog altijd niet weet met welk cadeautje je naar huis zult gaan. Aan het eind van het spel was de verwarring groot. Iedereen had een cadeautje, maar er stonden nog twee cadeaus in de kring. De collega’s begrepen er helemaal niks van. Bitch biechtte op dat zij niet één maar drie cadeautjes had gekocht. Daar moest over nagedacht worden. De cadeautjes moesten natuurlijk wel bij iemand terecht komen. Uiteindelijk werd er met de dobbelsteen gegooid en kwamen de restcadeaus toch nog goed terecht.

Kleine hindernisjes waren het, maar toch leuk om even te vermelden. Bitch keerde huiswaarts met een auto vol cadeaus waar ze blij mee was. Het was een goed feest. Dank u, Sinterklaasje!

2014-12-05 09.57.58 2014-12-05 11.45.01 2014-12-05 12.38.31 2014-12-05 15.25.06 2014-12-05 15.25.53


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: