bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch geniet

Ernstige kwaal
Eén van de leerlingen van bitch is anderhalve week ziek geweest. Afgelopen woensdag was zij gelukkig weer op school. Bitch informeerde naar de aard van de ziekte. Ze had een ontsteking gehad onder haar keel. Nu ging het wel beter, maar als het niet overging dan moesten haar longen er misschien wel uit! Heftig!

Goed opgevoed
Een nog lang niet jarige leerling mocht alvast trakteren. Moeder kwam zuchtend binnen. Ze was al weken bezig geweest met het knippen en in elkaar vouwen/plakken van overigens schattige eenhoorndoosjes. Eenhoorns zijn hot in de groep van bitch, vooral bij de dames. Na schooltijd ziet bitch één van de jongens naar de betreffende moeder toelopen en tegen haar zeggen dat hij de doosjes erg mooi vindt. Dat ze dat knap gedaan heeft. Opvreten, zo’n kind.

Waterfeest
Het was heet deze week, dus het lag voor de hand om een waterfeest te organiseren. Door de directeur was de vrijdagmiddag voorgesteld, want we hadden die middag een klein bezettingsprobleempje. Twee collega’s afwezig en een directeur met maar één hoofd en twee handen. Dat leek iedereen een goed idee. Zo gezegd… Stonden we dus met z’n tweeën buiten als juf met ongeveer 90 kinderen, die allemaal hun emmer of hun waterpistool wilden vullen; die wilden klagen over andere kinderen die hen natspoten terwijl ze dat niet wilden; die moesten plassen; die hun zwemkleren aan of juist uit wilden trekken; die écht moesten plassen; die een bal wilden pakken of juist terugbrengen; enz. We hadden de deur op slot gedaan omdat groep 8 in de centrale hal aan het oefenen was voor de musical en niet gestoord wilde worden door rondwandelende kinderen.
Om kwart voor twee kondigden we aan dat het water op was, wat zonder commentaar geaccepteerd werd. Daarna zijn we even gaan zitten op een bankje. Iedereen die onze kant op kwam kreeg het hoesje van de telefoon van bitch te zien met de vraag of ze niet gelezen hadden dat het loket gesloten was. Een paar verbaasde blikken, maar alle potentiële vragers/klagers draaiden om en gingen weer spelen. Pffff…….

Lip eraf
Donderdag én vrijdag kwam er een meisje bij bitch om te laten zien dat haar lip pijn deed. Ze had twee aftjes, waarop ze kennelijk al een aantal keer flink gebeten had. Heel vervelend. Vrijdag was bitch een beetje in een flauwe bui. Toen het meisje zich weer meldde met haar zere lip, bood bitch aan om er dan maar een stuk uit te snijden. Grote ogen! Nee, zo erg was het ook weer niet. Dat hoefde echt niet, hoor! Bitch in topvorm!

Meer drinken
Op de een of andere manier is er een flink aantal kinderen in de groep van bitch, dat te weinig drinkt, volgens ouders. En of bitch daar even op wil letten. Vrijdag waren het er 7 van de 24. Nou is bitch ook een drinker. Water! Uit een afwasbare fles, uiteraard. Iedere keer dat zij zelf een slok nam, telde ze af: 3, 2 1, Drinken! En alle flesjes die op tafel stonden, gingen keurig aan de lippen. Zo goed afgericht. Het was té grappig om te zien! Maar ja, foto’s zijn tegenwoordig verboden. 

 

Advertenties
2 reacties »

Bitch heeft post

dav  dav

dav  dav

dav

Watskeburt, bitch? Dat zal bitch jullie vertellen. Om het schoolthema “Vroeger” een flitsende start te geven, had bitch van alle collega’s foto’s van vroeger en foto’s van nu verzameld. Deze foto’s werden verspreid door de school opgehangen en aan de kinderen de taak om de foto’s bij elkaar te zoeken. Geslaagde activiteit. Ouders die hiervan hoorden, wilden de foto’s ook graag zien dus op een dag dat er een stagiaire voor de groep stond heeft bitch de foto’s op een mooi plekje in de juiste combinatie bij elkaar gehangen. Leuk om te zien. Afgelopen donderdagmiddag hingen alle foto’s ineens scheef of lagen op de grond. Bitch boos, natuurlijk. Het moest wel kinderwerk zijn want de bovenste rij hing keurig op zijn plek. Als het van de warmte zou komen, zouden juist de bovenste foto’s het eerst gesneuveld moeten zijn. En het is ook een beetje raar als bij verslapping van de plakgum door de warmte steeds één plakker wel stand houdt. Kinderen dus.

dav   dav

Gelukkig had één van de jongens uit een andere groep gezien dat het kinderen uit groep 8 waren. De juf daar had de daders al snel boven water. Tot haar verbazing waren het niet de jongens die wel vaker ondeugend zijn, maar bleken vier meisjes (en slechts één van de boefjongetjes) de plakgummetjes van de foto’s gepulkt te hebben om er een balletje van te maken. Want dat voelt zo lekker. De juf van groep 8 was teleurgesteld. Zij kan dit ook heel goed brengen naar de kinderen zodat deze zich echt flink schaamden. De straf: excuusbriefje schrijven aan bitch (zie boven), foto’s weer keurig ophangen en op het kleuterplein zand in de zandbak scheppen. In hun pauze. dat deed pas echt zeer. De collega’s van de omliggende lokalen hoorde met enige regelmaat opmerkingen als “niet eerlijk” en “kinderarbeid” voorbij komen. Maar ze deden het wel!

Toen bitch de briefjes overhandigd kreeg, heeft zij zich net zo teleurgesteld gedragen als de collega van groep 8. Hoe zouden ze het vinden als bitch bij hun thuis zomaar dingen zou stukmaken. Mag je de school slopen omdat je zelf afscheid neemt? En al die kinderen in de andere groepen dan? Weet je wel hoeveel tijd het gekost heeft om die foto’s op te hangen? Dat laatste wisten ze, want dat had hun eigen juf al verteld. Dat was vrij lang, want bitch is niet zo soepel en vooral de bovenste twee rijen waren een “krukje-op-krukje-af” gebeuren. Klein krukje, hoor. Meer een opstapje. 🙂

Een reactie plaatsen »

Bitch op schoolreis

Dit jaar mocht bitch zelf het schoolreisje voor de groepen 1 t/m 7 regelen. Altijd leuk. Voor de onderbouw werd het de Holle Bolle Boom in Tuitjenhorn. Groep 4 t/m 7 mocht naar Duinrell. Allemaal op een vrijdag. Geen goede keus, maar traditie op de school van bitch. Wat wás het druk. Bitch was mee naar Duinrell en daar stonden we keurig om 10.00 uur op het parkeerterrein. En even later keurig in de rij voor de entree. 

De schoolreisjes worden verzorgd door de busmaatschappij. Zij regelen de lunch, de kaartjes, de betaling en alles wat er verder geregeld moet worden. Maar onze chauffeur had kennelijk niet veel ervaring. Ze liet ons ruim een half uur in de rij staan, totdat een collega die vorig jaar ook in Duinrell was, zei dat ze gewoon naar de kassa moest lopen. Uiteindelijk deed ze dat en toen bleek dat vóór ons een complete school stond, die nog geen kaartjes had. Daar mochten we dus zo omheen lopen en naar binnen.

Vervolgens was het idee dat de groep alvast een verzamelpunt in het park zou uitkiezen, terwijl bitch met chauffeur naar de kassa liep om de lunch te regelen. Maar ze bleven braaf staan wachten. Uiteindelijk was het tegen 11 uur toen we onze verzamelplaats hadden gevonden en de kinderen mochten gaan spelen.

De kids van bitch moesten nog onder begeleiding van een ouder. En wat deden de ouders toen het startsein gegeven werd? Koffie drinken. Niet allemaal, hoor. Maar een paar wel. Nou heeft bitch een heel lief klasje, dus de kinderen wachtten geduldig af. Na enige tijd waren ook de laatste kinderen naar de attracties toe en begon de belangrijke taak van bitch: passen op de tassen. 102 rugzakken lagen verspreid over twee picknicktafels, dus het was zaak een strategische positie in te nemen zodat alle tassen in beeld waren. En tussendoor kwamen er met enige regelmaat kinderen langs om te vertellen wat ze allemaal hadden gedaan. En om te laten zien dat ze drijfnat waren van de splash. Dat mocht gewoon, als ze maar droge kleren mee hadden. 

Rond één uur was het even spitsuur. 102 bakjes friet, 102 bakjes met kipnuggets, 102 pakjes drinken. En natuurlijk nog een stuk of wat kinderen die de kipnuggets niet wilden. Dus in plaats daarvan een stuk of zes kaassouflés. In no time was alles op en kon bitch haar meegebrachte broodjes verorberen. 

Rond half drie werd het weer drukker rondom bitch. Tijd voor 102 raketjes. Altijd lekker. Tegen drieën zochten we de bus weer op om terug te keren naar school. Duurde even, want een chauffeur van een ander busbedrijf reed nogal slordig dwars door een personenauto heen. Hij had het niet in de gaten, dus onze chauffeurs (2 bussen) gingen even helpen en vingen het gezin op waarvan de auto was. Die waren natuurlijk behoorlijk in paniek. Ze hadden flinke schade. Hoe het afgelopen is, weet bitch niet. Maar het is ongetwijfeld goed opgelost; de “dader” was al aan het bellen met zijn bedrijf. Onze chauffeur vertelde later dat ze tegenwoordig een deel van de schade zelf moeten betalen als het hun schuld is. En dat was dit zeker. Iets te ruim ingezet voor de bocht naar links.

Rond half vijf verschenen de bussen weer bij het winkelcentrum. De school is voor bussen niet te bereiken. Dat wil zeggen, ze komen er wel, maar dan moeten ze achteruit de wijk weer uit. Niet handig. Binnen nog even geborreld met de collega’s en toen naar huis. Bitch was moe. Van niks, eigenlijk. Maar zo ongemerkt ben je toch nog druk. Bitch had heel optimistisch de tablet in de tas gestopt om verder te gaan met een verhaal voor de kerk. Meer dan drie regels zijn er niet getypt. Het kwam er gewoon niet van. 

Wat wel relaxt was: bitch hoefde geen foto’s te maken. Dat deed ze altijd wel, maar sinds de nieuwe Privacywet van kracht is geworden, mogen er geen foto’s meer gepubliceerd worden van kinderen zonder toestemming van de ouders. En die moet voor elke foto opnieuw gegeven worden. Dan maar geen foto’s. Nou, twee dan! Privacyverantwoorde foto’s!

sdr   dav

Eenmaal thuis even lekker een tukje op de bank. Daarna hapje eten en hup! weer op pad. Naar de kerk voor de pubquiz. En wat denk je? Zelfs in deze afgetrapte toestand lukt het om samen met haar team Dubbel JC de wisselbeker binnen te halen. Yeah!

Een reactie plaatsen »

Bitch moet!

Het is niet goed, als bitch moet. Maar nu heeft bitch toch met zichzelf afgesproken om in elk geval elke maandag/dinsdag een blog te plaatsen. Anders kan ze er net zo goed mee stoppen. Dus bitch moet! Vooral omdat ze wil!

Wat moet bitch dan allemaal?
Bitch moet zwemmen! Elke maandag ochtend. Het heeft een poos stilgelegen, met als excuus de verhuizing, maar de laatste weken heeft bitch het zwemmen weer opgepakt. In het verleden zwom ze met vrouwvandebroer, maar die is druk met haar eigen toko en komt er op dit moment niet aan toe. Dat scheelt wel, want als je afspreekt met iemand, dan moet je wel gaan. Volgende week maar weer.

Bitch moet piano spelen! Ook dat heeft een hele tijd stilgelegen. Door de verhuizing, natuurlijk, maar vooral doordat de bitchhanden zo zeer deden, dat pianospelen gewoon niet fijn was. Maar het lukt weer en bitch heeft de wekelijkse bezoekjes aan de pianist én het oefenen thuis op de frisgestemde piano weer opgepakt. En dan is het toch wel weer erg leuk en gezellig! Zo hebben we vandaag langdurig naar de volière van de pianist gekeken waarin de jonge kanarietjes vrolijk rond piepen en fladderen. Ook leuk en muzikaal! 🙂

Bitch moet leuke dingen doen op de vrije dagen (zaterdag tot en met dinsdag). Nog altijd heeft bitch de neiging om thuis nog snel even iets voor school te doen. En dat moet juist niet. Schoolwerk moet op school, thuis moet je leuke dingen doen. Tot bitch’ verbazing lukt dat redelijk. Af toe worden er wel eens klusjes afgemaakt thuis. Zoals afgelopen zondag. Bitch kwam thuis na een theatervoorstelling van zes uur (Romeinse Tragedies van Toneelgroep Amsterdam. Prachtig!) En realiseerde zich toen dat het weekprogramma nog niet af was. En daar rekent haar duo wel op. Dus al kletsend met bitchgenoot en bitchkind dat even een nachtje overgekomen was, typte bitch snel de laatste dagen van het programma in. Fijn dat we vrijdag op schoolreis gaan. Dat scheelde weer een dag!

En vanaf vandaag moet bitch dus minimaal één keer per week bloggen. Valt onder de leuke dingen, hoor. Maar we zullen zien of het lukt…

Een reactie plaatsen »

Bitch in de bocht

IMG-20180114-WA0000Het bitchkind heeft af en toe behoefte aan een sportieve uitdaging. Zo heeft hij al twee keer de Dam-tot-Damloop gedaan, hij wandelde de 50e editie van de Nijmeegse Vierdaagse en nu had hij besloten deel te nemen aan de halve marathon van Egmond. Hij had daarvoor getraind dus bitch had er alle vertrouwen in dat het ging lukken.
Op de tweede zondag van dit prachtige nieuwe jaar ging bitch dus na de kerk rechtstreeks naar Castricum om vandaaruit naar een plekje te lopen om het kind aan te moedigen. Hij zou om 1 uur starten en bitch was om even over 12 bij bezoekerscentrum De Hoep. Parkeerplaats gevonden en nog maar even door het bezoekerscentrum gewandeld. Daarna naar het nabijgelegen Johanna’s Hof om nog een hapje te eten. Bitch had bedacht dat een uur na de start het bitchkind zou passeren in de buurt van haar pleisterplaats. In eerste instantie zat bitch binnen, maar op een zeer tochtig plekje te dicht bij de deur. Behalve dat het er koud was, stonden er ook steeds groepjes mensen voor haar neus die ook een tafeltje zochten, waardoor het bedienend personeel bitch niet kon zien. Na een bezoek aan het toilet besloot bitch haar geluk op het terras te proberen. Het was daar niet zo druk en het personeel werkte stevig door. De bestelling werd vlot opgenomen, de warme chocomel werd gebracht en bitch checkte de app op haar telefoon om de vorderingen van het bitchkind te volgen.
halve marathon
Die ging eigenlijk best snel! En het broodje kroket was nog steeds niet gearriveerd. Vanaf het terras was het voor bitch nog wel een stukje lopen want momenteel loopt bitch niet best. Ze besloot de situatie uit te leggen aan de serveerster en meteen alvast te betalen. Even later verscheen de lieve mevrouw weer met het broodje kroket en een stuk aluminiumfolie zodat het broodje eventueel ingepakt en meegenomen kon worden. Dat gaf rust!
Broodje gegeten en meteen aan de wandel naar het 11-kilometerpunt. Dat was een meter of 700 lopen en dat lukte gelukkig. Er stond een klein groepje supporters dat af en toe klapte, maar eigenlijk meestal niet. Sommige lopers reageerden op de stilte in de bocht van bitch met wat sarcastische opmerkingen; in de voorafgaande kilometer waren ze langs de juichplek op Kamp Bakkum gekomen. Ze waren verwend. Bitch is helaas niet zo sterk in applaudisseren, maar zij besloot haar stemgeluid in te zetten. Ze wisselde tussen “Zet hem op!”, “Je bent goed bezig!”, “Je bent over de helft!” en ja, ook “Hou vol, je bent er bijna!”. Werd gewaardeerd. Via de app hield bitch de voortgang van het bitchkind in de gaten. Er passeerde een kennis, waarvan ze wist dat hij deelnam, dus kon ze alvast oefenen. Maar al wat er kwam, geen bitchkind. Had ze dan toch niet goed opgelet? Volgens de app was hij de bocht van bitch inmiddels gepasseerd. Bitch had een stukje gefilmd, maar daar zat het kind niet tussen. Net toen bitch naar bitchkindvriendin geappt had, dat ze hem niet gezien had, holde hij ineens voorbij. Dus even brullen, handje geklapt en weg was hij weer! Bitch was trots. En moe. Want het staan in de blubber was ook niet fijn. Op haar gemakkie wandelde ze terug naar de auto, haar leven wagend tussen de grote aantallen fietsers die niet op- of omkeken en bitch regelmatig dwongen uit te wijken naar de berm.
Eenmaal thuis lekker een grote bak thee en beentjes op de bank. Trots op bitchkind dat hij het toch maar weer geflikt heeft. En trots op zichzelf dat het aanmoedigen gelukt is.

Een reactie plaatsen »

Bitch aan de borrel

Het is weer tijd voor de nieuwjaarsborrels. Zaterdag waren bitch en haar -genoot bij een Mattheusvriendinnetje en haar gezin waar het erg gezellig was. Bitch had zich beperkt tot één wijntje vanwege de BoB-status.

jack daniels honeylicor 43Eenmaal thuis wilde bitch nog even een stukje van de eerste aflevering van “Wie is de Mol” kijken. Bitchgenoot bood aan nog iets te drinken in te schenken en bitch vroeg om een whiskey. Sinds een maand of vier drinken we af en toe een glaasje Jack Daniels Honey ter nagedachtenis aan bitch’ jongste zus. Bitchgenoot nam een wijntje en we raakten (dwars door De Mol heen! Schandalig!) aan de praat over de drankjes. Bitch drinkt zelden whiskey, maar deze met honey erin bevalt bitch wel. Bitchgenoot vindt dat meer een drankje voor na het eten. Hij geeft de voorkeur aan een wat rokeriger whiskey. Bitch beaamde dat de honeyvariant inderdaad wat zoet is. Ze stelde zelfs vast dat de smaak een beetje neigt naar Licor 43, waar ze ook fan van is. De Mol gaat ook in de herhaling over in een treurige aflevering van “Ik vertrek” en we komen overeen: nog eentje dan! Bitchgenoot pakt de fles en terwijl hij het glas volschenkt, realiseert bitch zich lachend hoe het komt dat de honey smaakt naar de 43. Het ís 43! 

Het nieuwe jaar is begonnen en is nu al leuk!

1 Reactie »

Bitch en de papa’s

Bitch bezocht de huisarts. Op het parkeerterrein aldaar fietste ze langs een papa met twee kinderen. Dat wil zeggen, papa stond op 10 meter afstand van de auto te appen met zijn mobiel. Eén kind stond luidkeels krijsend aan het portier van de auto te trekken. Wilde kennelijk naar binnen, het was erg koud. Het andere kind stond zichtbaar in tweestrijd halverwege de papa (bitch gaat er gemakshalve vanuit dat de begeleidende mannen in deze verhaaltjes de papa’s van de kinderen zijn) en de auto. Ze wilde ook de auto in, maar wilde papa niet alleen laten tijdens zijn zo belangrijke telefooncontact. 

In de wachtkamer zat een papa met twee jongetjes. Het ene jongetje, bitch vermoedt dat dit de patiënt was, hing wat zielig op zijn stoel. Het andere, iets oudere jongetje bleef maar vragen stellen. Is er ook een vos in Grollo? Daar is ook een bos. Is er een vos in Zaandam? Is er een vos bij de dokter? Is er een vos bij oma? Daar is ook een bos. En even later volgde hetzelfde rijtje vragen, maar dan over de vleermuis. Papa gaf zeer geduldig antwoord op alle vragen. Ja, in Grollo is een vos. Want daar is een bos. Nee, in Zaandam is geen vos. Bij oma is wel een vos. En een vleermuis. Eindeloos ging het vragen en beantwoorden door. 

Twee papa’s. Allebei twee kinderen mee. En toch zó verschillend. Wat kan er toch voor belangrijks te appen geweest zijn, dat je als papa je kinderen kunt negeren. Doet bitch denken aan de vele ouders die ’s ochtends met de telefoon aan het oor hun kind naar school brengen. Geniet er nou toch van, ze worden zo snel groot!

 

Een reactie plaatsen »

Lekker bezig, Bitch

Sinterklaastijd, drukke tijd. Nou maakt bitch zich meestal niet zo druk, maar dit jaar gaat er toch af en toe wat mis.

btyDe school volgt de verhaallijn(en) van het Sinterklaasjournaal. Vreselijk programma maar de kids vinden het leuk. Dit jaar was het grote boek nat en daardoor onleesbaar geworden. Drama! Maar gelukkig, er was een oplossing. Elke groep kreeg een klein ‘grote boek’ met het verzoek alle kinderen er iets in te laten schrijven en/of tekenen. Lievelingskleur, lievelingsdier, bijzonderheden van het afgelopen jaar, wie ze geholpen hebben. Kortom, allemaal nuttige info voor de Sint, maar veel schrijfwerk voor groep 4.
Op de dag dat we het boekje aantroffen in de klas (op de stoel van juf en juf had niks gezien!) zijn we meteen begonnen. Aan het einde van de dag had één kind haar taakje klaar. De volgende dag aangedrongen op iets meer doorwerken. In dit tempo zou het 27 dagen duren en zoveel dagen hadden we niet. Vier, volgens de handleiding, maar wij hadden de schoencadeaus en het boekje even uitgesteld. Dus er waren nog twee dagen over. De volgende dag had er weer één kind in geschreven, op de derde dag drie. De inleverdag was inmiddels gepasseerd. Ook bij bitch’ duo-collega was het niet gelukt de hele klas aan het schrijven te krijgen. Uiteindelijk heeft bitch op 1 december de ontbrekende leerlingen een tekening en een tekstje op een A4-tje laten maken en dit snel ingeplakt. Te snel. Eén van de blaadjes zit op zijn kop. Bitch ontdekte het toen het al helemaal vast zat.
Het boekje ligt inmiddels bij bitch thuis want Sint gaat daar natuurlijk helemaal niks mee doen. Op het bord hangt een bedankbrief van Sint. Leuke herinnering voor later.

bty  bty  bty   bty

Maar er ging nog wat mis. Bitch is gek op inpakken. In een van de eerste blogs op ‘bitch van de bovenbouw’ meldde bitch dat ze voor alle bovenbouw leerlingen schoencadeaus had zitten inpakken. 180 stuks. Heerlijk! Dit jaar had ze ook al haar bijdrage geleverd tijdens de versiermiddag. Weer bergen schoencadeaus ingepakt. Stressballen, lekker handig om in een papiertje te frutten. Afgelopen vrijdag restten alleen de cadeaus voor de groep van bitch. Cadeaus in een grote tas, reflecterend hesje erover omdat bitch nog naar de appie en de turksepizzaboer moest. Eerst de pizza besteld, tas geparkeerd en toen naar de appie. Pizza opgehaald en naar huis gefietst. Lekker gegeten, tv gekeken, spelletje en taalcursus op de tablet gedaan en om tien uur zou het inpakken beginnen. Cadeaupapier gepakt, schaar, plakband en … Geen tas met cadeaus! Het drong onmiddellijk tot bitch door: de tas stond nog in de dönner shop. Ze hadden hem om de hoek van de toonbank gezet toen bitch nog even naar appie ging. Bij terugkeer tas niet gezien en dus ook niet meer aan gedacht. Paniek!!! Op internet gezocht naar het telefoonnummer. Lastig als je de naam van de zaak niet precies weet. Gebeld om tien over tien. Ze waren er nog en hadden de tas keurig in het tijdschriftenrek gezet. Blote voeten in de schoenen. Jas aan. Autoramen krabben want het vroor stevig (fiets was misschien handiger geweest maar het was zó koud). Tas opgehaald en eindelijk cadeaus in kunnen pakken. 

bmd   bmd

Maar verder geen stress, hoor. 🙂

1 Reactie »

Bitch heeft post

Bitch is verdrietig door het overlijden van haar zus. Uiteraard moest ook de school geïnformeerd worden want bitch heeft even wat tijd nodig om bij te komen. De duo van bitch is meteen in actie gekomen. Ze heeft de kids verteld waarom hun juf er deze week niet is. Vonden ze allemaal heel zielig. Vervolgens is ze met de kinderen kaartjes gaan maken. Waarschijnlijk heeft ze een aantal tekstopties besproken en een voorbeeld op het bord gezet. De kaartjes zijn schattig geworden. Bitch wordt (fijne) beetereschap gewenst. Sommige kinderen hopen dat juf snel weer blij is. Anderen schrijven alleen de aanhef: “Lieve juf” en zetten daar dan hun naam onder. Een enkeling hoopt dat ik geluk hep. En dat alles vergezeld van veel hartjes. Schattig! En ja hoor, het werkt! Juf wordt er blij van!

bty  bty  bty  bty  bty  bty  bty  bty  bty

2 reacties »

Bitch’ eerste week

Het schooljaar begon nat. Veel regen waardoor de zo heerlijk bruine koppies snel weer bleek worden. De kinderen zijn enthousiast. We doen veel kennismakingsspelletjes met ze. Vinden ze heel leuk en daar werken ze ook voor. Het inschatten van de tijd die ze nodig hebben om hun werk te maken blijkt nog moeilijk. Ze lezen nog maar net, het werken met de tablets is nieuw en een les die bitch plant voor een halfuur duurt al gauw drie kwartier tot een uur. Maar ze gaan stug door, tong tussen de tanden, totdat bitch zegt dat we gaan stoppen.
Ook leuk: bitch schrijft, volgens afspraak, op het whitebord wat er op het programma staat op de betreffende dag compleet met de tijden volgens 24-uurs klok erbij. Maar ja, klokkijken moet nog aangeleerd worden, de aanduidingen van de te maken taken zijn nog niet ingesleten en de doelstelling van de les (staat er ook bij volgens afspraak) ach… het zal wel. Vrijdag was het muntje bij de meeste kids op. Ze kwamen om de beurt klagen over buikpijn, hoofdpijn. Even film kijken en daarna spelen zorgde voor het spontaan vergeten van de klachten en een vrolijke start van het weekend.
We zijn de eerste week goed doorgekomen, duo en bitch. We hebben er zin in

Een reactie plaatsen »