bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch en haar groepje

We zijn inmiddels vijf weken bezig in het nieuwe schooljaar. Afgelopen vrijdag stelden bitch en haar duo vast dat het niet meevalt. We hadden samen bewust en vol enthousiasme gekozen om deze groep met 16 bewerkelijke schatjes te gaan draaien. Maar het is ingewikkeld.
We hebben te maken met zeer diverse problemen, sommige kinderen hebben meerdere problemen in hun rugzak. ADHD, lage intelligentie, TOS, gedragsproblemen, problematische thuissituatie, enz. We werken volgens het principe ‘elke dag is nieuwjaar’. Er is elke ochtend weer een nieuwe kans voor elk kind. En voor ons.
We hebben ons de eerste weken gestort op groepsvorming door het organiseren van samenwerkopdrachten, spelletjes, enz. Ze vinden dit heel leuk, maar het lukt bijna nooit om een geplande activiteit af te ronden. De korte spelletjes (energizers) lukken goed, maar ze hebben er wel elke 20 minuten één nodig om weer rustig te kunnen werken.
Afgelopen vrijdag hadden we een eerste evaluatie met de directeur en met degene die ons en de groep begeleidt. Daar hebben we dus maar eens gemeld hoe het gaat. We krijgen tips om de klas aan te sturen, de kinderen betrokken te houden, het beste uit ze te halen en vanaf as. woensdag worden er lessen gegeven aan de kinderen over hoe om te gaan met moeilijke situaties.
Bitch heeft de mazzel dat er op twee van haar drie werkdagen een LIO-stagiaire is, die de kinderen al kent van vorig jaar en die haar ‘mannetje’ staat in de groep. Het is zwaar, maar het bijzondere is dat bitch het ook leuk vindt. Je gaat de kleine successen erg waarderen. We komen er wel met dit nest vol puppies, zoals de begeleider ze noemt.

1 Reactie »

Bitch snuift cultuur

Bitch heeft een zeer cultureel weekend achter de rug. En het was leuk!
Vrijdagavond gingen bitch en haar -genoot naar de Stopera om de première van The Best of Balanchine bij te wonen. Bitchgenoot had via Radio 4 gratis kaartjes gewonnen. We gingen er vroeg naartoe, auto geplaatst in de P van de Stopera en toen lekker gegeten bij Eetcafé Blauwburg. Met een volle buik naar onze plekjes op het tweede balkon. Gelukkig bereikbaar met de lift, maar daarna nog wel een aantal hoge treden naar beneden want we zaten op de eerste rij.
De voorstelling was prachtig. Wij zijn beiden geen fan van ballet, maar dit was toch wel erg mooi. Eerst een heel klassieke uitvoering op muziek van Tsjaikovski met tutu’s en maillots. Daarna een deel op muziek van Strawinsky. Iets modernere outfitjes en dans op een stuk met een hoog tempo. Door het ballet was de muziek goed te doen.
In de pauze tussen het tweede en het derde deel ontdekten we dat onze bovenbuurvrouw er ook was.
Het derde deel was op muziek van George Gershwin, met daaraan aangepaste kostuums. We verwachtten dat ze elk moment zouden gaan tapdansen maar dat gebeurde niet. Al met al een prachtige voorstelling.
Het feit dat de parkeergarage heel duur was (€35), maakte de kaartjes een stuk minder gratis.
Zaterdag bleven we gezellig in onze hometown. Op een eiland in ons miniriviertje was er het weekend van het Kunsteiland. Bitch was uitgenodigd door een oud-collega die in zijn eigen woning met een jazzbandje optrad. Maar als je er dan toch bent, ga je niet alleen maar naar je oud-collega.
We haalden een plattegrond op een locatie waar je ook seances kon doen met overleden kamerplanten. Daar hebben we voor bedankt. Die van ons leven allemaal nog.
We besloten eerst naar het eind van het Eiland te lopen, waar een kennis uit de kerk exposeerde met haar kunstwerken van kippengaas. Klinkt oneerbiedig, ze zijn echt heel mooi. Toen we de hal van de flat inliepen werden we meteen uitgenodigd om in één van de appartementen naar een concert door twee jonge musici te luisteren. Wij waren natuurlijk meteen in voor iets moois.
Gezeten in de prachtige woonkamer met wijds uitzicht ontdekte bitch dat ze, als ze hier een uur ging zitten luisteren, het optreden van Dora’s Dream, de jazzband, zou missen. Bitch is dus voor het begin van het concert alweer vertrokken. In de hal nog even gepraat met de maakster van de geëxposeerde kunstwerken en daarna naar de oud-collega gewandeld.
Bitch kwam binnen tegen het einde van een set. Ze werd door de echtgenote verwelkomd en kreeg meteen een wijntje in handen gedrukt.
Na een poosje kondigde de oud-collega het laatste nummer aan. “Het heet, hé Bitch”. Zo heette het natuurlijk niet, maar het klonk wel grappig. In de pauze tot de volgende set gezellig gepraat met Dora, de zangeres en daarna genoten van de heerlijke muziek.
Tegen vier uur was het klaar en precies op dat moment belde bitchgenoot. Die was ook uit zijn concert, had met de kippengaasmevrouw gepraat en was op zoek naar bitch (die de plattegrond had meegenomen). Terwijl hij liep te bellen werd hij vanuit een tuin toegeroepen door mensen die we van de kerk kennen en die bitchgenoot uitnodigden voor een borrel. Dat hebben we toen maar gedaan.
Op weg daarheen heeft bitch nog het werk bewonderd van Wil Abels. Hij maakt kunstwerken van badeendjes en kunstwerken gebaseerd op Mondriaans. Leuk om te zien. Bitch informeerde naar een visitekaartje, maar de goede man vertelde dat hij niet aan promotie doet. Hij werkt vooral voor zichzelf. Ook goed.
Een uurtje lekker geborreld bij D&E, hun kunst (van Marian Bijlenga) bewonderd en toen naar huis om mosselen te eten.
Zondagmiddag opnieuw naar de Stopera. Deze keer toch maar met het OV. We ontdekten gelukkig op tijd dat er tussen onze stad en Amsterdam geen treinen reden. Met de auto naar Noord gegaan, auto bij de Noordzuidlijn geparkeerd en met de metro naar het centrum.
Deze keer was er opera: Pagliacci en Cavalleria Rusticana. Ook deze kaartjes waren gratis omdat er zaalvullers werden gezocht. De aanbieding kwam via de toneelclub van bitchgenoot. Tijdens Pagliacci zat het koor in de zaal op de eerste drie rijen. Ze begonnen vanaf die plek te zingen, gingen daarna het toneel op en keerden aan het einde van deze opera weer terug in de zaal.
Wij, de zaalvulling, keken in een apart zaaltje via een tv-scherm naar de opera. Dat is toch anders dan wanneer je in de zaal zit. Bitch had last van haar vaste slaapneigingen voor de tv. Het hielp ook niet mee dat op het scherm de boventiteling niet te lezen was en het Italiaans via de luidsprekers niet goed te verstaan was. Maar het was leuk om naar te kijken. Mooie enscenering.
Na de pauze, waarin we wat dronken met een toneelvriendinnetje van bitchgenoot en haar partner, namen we plaats op de tweede rij in de zaal. Tot groot verdriet van mensen die op het balkon hadden gezeten en hun kans schoon zagen nu er drie lege rijen waren. Zij moesten onverrichter zake weer naar boven. Een ander toneelmaatje van bitchgenoot was afgehaakt omdat hij eigenlijk niks met opera had en uiteindelijk zaten bitch en -genoot op zijn plekken op de eerste rij. Aan de orkestbak.
Voor onze ogen onthulde zich de Cavalleria Rusticana, waarin het verhaal was overgezet naar een koor. De intriges bleven uiteraard hetzelfde. Het was prachtig! Diep onder de indruk waren we van de mezzosopraan, die koor én orkest wegblies met haar geweldige geluid.
Na afloop nog wat biertjes gescoord in De Doelen, samen met het toneelvriendinnetje en partner. Erg gezellig. Nog net op tijd terug om bij de snackbar om de hoek het avondmaal te scoren. Wat een heerlijk weekend!

Een reactie plaatsen »

Bitch wordt geprikt

Vanwege alle fijne kwalen moet bitch regelmatig bloed laten prikken. Geen punt, bitch is niet bang voor naalden of bloed. Vorige week geprikt voor de reuma, vandaag was de diabetes aan de beurt.
Net als vorige week veel wachtenden voor bitch. Dat zit zij geduldig uit met het nieuws op het beeldscherm, het lezen van een tijdschrift en – vooral – het kijken naar mensen. Niets leuker dan dat.
De mensen in de wachtkamer waren niet in een al te best humeur. Eén van de wachtenden wilde zijn volgnummer kwijt, want kon niet langer wachten. Hij gaf het aan de eerste die reageerde. Niet bitch, want die had de tijd.
Even later komt er een meneer uit het hokje van de fundusfoto die per vergissing een nummertje had gepakt. Hij zei in het algemeen dat als nummer 97 aan de beurt was, nummer 98 kon gaan want hij hoefde helemaal geen bloed te prikken. Toen brak het oproer uit. Een mevrouw die, net als bitch, al lang zat te wachten, begon te schelden. Zij had diabetes en was nuchter en kon het niet lang meer volhouden en accepteerde niet dat anderen voor haar zouden gaan. Dat was dus helemaal niet het geval, maar dat had zij niet door.
Eindelijk, na ruim anderhalf uur was bitch aan de beurt. Ze meldt zich in de vampierruimte en overhandigt haar rijbewijs. Een prikformulier krijg je niet meer, gaat allemaal digitaal. Prima, scheelt weer een boom. Helaas vindt de vampier in mijn dossier geen prikverzoek. Dan kan ze niet prikken. Nou had bitch over dit onderwerp al drie keer contact gehad met de vampierclub. Ze had namelijk geen mail ontvangen met haar prikverzoeknummer. Twee keer werd niet gereageerd, de derde keer werd bitch verzekerd dat het goed kwam. Niet dus. Er was géén verzoek. Maar, let op, er stond nog wel een verzoek van 2018 open?! Van 2018? Hoe dat dan?
Afijn, met dat digitale verzoek kon er toch geprikt worden. Naald aangeprikt. Buisje eraan. Geen bloed. Naald eruit. Geprikt in de onderarm. Geen bloed. Het eerste prikgat begon ineens spontaan te lekken. Nogmaals in de elleboogholte. Geen bloed. Helaas, bitch kon onverrichter zake weer naar huis. Er werd nog geopperd dat bitch zich op een andere locatie zou kunnen laten prikken, maar drie keer is echt de max.
Naar de balie dus om de afspraak met de diabetesverpleegkundige te verzetten. Maar die was al verzet. Door de verpleegkundige zelf. Helaas hadden ze vergeten om bitch hierover te informeren. Volgende week dus nog maar eens prikken. De aanhouder wint.

Afbeeldingsresultaat voor bloed prikken cartoon

Een reactie plaatsen »

Bitch gaat zingen

In het kader van groepsvorming doen we regelmatig activiteiten uit het boek “Gouden weken”. Aan bitch de eer om ‘de dierentuin’ te doen. Eerst met de kinderen het hele bord volgeschreven met dieren, waarna de kinderen moesten kiezen op welk dier zij lijken. Leuke activiteit. Enkele resultaten:
– ik lijk op een panda, ik ben lui en langzaam
– een jaguar, ik kan hard rennen
– een koala, ik ben zacht en knuffelig
– een luiaard, ik ben heel traag
– een nijlpaard, die doet niks.
En laat bitch daar nou een liedje over kennen! Aanstaande woensdag leer ik mijn schatjes “Leve het nijlpaard” van Klein Orkest. Nu al zin in
!

Een reactie plaatsen »

Bitch geeft les

Zo aan het begin van het schooljaar herhalen we in groep 5 wat de kinderen in groep 4 geleerd hebben. Afgelopen woensdag waren de au en de ou aan de beurt. Voor het onderscheid noemen we de eerste de “atjes-au” en de tweede de “otjes-ou”. En het werkt. Na het bedenken van heel veel woorden met au/ou mochten de kids het werkblad hierover maken. Weinig fouten en een aantal kinderen was heel vlot klaar. Zij kregen een aanvullende opdracht: teken een pauw (vanwege de au, natuurlijk!). Dat was veel moeilijker dan de hele spellingles. Kijk maar naar de resultaten.

2 reacties »