bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch op de nachtparade

op 27/01/2019

Echt nacht was het niet, maar in het kader van het Nationaal Theaterweekend hadden we een leuke avond in ons theater. Broerie, zussie, nichtekind en vriend bleken daar ook te zijn en die kwamen we af en toe tegen tijdens onze avontuurlijke tocht door het theater. Overal waren voorstellingen te zien, van de zalen tot in het fietsenhok.
We begonnen in de kleine zaal met de voorstelling Good Boy van Jürgen Theuns en Valentijn Banga. Een voorstelling over coming out, homo’s, transgender en nog veel meer. Te veel, naar onze mening. Valentijn, die de jonge Jürgen speelde, vonden wij erg goed. Jürgen zelf had last van over-exposure. Aardige voorstelling.

Daarna gingen we naar de kleedkamers boven waar Theatersport Vereniging Amsterdam een aantal mini-voorstellingen verzorgde. De eerste was erg goed. Twee mensen speelden hoe ze in een beklemmende relatie zaten. Ze hadden zich hiervoor ingeklemd in een kapstokrekje aan de muur. Mooie teksten, goed gespeeld. Bijna jammer dat het maar vijf minuten duurde. Enthousiast over deze ervaring stroomden we een andere kleedkamer in, waar een enkele mevrouw haar boosheid over het feit dat haar man een ander lief had, uitspeelde. De boosheid richtte zich vooral tegen de vrouw. Een beetje een afknapper na het bezoek aan haar collega’s. Geen goede actrice en een mager verhaaltje.
We spoedden ons naar de artiesteningang en kwamen daar net te laat voor een voorstelling met de titel “Achter de liftdeuren”. Dat kwam door de spontane tweede kleedkamer, die hadden we niet in de planning.
Biertje gehaald en toen naar Loes en die kleine, die kleinkunstliedjes gingen zingen. We hadden ons voorbereid op twee dames die liedjes van anderen zouden zingen, maar we werden aangenaam verrast. Het bleek een zeer komisch duo te zijn, dat alleen maar erg goede eigen teksten zong. En “die kleine” was een bekende van bitch. Zij had op de school van bitch twee jaar geleden samen met bitch cultuurlessen gegeven.
Na afloop meteen door naar de dames van Blonde Bizon, waar we niet eens meer een zitplaats hadden. We hadden deze dames al eens gezien tijdens een huiskamervoorstelling bij een toneelvriendin van bitchgenoot. Erg goed. Ze speelden deze avond dezelfde voorstelling en hij was nog steeds verrassend schrijnend en leuk.
De laatste voorstelling vond plaats in de vergaderzaal (de koorgarderobe en inzingruimte tijdens de Notenkraker) en ook daar zag bitch een bekende: de zoon van een oud-collega. Drie sprankelende jongemannen die een zeer gevarieerd programma boden met toneel, lied, gedichten en een hoop flauwekul. Echt goed, het enthousiasme straalde er vanaf. Ze noemen zich Simpleton, hou ze in de gaten!
Toen deze voorstelling klaar was zijn we nog even in de foyer gaan zitten met een wijntje en een bittergarnituur. Gezellig rondgekeken, nog even gepraat met wat bekenden en met de Bizondames en toen maar eens naar huis. Bij vertrek bleek dat de familie er ook nog was, die hadden in een ander hoekje nageborreld. Jammer, maar helaas. Eenmaal thuis nog even naar Wie is de mol gekeken (einde niet gehaald!) en om één uur maar eens naar bed. Tópavond! En we waren niet eens van plan om te gaan, totdat we via de mail een kortingscode ontvingen van de Blonde Bizon. Voor vijf euro p.p. zo’n toffe avond!

Jürgen Theuns
Valentijn Banga (met Jürgen)
Theatersport Vereniging Amsterdam
Loes en die kleine
Blonde Bizon
Simpleton


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: