bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch botst

op 31/07/2020

Bitch en -genoot hebben een heerlijke vakantie in Italië achter de rug! Heerlijk gegeten, zowel uit als thuis, lekkere wijn gedronken, genoten van de zon en het zwembad, rondjes gewandeld, … En natuurlijk goed gezelschap! Echt even helemaal bijgekomen van de ophokperiode.
In onze eerste week werden we uitgenodigd voor de verjaardag van Antonica, de kok van de cena’s (Nederlands meervoud!). Die viel eigenlijk na het geplande vertrek, maar omdat er bij de padroni nog wel ruimte was, besloten we om dan te blijven tot ná de verjaardag.
Uiteindelijk vertrokken we woensdag 29 juli richting Olanda. Dat was echt de uiterste datum, want op vrijdag de 31e was de opname gepland van de viering waarin bitchgenoot de voorganger van dienst zou zijn. Het kon nét!
Helaas ging het bij Milaan op de tangenziale mis. Bitchgenoot reed op de middelste strook en voor hem werd geremd. Dus hij remde ook. Achter de Olle Griese werd helaas minder goed opgelet en een bestelbus raakte ons van achter. En die werd weer geraakt door een klein zwart autootje, dat na zijn ontmoeting met de bus nóg kleiner was. Of misschien was het andersom. Raakte de zwarte auto eerst de bus en raakte die ons.
De schrik was groot, maar bitchgenoot had nog de helderheid van geest om de auto naar de vluchtstrook te sturen. Wonderlijk genoeg lukte dat de bestuurder van het zwarte blik ook nog. De bus bleef staan op de middelste rijbaan.
Alle betrokken personen kwamen met de schrik vrij, gelukkig. De achterste bestuurder had wel wat schaafwonden aan zijn vingers.
Bijzonder snel verschenen de hulpdiensten. Een team om de weg af te zetten en later op te ruimen, de polizia stradale die ervaring hebben met dit soort toestanden en een ambulance. De ambulance vertrok snel en enigszins teleurgesteld weer. Niemand wilde mee naar het ziekenhuis voor controle.
De politie ging direct aan de slag met foto’s, GPS-metingen, verzamelen van identiteits- en autopapieren enz. De betrokkenen hielden zich bezig met het bellen van verzekeringen en contacten die konden zorgen voor vervoer naar huis. Bitchgenoot belde alleen de verzekering. De Olle Griese bleek nog prima in staat om verder te rijden.
Op de Tangenziale groeide de file ondertussen tot gigantische lengte. ‘Fijn’ om daar eens de oorzaak van te zijn in plaats van erin te staan. Eerst mocht er nog over de linkerbaan gereden worden, maar voor de GPS-meting moest ook die afgesloten worden. Voor de veiligheid van de agent die aan het meten was.
Na enige tijd verschenen er twee takelauto’s die de bus, het zwarte wrak en hun chauffeur meenamen. Bitchgenoot volgde de stoet die werd afgesloten door de politie.
De route voerde in tegengestelde richting langs de file, op een parallelweg. Daardoor werd zichtbaar hoe lang de file eigenlijk was. Bitch heeft maar een paar keer ‘sorry’ gezegd.
Bij de garage van de sleepdienst verwachtte bitch dat er iets gedaan zou worden aan de schade aan de achterlichten, maar dat gebeurde helaas niet. Eindeloos lang werden door de agenten formulieren ingevuld en vragen gesteld en uiteindelijk moest er ook een verklaring worden afgelegd. Dit heeft bitch gedaan, zo blij met haar Italiaanse lessen.
Drie en een half uur na de botsing konden we eindelijk vertrekken. Eerst gezocht naar een Renault dealer om de schade aan de verlichting te verhelpen. Toch wel fijn als je achterliggers kunnen zien dat je remt of wilt afslaan. Gieterpadrone waarschuwde dat het lunchtijd was en dat het dus wel even kon duren, maar dat viel mee. Bij de Renaultwerkplaats vertelden ze ons dat zij geen elektriciteit doen, maar dat er vlakbij een garage/winkel was waar ze dat wel deden. Dat klopte. Het was een soort van Halfords met een garage erbij. En die waren gewoon open. Bij nader onderzoek bleek dat alleen het lampje van het knipperlicht kapot was. De rest deed het nog, zij het dat er geen gekleurd plastic meer voor zat. Binnen een paar minuten waren we, €3,69 armer, weer onderweg. Gelukkig!
Hotel in Worms gebeld om te melden dat het laat zou worden. De eerste planning van de routemiep was 16.00 uur. We waren er uiteindelijk om 22.00 uur. We hadden al met al door de botsing en de reparatie toch 4 uur vertraging opgelopen en er werd vooral in Zwitserland flink aan de weg getimmerd, wat ook nog eens vertraging opleverde. De grenzen waren een eitje, we reden er zo langs. Dat is in een non-coronajaar wel anders geweest. De Gothardtunnel was, na de werkzaamheden, ook prima te doen.
In het hotel werden we ontvangen door de dame die we ’s middags aan de telefoon hadden gehad. Ze informeerde hoe het met ons ging en wilde best voor ons een grote bier regelen hoewel de bar al dicht was.
Heerlijk geslapen, lekker ontbeten en zonder problemen thuis gekomen. Bitch had in de ochtend wel wat spierpijn maar dat trok in de loop van de dag wel weg. Fijn om weer thuis te zijn.


2 responses to “Bitch botst

  1. Stef Smulders schreef:

    Gieterpadrone???

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: