bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch vertrekt

op 23/08/2017

Dag 22

btyDonderdag vandaag. Vanmiddag wordt er wijn geproefd! Hoogtepunt van de vakantie, natuurlijk. Bitch en bitchgenoot besluiten om dan in de ochtend een bezoekje aan Pavia te brengen. Gewoon omdat het kan. En even later omdat er een schroefje uit de bril van bitch gevallen is. Meteen maar even laten maken dan. Het is verdacht rustig in Pavia. Maar ja, de vakantie is hier ook nog steeds in volle gang en de winkels gaan in Italië echt gewoon een paar weken of dagen dicht. Gelukkig is er wel wat open. De brillenwinkel, bijvoorbeeld. De mevrouw kijkt bedenkelijk naar het pootje en het vastmaaksysteem. Ze weet niet of dat lukt. We moeten ons maar een halfuurtje vermaken en dan terugkomen. Doen we. Maar dat is nog best ingewikkeld, je vermaken zonder bril als je een sterkte van -5 hebt. De wereld wordt toch wat ondoorzichtig. We beginnen maar eens met een kopje koffie op een terrasje naast een mevrouw met een hondje op schoot. Chihuahua. Vanuit zijn veilige ligplaats, de dame is voorzien van een enorme schoot, durft hij elke langslopende hond toe te blaffen. Mevrouw voert ondertussen het ene telefoongesprek na het andere. Je kunt het maar druk hebben. Als de koffie op is geleidt bitchgenoot bitch de naastgelegen boekwinkel in. Ook geen fijne ervaring zonder bril. Voor elk interessant lijkend boek moet bitch het exemplaar tot op een neuslengte naderen. Nog altijd is bitch op zoek naar een Nijntje in het Italiaans, maar ook hier bij de libreria La Feltrinelli, toch een grote zaak, is Miffy niet te vinden. Als bitch later in de villa googelt op Miffy, dan komt deze winkel wel bovendrijven als verkooppunt. Het zal wel aan de afwezige bril gelegen hebben. Bitch koopt wel de Italiaanse editie van Sjakie en de Chocoladefabriek. Leuk voor thuis.
Na het halfuurtje blijkt de bril daadwerkelijk weer in elkaar te zitten. Wij blij! En het kost niente. Ook fijn. We wandelen een poosje rond door de straatjes achter de winkelstraten. Best leuk om te zien. Leuke hofjes, aardige doorkijkjes en schaduw. Het is een erg hete dag vandaag. Natuurlijk mag de Ponte coperto niet ontbreken. Vaak genoeg gezien, maar het blijft bijzonder. In het water ontdekken we twee witte reigers, ibissen. Mooie beesten! Rond een uur of één begint de maag te knorren. We lopen langs de plaatselijke ‘Blokker’ waar ze nog steeds de door bitchgenoot zo gewaardeerde wok met afneembare steel verkopen. En in dezelfde serie ook hapjespannen. Wij willen wel aankopen doen, maar ook deze winkel is wegens vakantie gesloten. En het was nog wel uitverkoop… 😦
Dan toch maar aan de lunch. Bij de Cupelone dat tegenwoordig zelfs een terras naast de Dom heeft. Maar dat ligt vol in de zon dus we geven de voorkeur aan een tafeltje binnen. Het is gezellig druk en het eten is als vanouds heerlijk! Vooraf verschillende worstsoorten en dan een risotto met rode wijn en kaas. Jammie! Als de bordjes zijn afgelikt rekenen we af en rijden terug naar de villa. Zonder pannen, met geschroefde bril.
Aan het einde van de middag komt heer Rampinelli ons ophalen voor de wijnproeverij. Zijn aanwezigheid daarbij blijkt noodzakelijk. We weten niet zo goed waarom, maar het is wel gezellig. En we vertrekken altijd met een flinke sconto (bitch’ favoriete Italiaanse woord). Misschien zouden we die anders ook wel gekregen hebben, maar dat weet je nooit.
We proeven veel wijnen. Ook een paar onbekendere omdat de vertrouwde smaakjes al uitverkocht zijn. De etiketten voor de Luoghi moeten zelfs nog op de fles geplakt worden. Speciaal voor ons! De schuur is echt bijna leeg. Er staan vooral resten van een losbandig leven op Ferragosto (drumstel, kratten met servies, een bierpomp (!) en wat fusten). Met een auto vol dozen en licht aangeschoten vertrekken we weer. We hebben allemaal het gevoel dat we veel te weinig betaald hebben, maar Massimo heeft het twee keer nagerekend. Misschien is hij gewoon wel blij dat de oude voorraad weg is. Morgen begint hij aan de nieuwe oogst.

 

Dag 23

bdrNiks dringends op het programma, behalve het laatste avondmaal in de villa dat voor ons bereid wordt door de Rampinelli’s. Dat wordt dus weer een heerlijk dagje bloggen, lezen, zwemmen, en zo.
Zo rond half 8 komen de cuochi en begint het eten. Heerlijke antipasti (rauwe ham, frittata met ui, insalata russa – die stond er nog van maandag!). Dan een risotto en als secondo de onvolprezen filetto Voronov. En ook nog tiramisu. Alles even lekker en overgoten met de (on?)nodige wijntjes. En ondertussen weer uitgebreid Italiaans gesproken. Een mooie ultima cena! We rollen ons bed in en bereiden ons voor op het vervolg van de reis morgen.

 

Dag 24

btyDe gasten uit het grote appartement zijn al vroeg vertrokken. Wij niet. We doen lekker kalm aan. Eten een broodje, drinken een bakkie koffie en zijn dan om half 11 of zo klaar voor vertrek. Joia wordt wat onrustig van ons heen en weer geloop naar de auto. Ze denkt dat ze ook mee mag en gaat alvast op de passagiersstoel zitten. Helaas voor haar, dat gaat niet gebeuren. We knuffelen de mannen en Joia, zwaaien uitgebreid tot we uit beeld zijn en rijden dan achter de eerste trekker met aanhanger vol druiven van deze dag in de richting van de snelweg. Het plan: we rijden naar het dorpje Furmane, komen daar rond lunchtijd aan, lunchen, zoeken een slaapplaats en gaan dan wijn proeven bij Stefano Accordini. Goed doordacht, zou bitch zeggen. Waar gaat het dan mis? We gaan eerst op zoek naar een hotel, maar na drie pogingen blijkt dat dus niet te lukken. Het is te dicht bij het Gardameer en het is nog hoogseizoen. Dan maar de lunch, waarmee we dus zouden beginnen. Dat lukt dan weer probleemloos: barretje, focaccia, colaatje. En dan de wijnproeverij. Dáár gaat het mis! Er staat op de plek waar we het dorp inrijden een bord. Dat wijst ons naar links, de kant die we al opgereden zijn om een hotel te zoeken. We rijden nu wat verder door over de haardspeldbochtige weg, maar zien geen bordjes meer en ook geen wijnbedrijf. Althans niet met deze naam. Advies gevraagd aan routemiep. Zij zegt dat we beneden in het dorp moeten zijn, iets verder dan waar we de auto hadden geparkeerd voor de lunch. Daar is het dus niet. Google Maps op de bitchfoon aan gezet. “Neeeee, het is boven op de berg met de haarspeldbochten,” zegt Google Maps. “Zoek het uit!” zeggen wij. We zijn ondertussen het hele dorp vier keer in alle windrichtingen door gereden. Jammer, want het was echt heerlijke wijn, maar we hebben het wel gehad met Fumane. We zetten de routemiep op ‘naar huis’. Zij wil ons terugsturen door het hele dorp. Mooi niet. Wij pakken de kaart en rijden heel eigenwijs via een provinciale weg naar het noorden. Routemiep geeft het na vele pogingen ons te laten omkeren eindelijk op en past de route aan. Het is wel een prachtige weg die we nu rijden. Bergen, bochtjes, dorpjes, bossen. Schitterend. Dat maakt het verdriet om de gemiste wijn weer een beetje goed. Rond een uur of vier rijden we de bergen uit en het dal van de Adige in. We vinden een slaapplekje in hotel La Pineta in Ala. Prima hotel alleen zou een beetje licht in de gangen aardig zijn. Of op zijn minst lichtknopjes die laten zien dat ze er zijn. Als we na het plaatsen van de bagage in de kamer weer naar de lift lopen staan we ineens in het aardedonker. Maar dan ook echt! Op de tast terug naar de kamer, deur open en toen gekeken waar het lichtknopje zat. Niet leuk. Maar verder prima dus. Lekker biertje, lekkere pizza, heerlijk overdekt terras waar we ons door de enorme onweersbui met wind en stortregens niet laten wegjagen, zoals de meeste Italianen. Morgen verder. Nog 1150 km te gaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: