bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch en de Notenkraker

op 18/12/2018

Wat een feest, de jubileumvoorstelling van het Zaantheater. Begin oktober begonnen de repetities voor het koor en dus voor Bitch. Twee weken later mocht ook bitchgenoot zich melden als lid van de spelgroep. En vanaf dat moment elke maandagavond aan de bak. Bitch heeft genoten. En bitch heeft zich geërgerd. Veel van de koorgenoten kende Bitch al van Zaans Vuur, waarmee het theater in 2013 haar 15-jarig bestaan vierde. En er waren toen altdames bij die zich gedroegen als de koningin. 
Bijvoorbeeld: je zit op mijn plek. Bij de repetities. Daar waren geen vaste plekken maar na de tweede keer hadden ze besloten dat zij op de eerste rij wilden zitten, daar waar Bitch de eerste twee keer had gezeten. Zonder morren verplaatsten Bitch en haar buren zich naar de tweede of de derde rij, net waar plaats was. Ons ging het om het zingen. 
Of: Bas (de dirigent heet Bas), volgens mij zingen de alten hier helemaal verkeerd. Dus Bas laat de alten het stukje opnieuw zingen en dan bleek dat de dame in kwestie zélf verkeerd zong. 
Of: Bas, we zingen hier een C maar er staat een E. Ja, dame, antwoordde Bas, dat hebben we vorige week veranderd. Maar ja, toen zaten ze uitgebreid te kletsen. 
Of:  Bas, kunnen we dat ene liedje nog even oefenen. Hadden we net gedaan, maar ja, toen zaten ze uitgebreid te kletsen. 
Andere dames. Gebruiken net als Bitch de lift om van de inzingruimte naar het podium te gaan. De eerste keer was bitch in de lift gestapt en na een poosje vertrokken omdat de dames in geen velden of wegen te bekennen waren. Dames boos. Alle andere keren dames nog steeds boos en mopperen in de lift. Vanwege die ene keer.
En zo zijn er nog wel meer ergernissen geweest. Maar het was vooral ook leuk.

Zoals voor de laatste uitvoering, dat de portier Bitch bij zich riep en zei dat hij een cadeautje voor haar had. Bitch verbaasd. Ja, ze loopt net de trap af. Eén van de zeurdames. 
Leuke voorstellingen gedaan. Het verhaal was erg leuk, de muziek pittig, maar wel mooi. De oorspronkelijke muziek van het ballet, maar dan met gezongen tekst. Paste helemaal in de voorstelling. 
Met een groepje van drie andere alten had Bitch leuk contact. Na de repetitie op zaterdagmiddag gezellig een borreltje gedronken en veel tijd samen doorgebracht. Eén van hen wilde op een gegeven moment nog even naar de inzingruimte om haar camera weg te brengen. Bitch beloofde bij de deur van de ‘kantine’ te blijven staan en die open te doen als de mede-alt erop klopte. Dat deed ze dan ook. Meteen toen er geklopt werd. De mede-alt dacht dat Bitch weer was gaan zitten en dat ze nog even moest wachten. Ze kreeg dus met een enorme klap de deur tegen haar hoofd.
Een geweldige dirigent. Kundig, inspirerend en stug doorgaand terwijl hij eigenlijk, net als twaalf leden van het 90-koppige koor, in bed zou moeten liggen vanwege de griep. Maar hij was er en speelde de sterren van de hemel. Met koorts en al. En dan ook gewoon een leuke man.
Prachtige rollen voor bitchgenoot. Eerst als gast op een feest in zijn nette pak. Later als Spaanse danseres met een wapperjurk en hakschoenen. En een grijze pruik. Geen foto’s, helaas… En tot slot als Boris, de Rus. Mét tekst, waardoor hij van de spelgroep ineens in de cast terecht kwam. En dus ook met de topacteurs applaus mocht halen.
In de slotscene ‘sneeuwde’ het. Alle koorleden kregen na de Russenscène een prop sportsokken aangereikt. Na het zingen van de finale moesten we doen alsof we een sneeuwbal opraapten en gingen gooien naar het publiek. Nét op het moment van (niet) loslaten ging het licht uit. 
Bij de laatste voorstelling op zondagmiddag werd de gehele resterende sneeuwvoorraad uitgestort over spelers en koor. De zaal was niet meer te zien. En na de voorstelling lag echt overal sneeuw. Tot in de toiletten beneden aan toe.
Er was een slotfeest met drank en een DJ en lekkere dansmuziek. Bitch heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om zich met iedereen te laten fotograferen. Helaas was de muizenkoning, Juvat, al snel weg. Die heeft bitch nog in de klas gehad dus daar had ze wel mee op de foto gewild.
De dag eindigde met een gezellig etentje met spelgroepgenoten van bitchgenoot en daarna was het écht instorttijd. Om 10 uur ’s avonds in bed en de volgende ochtend om 11 uur er weer uit.



Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: