bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch overdenkt de lockdown

Er werd sinds de kerstvakantie weer thuisonderwijs gegeven. Door ervaring wijs hadden we het deze keer iets anders georganiseerd dan tijdens de eerste lockdown. Alle groepen waren in drieën gedeeld en elke afzonderlijke club kreeg een uur online instructie via Teams. Als je 30-32 leerlingen hebt, is dat fijn. Als je er 12 hebt, zoals bitch en haar duo’s, is dat luxe! Maar tegelijkertijd wel nodig.
Team 1 was aan de beurt van 08.30-09.30 uur. Vier mannen, waarvan er eentje vaak te laat was en altijd luidkeels zat te gapen. Een ander gaf na afloop van de instructie aan dat hij het begrepen had, maar deed dan via de chat noodoproepen als het toch niet lukte. Dan hielp bitch hem via de chat of ze belde hem na de laatste instructie via Teams. Als bitch niet snel genoeg reageerde, werden de opmerkingen in de chat steeds kwaardaardiger: Juf, kunt u me helpen? – Juhuf! – JUUUUUUF! – en tot slot boze emoji’s. Maar deze jongen werkte wel heel hard. Een derde had kennelijk van moeder opdracht gekregen om keihard te werken. Hij deed steevast 50 opgaven in plaats van de vereiste 40 (rekenen) of 30 (taal & spelling). Jammer dat hij geregeld aan het verkeerde doel werkte.
Team 2 bestond uit behoorlijk bijdehante mannen. Werken met hen ging vlugger, maar niet soepel. Een eigenwijs clubje met wat ADHD’ers erin. Zij moesten echt altijd hun microfoon uitzetten als bitch instructie gaf. Hij mocht alleen aan als bitch een vraag stelde. En soms liet bitch ze zelfs de camera uitzetten omdat er teveel beweging in ze zat. Deze mannen hebben eigenlijk allemaal heel goed gewerkt.
Team 3 was het meest onregelmatige team. Er zaten jongens in die regelmatig niet online waren, die slechte wifi hadden en daardoor halverwege de les ineens verdwenen waren. Er zat er één in die pas de laatste twee weken online kwam, maar alleen als hij bij de noodopvang op school was. En dan lukte het ook niet altijd.
Het was moeilijk, maar bitch heeft geprobeerd er iets van te maken. Ze heeft een aantal keren een Grej of the Day gedaan. Zo’n les begint met een raadsel en daarna volgt een uitleg. Viel in de smaak.
Tijdens de lockdown vonden ook de Nationale Voorleesdagen plaats. Bitch is begonnen met elke dag een stukje uit een boek voor te lezen aan elke groep. Elke dag een ander boek. En in de tweede week waren de kinderen aan de beurt. De meesten hebben aan hun eigen team voorgelezen en vonden dat nog leuk ook. Dat was het ook.
De laatste week heeft bitch een dictee afgenomen op de luie manier. Het was een dictee van acht zinnen. Die heeft bitch verdeeld over twee dagen en de kinderen hoefden alleen maar de woorden te typen waar op beoordeeld werd. Lekker makkelijk!
En nu gaan de kinderen weer naar school as. maandag. Bitch niet. Na overleg met de bedrijfsarts is besloten dat bitch thuis blijft werken. En niet zoals in mei/juni dan lesgeven via het digibord. Dat was een drama. De school start met halve groepen. De groep van bitch is in zijn geheel een halve groep. Zij gaan naar school op de dagen dat de duo’s aanwezig zijn. Maandag, dinsdag en vrijdag. Bitch werkt thuis. Op woensdag en donderdag ondersteunt ze de kinderen bij het thuiswerken. Ze geeft géén les. En daarnaast doet ze, ook op vrijdag, allerlei andere nuttige dingen. Die vrijdag gaat er binnenkort sowieso af. Bitch gaat voor nog een dag afgekeurd worden.
Inmiddels vindt er druk appverkeer plaats. De directeur heeft contact opgenomen met het bestuur om te vragen of het wel handig is de kinderen naar school te laten komen als de leerkrachten er door het barre weer niet zullen zijn. We wachten af. Bitch gaat toch niet.

Een reactie plaatsen »

Bitch is lek

Het is vakantie. Bitch zat lekker op de bank. Op zeker moment moest zij naar het toilet.
Toen ze opstond ontdekte ze een natte plek op de bank en een hele grote natte plek aan de linkerkant van haar spijkerbroek. Is bitch incontinent?! Nou, nee hoor. Althans niet zó erg.
Bitch vermoedde dat zij de dopper, die naast haar op de bank stond, niet goed had afgesloten. Erg dom. Maar toen we even later gingen eten en bitch de dopper oppakte, voelde hij wéér nat aan. Nog eens goed gekeken. De dop zat er echt goed op.
Bij de kraan in de keuken bleek dat de rode dopper gewoon lek was. Uit de bodem drupte water, Bitch laat nog wel eens iets vallen, waaronder de doppers. Daar kunnen ze dus niet tegen. Rode dopper in de afvalbak en verder met de gele. En binnenkort maar weer een nieuwe aanschaffen.

Drinkfles Dopper original rood van Dopper | Paagman.nl
Een reactie plaatsen »

Bitch zit weer thuis

Het is weer zover: lockdown! Klaar ben je. Bij bitch op school wordt er relaxt mee omgegaan. De directeur besloot onmiddellijk dat het thuisonderwijs op 5 januari gaat starten. 4 januari is een al geplande studiedag.
De drie dagen tot het begin van de kerstvakantie werden gebruikt voor de voorbereiding van bitch’ favoriete vorm van onderwijs: online. Not… Tijdens de eerste lockdown bleek dit in de groep van bitch een werkwijze die bij haar mannen niet werkt. Een niet-werkwijze, zeg maar.
Op dinsdagmiddag hebben de toen aanwezige collega’s overlegd en een compleet programma voorbereid. Iets wat bitch op de planning had staan voor de woensdag. Maar aan het einde van de dinsdag was het allemaal al geregeld! ’s Avonds even een online meeting met de duo-collega’s. De huidige had de voorbereiding gedaan; de dubbele duo na de kerstvakantie en bitch werden in een videocall uitgebreid voorbereid en geïnformeerd. Dat was fijn!
Op woensdag 6 januari is bitch aan de beurt. Vandaag ging bitch nog even naar school om de biebboeken op te halen (die ze bij nader inzien niet kan inleveren omdat de bieb dicht is) en om wat lesmateriaal voor zichzelf op te halen. Het is namelijk lastig om kinderen les te geven als je niet weet wat ze aan het doen zijn.
Voorlopig eerst maar eens genieten van de Kerstvakantie waar bitch zo naar uitkeek.

Basisschool De Wijngaard 'gehoorzaam aan overheid' en staakt niet | Foto |  gelderlander.nl
Een reactie plaatsen »

Bitch’ trouwdag

Het was weer 11 december, de dag waarop het bitchkoppel de trouwdag herdenkt. Een leuke dag, overigens! Hoe werd dit heugelijke moment, 31 jaar getrouwd, gevierd? Het eerste deel van de dag gescheiden. Bitch moest werken, bitchgenoot verbleef nog lang in bed.
Omdat 10 december qua werk nou niet echt een succes was geweest met de bijzondere mannetjes, had bitch besloten de trouwdag met hen te vieren. De conciërge haalde bij de lokale super twee halve vlaaien, bitch zorgde voor schoteltjes en vorkjes. De taart werd de klas in gebracht en het gemopper begon. “Ga je taart eten, juf?” “Wij krijgen zeker weer niks.” En meer van dat soort opmerkingen. Bitch vertelde dat het haar trouwdag was en dat ze daarom met de klas taart wilde eten. De sfeer klaarde zichtbaar op.
Bitch sneed de taart zorgvuldig in twaalf stukken. Er waren deze dag twee zieken. En toen kwam het moeilijke moment waarop de mannen mesten kiezen. Ze wilden allemaal aardbeienvlaai. Na flink onderhandelen werd er toch een verdeelsleutel gevonden. Bitch had van beide smaken een stukje apart gezet voor een jongen die bij dyslexiebegeleiding zat. Dan had hij ook nog wat te kiezen als hij terug kwam.
Eén van de mannen bedacht tijdens het eten dat hij zijn juf kon feliciteren met de trouwdag. Heel spontaan. Een ander vertelde dat zijn opa kort geleden 60 jaar getrouwd was. Zijn opa was 70 jaar, vertelde hij ook nog. Bitch twijfelde aan de juistheid van deze informatie en kreeg bijval van diverse mannen die óók vonden dat het niet kon kloppen. Maar opa was écht 70 jaar. Prima, maar dan dus niet 60 jaar getrouwd.
Toen de taart op was moesten de bordjes teruggeplaatst worden op de tafel voor in de klas. Als volwassene zou je meteen een stapeltje maken, deze mannen zetten de bordjes allemaal naast elkaar. Eén van de laatsten die naar voren kwam merkte op dat er een soort van volgorde in de rij zat. Het buitenste bordje, voor bitch links, was helemaal schoon. Meer naar rechts toe waren de bordjes steeds vuiler, zaten er meer resten taart op. Het joch verschoof twee bordjes en toen was er een keurig rij van in besmeurdheid toenemende bordjes te zien. Het dyslexieklantje plaatste zijn bordje aan het einde van de rij: hij had alleen de vulling en niet de bodem gegeten. Bijkomend detail: alle vorkjes wezen dezelfde kant op. Op één na zijn alle mannen rechtshandig. De linkshandige was één van de zieken.
Na de taart nog even een dictee er doorheen gejast en om 12.00 uur lekker naar huis in het kader van tijdelijke arbeidsongeschiktheid op vrijdagmiddag. Thuisgekomen een dikke bos bloemen van de bitchgenoot. Lief! Nog een paar uurtjes heerlijk gelummeld op de bank en toen minikoffertje gepakt en op reis naar ons hotel.
Daar was het koud. Op de kamer en in het toilet. Snel alles uitgepakt en naar beneden voor een aperitivo in het restaurant waar het wel warm was.
Het restaurant is Italiaans maar i.v.m. coronamaatregelen zaten we al om 6 uur aan tafel. Het eten was heerlijk! Carpaccio van kabeljauw gemarineerd in bietensap, everzwijnpatétje, stukje baarsfilet als antipasti. Zelfgebakken broodjes erbij. Twee primi: eerst raviolo met spinazie en ricotta, daarna risotto met eekhoorntjesbrood. En toen nog entrecote in dunne plakjes met knolselderijpuree. En nog een lekker chocoladetaartje én een kaasplankje als dessert. Dit alles overgoten met lekkere wijn. Véél lekkere wijn!
Die wijn, dat was nog lastig. Bij de eerste 4 gangen werd de wijn steeds keurig geserveerd vlak voor het gerecht werd opgediend. Maar 7 gerechten in twee uur tijd, dat lukte niet. Dus om 10 voor 8 werden de laatste drie wijntjes ingeschonken en alvast op tafel gezet, zodat er na 8 uur niet meer geschonken hoefde te worden, maar wel gedronken kon worden. Bitch gelooft niet dat dit nou helemaal is wat het kabinet voor ogen had met deze maatregelen, maar we hebben elkaar plechtig beloofd niet te zullen knuffelen met de andere gasten na de maaltijd.
Er zijn vijf kamers in het hotel en er zaten dus vijf stellen aan de maaltijd. De gastheer maakte steeds hetzelfde rondje langs de tafels bij het serveren en kondigde bij elke tafel met luide stem aan wat hij serveerde. Bitchkoppel zat aan de laatste tafel van de ronde. Zij hadden dus al vier keer gehoord wat er geserveerd werd tegen dat ze aan de beurt waren. De gastheer had ook ontdekt (hij is bij elk bezoek wéér verrast!) dat bitch Italiaans spreekt. Dus eenmaal aan onze tafel werd de toelichting in het Italiaans gedaan. Geen probleem. Daar waar het Italiaans even haperde konden we terugvallen op de al vier keer aangehoorde uitleg in het Nederlands.
Het stel aan de eerste tafel was niet zo van de wijn. Er gingen veel glazen halfvol (dat dan weer wel) terug naar de keuken. Bitchkoppel en het nabij gezeten vierde stel zagen het met lede ogen aan. Zij waren van de vijf de koppels die de wijn erg waardeerden. Met als gevolg dat de bijna lege flessen op deze twee tafels achterbleven. Zie bijgaande foto.
Van de muscaatwijn bij het dessert lustte het vierde stel nog wel een glaasje. Maar dat kon dus niet. Nou ja… De gastheer fluisterde hen toe dat hij twee glaasje in het halletje bij het toilet zou zetten. Bitch zei zachtjes tegen bitchgenoot dat zij snel naar het toilet zou gaan. Niet gedaan, want bitch houdt niet van de zoete dessertwijn. Maar het idee was grappig. Een paar minuten later ging mevrouw 4 naar het toilet en keerde inderdaad met twee glazen muscaatwijn terug. Creatief!
Zo tegen half 11 was het tijd om naar bed te gaan. Althans naar boven. Maar met de ingenomen hoeveelheid wijn was naar bed gaan geen probleem.
Behalve de kou had de kamer (die overigens tijdens het eten wel opgewarmd was, de badkamer helaas niet) nog een probleem. De vloer was ongelofelijk scheef! Als bitch naar het toilet moest dan zwalkte ze door de kamer. Natuurlijk hielp de wijn ook mee, maar de volgende ochtend was het probleem er nog steeds terwijl bitch inmiddels echt wel nuchter was.
Afijn, we hebben de 31e herdenking van de trouwdag op gepaste wijze en met veel plezier gevierd. Dank u voor uw aandacht.

Een reactie plaatsen »

Bitch observeert

Het was weer tijd voor een beloning wegens goed gedrag. Nadat bitch de elektronicamiddag had afgewezen, stonden er vijf andere ideeën op het bord: speelgoed mee, in pyjama naar school met een knuffel, buiten spelen, verkleed naar school en langer ‘leuk’ doen. ‘Leuk’ is het kaartje voor op het bord als er iets speciaals gebeurt die dag. Bitch plant voor de beloningen sowieso een hele middag is, dus het was een redelijk nutteloos idee. Er werd gestemd.
Omdat bitch wel weet hoe het werkt met haar mannen, moest er blind gestemd worden. Hoofd op je armen en alleen je hand opsteken als jouw favoriete keuze genoemd wordt. Bij de eerste optie gingen alle handen omhoog. Bitch heeft evengoed alle voorstellen genoemd en het aantal opgestoken handen genoteerd. De keuze was duidelijk: het werd een speelgoedmiddag. Bitch heeft dit meteen via het ouderplatform gemeld aan de ouders zodat ze het niet konden vergeten.
De volgende dag. Wat hadden de mannen meegenomen? Een afstandsbestuurbaar autootje, een kolossaal ruimteschip, drie knuffelalpaca’s (wit, melk en puur), twee miniknuffeltjes (panda en beer/kat/hond, ondefinieerbaar), een grote panda en een dartboard. Vijf kinderen hadden helemaal niets mee. Vergeten, was het excuus. Eén jongen zei dat hij geen speelgoed heeft.
Er is anderhalf uur speeltijd maar de spanningsboog van dit volk is maximaal 20 minuten. Er wordt dus veel gewisseld van activiteit.
Wat zag bitch? Het dartboard werd tot vijf minuten voor het opruimen door niemand gebruikt. De laatste vijf minuten dus wel en bij het opruimen waren er twee van de zes pijltjes verdwenen.
Drie jongens vormen de alpacagang en vallen onder leiding van de alpacaeigenaar het ruimteschip aan. Dat vinden meer jongens leuk dus al snel is er een groep van zeven bij de alpacagang. Twee jongens (die van die miniknuffels) willen ook meedoen, maar dat mag niet van de rest. Ze druipen af. Een andere jongen (de afstandsbestuurbare autojongen) mag wél mee doen. Dan grijpt bitch in. Of iedereen erbij of niemand.
Op een gegeven moment zegt één van de mannen “Jongens even stil.” Het is meteen stil. Hoe doet ie dat? Bitch is jaloers!
Er wordt tot verbazing van bitch gespeeld met de knikkerbaan. Vorig jaar gekregen van de Sint, nooit mee gespeeld. En nu worden er de mooiste banen gebouwd en gebruikt. En ja, de balletjes zwerven door de hele klas. Kost nog wat moeite om die weer allemaal opgeruimd te krijgen.
Tekenen is ook favoriet. Maar ze zijn niet creatief. Ze willen alleen maar figuren van Fortnite natekenen (overtrekken!) die bitch voor ze moet printen. Mooi niet! Bitch heeft in de loop van de dag laatjes opgeruimd en heel veel halve tekeningen gevonden. Eerst afmaken!
O ja, de afstandsbestuurbare auto. Die heeft zeer veel wisselende contacten. Hij rijdt de hele middag door de klas maar steeds weer bestuurd door een ander. Dit kan kennelijk probleemloos.
En dan is het tijd om op te ruimen. Bitch kondigt dat altijd aan. Nog tien minuten. Nog vijf minuten. Je hebt drie minuten om alles op te ruimen. In no time zitten ze braaf op hun plek. Juf had gezegd dat ze netjes moesten opruimen en dan gaan zitten. Alleen het laatste was geregistreerd. Iedereen zat, maar de klas was een bende. Dus bitch heeft het opruimen maar georganiseerd.
De gele flubberbal ligt de hele middag ongebruikt op een tafel. Die vliegt tijdens het opruimen ineens door de klas.
Hoop herrie deze middag, maar wel gezellig!

Een reactie plaatsen »

Bitch en de lampionnen

Bitch heeft het echt gedaan. Tegen duo gezegd dat hij met de kinderen lampionnen moest maken. En dat deed hij dus.
Samen met een andere collega hebben ze de kinderen een lampion laten maken van een dino, het thema waaraan in de klas gewerkt wordt.
Toen bitch woensdag op school kwam, zag ze de lampionnen liggen op de tafels van de kinderen. Erg leuk maar een beetje klein.
Een dag later was duo ook weer op school en bitch gaf haar mening over de lampionnen. Duo werd er onmiddellijk onzeker van. Wilde ze op nieuw laten maken. Maar dat vond bitch niet goed. Als dit is wat de kinderen gemaakt hebben, dan is het prima. Een kleine lampion is ook een lampion. Met enige moeite liet duo zich overhalen.
Bitch is benieuwd wat ze woensdag, 11 november, aantreft… Foto’s? Nee, nog niet.

Een reactie plaatsen »

Bitch doet raar

Bitch mag graag verhalen over de rare dingen die haar jongens uithalen. Zo hadden ze donderdag op het schoolplein een dode muis ontdekt, waarmee ze gezellig gespeeld hadden. Na de pauze kwamen ze naar bitch toe om te vragen of je de pest kon krijgen van een dooie muis. Bitch antwoordde dat het misschien slimmer was geweest als ze dat gevraagd hadden voordat ze met hun spel begonnen. Ze liet de mannen in vertwijfeling achter. Raar!
Één van de mannen is een beetje raar. Nou valt dat in deze groep niet zo op, maar gisteren liep het de spuigaten uit. Het betreffende mannetje was de hele dag al druk en iedereen aan het uitdagen. Vlak voor de lunchpauze gaf hij zichzelf een klap in het gezicht. Bitch reageerde adrem: “Volgende keer doe ik het en dan harder.” Raar!
Bij aankomst op school stonden twee mannetjes te smoezen. Dichtbij, dus bitch hoorde precies waar het over ging. Ze zouden allebei zeggen dat ze ziek waren en eenmaal thuis gezellig gaan gamen. En toen zagen ze bitch, die alleen maar haar wenkbrauwen optrok en glimlachte. Raar!
Maar zelf kan ze er ook wat van, van rare dingen. Deze week stapte bitch onder de douche. Dat klinkt raar. Bitch gaat elke dag onder de douche. De gang van zaken is dan kraan open, haartjes nat maken, shampoo erin, enz. Deze keer ging dat niet goed. Bitch stapte onder de douche, pakte de shampoo en hield de fles onder de douche. Raar!
En vanmorgen alweer zoiets raars. Bitch is wakker, gaat naar het toilet maar buigt even af naar de keuken om de thermostaat hoger te zetten. Vervolgens doet ze haar ding op het toilet, loopt naar de keuken, kijkt naar de thermostaat en denkt: “Hé, hij staat al hoog…” Raar!

Rare dingen | Raar
Da’s óók raar!

Een reactie plaatsen »

Bitch is tevreden

Het heeft werkelijk eindeloos geduurd, maar sinds vorige week donderdag hangen de door de mannen geknutselde kubussen in de klas.
De mannen waren er na twee dagen knippen, vouwen en plakken klaar mee. Letterlijk en figuurlijk! En sindsdien lagen de kubussen, door bitch voorzien van een touwtje, achterin de klas te wachten op voltrekking van het vonnis door ophanging.
Bitch is niet van het klimmen, klauteren en wankelen om krukjes en tafels dus ze had deze taak gedelegeerd aan haar tijdelijke duo. Die riep, elke keer als bitch ernaar informeerde, dat hij er niet aan toe gekomen was.
Vorige week donderdag was bitch het zat. Ze dreigde dat ze de kinderen tegen duo zou opzetten als het die middag niet geregeld zou worden.
In het vertrouwen dat het nu zou lukken is bitch naar huis gegaan en tot haar onmetelijke blijdschap bleek de klus de volgende ochtend geklaard. Hè, hè! En nu is het tijd om wraak te nemen. Duo gaat komende week lampionnen maken met de mannen! Gna, gna, gna!

Een reactie plaatsen »

Bitch en de eikels

Nog een nabrander van gister. Wat waren er veel eikels in Drenthe! Mensen die probeerden door je heen te lopen, mensen die geen mondkapje droegen, mensen die niet wachtten tot ze hun plek aangewezen kregen door het personeel. Allemaal eikels!
Maar meer nog dan dat, het was herfstvakantie en kennelijk hebben ze in Drenthe extreem veel eikenbomen waardoor er extreem veel eikels lagen in het bos en in het centrum van Emmen.
Gevolg was dat bitch gedurig Sammy speelde, alleen maar naar de grond keek. Want die eikels, daar kun je heerlijk over vallen. Ze rollen weg onder je voeten en als je niet oplet, lig je. En daar komen we dan weer bij een zwak punt van bitch. Niet het liggen, hoor. Dat lukt prima. Maar het opstaan is ingewikkeld.
En ach… het was toch ook wel mooi in het bos, al die eikels.

Eikels: brengt het nog wat op? - Groene Massa
En dan nog veeeeel meer!
Een reactie plaatsen »

Bitch in Emmen e.o.

De herfstvakantie viel vroeg dit jaar en dat bleek heel gunstig. Na een lichte aarzeling (toch maar niet Groningen ivm corona) een hotel geboekt in Emmen. Lekker truttig, maar heerlijk om er even uit te zijn.
Meteen de eerste middag gingen bitch en haar genoot naar het centrum waar je, bleek al snel, na drie keer niezen (dat mag natuurlijk niet in het kader van corona) alweer uit was. Toch vonden we, tegenover de Hema, een verwarmd terras waar we heerlijk van een bokbiertje en een bittergarnituurtje genoten hebben. En ondertussen natuurlijk volop mensen kijken.
Om zeker te zijn dat we een plek hadden om te eten toch maar even gereserveerd en toen het tijd was het pleintje overgestoken om een hapje te eten bij MMeat. Geen idee waarom twee Emmen. Waarschijnlijk omdat het in Emmen was. Lekker gegeten en absoluut niet druk.
Op zondag aan de wandel in Frederiksoord. De wandeling door het Sterrebos was 2,5 km en bitch durfde dat best aan. Veel paddenstoelen gezien. Af en toe een druppeltje regen, maar niet de moeite. Eenmaal het bos weer uit een broodje gegeten in museum De Proefkolonie.
Toen bleek dat dit eigenlijk niet was waar bitchgenoot heen had gewild. Hij bleek een bijzondere, niet nader uit te leggen, reden te hebben om Veenhuizen te bezoeken. Dus eenmaal terug bij de auto de routemiep ingesteld op Veenhuizen en daar gingen we weer.
Het was zondag en redelijk rustig overal. Het museumterrein was groot, dus er moest weer veel gewandeld worden. Voor het gevangenismuseum was een vooraf bestelde ticket nodig en die waren niet meer beschikbaar. Maar de wandeling over het terrein was indrukwekkend genoeg! De mevrouw van de Info legde uit waar we zonder kaartje heen konden, waar de koffie was en hoe we bij de begraafplaats konden komen. Zo gezegd, zo gedaan.
Nog een heleboel stappen gezet. Bitch kijkt naar het aantal stappen, niet naar de kilometers. Aan het einde van deze zondag waren het er ruim 10.000! Voor het avondmaal schoven we aan bij Restaurant De Kamer. Ook weer lekker gegeten.
Op maandag stond Wildlands op het programma. Keurig vooraf een ticket besteld, geparkeerd in de P-garage voor de ingang om wandelenergie te besparen. De drukte viel mee, maar er waren toch de nodige mensen die niet aan corona deden. Althans niet aan de regels. Wij wel. Afstand, afstand, afstand, mondkapje, enz.
Veel gezien. Vooral dieren. Pfff… Ook hier weer veel gelopen, bijna 9000 stappen. Bij Su Sardu, een heus Sardijns restaurant heerlijk gegeten en een lekker wijntje genuttigd. Moe maar voldaan het bedje ingerold.
De volgende dag wéér wandelen. We waren in een grijs verleden wel eens naar Westerbork geweest, maar de overblijfselen van het kamp nog nooit gezien. Dat moest maar eens gebeuren. Tickets waren besteld.
Bij de balie bleek dat het van daar af naar de kamplaats ruim 2,5 km wandelen was. En dus ook weer terug, zei de balinees. En op het terrein bent u zo ook nog eens een uur aan het wandelen. Gevraagd of we er wellicht met de auto dichterbij konden komen. Neee! Hoe durfden we het te vragen. We hadden gezien dat er een pendelbusje was, maar vanwege de coronamaatregelen reed dat niet. Dus diep ademgehaald en de wandeling aanvaard.
Via het Melkwegpad 2,7 km. Het Melkwegpad, dat hadden we de vorige keer gelopen. Met hier en daar een bankje lukte het wel. Eenmaal op het kampterrein weinig bankjes, dus toch maar weer aan de wandel. Indrukwekkend, dat was het zeker. Vermoeiend ook. Maar bitch had een tevreden gevoel dat ze het gedaan was.
En toen alleen nog maar even terug naar de auto. Er was een alternatief voor het Melkwegpad: het Bospad. 2,4 km. Maar, bedacht bitch, we kunnen natuurlijk ook gewoon het zeer brede fietspad volgen. Dat loopt vast beter dan een Bospad. Zo gezegd, zo gedaan. Het was een marteling. En het meest frustrerende was nog dat er over het ‘fietspad’ tot tweemaal toe een auto langsgereden kwam in de richting van het kamp. Maar het is gelukt.
Na nog een warme chocomel en een frikandelbroodje (gewone broodjes waren er niet vanwege corona???) weer in de auto terug naar het hotel en later op de avond naar een Grieks Restaurant, waar het eten ook goed was en de wijn lekker. Het personeel was onrustig en sommige gasten ook. Het was de avond van de persconferentie waarin Rutte aankondigde dat cafés en restaurants vanaf donderdagavond 10 uur moesten sluiten. Ook na deze loopzame dag heerlijk geslapen.
Woensdag was nog niet ingevuld. Aangezien we vlakbij de Hunebed Highway zaten besloot bitch dat we dan maar eens een rondje hunebedden moesten doen. Eerst naar Borger gereden waar het Hunebed Centrum is. Daar konden we helaas niet in, want niet vooraf gereserveerd. Gelukkig was er in de triagetent wel een kaartje beschikbaar waarop een heleboel hunebedden stonden aangegeven. We reden dus van bed naar bed, waarbij we steeds het laatste stuk(je) moesten lopen en de stappen weer flink opliepen. We hebben zo in één dag 12 hunebedden gezien. Er zijn er veel meer, maar dit was wel genoeg. Aan het begin van de middag reden we naar Diever for old time’s sake. Bitchgenoot herkende er niets meer. Bij een restaurant tegenover de kerk een pannenkoek gegeten en toen op zoek naar het lokale hunebed. Er waren veel wegen opgebroken, dus het kostte wat moeite, maar ook deze bleek nog op de aangegeven plek te liggen. Dat was nummer 12 en dat was dus genoeg. Via een toeristische route terug naar Emmen, even hangen op de hotelkamer en toen naar De Zwetser voor het laatste avondmaal. Bitch had trek in tapas maar op de een of andere manier was dit het niet helemaal. Wel lekker, maar anders. Hoe dan ook, het was eten.
De laatste ochtend nog even langs de plaatselijke Ulla Popken voor wat truien en toen naar huis. Het was heerlijk, het weer viel best mee en we hebben alle dagen nog kunnen uiteten. En nog een paar dagen vrij voordat er weer gewerkt moest worden. Lekker!

Foto’s? Ja die zijn er, maar die hebben bijna allemaal al op FB gestaan.

Een reactie plaatsen »