bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch in het theater

Bitch was op een doordeweekse woensdag in het theater. Ze had kaartjes voor de voorstelling van Yora Rienstra. Bitch kende haar als cabaretier, maar deze voorstelling is toch echt geen cabaret. Ze heeft een voorstelling gemaakt naar aanleiding van het boek “Up” van Myrthe van der Meer. Het boek beschrijft hoe een vrouw die manisch depressief is, maar zichzelf helemaal gezond en gelukkig voelt, opnieuw terecht komt in de psychiatrische zorg. En wat voor drama het is als je in die molen zit.
Bitch en -genoot waren vroeg in het theater vanwege de beperkte parkeermogelijkheden. Op weg naar de bar voor een bakkie koffie werden we staande gehouden door de programmeur van het theater. Of we zin hadden om naar de inleiding te gaan. Die was nog maar net gestart. Bitch en -genoot wisten van geen inleiding en werden direct ontmaskerd als slechte maillezers. Het had in de servicemail gestaan!
Afijn, een inleiding leek ons wel nuttig. In een vergaderzaaltje stond een lieve dame te vertellen over haar ervaringen in de psychiatrische zorg. Daar wordt een mens niet vrolijk van. Maar ze had een goed verhaal en bitch vond het dapper dat ze daar zo kwetsbaar durfde te zijn.
Aan het einde konden er vragen gesteld worden. Er was een dame die al snel alle aandacht naar zich toe trok doordat ze advies vroeg over haar behandeltraject. Dat leek bitch niet helemaal de bedoeling.
Na de inleiding was er voldoende tijd voor een bakkie en om half negen begaf bitch zich naar haar plek op rij 1 in de kleine zaal. Yora zette werkelijk een prachtige voorstelling neer! Zo levensecht gespeeld, dat je bijna zou geloven dat het haar eigen verhaal was. Bitch was diep onder de indruk!
Jammer dat er zo weinig publiek in de zaal zat. De zaal waar 200 mensen in passen was net iets meer dan de helft vol.
Na afloop van de voorstelling stond er een drankje klaar en bitchgenoot scoorde twee glaasjes wijn. Opnieuw werden we aangesproken door de programmeur. Ze kent het bitchkoppel inmiddels wel. Ze zei dat we best mochten aanschuiven bij het tweede deel van het programma van Martin Koolhoven. Hij toert door het land met een programma over filmklassiekers en de technische kanten van het maken van zo’n film.
Daar was de opkomst helemaal bedroevend! In de grote zaal zaten niet meer dan 200 mensen, terwijl daar 900 man in kan. Bitch schoof met haar hubbie een nog vrije rij in en luisterde naar de verhalen van Koolhoven. De gebruikte filmfragmenten waren mooi. Maar bitchgenoot merkte na afloop op dat hij blij was dat we geen geld hadden uitgegeven aan kaartjes voor dit evenement. Het was niet heel bijzonder.
We hebben de mogelijkheden van ons theater weer ten volle benut! Dank aan onze alerte programmeur Kim!

Afbeeldingsresultaat voor yora rienstra up
Een reactie plaatsen »

Bitch en de pepernoten

Vandaag vonden de kinderen een cadeautje in de schoen. Dat was althans de bedoeling. De invaller van de dinsdag was vergeten schoenen te laten zetten. Hij had een boodschap voor de Sint op het bord geschreven en de zak met cadeautjes aan het plafond gehangen.
Bitch zag dat toen zij deze morgen haar lokaal binnen kwam en vond dat niet zo’n goed idee. Ze heeft de zak weer naar beneden getrokken en de conciërge gevraagd om deze voor 9 uur in de klas te brengen. Deed ze keurig, kinderen blij! Er zijn er best nog veel die geloven.
Om in de sfeer van Sinterklaas te blijven had bitch een aangepaste muziekles. De kinderen hoorden het lied “Ik ben toch zeker Sinterklaas niet” van de door bitch zo gehate Kinderen voor Kinderen en de niet gehate Edwin Rutten.
Tijdens het luisteren moesten de kinderen tellen hoe vaak ze het woord ‘Sinterklaas’ hoorden. Om de beurt mochten ze daarna bitch in het oor fluisteren hoeveel keer ze het woord gehoord hadden. Ze keerden terug naar hun plek met net zoveel pepernoten als ze ingefluisterd hadden.
Bij de tweede keer luisteren mochten ze steeds bij het magische woord een pepernoot opeten. Als alle pepernoten op waren, moest het betreffende kind gaan staan.
Het was hilarisch! Uit puur enthousiasme vergaten de kinderen te kauwen en te slikken. Het gevolg was dat ze al hun pepernoten in hun mond hadden. En dan ook nog moesten lachen. Eén kind had het juiste aantal genoemd (26) maar was toch eerder klaar dan het lied. Te snel gepropt.

Voor wie het leuk vindt: https://www.youtube.com/watch?v=_6H2L6aD3m8

Een reactie plaatsen »

Bitch in de Bermuda Driehoek

Het was zo raar! Bitch raakte vandaag kinderen en collega’s kwijt. Wat was er aan de hand??? Eén van de leerlingen van bitch was tijdens het buitenspelen naar binnen gevlucht. Hij had last van drie jongens uit groep 8 en dreigde een beetje door het lint te gaan. Gelukkig had de pleinwacht het in de gaten en zij vonden het goed dat hij naar binnen ging.
Tijdens de lunch heeft bitch even met het slachtoffer gepraat. Hij wist drie namen te noemen die bitch wel herkende uit de tijd dat ze bij haar in groep 5 zaten.
Groep 8 zit boven en bitch doet geen trappen. Ze besloot de leerkracht van groep 8 een appje te sturen met het verzoek de drie mannen even naar haar toe te sturen. Er kwam geen reactie, dus een plan was nodig.
In de groep van bitch ondertussen was het weer behoorlijk onrustig. Bitch besloot de jongen die op zijn stoel stond (draaistoel mét wielen, superlink!) even de klas uit te sturen om na te denken. Het joch schrok zich de pietjes. Hij is één van die kinderen die nooit raar doet. Terwijl hij naar het computerlokaal liep, bedacht bitch een plan voor haar onderhoud met de drie boosdoeners. Ze vroeg aan de uitgezette jongen of hij even naar de juf van groep 8 wilde lopen om te vragen of ze haar appje wilde lezen.
De tijd verstreek… Na 10 minuten geen booswichten, het appje nog op ongelezen, maar ook de jonge boodschapper meldde zich niet. Raar!
Bitch besloot een appje te sturen naar een andere collega op de bovenverdieping. Hij reageerde niet. Raar, want deze collega heeft zijn telefoon altijd aan staan. Hij is namelijk ook de directeur.
Een ander kind dat zijn broodje op had werd door bitch naar boven gestuurd om het verdwenen exemplaar te zoeken. Hij kwam niet terug. Raar!
Uiteindelijk heeft bitch haar stagiaire-collega gevraagd om even naar boven te gaan. Zij trof eerst jongen nummer twee aan. Die wist te melden dat jongen nummer 1 niet boven was. Toen hij terugkwam in de groep zei hij dat nummer 1 gewoon in de klas was. Niet dus. Hij had de naam niet goed verstaan.
Stagiaire-collega was inmiddels groep 8 ingelopen en trof daar nummer 1. Toen hij haar zag barstte hij in tranen uit. Hij dacht dat hij voor straf naar de collega van groep 8 moest. En die is altijd erg duidelijk: ‘Ben je eruit gestuurd? Ga zitten en hou je mond dicht!’ Van schrik was jongen 1 vergeten waarom hij ook alweer naar boven moest. Stagiaire-collega heeft hem maar even geknuffeld en ook bitch heeft even aandacht aan het mannetje besteed. Hij was helemaal van de rel. Even later verschenen de drie boosdoeners en kon bitch het hele gebeuren afronden. Pfff! Even dacht bitch dat ze terecht gekomen was in de Bermuda Triangle.

Een reactie plaatsen »

Bitch bibbert

Sinds bitch in februari 2018 naar haar huidige adres verhuisde, heeft er in haar hoofd een begin van een thriller gespookt. Er was natuurlijk ook van allerlei spannends te beleven in het nieuwe huis.
De deur van de trappenkast (die we natuurlijk helemaal niet hebben in een appartement) ging soms spontaan open. Vooral als je hem niet goed dicht gedrukt had.
Er waren allerlei vreemde geluiden te horen, die later terug te voeren waren op de levende houten vloer, die erg weersgevoelig is.
Ook van de logeerkamer staat de deur vaak open zonder dat bitch daar geweest is. Inmiddels weet bitch dat bitchgenoot soms vergeet de deur te sluiten.
Er hangt soms een vreemd luchtje in de slaapkamer. Bitch verdacht haar naaste buurman van stiekem blowen, maar eigenlijk ziet hij daar helemaal niet naar uit. Het komt uit de kelder, waar een ventilatiesysteem staat te loeien tegen het vocht. Een uitlaat van de kelder (er zijn er meer) zit onder het slaapkamerraam van bitch. Als het raam dicht is, ruik je niks.
En dan was er nog de bovenbuurman. Een beetje vreemde man van rond de veertig jaar. Erg op zichzelf. Sprak alleen met ons als we een pakje voor hem aangenomen hadden. Die zou misschien wel een stiekeme toegang tot het appartement kunnen hebben! En dat hij dan ’s nachts door het huis van bitch dwaalt, op zoek naar… Tja, dat weet bitch ook niet. Maar goed, buurman heeft zijn huis te koop staan en woont bij zijn lief in Almere.
En eigenlijk waren de ideeën om een spannend verhaal te bedenken al na een paar weken naar de achtergrond verdwenen. Het is gewoon een heerlijk huis!
Totdat vorige week de schrik bitch ineens naar de strot greep! Op de kokosdeurmat stond één enkele schoenafdruk van een profiel dat bitch niet herkende. Het was ’s ochtends vroeg, bitch moest naar haar werk. De nachthaken zaten gewoon op de deur, maar toch… Toen bitch haar schoenen aantrok om naar school te gaan, zag ze ineens de nieuwe schoenen van bitchgenoot staan. Maandag aangeschaft. Muts!
Een thriller wordt het niet, vreest bitch. Eerder een moppenboek met flauwe grappen. 🙂

Een reactie plaatsen »

Bitch is weer compleet

De VvE had bedacht dat de waterleidingen in het pand moesten worden doorgespoeld. Had iets te maken met eventuele bacteriën of zo. Op 1 november van 8 tot 17 uur zou de waterleiding afgesloten zijn. Geen probleem, vond bitch. Zij moest deze dag werken en zou gedurende de hele afsluittijd buitenshuis verblijven.
Voor bitchgenoot was het lastiger. Want niet alleen was er, zoals gezegd, geen water, maar hij moest bovendien thuis blijven. De doorspoelmensjes wilden bij alle tappunten kunnen. Dus voordat bitch vertrok was bitchgenoot al druk bezig met het vullen van emmers, kannen, karaffen. En vooral de koffiezetter, want die is echt onmisbaar.
De klus verliep voorspoedig. Toch werd bitch rond 11 uur gebeld door de secretaresse van het VvE-bestuur. Of bitch thuis was. Ze wilden erin. Uitgelegd dat bitchgenoot in huis was. Maar er werd niet open gedaan… O, wacht even! Bij nummer 8 wordt niet open gedaan. En daar woont bitch niet. Hoe ze het opgelost hebben? Geen idee. Maar even na twaalven meldde bitchgenoot dat het klaar was. Alle tappunten doorgespoeld en weer volop water. Hoera!
Toen bitch thuis kwam vertelde bitchgenoot dat hij nog heftig had moeten dweilen. Iets met de wasmachine. Even goed spoelen en een kort programma draaien. En dan nietsvermoedend de deur open doen. Zwembad.
En toen kwam de grootste verrassing van die dag. Achter de wasmachine lagen een drietal witte onderbroeken én de twee kussenslopen die na de zomervakantie vermist bleken. Desgevraagd gaven de tijdelijke bewoners aan dat ze de slopen niet gezien hadden. Heel vreemd, want ze lagen op het bed toen bitch en -genoot op vakantie gingen. Beetje jammer ook: het setje was net nieuw en nu dus alweer incompleet.
Maar hoera! De slopen zijn dus weer terecht. Natuurlijk hadden we net vorige week twee nieuwe slopen gekocht zodat we de overtrek toch konden gebruiken. Nu alleen nog bedenken van wie de drie witte onderbroeken kunnen zijn. Wit, dus niet van bitch… 🙂

Een reactie plaatsen »