bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch neemt afscheid

op 18/03/2020

Een oud-collega van bitch kreeg bijna 6 jaar geleden (dat was nog eens een slechte 1-aprilgrap) te horen dat ze kanker had en nog een maand of 8 te leven had. Heftig nieuws! Zo’n leuke, enthousiaste collega! Gek mens, chaoot, levensgenieter.
De deskundigen hadden het mis. Dankzij veel therapieën, ook alternatieve, en een overdosis positiviteit heeft ze 6 jaar in reservetijd geleefd.
Maar afgelopen vrijdag was het op. Het ging niet meer. Wat een ongelukkig moment om te overlijden. De rouwcirculaires waren al verstuurd op het moment dat we van de ministers de opdracht kregen om vooral thuis te blijven. Geen grote bijeenkomsten te organiseren of te bezoeken. Het afscheidsfeest dat Myriam zich had voorgesteld kon niet doorgaan. En ook de condoleancemomenten werden geschrapt.
Gelukkig was er een alternatief. Via een website kon je inschrijven voor een bezoekje aan de rouwkamer van een kwartier met maximaal 10 personen. Bitch regelde dit meteen.
Ze ging helemaal alleen naar het uitvaartcentrum, zocht een poosje naar de ingang (de deur was dichtgewaaid) en werd uiteindelijk opgevangen door de man van Myriam.
Bitch was de enige bezoeker op dat moment. De moeder van Myriam was er ook en we hebben een kwartiertje met elkaar gesproken. Het was een vreemde ervaring. Bitch had er een beetje tegenop gezien. Bij zo’n individueel bezoekje kun je je niet verschuilen achter alle anderen. Je moet het gesprek wel aangaan.
Maar eigenlijk ging het heel natuurlijk. Moeder en man boden aan bitch even alleen te laten, maar toen bitch zei dat ze niet weg hoefden te gaan, ontstond er een mooi gesprek over Myriam en wat ze voor ons betekend had. Welke herinneringen we hadden.
Bitch vertelde over het bijzondere verzoek dat Myriam haar had gedaan. Ze vond uitvaarten altijd zo zwaar. Ze had de neiging om te applaudisseren als mensen mooi gesproken hadden over de overledene. Ze vroeg bitch of zij dit bij haar uitvaart wilde doen. Dat beloofde bitch. Met een zwaar gemoed want hoe zouden de mensen dan reageren. Moeder en man reageerden met een lach. Typisch Myriam, vonden ze!
Na een kwartiertje praten was het tijd om te vertrekken. Bitch schreef nog iets persoonlijks op het deksel van de kist, zoals het verzoek was en vertrok weer. Blij dat ze nog afscheid heeft kunnen nemen. De begrafenis is zaterdag met alleen naaste familie erbij. De man beloofde nog een herdenkingsfeest als alle corona-ellende achter de rug is. Dat zal ook raar zijn.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: