bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch in de bocht

op 14/01/2018

IMG-20180114-WA0000Het bitchkind heeft af en toe behoefte aan een sportieve uitdaging. Zo heeft hij al twee keer de Dam-tot-Damloop gedaan, hij wandelde de 50e editie van de Nijmeegse Vierdaagse en nu had hij besloten deel te nemen aan de halve marathon van Egmond. Hij had daarvoor getraind dus bitch had er alle vertrouwen in dat het ging lukken.
Op de tweede zondag van dit prachtige nieuwe jaar ging bitch dus na de kerk rechtstreeks naar Castricum om vandaaruit naar een plekje te lopen om het kind aan te moedigen. Hij zou om 1 uur starten en bitch was om even over 12 bij bezoekerscentrum De Hoep. Parkeerplaats gevonden en nog maar even door het bezoekerscentrum gewandeld. Daarna naar het nabijgelegen Johanna’s Hof om nog een hapje te eten. Bitch had bedacht dat een uur na de start het bitchkind zou passeren in de buurt van haar pleisterplaats. In eerste instantie zat bitch binnen, maar op een zeer tochtig plekje te dicht bij de deur. Behalve dat het er koud was, stonden er ook steeds groepjes mensen voor haar neus die ook een tafeltje zochten, waardoor het bedienend personeel bitch niet kon zien. Na een bezoek aan het toilet besloot bitch haar geluk op het terras te proberen. Het was daar niet zo druk en het personeel werkte stevig door. De bestelling werd vlot opgenomen, de warme chocomel werd gebracht en bitch checkte de app op haar telefoon om de vorderingen van het bitchkind te volgen.
halve marathon
Die ging eigenlijk best snel! En het broodje kroket was nog steeds niet gearriveerd. Vanaf het terras was het voor bitch nog wel een stukje lopen want momenteel loopt bitch niet best. Ze besloot de situatie uit te leggen aan de serveerster en meteen alvast te betalen. Even later verscheen de lieve mevrouw weer met het broodje kroket en een stuk aluminiumfolie zodat het broodje eventueel ingepakt en meegenomen kon worden. Dat gaf rust!
Broodje gegeten en meteen aan de wandel naar het 11-kilometerpunt. Dat was een meter of 700 lopen en dat lukte gelukkig. Er stond een klein groepje supporters dat af en toe klapte, maar eigenlijk meestal niet. Sommige lopers reageerden op de stilte in de bocht van bitch met wat sarcastische opmerkingen; in de voorafgaande kilometer waren ze langs de juichplek op Kamp Bakkum gekomen. Ze waren verwend. Bitch is helaas niet zo sterk in applaudisseren, maar zij besloot haar stemgeluid in te zetten. Ze wisselde tussen “Zet hem op!”, “Je bent goed bezig!”, “Je bent over de helft!” en ja, ook “Hou vol, je bent er bijna!”. Werd gewaardeerd. Via de app hield bitch de voortgang van het bitchkind in de gaten. Er passeerde een kennis, waarvan ze wist dat hij deelnam, dus kon ze alvast oefenen. Maar al wat er kwam, geen bitchkind. Had ze dan toch niet goed opgelet? Volgens de app was hij de bocht van bitch inmiddels gepasseerd. Bitch had een stukje gefilmd, maar daar zat het kind niet tussen. Net toen bitch naar bitchkindvriendin geappt had, dat ze hem niet gezien had, holde hij ineens voorbij. Dus even brullen, handje geklapt en weg was hij weer! Bitch was trots. En moe. Want het staan in de blubber was ook niet fijn. Op haar gemakkie wandelde ze terug naar de auto, haar leven wagend tussen de grote aantallen fietsers die niet op- of omkeken en bitch regelmatig dwongen uit te wijken naar de berm.
Eenmaal thuis lekker een grote bak thee en beentjes op de bank. Trots op bitchkind dat hij het toch maar weer geflikt heeft. En trots op zichzelf dat het aanmoedigen gelukt is.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: