bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch heeft pech

op 12/08/2018

Het begon allemaal heel goed deze zaterdag (11 augustus 2018). Vroeg op, snel ingepakt, broodje eten en op pad. We reizen door naar Toscane om daar een weekje rond te kijken. En dan zaterdag de 18e weer terug naar de padroni om wijn in te laden. Maar het liep een beetje anders. Hoewel er weer een zwarte zaterdag was, viel het op de A1 erg mee. Wel af en toe een harmonicaatje (coda a tratti), maar we schoten lekker op. Vlak voor Parma vloog er een wesp de auto binnen en landde op de kaart van bitch. Bitch raakte niet in paniek, ondanks de dubbele prik van vorig jaar, maar meldde de wesp bij bitchgenoot. Hij zette de auto zodra het kon aan de kant in een SOS-vak. De wesp was toen al verdwenen. Na een slokje water wilden we verder maar de ugly had er geen zin meer in. Wilde niet starten, het schakelpookje was niet in beweging te krijgen, helemaal niks. Gevalletje ANWB. Daar werden we prima geholpen. Met een uur à anderhalf uur moest er een wegsleepauto zijn. Als er na twee uur toch niks gebeurd was, dan mochten we bellen.

Dat werd dus afwachten. In de zon, maar die was gelukkig niet zo heet en er stond een frisse bries. Gezellig op de vangrail gaan zitten en ogen op de snelweg gehouden. Gelukkig hadden we een hele voorraad water in de auto, gekoeld in een koelbox. Na een halfuurtje verscheen er een auto van de carabinieri. Ze gebaarden dat we naar hun auto toe moesten komen, uitstappen deden ze kennelijk niet. In haar mooiste Italiaans heeft bitch uitgelegd wat er aan de hand was. De mannen vonden twee uur wachten wel erg lang en namen zelf contact op met de wegslepers van de ACI. Als die er binnen een uur niet waren mochten we het noodnummer bellen.

De ACI was er nog weer een halfuurtje later. De goede man keek even onder de motorkap, testte de accu, maar daar zat het probleem niet. Dat hadden wij ook al bedacht. Wegslepen dus maar. Dat viel nog niet mee, want de voorwielen van de auto waren geblokkeerd. Even omhooglieren lukte niet. Dan maar de sleepauto van de handrem en naar de kangoo toe laten trekken. Toen de ugly erop stond mochten wij in de cabine. Een hele klim, maar bitch kreeg het voor elkaar! We werden naar de garage in Parma gebracht (we stonden een paar honderd meter voor de afslag, bleek later). De ugly werd met een vorkheftruck van de sleepauto afgetild. Dat wiebelde gevaarlijk, maar het ging allemaal goed. De garagehouder zei, dat ze zondag misschien tijd hadden om ernaar te kijken en anders maandag. Bitch kreeg een telefoonnummer dat ze maandagochtend mag bellen en ze liet haar eigen nummer achter. De garagenist regelde een taxi, wij haalden ondertussen wat kleding en belangrijke zaken uit de auto en werden keurig naar het NH-hotel in Parma, vlakbij het station gebracht.

Daar zaten we dan. Even op bed gelegen om te bekomen van de warmte (airco, heel fijn) en toen maar de stad in gegaan. Centrum op loopafstand. Kerkjes bekeken, winkeltjes, terrasjes gedaan. Kortom best gezellig. Heerlijk gegeten bij Gallo d’Oro, waar ze paardenvlees op het menu hebben. Vinden we lekker. Na het eten een taxi genomen naar het hotel, want de voeten wilden ook niet meer. Nog even geblogd, boekje gelezen, CNN gekeken en toen slapen.

Zondag de hele dag lopen hopen op een telefoontje van de garage, maar helaas. Dat wachten hebben we natuurlijk niet in het hotel gedaan. Wel lekker uitgeslapen en laat ontbeten. Daarna zijn we gewapend met boekjes en flesjes water naar het Parco Ducale gegaan om te lezen, maar ook om mensen te kijken. Veel gezinnen, veel mensen die hier via de vluchtroutes terechtgekomen zijn. Reuring alom. In de verte rommelde de donder, maar echt geonweerd heeft het niet. Tegen half vier zijn we weer naar de stad gewandeld voor een bezoek aan de dom. De battisteria lukte niet. Moest je een combikaartje kopen voor museum en battisteria van 8 euro pp. Maar we wilden niet naar het museum.  Dan maar niet. Nog wat zitten kijken naar alle mensen en toen verkast naar het Piazza Garibaldi voor een bier. Net als gisteren toen we daar zaten, waren de duiven zeer opdringerig. Als er ergens iets te eten op tafel werd gezet, zaten ze meteen op de tafel om mee te eten. Na het bier het straatje met de restaurantjes ingewandeld en geland op het terras van Sorelle Picchi, waar het erg lekker eten was. Natuurlijk Parmaham en aanverwante artikelen en daarna pasta voor bitch (fettuccine) en osso buco voor bitchgenoot. Lekker wijntje erbij en klaar is klara. Lopend terug naar het hotel want er was geen taxi te bekennen.

Misschien kunnen we de ugly morgen ophalen… Foto’s volgen. Nu tijd om te slapen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: