bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

La vacanza in Italia – deel 3

IMAG3036Na een heerlijke nacht in hotel La Macchia (we hebben het opgezocht: het betekent maquis – laag struikgewas –  maar ook vlek) en een aangenaam ontbijtje reden we een nieuw avontuur tegemoet: de taalcursus in Ascoli Piceno. Het was maar 2,5 uur rijden dus we besloten kalm aan te doen. Volgens ons reidsgidsje was het stadje Norcia de moeite waard. De padroni hadden ons dat ook al laten weten dus wij parkeerden de auto op een P in de volle zon en wandelden gezellig het stadje in. Op een terras in de schaduw weer eens koffie, deze keer met een gebakje erbij. Een soort Bossche Bol, maar dan gevuld met chocola. Nutella. Zijn ze in Italië gek op! Wij ook. Lekker smerig eten met de handen.
tasjeVerder de stad in gewandeld. Uiteraard de kerk bezocht en bewonderd en daarna weer volop aandacht voor de winkeltjes. De specialiteiten van Norcia zijn worst en truffels, maar daar waren we niet naar op zoek. Ons vakantierugzakje was gesneuveld. Beide schouderbandjes los uit het stiksel, waarschijnlijk door de erin meegesleepte flesjes water. Maar het ging alweer een jaar of drie, vier mee dus het was geen ramp. Wel onhandig, daarom zochten we in Norcia vooral naar een vervangend draaghulpmiddel. Dat viel niet mee. Inderdaad worst en truffels in overvloed, maar tasjes? Moeizaam. Uiteindelijk vonden we een winkeltje (vol tasjes en vreselijke souvenirs) waaruit luid de Italiaanse evenknie van André Hazes loeide en waar een mevrouw werkte met een stem die klonk alsof ze al 80 jaar gerookt had. Ze was 50 of zo. Toen ik vroeg om een tasje – zoiets als dit – trok ze een grote bloemige schoudertas tevoorschijn. Ik zei dat ik wat kleiners wilde, maar ja die muziek… Er verscheen een nóg grotere tas. Ook met bloemen. Met behulp van handgebaren uitgelegd dat hij juist kleiner moest zijn en toen kwam ze met een schattig schoudertasje van denim, met op de voorkant twee sportschoentjes met heuse veters erop. Verkocht! Op de trap van de kerk de inhoud van de rugzak overgeheveld naar de schattige nieuwe tas en de rugzak heel stiekem in een vuilnisbak gepropt. We wilden niet dat iemand zou denken dat het een bompakketje was want dat was het niet. En het geeft zo’n gedoe.
Terug bij de auto bleek die echt enorm heet te zijn geworden. Even gelucht en toen maar snel gaan rijden. Bitchgenoot wilde het dakraampje open doen, maar dat bleek – net als de routemiep – verschrikkelijk last van de warmte te hebben. Ging moeizaam open, maar niet helemaal. Ging nog moeizamer dicht, na enig aandringen wel helemaal. En toen hoorden we De Piep. Een elektronische piepsignaal, zoals ons dakraam maakt als we de motor uitzetten: “Piep, ik ga nu dicht!” En dan heel onregelmatig. Niet als een waarschuwing, maar volkomen willekeurig. Raar… Na een paar kilometer ontdekte bitchgenoot dat de piep zich liet horen op het moment dat hij het rempedaal indrukte. We reden door een bochtig, bergachtig gebied dus de rem was nogal eens nodig. Bitch wilde het liefst meteen stoppen en de ANWB bellen. Remmen die het niet doen in de bergen, dat is niet goed. Bitchgenoot stelde ondertussen vast dat de remmen het prima deden, dus dat het wel meeviel. Een vooraf aangekondigde garage werd derhalve voorbij gereden en we bereikten al piepend ons doel: Ascoli Piceno.
academia italiana a-pWij zouden ons om een uur of vijf melden bij de school en daar zouden we dan opgevangen worden. We waren er al om half twee. Iets te vroeg. Auto geparkeerd op een P en te voet op zoek gegaan naar de school. Wij hadden ons voorstellingen gemaakt van een groot gebouw met lokalen, tafels en stoelen. En dat vonden we dus niet in de Corso Vittorio Emanuelle II. We vonden ook nummer 19 niet. Wel nummer 23 en daarvoor geen nummer 19. Nog een keer de straat in, nu ook voor bij nummer 23. Dat bleek geen huisnummer maar een merk te zijn dat bij de winkel op nummer 15 hoorde. Even verderop zat gewoon nummer 19: een winkelpand met borden voor de deur dat je er taalcursussen kunt volgen. Een bureautje bij de ingang, wat tafels met een paar stoelen eromheen en dat was het. We wisten nu in elk geval waar we naartoe moesten en liepen het centrum van het stadje in om te lunchen. En daarna maar eens op verkenning. Aan het plein waar we lunchten lag een grote kerk, was de touristeninfo gevestigd, stonden grote fonteinen. Genoeg te beleven. De kerk was erg mooi, gewijd aan de heilige St. Emidio. Beneden in de crypte was het aangenaam koel. Daar hebben we dus uitgebreid gezeten, bordjes en boekje over de heilige en zijn kerk gelezen. Hij beschermt tegen aardbevingen, altijd handig! Daarna weer wat gewandeld en op het terras bij Miletti cola gedronken en een boekje gelezen. Later ontdekten we dat dit een beroemd café was. En daar gaan wij dan gewoon aan de cola! De aanbevolen olive ascolane (olijven vermomd als bitterbal) werden midden op de dag nog niet geserveerd, maar dat hebben we in de rest van de week ruimschoots ingehaald.
DSC_1295
Uiteindelijk was het dan toch tegen vijf uur en we wandelden weer terug naar de school. Fijn dat we inmiddels wisten waar het was. Vijf minuten lopen van ons plein. Om vijf over vijf werden we gebeld door Daniela, de secretaresse van de school. Of we er al waren. Tja, Hollanders… dus wij waren er natuurlijk al. Ze woont dichtbij de school dus met een paar minuutjes was zij er ook en was de cursus begonnen. Ze sprak louter Italiaans tegen ons en als wij een fout maakten, werden we direct verbeterd. Onderweg vertelden we haar waar we geluncht hadden: bij bar Ideal op het Piazza Arringo. FOUT!!! Geen goeie tent. Alles wat aan het Piazza Arringo zit deugt niet, volgens Daniela. Een alternatief bleef overigens uit. Ze bracht ons naar het appartement van haar verloofde, haar fidanzato, Massimo waar wij die week te gast zouden zijn. Massimo was naar een bruiloft, vandaar dat zij de honneurs waarnam. Het appartement was ook weer vlakbij ons plein. Alles in Ascoli Piceno (d.w.z. het centro storico) bleek op loopafstand te zijn. Heerlijk! Nadat de bagage was uitgeladen bracht bitchgenoot de Ugly naar een plek buiten het centrum waar hij gratis mocht uitrusten (De Piep bleek inmiddels weer verdwenen!) en we hebben hem een week lang niet gebruikt.
DSC_1321Na het vertrek van Daniela hebben we het pand voorzichtig verkend en zijn we vervolgens de stad weer ingegaan om te eten. We schoven aan op een terrasje tegenover Miletti. Dat was eigenlijk meer een bar. Een menukaart was er niet. We moesten maar bij de ingang op het bord kijken. Best lekker gegeten, maar wel wat raar. Bij thuiskomst verwachtten we Massimo aan te treffen, maar niets wees erop dat hij zelfs maar in de buurt geweest was. Morgen naar school!

Advertenties
Een reactie plaatsen »

La vacanza in Italia – deel 2

DSC_1239Daar zitten we dan. In Montefalco. De kale padrone merkte op dat het maar weinig scheelt met Montecalvo, waar we de derde week zullen doorbrengen. Het huisje is donker, maar ook koel. Omdat het prima weer is, zitten we veel buiten in onze zelf meegebrachte stoeltjes. Die maken een steviger indruk dan de stoelen die bij het huisje staan. De duisternis deert ons dus niet zo. Wel héél onhandig is de indeling van de bagno, de badkamer. Als je de deur door bent zie je van voor naar achter in deze pijpenla de wastafel, het toilet, de wc-rol, het bidet en dan het raam. De breedte van het vertrek is hooguit 1,20m. De douche bevindt zicht tegenover de wc-rol, het douchegordijn deelt de ruimte in tweeën tussen de wastafel en het toilet. Als je doucht spetter je dus toilet, wc-rol én bidet nat. Dat vergt een strategische voorbereiding: wc-rol op het plankje boven de wastafel, wc-bril omhoog, handdoek ter hoogte van de wastafel, gordijn dicht en douchen maar! En na afloop het nodige dweil- en droogwerk. Maar verder een prima plek, waar we een heerlijke week hebben doorgebracht.

IMAG2987De zondag na aankomst was simpel. Even bijkomen van alle reisdagen met uitslapen, een boekje en een duik in het zwembad. ’s Middags na de ergste hitte ons gewaagd aan een wandelingetje. We worden omringd door twee cantina’s (wijnbedrijven) en één van de twee heeft op zijn grondgebied een aantal wandelingen uitgezet. We doen een korte van 1,5 km. Lekker tussen bomen gelopen, maar ondertussen toch nog flink klimmen af en toe. Op het laatste stukje zien we een groepje varkens. Ze lopen gezellig langs het hek met ons mee. We vermoeden dat zij de toekomstige worstgerechten uit de streek zijn. ’s Avonds lekker uit gegeten (na de nodige omzwervingen).

DSC_1213Op maandag een bezoek gebracht aan Assisi. Hier waren we in 1983 ook geweest, maar behalve de indrukwekkende benedenkerk van de St. Franciscusbasiliek herkenden we niets. Prettig was dat er een ondergrondse P was, waar de Ugly lekker in de schaduw stond en van waaraf we redelijk overdekt naar het centrum konden lopen. Veel kerken bekeken (ook die van St. Clara) afgewisseld met terrasjes. Het was er niet zo heel druk en dat was wel prettig. De enige file vormde zich bij de ingang van de basiliek waar militairen stonden te controleren op enge dingen. Tasje doorwroet, lijf gescand en doorlopen maar. We waren net in de crypte toen daar de mis van het zesde uur gelezen werd. We zijn er maar eens voor gaan zitten. We hoorden op de achtergrond monniken zingen en meemompelen, maar we zagen ze niet. Voor de rest was het een kwestie van in het boekje zoeken naar de juiste tekst en dan zelf ook meemompelen indien gewenst. Na de lunch weer terug de stad in. In een winkeltje dat zich bevond in een oud kerkje hebben we een boekje in het Italiaans over het leven van Sint Franciscus gekocht en langdurig staan praten met de man die de winkel beheert. Dan merk je toch dat je het Italiaans onder de knie begint te krijgen. Ging best goed. Thuis gegeten want het was natuurlijk wel pillendag en dan kijken we een beetje uit met wat erin gaat.

IMAG3002Dinsdag weer even tijd genomen om bij te komen. Lekker rondhangen, lezen, zwemmen. Aan het einde van de dag naar het naburige dorp Bevagna gereden. Het zijn hier allemaal middeleeuwse dorpjes op strategisch gelegen punten, dus zo af en toe moet er wel geklommen worden. In Bevagna viel dat mee. Ook hier weer heel veel kerk. We konden er niet zomaar langs lopen. Eén kerkje viel op door zijn vreemde interieur. Binnen was een heel hoge trap naar het altaar. Een écht hoogaltaar. Al rondwandelend kwamen we langs een kierende schuurdeur. Binnen troffen we een man aan die met de hand waskaarsen stond te maken. Hij had geen tijd voor uitleg, hij moest de volgende dag 150 kaarsen leveren voor een bruiloft. Rondkijken en foto’s maken mocht wel. En ondertussen toch de nodige informatie gekregen. Op het plein bij de middeleeuwse brug een pizza gegeten en toen weer naar ‘huis’. 

DSC_1244Op woensdag weer in actie. Deze keer ging de reis naar Perugia, de hoofdstad van Umbria. Ons gidsje gaf een advies om de auto te parkeren op de P-Partigiani. Dat bleek voor onze Miep te ingewikkeld. Wij volgden gewoon de bordjes P-Partigiani, zij wilde ons steeds de andere kant op sturen. Miep mag met pensioen als we terug zijn in Nederland. Op eigen kracht vonden we de gewenst P. Overdekt en van daaruit konden we eenvoudig met roltrappen omhoog naar het centrum van de stad. Ideaal. Leuk ook, want je kwam al roltrappend door de fundamenten van oude gebouwen. Na een eerste koffie gezellig gewandeld door de hoofdstraat. Hal van de geldwisselaars bekeken (vol met prachtige schilderwerken) en een bezoek gebracht aan het museum waarin religieuze kunst te zien was uit de periode 1200 tot 1800. Heel veel madonna’s met kind, veel altaarstukken boordevol heiligen. Mooi overzicht. Daarna geluncht in een steegje omdat het terras vol was. Al wandelend de stad uit via een straat met 23% helling op zoek naar de weg over het aquaduct. Dat bleek nog ver te zijn en weer behoorlijk omhoog. Dat hebben we dus maar niet gedaan. In plaats daarvan via de Poort van de Etrusken weer omhoog naar de dom en met een ijsje in de hand op de trap gewacht totdat deze weer open ging. Het ijsje wel opgegeten. Na de dom weer terug gewandeld naar de roltrappen en die weer afgedaald naar de P. Jammer dat er op sommige stukjes geen roltrap naar beneden was. Beetje sneu voor degenen die echt geen trap kunnen lopen. Thuis even in het zwembad gedoken en uiteindelijk lekker gegeten in Montefalco, helemaal boven in het dorp. Je moet er even voor klimmen maar dan heb je ook wat. Gelukkig zaten we onder de bogen want er viel een flinke bui. Tot dan toe trouwens elke dag onweer of de dreiging ervan in de verte. Maar meestal ’s avonds.

IMAG2989Na de beklimming van Perugia weer even een dagje rust op donderdag. ’s Middags met de auto naar één van de aangrenzende cantina’s. We kozen voor die van Antonelli. Verraad natuurlijk, want de andere cantina, Fongoli, was van de familie die ons huisje verhuurde. Lekkere wijnen geproefd, vooral rood. Drie doosjes aangeschaft waarvan één voor de mannen in Montecalvo. Hebben ze weer eens wat anders te drinken. Gegeten in Bevagna.

IMAG3018En dan nog maar eens een leuke Middeleeuwse stad, Orvieto. Daar hadden we de vrijdag voor gepland. De reis erheen was lang en heet, maar het stadje was het zeker waard. Onderweg kwamen we over wegen van zeer slechte kwaliteit, maar ineens reden we over een brede, strak geasfalteerde talbrücke. En nog één. En daarna ging de weg weer verder als brokkenbaan. Het advies voor Orvieto was “parkeren bij het station en dan met de funiculaire omhoog”. Station gezocht, maar niet gevonden. Heel eigenwijs doorgereden naar boven en uiteindelijk een prima plekje gevonden in de schaduw op de P bij het bovenstation van de funiculaire. Ook goed! Orvieto barst van de leuke winkeltjes. Heel toeristisch, maar soms is dat gewoon leuk. Druk was het er niet. Langs de winkeltjes eerst maar eens naar de prachtige spekkoekdom. Eindelijk een kerk waar je wel mag fotograferen. Uitgebreid rondgekeken, er waren prachtige muurschilderingen, en daarna  weer terug naar de winkelstraatjes. Winkeltje in, winkeltje uit. Gewoon omdat het kan. Twee vrij dure schriftjes gekocht voor de Italiaanse les van de tweede week. Geluncht op het terras waar twee enge, lange dunne mannen zonder billen de bediening deden. Het eten was wél lekker. Daarna nog een beetje gewandeld en toen maar weer naar de auto. Het was wel erg heet. Bij terugkomst snel het zwembad in en voor het eten voor de laatste keer naar Montefalco. Via een wat simpele route weer helemaal naar boven geklommen en ons vergaapt aan de vrouwen à la Patty Brard. Vol botox en veel te bruin. 

DSC_1286En toen moesten we alweer vertrekken. We hadden nog geprobeerd een extra nacht bij te boeken omdat we pas op zondag in Ascoli Piceno verwacht werden. Dat ging helaas niet. Op vrijdagavond kregen we van de ontvangmevrouw de reeds betaalde rekening in handen gedrukt en daarna hebben we haar niet meer gezien. Toedeloe, dan maar.
Het plan was als volgt: reizen naar Spoleto (zo’n 30 km. verderop). Daar de stad bekijken en een hotel zoeken en dan de volgende dag door naar Ascoli. Zo gezegd, zo gedaan. Om 10 uur waren we al in Spoleto. Bordjes centro gevolgd en enigszins illegaal geparkeerd langs een straatje. Wij spreken geen Italiaans, toch? Het aantal bezienswaardigheden beperkte zich volgens ons gidsje tot drie: de dom, het Piazza del Mercato en het Romeinse theater. Na een bakkie koffie (we worden al echte Italianen) eerst maar eens het Piazza. Daar zitten, sprak het gidsje, allemaal winkeltjes die typische streekproducten verkopen. Wij troffen er vooral terrasjes aan en slechts één of twee winkeltjes. Terrasje gedaan i.v.m. toiletbezoek. Winkeltje van buitenaf bekeken want dicht. We waren echt vroeg. Doorgelopen naar de dom die te bereiken bleek via een brede trap naar beneden. Ook hier weer een erg mooie kerk vol schilderingen. De bijbel in stripvorm. Even zittend op een bankje ontdekten we in de muur een gedenksteen voor Thomas Schippers, overleden in 1977. Dat klonk toch wel erg Nederlands. Binnen bereik van WiFi maar eens gegoogeld. Het blijkt een muzikant te zijn die veel heeft bijgedragen aan het festival van twee werelden dat ze hier al jaren organiseren. Dan is zo’n steen wel logisch.
Het Romeinse theater hadden we tot het einde bewaard. Het bevond zich vlakbij de plek waar wij de stad waren binnengekomen. Er waren twee manieren om het theater te bewonderen: van bovenaf tussen de tralies van het hekwerk door of via het museum. Wij ontdekten dat toen we boven bij het hekwerk stonden en besloten het maar zo te laten. 

Terug bij de auto de Miep geprogrammeerd op een hotel dat op de kaart van Spoleto reclame maakt. Ze kon het niet vinden. Dan maar even op de dure manier via Google Maps. Die bracht ons er vlot heen. Een gouden greep! Prima kamer met airco, zwembad, restaurant en heerlijk rustig gelegen. En niet eens heel duur. De rest van de middag waren wij te vinden aan en in het zwembad met ons eigen biertje en onze eigen chips. Morgen verder naar een nieuw avontuur!

1 Reactie »

La vacanza in Italia – deel 1

2016-08-07 22.45.49-2Oorspronkelijk zouden we op donderdag vertrekken, maar toen besloot bitch dat we best een dagje eerder konden vertrekken om het bitchkind te bewonderen dat deelnam aan de Nijmeegse Vierdaagse. Dus de eerste stop was in Beuningen. Nooit geweest. Auto geparkeerd bij de kerk en te voet verder. Vakantiestoeltjes meegesleept en lekker een paar uur onder de ook meegesleepte parasol zitten kijken naar al die duizenden wandelaars. Gezellig hoor! Het was de heetste dag van de Vierdaagse. Eenmaal terug bij de auto stelde bitch vast dat ze een blaar had na ongeveer 3 kilometer lopen. Dat deden bitchkind en bitchkindvriend beter! Ze hebben hem helemaal uitgelopen, 50 kilometer per dag. We zijn nóg trots! 

