bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch reist verder

op 03/08/2017

Dag 4

bdrHet is alweer tijd om Pommerloch (niet echt vlakbij Bastogne) te verlaten. Na het ontbijt is alles weer snel ingepakt en maken we ons klaar voor de reis naar Epinal in de Vogezen. De afstand is niet zo groot en het weer is droog, maar winderig. Goed genoeg om weer even een uurtje met een boekje in een stoeltje te zakken. Bitchgenoot leest “Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan”. Een Couperus inderdaad, ter voorbereiding op een voorstelling van Zout in de Stadsschouwburg in januari. De club speelt dan hun eigen versie “Voorbij” in het decor van Toneelgroep Amsterdam. Zelf begint bitch nu echt op te schieten in “Avenue of Mysteries” van John Irving. Een prachtig verhaal waaraan bitch al een tijd geleden begonnen was, maar wat niet opschoot omdat het een boek is dat niet geschikt is voor “voor het slapen gaan”. Je moet er echt even in doorlezen en dan is het een meeslepend verhaal. Prachtig boek!
Aan het einde van de middag bereiken we Epinal. We hebben gereserveerd in een prachtig hotel vol knipmessend personeel. Ze hebben ons een kamer op de eerste etage toegewezen maar hebben vergeten ook een lift aan te leggen. We ruilen de sleutel dus maar voor de sleutel van een kamer op de begane grond. Beter!
We rijden de stad in om eens even te kijken wat er te beleven is. Dat blijkt niet veel te zijn. Bijna alle restaurants zijn dicht. De kerk is open zodat we in ieder geval wat plaatjes kunnen schieten voor de internetquiz ‘welke kerk in welke plaats is dit?’ Daarna schuiven we op zowat het enige terrasje dat open is en bestellen een bavette. Hadden we thuis ook, van onze eigen koe, en bleek erg lekker. Hier dus niet. Het was een droge, taaie hap. Erg jammer.
De avond brengen we door in de verlaten bar. De ober brengt ons braaf koffie en bier, met veel geknipmes maar overigens straalt hij uit dat hij liever had dat we naar bed gingen. Dat hebben we toen maar gedaan.

 

Dag 5

btyHet is wat minder weer. Er dreigt regen dus we besluiten er per auto op uit te trekken. Epinal laten we links liggen. We weten al dat we daar niet moeten zijn. We rijden naar St. Dié des Vosges waar de bui inmiddels echt losgebarsten is. We wachten nog een poosje voor de kathedraal in de auto, maar het schiet echt niet op. Een stukje verderop parkeren we de auto voor een terras waar we koffie drinken. Als die op is, is het zowaar minder nat en keren we terug naar de kerk. Mooi wel, maar opvallend harde, niet gewijde muziek. Wij verdenken de naast de kerk geplaatste draaimolen van deze herrie, maar het blijkt een jongeman met een radio te zijn die zich in het portaal van een zij-ingang verscholen heeft. In de kerk treffen we een kruisweg aan die zo afkomstig lijkt te zijn uit een Kuifje-album. En de tekeningen hangen ook nog eens in de verkeerde volgorde. Het is net of Jezus met zijn kruis achteruit loopt. Als we uitgekeken zijn in de kerk is het alweer tijd voor de lunch. We eten forel in een te chic restaurant waar ze broodjes met een tang op je bordje plaatsen. Maar de forel met een korstje van amandelen is wel erg lekker.
Vanwege toch weer regen gaan we de auto in en rijden wat rond door het prachtige Franse landschap. Er steekt een hertje de weg over, recht voor onze auto. Onze vakantie kan niet meer stuk! Bitch leest de kaart en bitchgenoot rijdt. Zo zijn we op ons best. Het levert een prachtige rit op waarbij we bijna in een toltunnel verdwijnen. Gelukkig zien we nog net op tijd een uitweg en kunnen we op onze schreden terugkeren. Lezen kwam er met dit sneue weer helaas niet van.
Voor het avondeten gaan we naar de Buffalo Grill die tegenover het hotel ligt. Niet omdat we nou zo’n fan van deze keten zijn, maar omdat eten op maandag pillendag altijd een moeizaam gebeuren is. De baconburger ging er goed in; de salade was ronduit ranzig. Die hebben we dus maar laten staan. Bij terugkomst hebben we vriendelijk bij de receptie gevraagd of we op het terras mochten zitten. Lezen en een bakkie koffie was het idee. De balinees moest dat eerst even aan haar baas vragen. Gelukkig, we kregen toestemming. En koffie. Nou ja, de koffie kregen we natuurlijk pas na toezegging van betaling. 

 

Dag 6

btyVoort gaat ie weer. Vandaag leidt de reis naar Genève waar we drie nachten zullen verblijven. Nooit geweest, dus hoogste tijd. De autorit verloopt voorspoedig. Het is ruim 300 km rijden maar dat is relatief weinig. Onderweg dus even een dorpje in om een farmacie te bezoeken (tandenstokers en brillendoekjes). Meteen maar even een lunch met een sandwich. Het personeel lijkt hier wat teleurgesteld over, maar wij houden vol. Een sandwich. En de kok geeft aan dat hij dat wel maken kan. Hij is erg lekker! De sandwich dan.
Het tweede deel van de reis verloopt wat moeizamer. We komen door Pontarlier waar het erg druk is. En waar wij wat stilletjes doorheen rijden. Dit is de plek waar Chris in 2010 in het ziekenhuis belandde vanwege zijn hartproblemen. De herinnering is nog vers en niet leuk. Ruimschoots voor de F/CH-grens staan we al in de file. Niet omdat het druk is, maar omdat het verkeer maar mondjesmaat wordt doorgelaten. Geen idee waarom. Paspoorten controleren doen ze niet… Maar al spoedig daarna rijden we door Genève. In eerste instantie een wat onoverzichtelijke stad, maar de tomtom wijst ons feilloos de weg naar Hotel de Genève, dat er in het echt toch wat minder uitziet dan op internet.
Als de spullen gedumpt zijn in het hotel wandelen we de stad in. We zitten redelijk in het centrum. Straat uit, brug over en je staat in het bruisende hart op de linkeroever van de Rhône. We beginnen maar eens met een Mövenpickijsje op een terras aan het water. En daar ontdekken we al snel wat we eigenlijk al wisten: duur!!! Na het ijsje en een rosé slenteren we verder langs de terrassen en het water en komen terecht bij een reuzenrad. Daar wil bitch natuurlijk niet in, maar ze doet het wél. Omdat ze weet dat bitchgenoot het leuk vindt. Zolang we beiden rustig op een bankje blijven zitten is het goed te doen. Helaas voelt bitchgenoot als snel de behoefte om op te staan om foto’s te maken. Dat vindt bitch dan weer minder. Maar na drie rondjes stappen we heelhuids weer uit en gaan we op zoek naar een plekje om te eten. Die zijn er genoeg. We kiezen voor een tent in een rustig straatje waar we kip van  het spit eten. Echt lekker. En ondertussen maar gluren naar de mensen op het terras en de passanten. We kijken onze ogen uit! Op een betonnen randje op een plein genieten we nog even van de ruzie tussen een Italiaans stel. Zij verwijt hem van alles. Hij zegt bij herhaling dat hem dat niet interesseert. Of het nog goed gekomen is? Geen idee… Van het hotel hebben we gratis kaartjes voor het OV gekregen dus we stappen na nog een stukje lopen op de bus die praktisch voor het hotel stopt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: