bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch op school

op 17/08/2017

Dag 10

2017-08-05 14.40.19.jpgWe slapen lekker en het ontbijt in Hotel de Ville is prima. Naast ons zit een dame met opgeblazen lippen en een decolleté haar best te doen mooi te zijn. Als de bijbehorende man verschijnt is het vertoon ineens over en wordt er in stilte ontbeten. Door hen, wij kletsen gewoon door. We leveren na het tandenpoetsen de sleutel en de afstandsbediening van de airco weer in en vertrekken richting Chiavari. Het is een zwarte zaterdag, zeggen ze. Eigenlijk merken we daar helemaal niks van. Het is wel een warme zaterdag. Héél warm. Alleen bij Genua is er een beetje file, maar dat rijdt in elk geval. We treffen wel een sukkeldame in een klein autootje aan met angst voor tunnels. Ze rijdt niet harder dan 50 en wij moeten vol in de rem om er niet tegenop te rijden.
Miep doet haar werk goed. Zonder problemen leidt ze ons naar de straat waar de school is en we vinden daar zowaar ook nog een parkeerplekje. We hebben om vijf uur afgesproken met Manuela die ons naar het appartement zal begeleiden. Het is nog vroeg, dus we wandelen na een broodje met cola alvast wat rond door de gezellige stad, waar alles natuurlijk dicht is. Pas aan het einde van de middag gaan de winkels weer open. De supermarkt is wel open dus we doen wat inkopen voor het ontbijt want dat moeten we de komende week zelf regelen.
Keurig om 5 uur treffen we Manuela en het appartement is, zoals beloofd, vlak om de hoek bij de school. Het is een bescheiden huisje met daarin eigenlijk alleen ons appartement en iets vaags in de kelder. Rondom ons huisje staan appartementengebouwen waarin ook nog de ambulancepost, de croce verde, gevestigd is. We zijn benieuwd wat we daarvan gaan horen. Nadat we hebben vastgesteld dat we een parkeerbon hebben, brengen we de bagage naar binnen, auto leeg, en dan rijden we naar de gratis P aan zee om daar de auto voor een week achter te laten. Zelf lopen we langs de boulevard om te kijken wat er te beleven is. Veel tentjes met drankjes en eten dus we zullen niet van honger omkomen. We eten bij Da Vittorio, ons door Manuela aangeraden. Het eten is prima, maar de gasten worden in hoog tempo weggewerkt. Voorafje, primo, secondo, eventueel een toetje en dan wegwezen. Koffie hebben ze niet. De tafel moet snel weer gevuld worden met mensen die al staan te wachten.
Het appartement is erg warm en met de ramen open slapen is hier geen optie. Er is veel volk op straat (ook bij de croce verde) en die praten. Op zijn Italiaans, dus luid. Het aantal ambulances dat vertrekt is gelukkig klein. Morgenochtend bij de super maar eens een ventilator kopen. Bitch had ze al zien staan bij het brood. 🙂

 

Dag 11

2017-08-06 15.02.08.jpgHet is zondag, de school begint maandag pas. Dus we slapen lekker uit. De supermarkt is om de andere hoek in de straat van de school, dat betekent dagelijks verse broodjes. Verder starten we langzaam. Lekker douchen, beetje lezen en dan naar een terrasje voor de lunch. In de middag pakken we de leesboekjes in en wandelen naar de lift die ons naar het Parco Botanico brengt. Dat park ligt op een heuvel vlak bij ons appartement. We betalen braaf de entree, maar eigenlijk is het een beetje zielig park. Er staan wel bijzondere bomen, maar het hele gebeuren heeft zichtbaar last van de hitte. Het is echt heet in Chiavari. Boven in het parco vangen we in elk geval wat wind en is er schaduw. Prima om een uurtje te gaan zitten lezen.
Daarna zakken we weer af en wandelen weer een stukje door het dorp. Voor het diner lopen we naar zee en gaan op zoek naar het restaurant waarvan de kale padrone gezegd heeft dat het goed scoort op TripAdvisor. We vinden het, maar het is volledig gereserveerd. Bovendien ligt het terras aan de ingang van een parkeergarage. Dat wordt hem dus niet. We lopen nog een stukje verder op zoek naar nummer 6 op de lijst van TA. Dat ligt helaas te ver weg. Bitch trekt het niet om verder te lopen. We kijken even naar het kinderspektakel dat zich op een pleintje aan het einde van de boulevard afspeelt, maar het stelt niet veel voor. We eten uiteindelijk een uitgebreide apericena (borrel met hapjes) aan zee en kijken ondertussen naar de paraderende mensen. Het zijn er veel en ze hebben zich prachtig aangekleed. Als het op is, lopen we terug naar ons huisje om lekker te gaan slapen. De ventilator is inmiddels gekocht en in elkaar geknutseld met een mesje en een schaar, bij gebrek aan een schroevendraaier. We slapen heerlijk! Ramen dicht, wapper aan!

 

Dag 12

2017-08-07 21.34.20.jpgWe zijn er klaar voor: na een ontbijtje wandelen we naar school waar we nog net op tijd arriveren. Zo gaat dat nou eenmaal als je dichtbij school woont. We weten het nog van vroeger. Het gaat meteen van dik hout. Juf Mary is een echte schoolfrik. We krijgen een schriftelijke test die ze hoogstpersoonlijk met een rode pen nakijkt. We zijn met vier Nederlanders, twee stellen. Corina wordt naar een ander lokaal gestuurd, wat ze niet zo leuk vindt. Ze wilde liever bij haar man in de groep. Tijdens de pauze begrijpen we dat Ludwig (ja, echt!) al jaren les heeft en Corina niet. Niet zo vreemd dat zij zijn niveau niet heeft. Er is ook een Canadese mevrouw, Michelle, die Canada verruild heeft voor Chiavari. Zij mag blijven. Even na de test arriveert een Japanse jongedame wiens naam we de hele week niet goed verstaan hebben. Zij volgt al negen maanden de lessen en doet mee om goed de Italiaanse teksten te kunnen zingen en begrijpen. Ze heeft conservatorium gedaan.
Mary maakt een vliegende start. Ze gebruikt de fouten uit de test om meteen stevig grammatica te geven met veel krabbels op een ouderwets schoolbord. Ze is vooral zelf aan het woord en staat veelvuldig met haar rug naar de klas. Om 11 uur geeft ze huiswerk op voor de volgende dag en kondigt dan de pauze aan.
Na de pauze is onze oude, rijzige, statige Mary ineens vervangen door een schattig kleine, veel jongere Carla. Een dame met een verleden in Duitsland (klinkt heel fout; ze is alleen maar getrouwd geweest met een Duitser). Carla is van de conversatie. We praten over werk, hobby’s, haar verleden, familie en nog veel meer. De tijd vliegt om! Met de vier Nederlanders wandelt Carla om half één de stad in en vertelt hier en daar wat over de geschiedenis of de betekenis van een gebouw. De meeste plekken hadden bitch en haar genoot de afgelopen dagen al gezien. Corina raakt een beetje in paniek. Het Italiaans gaat te snel. Ze kan het niet volgen, ze wil ook niet dat Carla overgaat op Engels of Duits en ze maakt daarover nogal ruzie met haar Ludwig. Carla besluit wat langzamer te praten en na de Italiaanse tekst een vertaling te geven. Dat werkt.
Als de wandeling voorbij is zoeken we een eetplekje voor een eenvoudige lunch en dan gaan we even bijkomen in ons huisje. Het huiswerk moet natuurlijk ook gemaakt worden. Aan het einde van de middag gaan we weer naar buiten, lekker rondbanjeren. Mensen kijken. Eten. Lezen en naar bed. We zijn begonnen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: