bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch doet raar

Bitch mag graag verhalen over de rare dingen die haar jongens uithalen. Zo hadden ze donderdag op het schoolplein een dode muis ontdekt, waarmee ze gezellig gespeeld hadden. Na de pauze kwamen ze naar bitch toe om te vragen of je de pest kon krijgen van een dooie muis. Bitch antwoordde dat het misschien slimmer was geweest als ze dat gevraagd hadden voordat ze met hun spel begonnen. Ze liet de mannen in vertwijfeling achter. Raar!
Één van de mannen is een beetje raar. Nou valt dat in deze groep niet zo op, maar gisteren liep het de spuigaten uit. Het betreffende mannetje was de hele dag al druk en iedereen aan het uitdagen. Vlak voor de lunchpauze gaf hij zichzelf een klap in het gezicht. Bitch reageerde adrem: “Volgende keer doe ik het en dan harder.” Raar!
Bij aankomst op school stonden twee mannetjes te smoezen. Dichtbij, dus bitch hoorde precies waar het over ging. Ze zouden allebei zeggen dat ze ziek waren en eenmaal thuis gezellig gaan gamen. En toen zagen ze bitch, die alleen maar haar wenkbrauwen optrok en glimlachte. Raar!
Maar zelf kan ze er ook wat van, van rare dingen. Deze week stapte bitch onder de douche. Dat klinkt raar. Bitch gaat elke dag onder de douche. De gang van zaken is dan kraan open, haartjes nat maken, shampoo erin, enz. Deze keer ging dat niet goed. Bitch stapte onder de douche, pakte de shampoo en hield de fles onder de douche. Raar!
En vanmorgen alweer zoiets raars. Bitch is wakker, gaat naar het toilet maar buigt even af naar de keuken om de thermostaat hoger te zetten. Vervolgens doet ze haar ding op het toilet, loopt naar de keuken, kijkt naar de thermostaat en denkt: “Hé, hij staat al hoog…” Raar!

Rare dingen | Raar
Da’s óók raar!

Een reactie plaatsen »

Bitch is tevreden

Het heeft werkelijk eindeloos geduurd, maar sinds vorige week donderdag hangen de door de mannen geknutselde kubussen in de klas.
De mannen waren er na twee dagen knippen, vouwen en plakken klaar mee. Letterlijk en figuurlijk! En sindsdien lagen de kubussen, door bitch voorzien van een touwtje, achterin de klas te wachten op voltrekking van het vonnis door ophanging.
Bitch is niet van het klimmen, klauteren en wankelen om krukjes en tafels dus ze had deze taak gedelegeerd aan haar tijdelijke duo. Die riep, elke keer als bitch ernaar informeerde, dat hij er niet aan toe gekomen was.
Vorige week donderdag was bitch het zat. Ze dreigde dat ze de kinderen tegen duo zou opzetten als het die middag niet geregeld zou worden.
In het vertrouwen dat het nu zou lukken is bitch naar huis gegaan en tot haar onmetelijke blijdschap bleek de klus de volgende ochtend geklaard. Hè, hè! En nu is het tijd om wraak te nemen. Duo gaat komende week lampionnen maken met de mannen! Gna, gna, gna!

Een reactie plaatsen »

Bitch en de eikels

Nog een nabrander van gister. Wat waren er veel eikels in Drenthe! Mensen die probeerden door je heen te lopen, mensen die geen mondkapje droegen, mensen die niet wachtten tot ze hun plek aangewezen kregen door het personeel. Allemaal eikels!
Maar meer nog dan dat, het was herfstvakantie en kennelijk hebben ze in Drenthe extreem veel eikenbomen waardoor er extreem veel eikels lagen in het bos en in het centrum van Emmen.
Gevolg was dat bitch gedurig Sammy speelde, alleen maar naar de grond keek. Want die eikels, daar kun je heerlijk over vallen. Ze rollen weg onder je voeten en als je niet oplet, lig je. En daar komen we dan weer bij een zwak punt van bitch. Niet het liggen, hoor. Dat lukt prima. Maar het opstaan is ingewikkeld.
En ach… het was toch ook wel mooi in het bos, al die eikels.

Eikels: brengt het nog wat op? - Groene Massa
En dan nog veeeeel meer!
Een reactie plaatsen »

Bitch in Emmen e.o.

De herfstvakantie viel vroeg dit jaar en dat bleek heel gunstig. Na een lichte aarzeling (toch maar niet Groningen ivm corona) een hotel geboekt in Emmen. Lekker truttig, maar heerlijk om er even uit te zijn.
Meteen de eerste middag gingen bitch en haar genoot naar het centrum waar je, bleek al snel, na drie keer niezen (dat mag natuurlijk niet in het kader van corona) alweer uit was. Toch vonden we, tegenover de Hema, een verwarmd terras waar we heerlijk van een bokbiertje en een bittergarnituurtje genoten hebben. En ondertussen natuurlijk volop mensen kijken.
Om zeker te zijn dat we een plek hadden om te eten toch maar even gereserveerd en toen het tijd was het pleintje overgestoken om een hapje te eten bij MMeat. Geen idee waarom twee Emmen. Waarschijnlijk omdat het in Emmen was. Lekker gegeten en absoluut niet druk.
Op zondag aan de wandel in Frederiksoord. De wandeling door het Sterrebos was 2,5 km en bitch durfde dat best aan. Veel paddenstoelen gezien. Af en toe een druppeltje regen, maar niet de moeite. Eenmaal het bos weer uit een broodje gegeten in museum De Proefkolonie.
Toen bleek dat dit eigenlijk niet was waar bitchgenoot heen had gewild. Hij bleek een bijzondere, niet nader uit te leggen, reden te hebben om Veenhuizen te bezoeken. Dus eenmaal terug bij de auto de routemiep ingesteld op Veenhuizen en daar gingen we weer.
Het was zondag en redelijk rustig overal. Het museumterrein was groot, dus er moest weer veel gewandeld worden. Voor het gevangenismuseum was een vooraf bestelde ticket nodig en die waren niet meer beschikbaar. Maar de wandeling over het terrein was indrukwekkend genoeg! De mevrouw van de Info legde uit waar we zonder kaartje heen konden, waar de koffie was en hoe we bij de begraafplaats konden komen. Zo gezegd, zo gedaan.
Nog een heleboel stappen gezet. Bitch kijkt naar het aantal stappen, niet naar de kilometers. Aan het einde van deze zondag waren het er ruim 10.000! Voor het avondmaal schoven we aan bij Restaurant De Kamer. Ook weer lekker gegeten.
Op maandag stond Wildlands op het programma. Keurig vooraf een ticket besteld, geparkeerd in de P-garage voor de ingang om wandelenergie te besparen. De drukte viel mee, maar er waren toch de nodige mensen die niet aan corona deden. Althans niet aan de regels. Wij wel. Afstand, afstand, afstand, mondkapje, enz.
Veel gezien. Vooral dieren. Pfff… Ook hier weer veel gelopen, bijna 9000 stappen. Bij Su Sardu, een heus Sardijns restaurant heerlijk gegeten en een lekker wijntje genuttigd. Moe maar voldaan het bedje ingerold.
De volgende dag wéér wandelen. We waren in een grijs verleden wel eens naar Westerbork geweest, maar de overblijfselen van het kamp nog nooit gezien. Dat moest maar eens gebeuren. Tickets waren besteld.
Bij de balie bleek dat het van daar af naar de kamplaats ruim 2,5 km wandelen was. En dus ook weer terug, zei de balinees. En op het terrein bent u zo ook nog eens een uur aan het wandelen. Gevraagd of we er wellicht met de auto dichterbij konden komen. Neee! Hoe durfden we het te vragen. We hadden gezien dat er een pendelbusje was, maar vanwege de coronamaatregelen reed dat niet. Dus diep ademgehaald en de wandeling aanvaard.
Via het Melkwegpad 2,7 km. Het Melkwegpad, dat hadden we de vorige keer gelopen. Met hier en daar een bankje lukte het wel. Eenmaal op het kampterrein weinig bankjes, dus toch maar weer aan de wandel. Indrukwekkend, dat was het zeker. Vermoeiend ook. Maar bitch had een tevreden gevoel dat ze het gedaan was.
En toen alleen nog maar even terug naar de auto. Er was een alternatief voor het Melkwegpad: het Bospad. 2,4 km. Maar, bedacht bitch, we kunnen natuurlijk ook gewoon het zeer brede fietspad volgen. Dat loopt vast beter dan een Bospad. Zo gezegd, zo gedaan. Het was een marteling. En het meest frustrerende was nog dat er over het ‘fietspad’ tot tweemaal toe een auto langsgereden kwam in de richting van het kamp. Maar het is gelukt.
Na nog een warme chocomel en een frikandelbroodje (gewone broodjes waren er niet vanwege corona???) weer in de auto terug naar het hotel en later op de avond naar een Grieks Restaurant, waar het eten ook goed was en de wijn lekker. Het personeel was onrustig en sommige gasten ook. Het was de avond van de persconferentie waarin Rutte aankondigde dat cafés en restaurants vanaf donderdagavond 10 uur moesten sluiten. Ook na deze loopzame dag heerlijk geslapen.
Woensdag was nog niet ingevuld. Aangezien we vlakbij de Hunebed Highway zaten besloot bitch dat we dan maar eens een rondje hunebedden moesten doen. Eerst naar Borger gereden waar het Hunebed Centrum is. Daar konden we helaas niet in, want niet vooraf gereserveerd. Gelukkig was er in de triagetent wel een kaartje beschikbaar waarop een heleboel hunebedden stonden aangegeven. We reden dus van bed naar bed, waarbij we steeds het laatste stuk(je) moesten lopen en de stappen weer flink opliepen. We hebben zo in één dag 12 hunebedden gezien. Er zijn er veel meer, maar dit was wel genoeg. Aan het begin van de middag reden we naar Diever for old time’s sake. Bitchgenoot herkende er niets meer. Bij een restaurant tegenover de kerk een pannenkoek gegeten en toen op zoek naar het lokale hunebed. Er waren veel wegen opgebroken, dus het kostte wat moeite, maar ook deze bleek nog op de aangegeven plek te liggen. Dat was nummer 12 en dat was dus genoeg. Via een toeristische route terug naar Emmen, even hangen op de hotelkamer en toen naar De Zwetser voor het laatste avondmaal. Bitch had trek in tapas maar op de een of andere manier was dit het niet helemaal. Wel lekker, maar anders. Hoe dan ook, het was eten.
De laatste ochtend nog even langs de plaatselijke Ulla Popken voor wat truien en toen naar huis. Het was heerlijk, het weer viel best mee en we hebben alle dagen nog kunnen uiteten. En nog een paar dagen vrij voordat er weer gewerkt moest worden. Lekker!

Foto’s? Ja die zijn er, maar die hebben bijna allemaal al op FB gestaan.

Een reactie plaatsen »