Daarna begon de reis richting Italië écht. We hadden de tijd tot zaterdag, dus lekker rustig aan gedaan. Wél de snelweg gereden maar op tijd gestopt om een hotelletje te zoeken. Eerste overnachting in Fülpich nabij Euskirchen. Prima hotel, kostte alleen moeite om binnen te komen. Er hing een briefje op de deur dat je even moest telefoneren. Maar de eigenaar stond aan de andere kant van het pand buiten te klussen en hoorde dus de telefoon niet. Hoe dan ook, gelukt. Lekker gegeten, geslapen en de volgende dag verder.

IMAG2979Vlak voor Basel in Lörrach door de routemiep (die inmiddels ook Italiaans spreekt) gestuurd naar het Burghotel. Ook weer een prima plek. Kamer op de begane grond, ontbijtzaal beneden. Moet kunnen. Gegeten bij een Italiaans restaurant in de buurt om alvast in de stemming te komen. 

De volgende ochtend  op tijd weer weg, voorzien van veel goede raad van de baliemeneer. Vooral goed smeren tegen de zon. Tuurlijk! Snel over de grens Zwitserland in. Wij rijden tegenwoordig om Basel heen via de A98. Kleine grenspost, geen file. En ook geen files om Basel door te komen. Heerlijk. Noodstop gemaakt bij de eerste P in Zwitserland omdat bitch ineens heeeeeel erg hoge nood kreeg. Gelukkig zijn zo ’s ochtends vroeg de toiletten in Zwitserland nog heel schoon en voorzien van plenty pleepapier. Ook weer opgelost. Geprobeerd de file bij de Gotthard te vermijden door de route naar de pas te nemen. Helaas was het erg slecht weer en kreeg bitchgenoot een enorme kramp in zijn bovenbeen waarmee hij niet goed kon rijden. Bitch achter het stuur en toch maar door de tunnel. Nog wel een flink stuk van de file ontweken. Doorgereden tot Piacenza. Voelde raar. Dat is toch redelijk dicht in de buurt van de padroni en dan niet even langs gaan. Eerste poging tot hotel mislukte. Bleek een opvang voor verslaafden te zijn waar ze geen kamer voor ons hadden. Uiteindelijk werd het City Hotel. Een groot en nauwelijks gevuld hotel. Bij het ontbijt waren we de enige gasten in de zaal. Voor het avondeten werden we verwezen naar een restaurant La Chiesetta (het kerkje). De plek waar de jeugd van Piacenza samenklit om te borrelen en te luisteren naar live muziek. Heel gezellig en heerlijk gegeten. Wijn uit het dorp waarnaar we op weg waren. Goede tip!

IMAG2981De rest van de reis werd op zaterdag afgelegd. De reis ging naar Montefalco in Umbrië. Veel snelweg, met regelmatig langzaam rijden en stilstaan. De Italianen zelf hadden inmiddels ook vakantie gekregen. Hier en daar een botsing en verder prachtige vergezichten in de bergen en af en toe een bui. Bij het huisje in Montefalco werden we ontvangen door een dame, die de deur voor ons open deed en daarna alweer snel was vertrokken. Het huisje was koel maar heel donker. Het zwembad was goddelijk, maar daar hebben we op zondag pas gebruik van gemaakt. Eerst maar eens even uitgepakt, wat boodschappen gedaan voor ontbijt, koffie en dergelijke. ’s Avonds gegeten in het stadje zelf. Een burchtstad op – uiteraard – een heuvel. Stevig klimmen naar de restaurants, maar het eten was het waard.

2 reacties »

Bitch by night

Het is de derde week van de vakantie en nu pas heeft bitch tijd en Wi-Fi genoeg om weer eens te bloggen. In de eerste week ontstond er al een idee in het bitchhoofd. Het geval wilde dat bitch nogal veel wakker lag ’s nachts. Deze keer nu eens niet vanwege musicalstress – er was geen musical –  maar vanwege het naderende afscheid van wat vertrouwd is en de opwinding voor het nieuwe. 

werk-wakker-liggenHet afscheid leidde tot nachtelijke overpeinzingen met betrekking tot wat er wel en juist niet gemist gaat worden. Sommige ouders: NIET. Een aantal leerlingen uit de laatste groep 8: NIET. Collega’s: WEL. En er moest natuurlijk overdacht worden wat bitch wel en niet zou meenemen. In eerste instantie zou er veel meegaan naar de nieuwe school: alle boeken uit privé bezit, werkboekjes en lesideeën voor groep 8, cd’s en dvd’s, alle musicalscripts, pruiken, spelletjes. Maar toen duidelijk werd dat de nieuwe groep van bitch een combi 4/5 wordt, mochten alle groep 8 spullen achterblijven. De leerlingen van bitch hadden er ondertussen al voor gezorgd dat een groot deel van de cd’s en dvd’s niet mee hoefden. Netjes uit de doosjes gehaald en zoek gemaakt. Bitch was des duivels toen ze de lege doosjes ontdekte. Ook dat was weer aanleiding tot wakker liggen. Nooit meer tevoorschijn gekomen. En overigens toch nog heel veel wél meegenomen.

Op de nieuwe school was pas in de laatste week de kennismakingsochtend, op de dag na de afscheidsavond van groep 8. Bitch was niet in vorm. De leerlingen waren aan vakantie toe. De ochtend (het uurtje!) was een drama! Een aantal jongetjes was niet aan te sturen. Zaten ondersteboven en achterstevoren. Hadden het blad van de opdracht die bitch had voorbereid binnen vijf minuten vol gekrast zodat de opdracht niet meer uitgevoerd kon worden. Lagen na een halfuur op de grond en achter een kast (we waren te gast in een ander lokaal) en veegden daar de lego en andere speeltjes bij elkaar en staken die vervolgens ook feestelijk in hun mond. Geen goede start. Voldoende aanleiding om ’s nachts nog eens over na te denken. Hoe gaan we dat in het nieuwe schooljaar aanpakken? Wat ga/moet ik ze eigenlijk leren? Welke methodes gebruiken ze? Met welk project zal ik beginnen? 

En toen was het eindelijk vakantie! Een dag eerder dan voor de andere collega’s. Bitch had de woensdag gebruikt om op te ruimen en mocht dus (van zichzelf) de vrijdag vrij nemen. Dat was lekker. Vanaf dat moment kon de nacht gebruikt worden om na te denken over de vakantie. Wat moeten we nog regelen? Wat moeten we niet vergeten? Hoe zou dat gaan met de Italiaanse cursus? Wat nou als …? Vooral het onderdeel “niet vergeten” keerde regelmatig terug. Medicijnen, boeken, e-reader, OPLADERS!, spullen voor de padroni, enz. In de laatste nacht voor vertrek bedacht bitch ook nog dat het cd-mapje nog gevuld en ingepakt moest worden. Gezellige muziek voor onderweg. Wat hadden we uiteindelijk niet bij ons? Cd-mapje, vliegenmepper, oplader voor de telefoon van bitchgenoot (bleek dezelfde aansluiting te hebben als de telefoon van bitch én de tablet; hij had wel een andere, volstrekt zinloze oplader ingepakt), afscheidsboekje dat bitch voor de collega’s had gemaakt om aan de schrijver van het boekje te laten zien, vuilniszakken en nog diverse andere zaken die kennelijk best gemist konden worden. Bitch weet dat er meer was, maar weet niet meer wat.

Nu is de vakantie alweer een heel eind op streek. En bitch  slaapt. Als een blok! Ligt zelfs niet wakker over het nieuwe schooljaar. Komt tijd, komt raad. Heerlijk!

1 Reactie »