bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch verkast

op 21/08/2017

Dag 16

IMG-20170811-WA0001Laatste schooldag. Het weekje Italiaanse les is om gevlogen! Maar eerst nog één ochtendje aan de bak. En we werken hard! Michelle uit Canada hebben we niet meer teruggezien, onze Japanse cursusgenote is er vandaag weer wel. Juf Mary vraagt wat we nog willen leren. Als snel komen toch de werkwoorden weer bovendrijven: de condizionale en de futura en de overeenkomsten/verschillen. Het is stevig bikkelen en we schrijven ons de pietjes. Op het moment denk je dat het allemaal wel duidelijk is, maar als bitch dit zit te typen als ze weer thuis is, twijfelt ze alweer of dit wel de juiste termen zijn.

IMG-20170811-WA0002

Na de pauze storten we ons met juf Carla op de Italiaanse keuken. We lezen recepten, leren termen die je bij het koken tegenkomt en praten natuurlijk ook veel over eten. Voor we het weten is de ochtend weer om. We krijgen een certificaat voor geleverde prestaties. Wederom op A2 niveau. Bitch is een beetje teleurgesteld: vorig jaar had zij een certificaat met A2+. Zelf heeft bitch het idee dat ze veel bijgeleerd heeft, dus waarom niet een B1? Nou ja, het was leuk en leerzaam. En het is klaar. De Zeeuwen krijgen ook een diploma. Corina is in de loop van de afgelopen dagen aardig bijgedraaid en heeft toch ook een leuke week gehad. We nemen afscheid van iedereen, leggen de diploma’s in ons huisje neer en gaan dan gezellig rondwandelen in de stad waar de vrijdagmarkt nog volop in gang is. Er worden vooral kleren en schoenen verkocht. Geen dingen die wij nodig hebben, maar gewoon leuk om rond te kijken. De markt trekt een hoop volk naar de stad, ook al omdat het weer het een beetje laat afweten. Het is bewolkt en niet echt strandweer. Dan is de markt een welkome afwisseling. Als we genoeg gezien hebben zoeken we een plekje om te eten. We komen terecht in een leuk tentje achter een muur. De naam is iets met blauwe regen, maar is verder uit ons geheugen verdwenen. We eten er spaghetti met zeevruchten. Erg lekker. Als we weer naar buiten gaan begint het serieus te regenen. We schuilen even in één van de vele portici, galerijen met winkels. In ons huisje wachten we op droge buien en dan gaan we een stukje wandelen. Het dorp heeft een schitterende begraafplaats, dat had bitchgenoot ontdekt tijdens zijn wandeling donderdag toen bitch sliep. Het lijkt wel een stad in de stad. We wandelen daarheen en kijken angstvallig naar de dreigende lucht die in de verte hangt. Gelukkig zijn er flink wat galerijen met ingemetselde kisten waar we droog kunnen staan als het zou losbarsten. maar het barst niet los. Het trekt gewoon over. We lopen weer terug en wandelen nog wat winkel/marktstraatjes door. Het blijft gezellig!
Voor het avondeten wilden we naar Ü Recanto. we hadden daar al een keer geluncht en het was erg lekker. Omdat alles nat is, is het terras niet open. We denken dat we door een deur het restaurant in lopen maar komen er na een poosje achter dat we in een bar zitten met een heel andere naam. De door ons bestelde risotto en lasagne worden opgepiept in de magnetron maar smaken evengoed lekker. De muziek is prima en we hebben het best naar onze zin. Eenmaal terug in het appartement beginnen we alvast een beetje op te ruimen. Morgen verder.

 

Dag 17

bdrNa het ontbijt staat er een ontzettend mooie cabrio op ons erfje. Wat zou het leuk zijn om daarmee naar Montecalvo Versiggia te rijden. Maar we hebben helaas geen sleutel. Bitchgenoot wandelt dus maar naar de P aan zee om onze ouwe trouwe Ugly op te halen. Die heeft daar een week lang braaf op ons staan wachten. Door de regen van gisteren is hij wel verschrikkelijk vies geworden. De weg naar en de illegale parkeerplek voor ons huisje zijn bezet, dus bitchgenoot parkeert de auto gewoon maar op de weg. Het is geen doorgaande straat. De auto die in de weg staat, is een politieauto. De diender van dienst zit erin en wacht geduldig af tot wij al onze bagage in de Ugly hebben gezet. Deur op slot, hekje dicht, sleutel in de brievenbus en daar gaan we. We willen door de bergen naar de mannen rijden anders zijn we er al om 11 uur. Dan hebben ze het nog druk met poetsen. En door de bergen is een prachtige route. Al snel na vertrek vliegt er een wesp naar binnen door de open ramen. Hij raakt klem tussen de rug van bitch en haar stoelleuning en prikt bitch twee keer in haar rug. Dat doet goor zeer. Even gestopt dus maar om het beest eruit te jagen. gelukkig zakt de pijn na een poosje. We rijden verder door een prachtig landschap! Veel motorrijders vandaag. Een van hen heeft zijn motor klemgereden onder een overhangende rots. Waarschijnlijk is hij weggegleden over bergpuin dat door de regen op weg terecht gekomen is. Hij is veilig afgestapt. In de motor krijgen ze geen beweging. Sneu, hoor. Bij een osteria langs het riviertje de Aveto eten we een heerlijke trutvis. Zo noemen wij sinds jaar en dag de forel. De officiële Italiaanse naam is trota. Lekker!
Onze route voert langs de Passo del Penice waar het ook weer druk is met motorrijders. Het uitzicht op de Alpen is wonderbaarlijk helder. Meestal zie je dat alleen in de winter, maar nu is het door de regen zo mooi! We kijken onze ogen uit. Een stukje verderop stoppen we nog een keer om van het uitzicht te genieten. En dan is het echt tijd om de mannen op te zoeken. Het is inmiddels half vier.
Natuurlijk is het weerzien roerend, zelfs nu we elkaar vier dagen geleden nog gezien hebben. Het is toch een beetje thuis komen.
We vieren onze aankomst met een etentje bij La Versa. Het is weer als vanouds lekker en gezellig. Siamo arrivati!!!

 

Dag 18

real-grappa-socialAls bitch wakker wordt, besluit ze meteen van het mooie weer te gaan genieten. Lekker met een boekje op een zonnebedje in de tuin. Om 9 uur ’s ochtends is dat nog heel veilig. Na een uurtje is het genoeg en besluit bitch even in het zwembad te gaan. Het water is adembenemend koud, nog geen 21 graden. Brrrrr. Gauw eruit.
De rest van de dag doen we lekker kalm aan. Boekjes lezen en zo. Na het avondeten wandelen we met de gepensioneerde padrone even bij de familie Rampinelli binnen. Koffie en een grappa. En nog een grappa. En nog maar eentje. Bitch niet, natuurlijk. Zij houdt niet van grappa. Maar de broers wel. De zuipschuiten. En dat terwijl ze wisten dat de Rampinelli’s nog moesten eten. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: