bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch en hert

op 02/08/2018

Dinsdag 31 juli 2018

De routines ontwikkelen zich snel: ontbijt in de bar, naar school, koffie bij Dilano, weer naar school, naar huis, lunchen, tukkie, strand.
Vandaag nog een keer samen les van Maestra Martha. Vooral conversatie en een beetje grammatica. Voorzetsels! Altijd lastig. Persoonlijk kijkt bitch uit naar de les van woensdag. Zij heeft niet het idee dat de sessies met Martha veel toevoegen. Wel gezellig, hoor, maar leerzaam….

dav  dav

Als de rest van de routines is afgewerkt en het zout afgespoeld, gaan we met de auto naar Cervo. Bitch denkt dat ze zelf wel de weg naar de P boven het dorp kan vinden, maar uiteindelijk schakelen we toch de hulp van Miep in en zijn we er zo. Cervo (óók Italiaans voor hert!) is een schattig dorpje met steile steegjes, een bijzondere kerk en schattige winkeltjes. Al snel heeft bitch door dat er routes zijn aangegeven. We kiezen voor de rode route die langs de kerk van de coralisti voert, volgens Martha erg mooi en bijzonder. Nou, bijzonder is hij zeker. Het is er namelijk behoorlijk warm. Onze ervaring is dat kerken lekker fris zijn. Een goede plek om even te vluchten voor de hitte. Maar beide kerken (vlak naast de kerk van Johannes de Doper ligt er nog een) zijn flink opgewarmd door de zon. Het altaar is inderdaad ook bijzonder. Het is gemaakt in de vorm van een schip, zoals de koraalzoekers gebruikten. Maar mooi? Wij zijn niet overtuigd. Leuk om te zien. Dat wel. We gaan aan de borrel op een terras met zeezicht. Het uitzicht is prachtig! Blauwe zee, blauwe lucht. Meer heb je niet nodig. Bitch drinkt Crodino: de pillendag is verplaatst naar de dinsdag. Via een akelig steile trap dalen we af naar Ristorante Serafino en nemen daar het menu degustazione, uiteraard met vis, vis en nog eens vis. En een dolce. Het is lekker, dat valt niet te ontkennen. Het personeel is vriendelijk en opgewekt. Er wordt zelfs geregeld dat bitch niet weer via de steile trap hoeft te vertrekken, maar via de keuken terugkeert op de rode route. Beter! Het is dan een paar uur later en helemaal donker. Bitch wordt geparkeerd op een P onderaan in het dorp en bitchgenoot zwoegt weer omhoog om de auto te halen. Wat is het toch een schat!

sdr   dav

dav  davdav  dav

Eenmaal thuis nog even pantoffelparade en dan naar bed.

Woensdag 1 augustus 2018

Toch raar om na het ontbijt in je eentje naar school te lopen terwijl bitchgenoot terugkeert naar het balkon. De les wordt vandaag gegeven door mama Laura, gescheiden van papa Carlo, maar nog steeds betrokken bij de school. Eerlijk gezegd is het een verademing na de goedbedoelde gesprekjes van Martha. We voeren uitgebreide gesprekken over het onderwijs in Nederland en Italië, over ouders en nog veel meer en ondertussen vertelt Laura hoe je de juiste zinsbouw en de juiste tijden van het werkwoord hanteert. Ze gebruikt niet het whiteboard, maar schrijft haar opmerkingen op een blaadje dat bitch na afloop mag meenemen. Op die manier hoeft bitch nauwelijks aantekeningen te maken. Als de les voorbij is, wacht bitch op bitchgenoot, die aansluitend les heeft van Martha. Laura wil naar huis en belt een taxi, maar de taxi (er is er één in San Bartolomeo!) is in Nice. Uiteindelijk brengt Martha haar mama naar het station en blijft bitch moederziel alleen achter in de school. Adesso sono io la direttrice, nu ben ik de directeur, dacht bitch. De les van bitchgenoot begint hierdoor ook 10 minuten later en duurt dus ook 10 minuten langer. Er was gezegd dat de privéles 2 uur zou duren, maar dat blijkt dus anderhalf uur te zijn. 

Terwijl bitchgenoot zwoegt, gaat bitch met laptop naar de bar om koffie te drinken en de blog bij te werken. Het WiFi-wachtwoord is inmiddels bekend. Werkt zelfs in het appartement maar is daar te zwak om te internetten. Het is geen straf om bij de bar te zitten. Het is gezellig, je ziet veel en kunt er lekker doorwerken. Als bitchgenoot arriveert lunchen we samen en gaan dan naar het appartement voor een dutje. Chris vertelt dat ze vergeten zijn de koffie van bitch op de rekening te zetten. Hij heeft dat keurig gemeld, maar ze lieten het maar zo. Zelf vergeten we ook wel eens wat. Toen bitchgenoot op het balkon stond na de lunch werd hij geroepen door een medewerkster van de bar. We hadden onze tas met schriftjes laten liggen. Ze weten gelukkig waar we wonen dus de tas werd snel omhoog geslingerd. We zijn al helemaal ingeburgerd.

