bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch heeft vakantie/griep

TWEEDE POGING!

Na een drukke week op school met kerstmaaltijd en nog wat toetswerk was het eindelijk vakantie! Bitch was er aan toe! Zeker na de heftige week die eraan voorafging met alle voorstellingen van De Notenkraker.
Meteen na de kerstborrel op school vertrokken we naar het pianistgezin om dat de dochter daar tijdelijk thuis was. Ze woont alweer anderhalf jaar in Australië en dat ze nu weer in het land was, bleek een goede reden voor een borrel. Daar houden we van!
Zaterdagavond keken we in ons theater naar de première van Funda Müjde. Was wel leuk, maar niet spetterend, vond ook de recensent van de theaterkrant. Maar leuk om erbij geweest te zijn. En zondag? Was bitch ziek! Zo gaat dat vaak in het onderwijs. De griep sloeg heftig toe. Bitch rende (nou ja…) van haar bed naar de wc en terug. Het kwam uit haar tenen!
Maandagavond was bitch zover op peil dat ze naar de Kerstnachtmis in haar knusse kerkje kon. Maar het ging allemaal nog niet van harte. Op de eerste kerstdag sneuvelde bitchgenoot. Hoestend en proestend lag hij met koorts in bed terwijl bitch samen met bitchkind en bitchkindvriendin het kerstdiner in elkaar knutselde. Het was erg lekker. De dagen na kerst bleek dat we ingrediënten over hadden. We hadden een compleet gerecht overgeslagen en voor de bietencarpaccio maar de helft van de ingekochte bieten gebruikt. De dagen na kerst hebben we daar nog lekker van kunnen eten. Bitchgenoot at wel mee, maar verdween al snel na het toetje weer naar bed.

Tweede kerstdag waren broer en zussie te gast. We hadden afgesproken iets simpels in de vorm van borrelhapjes te doen. Dat viel gelukkig simpel uit te breiden qua hoeveelheid, zodat ook bitchkind en -vriendin konden mee-eten. Zij bleven gezellig nog wat hangen omdat bitchkind bij nader inzien de dag(en) na kerst niet hoefde te werken. Het was alweer erg gezellig. Bitchgenoot weer koortsvrij en bitch in staat kleine beetjes te eten en heel kleine beetjes te drinken. Aan het toetje niet toegekomen. Er was gewoon teveel!
De volgende dag stortte eerst bitchkindvriendin in (vooral spugen!) en een tijdje later volgde bitchkind, nadat hij zich eerst gebogen had over de Jan van Haasterenpuzzel van 2000 stukjes die broer en zussie hadden meegenomen. Zelf was bitch ook nog steeds niet helemaal in orde. Broer appte dat zussie ondertussen ook geveld was.
Gelukkig is bitch nog een week vrij en zal bitch aan het einde van die week wel weer fris genoeg zijn om aan het werk te gaan. We lachen er maar om.

Een reactie plaatsen »

Bitch en de Notenkraker

Wat een feest, de jubileumvoorstelling van het Zaantheater. Begin oktober begonnen de repetities voor het koor en dus voor Bitch. Twee weken later mocht ook bitchgenoot zich melden als lid van de spelgroep. En vanaf dat moment elke maandagavond aan de bak. Bitch heeft genoten. En bitch heeft zich geërgerd. Veel van de koorgenoten kende Bitch al van Zaans Vuur, waarmee het theater in 2013 haar 15-jarig bestaan vierde. En er waren toen altdames bij die zich gedroegen als de koningin. 
Bijvoorbeeld: je zit op mijn plek. Bij de repetities. Daar waren geen vaste plekken maar na de tweede keer hadden ze besloten dat zij op de eerste rij wilden zitten, daar waar Bitch de eerste twee keer had gezeten. Zonder morren verplaatsten Bitch en haar buren zich naar de tweede of de derde rij, net waar plaats was. Ons ging het om het zingen. 
Of: Bas (de dirigent heet Bas), volgens mij zingen de alten hier helemaal verkeerd. Dus Bas laat de alten het stukje opnieuw zingen en dan bleek dat de dame in kwestie zélf verkeerd zong. 
Of: Bas, we zingen hier een C maar er staat een E. Ja, dame, antwoordde Bas, dat hebben we vorige week veranderd. Maar ja, toen zaten ze uitgebreid te kletsen. 
Of:  Bas, kunnen we dat ene liedje nog even oefenen. Hadden we net gedaan, maar ja, toen zaten ze uitgebreid te kletsen. 
Andere dames. Gebruiken net als Bitch de lift om van de inzingruimte naar het podium te gaan. De eerste keer was bitch in de lift gestapt en na een poosje vertrokken omdat de dames in geen velden of wegen te bekennen waren. Dames boos. Alle andere keren dames nog steeds boos en mopperen in de lift. Vanwege die ene keer.
En zo zijn er nog wel meer ergernissen geweest. Maar het was vooral ook leuk.

Zoals voor de laatste uitvoering, dat de portier Bitch bij zich riep en zei dat hij een cadeautje voor haar had. Bitch verbaasd. Ja, ze loopt net de trap af. Eén van de zeurdames. 
Leuke voorstellingen gedaan. Het verhaal was erg leuk, de muziek pittig, maar wel mooi. De oorspronkelijke muziek van het ballet, maar dan met gezongen tekst. Paste helemaal in de voorstelling. 
Met een groepje van drie andere alten had Bitch leuk contact. Na de repetitie op zaterdagmiddag gezellig een borreltje gedronken en veel tijd samen doorgebracht. Eén van hen wilde op een gegeven moment nog even naar de inzingruimte om haar camera weg te brengen. Bitch beloofde bij de deur van de ‘kantine’ te blijven staan en die open te doen als de mede-alt erop klopte. Dat deed ze dan ook. Meteen toen er geklopt werd. De mede-alt dacht dat Bitch weer was gaan zitten en dat ze nog even moest wachten. Ze kreeg dus met een enorme klap de deur tegen haar hoofd.
Een geweldige dirigent. Kundig, inspirerend en stug doorgaand terwijl hij eigenlijk, net als twaalf leden van het 90-koppige koor, in bed zou moeten liggen vanwege de griep. Maar hij was er en speelde de sterren van de hemel. Met koorts en al. En dan ook gewoon een leuke man.
Prachtige rollen voor bitchgenoot. Eerst als gast op een feest in zijn nette pak. Later als Spaanse danseres met een wapperjurk en hakschoenen. En een grijze pruik. Geen foto’s, helaas… En tot slot als Boris, de Rus. Mét tekst, waardoor hij van de spelgroep ineens in de cast terecht kwam. En dus ook met de topacteurs applaus mocht halen.
In de slotscene ‘sneeuwde’ het. Alle koorleden kregen na de Russenscène een prop sportsokken aangereikt. Na het zingen van de finale moesten we doen alsof we een sneeuwbal opraapten en gingen gooien naar het publiek. Nét op het moment van (niet) loslaten ging het licht uit. 
Bij de laatste voorstelling op zondagmiddag werd de gehele resterende sneeuwvoorraad uitgestort over spelers en koor. De zaal was niet meer te zien. En na de voorstelling lag echt overal sneeuw. Tot in de toiletten beneden aan toe.
Er was een slotfeest met drank en een DJ en lekkere dansmuziek. Bitch heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om zich met iedereen te laten fotograferen. Helaas was de muizenkoning, Juvat, al snel weg. Die heeft bitch nog in de klas gehad dus daar had ze wel mee op de foto gewild.
De dag eindigde met een gezellig etentje met spelgroepgenoten van bitchgenoot en daarna was het écht instorttijd. Om 10 uur ’s avonds in bed en de volgende ochtend om 11 uur er weer uit.


Een reactie plaatsen »