bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch in de file

De vakantie is begonnen. Bitch en bitchgenoot laten het huis achter in handen van Gabbertje en haar vrouw. Gabbertje heeft botjes gebroken en kan niet naar driehoog achter. Het kersverse huis van bitch is een ideaal toevluchtsoord.
We vertrekken donderdag de 26e. Een warme dag, maar ideaal om te reizen. Het is heerlijk rustig op de weg! Wee vliegen door het Hollandse landschap en voor we het weten zijn we in Limburg. Mooie plek voor de lunch. Het dorpje Ittervoort heeft een bakkerij met broodjes én een kerk. We bezoeken allebei!

sdr  dav

Voor het eerst rijden we even later door de tunnel bij Maastricht. Schiet lekker op. Er is ook hier geen file. Wat er wel is op deze hete dag: regen! In Luxemburg. De temperatuur zakt spontaan van 34 naar 22 graden. Heerlijk! Maar de vreugde is van korte duur. Het is een minibui en zodra we eruit zijn, stijgt de temperatuur weer feestelijk naar 34 graden en warmer. We zoeken een P om even uit te rusten. Gelukkig is er schaduw en kunnen we op ons gemak even een boekje lezen. Tegen half zes zijn we in Best Western Hotel Metz. Kamer met airco, waar we lekker even een tukje doen. In het restaurant een dagmenuutje met een dikke bier. Heerlijk. Om tien uur liggen we in bed om lekker te slapen, moe van de warmte.

Voor de vrijdag hopen we op weer zo’n voorspoedige reis, maar het valt tegen. Binnen een uur staan we in een enorme file, veroorzaakt door een ongeluk. Een uur lang sudderen we voort en dan besluit bitchgenoot dat het genoeg is. We rijden van de snelweg af en vinden even buiten Gondreville (net voorbij Nancy) een schaduwrijk plekje om te zitten, te lezen en vooral niet te ergeren. Als wee ruim een uur later terugkeren naar de snelweg, is de file er nog steeds. We sluiten maar weer aan. Na een poosje, als we gezien hebben hoe de vangrail weer hersteld wordt, kunnen we eindelijk doorrijden. Met enig leedvermaak stellen we vast dat er aan de andere kant ook file staat. Gnagnagna.

sdr   sdr

De rest van de route is het redelijk filevrij, maar onze weggenoten, vooral de Nederlanders, rijden als halve zolen. Er wordt volop rechts ingehaald, links gehangen, bumper gekleefd en meer van die ergernissen. we lassen nog even een zit en plaspauze in. We drinken op deze hete dag (37 graden!) veel water. Jammer dat het water snel warm wordt. Zo zitten we dus aan de nog net niet kokende spa rood. Maar iets is beter dan niets. We hebben door het ongeluk vele uren vertraging opgelopen. Om te voorkomen dat we bij Lyon weer klem zitten, kiest bitch een alternatieve route, waarbij we Lyon mijden. Het kost wat moeite voordat we onze miep hebben overtuigd, maar uiteindelijk accepteert ze onze keuze en stuurt ze ons feilloos naar Chambéry waar we om even na acht uur arriveren. Toen we vertrokken zei miep dat we er tegen vier uur zouden zijn. Maar het is gelukt. we proberen nog iets mee te krijgen van de maansverduistering, maar wolken en bomen zitten in de weg. Heel even zien we een glimp. Daar doen we het maar mee. We bereiden ons nu mentaal voor op de Fréjustunnel en zwarte zaterdag. Vroeg vertrekken dus maar!

sdr

Advertenties
Een reactie plaatsen »

Bitch in de tropen

De vakantie is begonnen en bitch heeft het echt verdiend. Het waren tropenweken de laatste veertien dagen! Binnen de school moest flink verhuisd worden vanwege een van gemeentewege bedachte verbouwing en bijbehorende verhuizing waar niemand op zat te wachten. Al wekenlang liepen er mensen door de school om te kijken, te meten, te denken (bij voorkeur hardop en ín het lokaal). Gewoon onder schooltijd want het is wel onderwijs, hè! En er verscheen een gigantische berg verhuisdozen in de voorhal. De hele klas van bitch moest ingepakt worden en o ja, er waren ook nog oudergesprekken. Tussen de openstaande dozen in een bloedheet lokaal. Want ook het weer was de afgelopen weken tropisch. En is dat overigens nog steeds. Daar heeft bitch dan weer niet zoveel last van. Ze kan er goed tegen.

Maar inpakken dus. En oudergesprekken. En in die week trouwens ook nog meesters- en juffendag. Heel gezellig, maar druk in het hoofd. Bitch had bedacht een Levend Ganzenbord spel te doen met de kinderen. Dat vergt wat voorbereiding in de vorm van bordnummers, groepjes, antwoordformulieren en opdrachten. Tot haar blijdschap ontdekte bitch op haar laptop dat ze zoiets al eens gemaakt had. Dat scheelde een hoop werk. Gemaild naar het schooladres en toen ze het wilde opslaan, bleek het al op de server te staan. Goed gedaan, bitch! En toen herinnerde bitch zich dat ze vorig jaar dit spel ook met haar klas gedaan had. Vandaar. Dus. Op de feestdag zelf kwamen er nog andere herinneringen aan vorig jaar naar boven. Het ophangen van de bordnummers had vorig jaar heel veel tijd gekost. Vroeg naar school dus. Kwart over zeven binnen. Het lag allemaal al geprint klaar, dus dat scheelde weer. En ineens was daar nóg een herinnering. Bitch had dit spel samen met een collega gedaan! Met groep 3, die nu haar eigenste groep 4 was. Ze kenden het dus al. Wat te doen???? Geen stress, gewoon aan de kinderen vragen wat ze wilden. Sommige kinderen herinnerden zich inderdaad dat ze vorig jaar Levend Ganzenbord hadden gedaan. Tot genoegen van bitch kozen de kinderen er bijna unaniem voor om lekker zelf te spelen tot de pauze. Dat gaf bitch mooi de tijd om nog wat dozen te vullen. Na de pauze was er een disco voor alle kinderen, dus daar hoefde bitch niet veel aan te doen.

Woensdag in de laatste week was er zomerfeest. Heel gezellig, maar ook wel heel druk. Er was een maandviering waarvoor een aantal keer geoefend moest worden. Er was een lunch op school, verzorgd door ouders met hapjes in het thema van het land waar hun kind zat. Wij hadden Duitsland. De kinderen en ouders mochten door de hele school hapjes proeven. Heel gezellig, lekker en relaxt, maar er was nog zoveel te doen…
In de middag waren er buiten spellen voor de kinderen, waaraan bitch niet heel veel werk had. Ze zat bij de deur en reguleerde het in- en uitgaande verkeer. Vooral ingaand want eigenlijk was er geen reden om de school in te gaan. Goed te doen, maar die dozen waren nog steeds niet gevuld!

Donderdag was de laatste dag met kinderen. Laatste spullen uitgedeeld, verjaardag gevierd, afscheid van de gymmeester, afscheid van een leerling en veel onrust. In het hele pand was de verhuizing voelbaar aanwezig. de klas van bitch was nog steeds niet ingepakt. Na schooltijd een gesprek met directeur en P&O. De twee jaar ziekteverzuim voor één dag loopt op zijn eindje en dat betekent dat er allerlei formulieren ingevuld moeten worden. Belangrijk, alhoewel bitch geen WIA-uitkering zal krijgen. Niet genoeg ziekteverzuim, geen 35% van de aanstelling, maar de aanvraag moet toch. En er stonden nog altijd dozen te wachten. 

Vrijdag was dan de echte verhuizing. De spullen van bitch zouden als laatste verhuisd worden, dus dat gaf wat lucht. Tegen koffietijd was alles (met hulp van wat collega’s) ingepakt, gesopt en gestickerd. De verhuizers mopperden. De collega’s van de RK-school, die twee lokalen van onze school moesten ontruimen, hadden nog niks ingepakt en dat was wel de plek waar de hele verhuistrein moest vertrekken. Bij de koffie besloot de directeur de regie in eigen hand te nemen. Samen met drie potige collega’s begonnen ze spullen te verplaatsen, uiteraard na overleg met de ingehuurde verhuizers. Die deden af en toe een kast en waren maar al te blij dat ze hulp kregen. Ze hadden gemeld dat het wel zeven uur zou worden eer ze klaar waren. Dat bleek door de hulp uit onverwachte hoek dus mee te vallen. Om twee uur stonden alle tafels op zijn plek in het nieuwe lokaal van bitch en was er al een start gemaakt met het programma voor het nieuwe jaar. Om half drie stopten we met werken. Tijd voor vakantie. Benieuwd of de verbouwing ook zo voorspoedig gaat…

2 reacties »

Nog meer gordijnen

Of eigenlijk minder gordijnen. Het is een boeiend vervolgverhaal in teveel delen aan het worden…

Blij met de vouwgordijnen in de keuken hadden we ze die nacht meteen dicht gedaan, zodat we eindelijk in onze natuurpyjama door ons huis kunnen lopen om naar de wc te gaan zonder gespot te worden door de buren.
De volgende dag was bitchgenoot vrij en toen hij gekleed was wilde hij de vouwgordijnen in de keuken open doen, Tot zijn bittere teleurstelling kwam van de meest rechtse set de hele mikmak naar beneden. Ook een manier van open doen, maar niet de gewenste.
Bitchgenoot maar weer eens gebeld met de winkel. Dat was natuurlijk heel vervelend. Inderdaad meneer, dat vinden wij ook. De monteur zou de volgende middag om half vier komen. Wat er mis was gegaan met de gordijnen voor de woonkamer wist hij niet, maar daar zou hij donderdag over terugbellen. Of vrijdag.

De monteur kwam. Om vijf uur. Hij wist niet dat hij om half vier had moeten komen. Hij bekeek het neergestorte setje en stelde vast dat hij daar een onderdeel voor nodig had dat niet in zijn auto lag. Dus provisorisch met plakband in/aan elkaar gerommeld.

Inmiddels is het dinsdag. Van de meneer van de winkel geen sjoege. Daar worden wij niet blij van. Dus bitch vandaag maar weer eens naar de winkel toe. Beleefd gebleven, hoor, maar wel boosheid, verdriet, frustratie en teleurstelling verwoord. De oetlul reageerde nauwelijks. Bitch zegt: “Je had vrijdag zullen bellen.” Oetlul: “Ja, dat klopt.” Nou in de ogen van bitch klopt dat dus NIET. Als je vrijdag nog geen antwoord hebt op de vragen, dan bel je om ons dat te melden en dan ga je je best doen om wel een antwoord te krijgen. “Toevallig” was het antwoord vandaag nét in de mail gekomen. Oetlul kan niet zo goed uit de voeten met de aanval van bitch, dus bitch zegt het nog voor: “Als er iets verkeerd gaat en je hebt te maken met gefrustreerde klanten, dan zou je excuses kunnen maken.” Dat begreep hij zowaar.

In het vouwgordijn bleek een printfout te zitten en waarom het grote gordijn in twee stukken was, wist hij niet zo goed. Het was opnieuw besteld en dat zou toch gauw weer een week of vijf, zes duren. Uiteindelijk ging bitch de zaak uit met een afspraak voor de monteur na de vakantie, een bevestiging daarvan per email én de toezegging dat oetlul ons zal bellen als er iets te melden valt. En… je bent een bitch of niet… het hele gesprek opgenomen met de telefoon. We wachten af… 

Afbeeldingsresultaat voor afluisteren

Een reactie plaatsen »

Bitch en de gordijnen

Er rust een vloek op onze aanschaf van gordijnen! Bitch en -genoot hadden zich gewend tot een bekende, gerenommeerde gordijnleverancier uit de regio, die sinds enkele jaren samenwerkt met een eveneens goed bekend staande decoratiezaak.

Bij het rondkijken in de zaak op een zaterdag werden we heel vriendelijk geholpen. Na anderhalf uur was de enorme collectie teruggebracht tot drie stalen voor de woonkamer en één voor de keuken. Met de stalen keerden we huiswaarts en we namen ruim de tijd om te proberen en te overleggen. Op dinsdag keerde bitch met de stalen en de wensen terug naar de winkel. Een monteur werd geregeld om alles in te meten.

Hij verscheen een week later. Alles gemeten, opgeschreven. Een offerte zou volgen. Volgde niet. Na nog een week maar eens gebeld waar hij bleef. “Ze waren er net mee bezig”. En inderdaad, de volgende dag zat de offerte in de mail. Helemaal zoals we wilden. Mailtje teruggestuurd, dat we akkoord gingen en dat ze de bestelling conform de offerte konden doen.

Na vier weken maar eens gebeld of er al een leverdatum bekend was. Dat moest uitgezocht worden. Bitchgenoot werd een uurtje later teruggebeld. Ze hadden de bestelling nog niet gedaan want er was nog geen aanbetaling ontvangen. De winkel had gelijk, wij hadden die voorwaarde over het hoofd gezien, maar ze hadden dus al die weken niet de moeite genomen om eens te informeren of we nog geïnteresseerd waren. Bitchgenoot heeft zich daar flink boos over gemaakt en na een paar dagen kwam het bericht dat we 10% korting kregen om het goed te maken. Een afspraak met de monteur werd ook meteen gemaakt.

Vandaag was het dan eindelijk zo ver. De gordijnen zouden bezorgd en opgehangen worden. Bitch had haar pianoles ervoor afgezegd. De monteur kwam vanaf 14.30 uur. Rare afspraak, maar goed. Hij was er tegen drieën. We hadden de bank al aan de kant gezet, bitch moest alleen nog even de planten uit de vensterbank verwijderen. Toen ze toe was aan de planten in voor het kleine raam, waarvoor we een vouwgordijn hadden besteld, meldde de monteur dat het vouwgordijn er nog niet bij was. Bitch vroeg of ze verder nog iets kon betekenen, antwoordde de monteur dat hij wel een kopje koffie lustte. Oké dan.

davOnder gemopper werd de gordijnrails opgehangen en werd het eerste pak met gordijnen geopend. Er zaten twee gordijnen in. We hadden er één besteld. Of dat erg was. Ja natuurlijk was dat een probleem. We wilden er maar één. Dus daar moest hij dan weer contact over opnemen met de zaak. Voorlopig hangen ze maar even.

Over naar de keuken, waar we prachtige vouwgordijnen willen. In wit. Het moet gezegd, de monteur gaat er keurig mee om. Trekt handschoenen aan zodra hij daadwerkelijk met de gordijnen in de weer gaat. Maar dat duurde nog even. Het door hem meegebrachte ophangsysteem blijkt niet te installeren te zijn in ons plafond (dat hadden wij inmiddels ook al ontdekt bij het ophangen van de sjoelbak). Dus de monteur vertrekt naar de bouwmarkt om een latje te halen en keert terug met een alternatief haakje. Bitch snapt het verschil niet. maar al snel hangt het eerste stuk. Het is inmiddels half zes geweest.

Om 7 uur nemen we afscheid van de overigens aardige monteur. We betalen alleen wat geleverd is en krijgen de belofte dat we morgen gebeld worden. Eerst zien, zei blinde Maupie.

sdr  sdr

sdr

Een reactie plaatsen »

Bitch geniet

Ernstige kwaal
Eén van de leerlingen van bitch is anderhalve week ziek geweest. Afgelopen woensdag was zij gelukkig weer op school. Bitch informeerde naar de aard van de ziekte. Ze had een ontsteking gehad onder haar keel. Nu ging het wel beter, maar als het niet overging dan moesten haar longen er misschien wel uit! Heftig!

Goed opgevoed
Een nog lang niet jarige leerling mocht alvast trakteren. Moeder kwam zuchtend binnen. Ze was al weken bezig geweest met het knippen en in elkaar vouwen/plakken van overigens schattige eenhoorndoosjes. Eenhoorns zijn hot in de groep van bitch, vooral bij de dames. Na schooltijd ziet bitch één van de jongens naar de betreffende moeder toelopen en tegen haar zeggen dat hij de doosjes erg mooi vindt. Dat ze dat knap gedaan heeft. Opvreten, zo’n kind.

Waterfeest
Het was heet deze week, dus het lag voor de hand om een waterfeest te organiseren. Door de directeur was de vrijdagmiddag voorgesteld, want we hadden die middag een klein bezettingsprobleempje. Twee collega’s afwezig en een directeur met maar één hoofd en twee handen. Dat leek iedereen een goed idee. Zo gezegd… Stonden we dus met z’n tweeën buiten als juf met ongeveer 90 kinderen, die allemaal hun emmer of hun waterpistool wilden vullen; die wilden klagen over andere kinderen die hen natspoten terwijl ze dat niet wilden; die moesten plassen; die hun zwemkleren aan of juist uit wilden trekken; die écht moesten plassen; die een bal wilden pakken of juist terugbrengen; enz. We hadden de deur op slot gedaan omdat groep 8 in de centrale hal aan het oefenen was voor de musical en niet gestoord wilde worden door rondwandelende kinderen.
Om kwart voor twee kondigden we aan dat het water op was, wat zonder commentaar geaccepteerd werd. Daarna zijn we even gaan zitten op een bankje. Iedereen die onze kant op kwam kreeg het hoesje van de telefoon van bitch te zien met de vraag of ze niet gelezen hadden dat het loket gesloten was. Een paar verbaasde blikken, maar alle potentiële vragers/klagers draaiden om en gingen weer spelen. Pffff…….

Lip eraf
Donderdag én vrijdag kwam er een meisje bij bitch om te laten zien dat haar lip pijn deed. Ze had twee aftjes, waarop ze kennelijk al een aantal keer flink gebeten had. Heel vervelend. Vrijdag was bitch een beetje in een flauwe bui. Toen het meisje zich weer meldde met haar zere lip, bood bitch aan om er dan maar een stuk uit te snijden. Grote ogen! Nee, zo erg was het ook weer niet. Dat hoefde echt niet, hoor! Bitch in topvorm!

Meer drinken
Op de een of andere manier is er een flink aantal kinderen in de groep van bitch, dat te weinig drinkt, volgens ouders. En of bitch daar even op wil letten. Vrijdag waren het er 7 van de 24. Nou is bitch ook een drinker. Water! Uit een afwasbare fles, uiteraard. Iedere keer dat zij zelf een slok nam, telde ze af: 3, 2 1, Drinken! En alle flesjes die op tafel stonden, gingen keurig aan de lippen. Zo goed afgericht. Het was té grappig om te zien! Maar ja, foto’s zijn tegenwoordig verboden. 

 

2 reacties »