Het plan is om na het strand een bezoek te brengen aan Imperia. De gids leert dat Imperia eigenlijk bestaat uit twee delen, waarvan Porto Maurizio het interessantste is. Dat wordt ‘m dus. We zitten alleen telefoonloos op het strand en hebben niet in de gaten hoe laat het al is. We vertrekken pas om 7 uur naar Imperia. Onderweg hangen we zowat een halfuur aan de telefoon met het liefje van Gabbertje. Ze is aan het koken, maar de inductiekookplaat wil niet aan. We proberen uit te leggen wat ze zou kunnen doen, maar het lukt niet. Uiteindelijk adviseren we haar dan maar te koken op de gaspit voor de wok. Nog een halfuur later komt er een appje: het apparaat stond op het kinderslot. Daar hebben we het echt uitgebreid over gehad, maar goed. Probleem opgelost.
Het is inmiddels zo laat, dat de duomo gesloten is, net als alle andere bezienswaardige zaken in Imperia. Dan maar gewoon op zoek naar een ristorante. Tripadvisor helpt, maar het gevonden restaurant heeft inmiddels een andere naam: l’Ambaradan. Eenvoudig doch voedzaam, zullen we maar zeggen. En zo warm! Waar wij zaten leek een airco aan te staan, maar al snel liep het water weer in straaltjes van de bitchkop. Nou komt dat niet alleen van de hitte in Liguria, die groot is, maar ook omdat bitch vlak voor vertrek nog een shotje prednison tegen de pijn heeft gehaald en daar kun je opvliegers van krijgen. En die krijgt ze dus. In grote hoeveelheden. De hitte van de keuken, waar we vlakbij stonden om te betalen was bijna ondraaglijk. Je zal er moeten werken!
Ook hier in Imperia is bitchgenoot de held die de auto haalt. We waren alweer flink gedaald in het dorp. Op de terugweg wil Miep ons ineens de snelweg op sturen. We rijden kilometerslang de verkeerde kant, richting Ventimiglia, op. Toch maar ingegrepen. Optie ‘tolwegen’ uitgeschakeld en omgekeerd. Dat was beter, hoewel ze nu weer koos voor een supersmalle weg over de boulevard van de diverse stadjes. We zijn er evengoed gekomen. Hebben onszelf getrakteerd op een granita panna van de ijsburen. Soort van softijs, lekker fris. Daarna nog even huiswerk gemaakt (slimme bitchgenoot had dat al gedaan tijdens de siesta van bitch) en dan slapen en zweten.

Donderdag 2 augustus 2018

Opstaan, huiswerk afmaken, ontbijtje en naar school. Vandaag weer les van Martha. Ze bespreekt het huiswerk dat mama me gegeven had. Best goed gedaan. Daarna praten we, maar ze heeft kennelijk met mama besproken waar het gister over ging. Ze begint óók over het onderwijs en doet dezelfde vragen waarmee ik de condizionale kan toepassen. Lekker, dan hoef ik niet zo lang over mijn antwoorden na te denken. De vragen zijn inhoudelijk best lastig. Wat zou je doen als je drie miljoen zou winnen in de loterij? Wat zou je anders doen als je kon terugreizen in de tijd? Als je kon reizen in de tijd, naar welke tijd zou je gaan en met wie zou je daar willen praten? Bitch is niet zo’n wat-als-dromer, maar de antwoorden kwamen nu redelijk vlot.

De andere docent vandaag (voor een lastig Russisch jongetje van 10 jaar) is de verloofde van Martha, Alessandro. Tijdens de gezamenlijke koffie hebben bitch en -genoot het over de vaardigheid van onze docenten. Mama is prima, maar voor de rest hebben wij de indruk dat er maar wat aangerommeld wordt. Van il direttore hebben we (nog) geen les gehad. Op de terugweg ziet bitch een (knappe!) jongeman lopen met een versgekochte ventilator in een plastic tas. Die man heeft ze onmiddellijk aangeklampt en gevraagd waar hij die ventilatore gekocht had. Hij legt het duidelijk en vriendelijk uit en tien minuten latere is bitch de trotse eigenaresse van een nieuwe ventilator. Lekker slapen, hopelijk minder zweten vannacht! Eigenlijk wel iets te zwaar, maar het moest maar.

Op het terras bij de bar weer geblogd en kaartjes geschreven. Ja, dat doet bitch nog. Heel selectief tegenwoordig. Eén voor bitchkind en bitchkindvriendin, één voor Gabbertje en Gabbertjeliefje en één voor exoppaspoetsvriendin. De rest krijgt de hartelijke groeten via deze blog!

Advertenties

2 responses to “Bitch en hert

  1. stefsmulders schreef:

    Ik wil graag met Alessandro onder de ventilator liggen, kan dat?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: