bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch vraagt hulp

Van de buitenkant lijkt het wel relaxt: beetje thuiswerken in het onderwijs. De afgelopen twee weken kwam bitch erachter dat het vies tegenvalt. De hele dag (vijf dagen in de week) was ze bezig met mailtjes beantwoorden van kinderen, complimenten uitdelen via e-mail, zich een weg banen door alle goed bedoelde meuk die onderwijsinstanties sturen om je te ‘helpen’ bij het thuisonderwijs, filmpjes maken en nog veel meer.
Donderdag (gisteren) stelde zij vast dat het echt teveel is. Met de directeur overlegd wat te doen en die adviseerde om de LIO-stagiaire in te schakelen. Die wil dit graag doen want die zit ook maar thuis te zitten. Zo gezegd, zo gedaan. Vanaf maandag neemt bitch de maandag, woensdag en vrijdag voor haar rekening en LIO doet de dinsdag en de donderdag. En nou maar hopen dat ouders dan niet al hun mails bewaren tot de werkdag van bitch want dan schiet het nog niet op.
Nadat bitch dit geregeld had, kwam er een mailtje van de directeur aan alle collega’s dat het niet de bedoeling is dat we de hele dag achter de laptop zitten. Hij heeft de boodschap van bitch dus wel opgepikt.
Deze vrijdag is bitch al begonnen met een iets minder gestrest programma: eerst ontbijten en dan pas de laptop aan. Daar werd ze meteen al wat rustiger van. Gevolg was wel dat bitch vergat het dagbericht te publiceren op het ouderplatform. Nou ja, dat moet dan maar.
Wat bitch ook als zwaar ervaart, is het telefonisch contact met de kinderen. Los van het feit dat ouders slecht bereikbaar zijn, blijken de kinderen ook niet heel telefoonvaardig. Bitch stelt bewust open vragen, maar de antwoorden zijn evengoed heel beperkt. Dan wordt het wel lastig om echt een gesprek te voeren. Inmiddels is bitch ertoe overgegaan om eerst uitgebreid met de opnemende ouder te spreken en daarna pas te vragen naar het kind. Er ligt een mooi leerdoel klaar voor als we weer op school zijn. Maar dat kan nog wel even duren.
Wel leuk om aan de telefoon en via een door de directeur uitgezette enquête te horen dat ouders wel waarderen wat we doen.

Een reactie plaatsen »

Bitch werkt thuis

Vaak genoeg sprak bitch deze zin uit. Als er weer van alles mis was gegaan in de klas, als collega’s aan het zeuren waren, als het regende precies op het moment dat bitch op de fiets naar school/naar huis moest: “Ik denk dat ik morgen maar eens thuis werk”.
In het beroep van bitch is dat natuurlijk geen optie, maar het was leuk om het te zeggen. Leverde altijd wel een glimlach op.
En nu? In tijden van corona is het ineens werkelijkheid geworden! Bitch werkt thuis. Vrijdag de 13e had bitch tegen haar directeur gezegd dat ze, gezien haar gezondheid, even niet naar school zou komen. De directeur was een en al begrip. Net als de collega’s.
Twee dagen later meldde Rutte dat hij het idee van bitch landelijk ging toepassen: alle scholen dicht! Op de school van bitch was er een voorgevoel geweest. Alle collega’s en de stagiaire van bitch hadden zich een slag in de rondte gekopieerd zodat de kinderen vrijdag de 13e een thuiswerkpakket konden meenemen. De zieke kinderen kregen het door een klasgenoot in de brievenbus geschoven en bij een leerling die wat verder van de school woont, schoof bitch het pakket door de brievenbus.
Er was dus na de mededeling van Rutte totaal geen paniek. De kinderen konden aan de slag.
Op maandag ging een aantal collega’s naar school om nog wat extra’s te kopiëren en digitale lessen voor te bereiden. Bitch maakte thuis een rooster voor de hele week dat aan het pakket werd toegevoegd. De directeur en de IB’er kopieerden materiaal voor de kinderen van bitch.
Op dinsdag konden de kinderen op alfabet van achternaam hun aanvullende pakket ophalen. Op één na deden alle kinderen dat. De ontbrekende ouder werd per email gesommeerd om de spullen op te halen.
En toen begon het thuiswerken. Bitch ontvangt mail van ouders en kinderen en beantwoordt deze. Bitch volgt online wat de kinderen in ons tabletprogramma doen en geeft daar desgewenst (of ongewenst) feedback op. Bitch plaatst elke dag een tekstje voor de ouders en de kinderen in het ouderplatform. En bitch maakt filmpjes. Een hilarisch filmpje met bitchgenoot om de verleden tijd te oefenen. Bitchgenoot was hierin de verleden tijd van bitch. https://www.youtube.com/watch?v=0YlaSlrlW08&t=3s
Een filmpje waarin bitch voorleest uit “De Gorgels” deel 2. Dat boek werd ook in de klas voorgelezen en het was al bijna uit. Nog één sessie en dan is het echt op. Een filmpje met een muziekles over maat en ritme bij een liedje dat de kinderen de afgelopen weken geleerd hadden.
De kinderen sturen, op verzoek van bitch, foto’s en filmpjes van hun thuisschool toe. In één filmpje zat een leerling achter een Wii-drumstel serieus mee te drummen met de muziekles. Thuiswerken is tóch een optie.

Een reactie plaatsen »

Bitch neemt afscheid

Een oud-collega van bitch kreeg bijna 6 jaar geleden (dat was nog eens een slechte 1-aprilgrap) te horen dat ze kanker had en nog een maand of 8 te leven had. Heftig nieuws! Zo’n leuke, enthousiaste collega! Gek mens, chaoot, levensgenieter.
De deskundigen hadden het mis. Dankzij veel therapieën, ook alternatieve, en een overdosis positiviteit heeft ze 6 jaar in reservetijd geleefd.
Maar afgelopen vrijdag was het op. Het ging niet meer. Wat een ongelukkig moment om te overlijden. De rouwcirculaires waren al verstuurd op het moment dat we van de ministers de opdracht kregen om vooral thuis te blijven. Geen grote bijeenkomsten te organiseren of te bezoeken. Het afscheidsfeest dat Myriam zich had voorgesteld kon niet doorgaan. En ook de condoleancemomenten werden geschrapt.
Gelukkig was er een alternatief. Via een website kon je inschrijven voor een bezoekje aan de rouwkamer van een kwartier met maximaal 10 personen. Bitch regelde dit meteen.
Ze ging helemaal alleen naar het uitvaartcentrum, zocht een poosje naar de ingang (de deur was dichtgewaaid) en werd uiteindelijk opgevangen door de man van Myriam.
Bitch was de enige bezoeker op dat moment. De moeder van Myriam was er ook en we hebben een kwartiertje met elkaar gesproken. Het was een vreemde ervaring. Bitch had er een beetje tegenop gezien. Bij zo’n individueel bezoekje kun je je niet verschuilen achter alle anderen. Je moet het gesprek wel aangaan.
Maar eigenlijk ging het heel natuurlijk. Moeder en man boden aan bitch even alleen te laten, maar toen bitch zei dat ze niet weg hoefden te gaan, ontstond er een mooi gesprek over Myriam en wat ze voor ons betekend had. Welke herinneringen we hadden.
Bitch vertelde over het bijzondere verzoek dat Myriam haar had gedaan. Ze vond uitvaarten altijd zo zwaar. Ze had de neiging om te applaudisseren als mensen mooi gesproken hadden over de overledene. Ze vroeg bitch of zij dit bij haar uitvaart wilde doen. Dat beloofde bitch. Met een zwaar gemoed want hoe zouden de mensen dan reageren. Moeder en man reageerden met een lach. Typisch Myriam, vonden ze!
Na een kwartiertje praten was het tijd om te vertrekken. Bitch schreef nog iets persoonlijks op het deksel van de kist, zoals het verzoek was en vertrok weer. Blij dat ze nog afscheid heeft kunnen nemen. De begrafenis is zaterdag met alleen naaste familie erbij. De man beloofde nog een herdenkingsfeest als alle corona-ellende achter de rug is. Dat zal ook raar zijn.

Een reactie plaatsen »

Hoera voor Bitch

Bitch was jarig. En dat hebben ze geweten!
De feestelijke dag begon al vroeg omdat er natuurlijk ook een bezoek aan de kerk werd gebracht. Bij de mededelingen werd de verjaardag van bitch vermeld en de verzamelde kerkgenoten barstten spontaan in gezang uit! De bloemen waren voor Bitch en bij de koffie was er een traktatie. Er werd gezoend, geknuffeld, gezwaaid (Corona-preventie) en nog veel meer.
Na de koffie werden de statafels ingeladen in de Olle Griese en ging het feest thuis verder.
Al snel verschenen de dames en de gitarist van Blonde Bizon die bitch had ingehuurd voor een huiskamervoorstelling. Bitch had gevraagd om de voorstelling ‘Zus me’. Daarin is ook iemand jarig, maar de surpriseparty pakt iets anders uit dan gehoopt.
Samen met bitchgenoot werd de voorstelling voorbereid: tafel aan de kant, stoelen in publieksopstelling, prosecco klaargezet (maar nog niet geopend!), licht, geluid, lampen omhoog en nog veel meer.
De eerste gasten waren vroeg: Bitchkind en Bitchkindvriendin. Die mochten vroeg zijn! Daarna liep het snel vol: veel mensen hadden een envelopje bij zich met een bijdrage voor het KWF, anderen hadden een envelopje met een podiumcadeaukaart. Bij bitch altijd welkom. Er waren bloemen, toch nog cadeautjes, van alles wat. Aan de nieuwe gasten werd een glas prosecco uitgereikt.
Strak om 4 uur was iedereen binnen en kon de voorstelling een aanvang nemen. Er zat een grote mate van publieksparticipatie in. Dat klinkt eng maar was gewoon heel leuk. De voorstelling, die bitch al eens gezien had, was weer erg leuk en verrassend.
Bitchkindvriendin schrok zich rot toen ze, voorafgaand aan de voorstelling, even de logeerkamer inliep. Daar stonden alle etalagepoppen die deel uitmaakten van het verhaal.
De reacties na afloop waren erg enthousiast. Even gezellig nagepraat met de performers en zo rond half zes werd het buffet gebracht door de cateraar.
Precies op het moment dat de opgehokte zwagers belden. Dat werd een gesprek van niks. De verbinding was slecht en bitch probeerde herhaaldelijk uit te leggen dat ze even aandacht aan de cateraar moest besteden, maar die boodschap kwam niet over. Bitch heeft het gesprek uiteindelijk beëindigd met de mededeling dat ze ’s maandags zou terugbellen. Voelde wel een beetje lullig want de padroni hadden ervoor gezorgd dat hun kaart met ballon op zondag bezorgd werd. Zo lief!
Iedereen maakte smakelijk gebruik van het borrelbuffet met allemaal kleine, heerlijke hapjes. Voor antisojaschoonzus waren er diverse gerechten die absoluut sojavrij waren. Ook gamba’s in piripirisaus. Die durfde ze toch niet aan omdat schaaldieren ook een risico kunnen zijn. Daar hebben bitch en bitchgenoot zich later die avond over ontfermd. Ze waren heerlijk!
Voor bitchkind en bitchkindvriendin waren er vegan gerechtjes. Ze kondigden direct aan dat ze de restjes zouden meenemen, En dat hebben ze ook gedaan.
De gasten zaten gezellig te praten en te eten, bitch verplaatste zich langs de diverse groepjes. Niet dat ze aan het einde iedereen gesproken heeft, maar wel veel mensen.
Rond 9 uur vertrok de laatste gast. Bitch stortte zich op de bank, bitchgenoot sloeg aan het opruimen. Het einde van Lubach op Zondag werd niet gehaald.
De volgende ochtend nog de resten opgeruimd. De cateraar kwam zijn spullen en de afwas ophalen en daarna was het tijd om bij te komen. Wel even geteld hoeveel er bijgedragen was voor het KWF. Dat was de wens van bitch. In totaal werd 315 euro overgemaakt naar dit geweldige doel. Voor bitch zelf was er een totaal aan theatercadeaukaarten van 220. Daar weet bitch wel raad mee. Topdag gehad!

Een reactie plaatsen »

Bitch en de wekker

Bitch heeft op haar nachtkastje een kek wekkertje staan. Kubusmodel. DAB& DAB+. Instelbaar met twee verschillende alarmtijden. Eén voor de vrije dagen (9.00 uur), één voor werkdagen (6.00 uur). So far so good.
Een paar weken terug gaf de wekker ineens geen beeld meer op het display. De radio deed het nog prima, maar het scherm was en bleef dood. Na enig aarzelen besloten om dan maar een andere wekker te kopen.
Tot bitch’ grote vreugde was hetzelfde model nog leverbaar bij de Media Markt. Dat maakte de keus wel makkelijk. Nog even geïnformeerd naar DAB/DAB+ want dat stond niet op het doosje. Vaag antwoord, maar bitch was al overtuigd.
Met de nieuwe aanwinst naar huis en meteen het een en ander weer ingesteld. Wektijden (6.00 en 9.00 uut), tijdzone (maar die stond al goed) en radiostations.
Hé, dat is raar. Geen voorkeuze toetsen! Wel een draaiknopje waarmee je old scool een zender kunt kiezen. Of niet. In dit geval niet dus. De voorkeurszender van bitch, radio 2, komt niet tevoorschijn tussen zenders als 100% NL, Sky Radio en BNR. Geen DAB/DAB+ kennelijk.
Na enig aarzelen staat de radio sinds een paar dagen afgesteld op BNR.
Vanmorgen was bitch traag met opstaan en luisterde zij dus langdurig naar BNR. Het laatste programma dat zij hoorde heet “The Big Five”. Roelof Hemmen interviewt mensen die werkzaam zijn op het gebied van liefde en seks. Wat heeft dat dan te maken met business, vroeg bitch zich af. Het antwoord kwam snel. Te gast was Betty van de Meulengraaf. Zij heeft een ‘high end relatiebemiddelingsbureau’. Een watte?
Tijdens het interview van een uur werd duidelijk wat Betty doet. Ze beheert een datingbureau voor de rich & famous. Rijke, hooggeplaatste mensen kunnen voor de somma van €160.000 (minimaal!) Betty opdracht geven om een partner te zoeken. Bitch moest meteen denken aan Mark Rutte, maar dat even terzijde. Voor dat geld komt Betty bij de mensen thuis, bevraagt ze over hun leefstijl en gaat dan op zoek naar geschikte kandidaten, die ze dan ook weer thuis bezoekt.
Voor de kandidaten is het overigens gratis. Als de woning of de locatie daarvan Betty niet bevalt dan kom je niet in aanmerking voor bemiddeling. Dat je het ff weet.
De kandidaten werft ze ook heel ‘high end’: via advertenties in kranten. Topwijf!
Absoluut dieptepunt: Mevrouw sprak louter en alleen over man/vrouw-relaties. Andere relatievormen komen namelijk niet voor in de hogere klasse…
Voor bitch is het te laat voor een carrièreswitch. Helaas.
In het volgende programma was trouwens Jurgen Rayman te horen. Ook al zo’n echte business man. Die werd vakkundig door bitch de nek omgedraaid. Leve de nieuwe wekker…

Een reactie plaatsen »

Bitch verkast

Bitch was met bitchgenoot aan het repeteren voor een voorstelling. In huis. Een huis. Waar precies, dat weet bitch niet. Er werd geoefend in een soort van tussenkamertje.
In de achterkamer was een oud-collega/vriendin druk in de weer om de verjaardag van haar moeder te organiseren. Er werd gekookt, gebakken en versierd.
Midden in een mooie volzin van bitch hoorde ze ineens een schreeuw uit die ruimte: “Shit, ik heb geen room gekocht!” In opperste opwinding rende de oud-collega/vriendin door het tussenkamertje naar de voorkamer waar al mensen zaten, in afwachting van de festiviteiten. Paniek alom! Het repeteren lukte daardoor voor geen meter. Bitch gaf het op.
De man van oud-collega/vriendin, we noemen hem oud-collega/vriend, raakte geïrriteerd door het zinloze brullen van zijn partner. Hij zag dat de repetitie van bitch en bitchgenoot uit de hand liep en gebaarde de acteurs mee te komen.
Verderop in de straat had hij nog een pandje. Weliswaar helemaal leeg, maar volgens hem prima geschikt. Met z’n drieën betraden we het pand. Het was aardedonker. Geen lichtknopje te vinden. Er was wel geluid. Achter in het pand werd gegromd. Volgens oud-collega/vriend moesten we dat maar negeren. Je kon het horen, maar hij had nog nooit de bron van het geluid gezien.
Nee, duh! In het donker zie je niks! Bitch aarzelde. Ze is niet zo’n held in het donker en als het donker dan ook nog gromt… Oud-collega/vriend werd ongeduldig. We moesten het er maar mee doen. Hij kon toch moeilijk de verjaardag van zijn schoonmoeder afzeggen.
Zo gauw hij het pand verlaten had, werd het gegrom luider en angstaanjagender. Bitch besloot dat ze dan maar niet ging repeteren. Andere keer weer.
En toen werd bitch wakker. Een droom, zo levendig en ook nog bijna alles onthouden. Raar…

Een reactie plaatsen »

Bitch wandelt

O nee, bitch ging op de fiets, de groep van bitch mocht wandelen. We gingen naar het theater voor de voorstelling “De Vliegende Gek”.
De hele woensdag zijn we ermee bezig geweest. Met de voorbereiding, het wandelen én de voorstelling.
Bij binnenkomst stond voor de kinderen op het digibord dat ze alleen een boek moesten pakken en gaan lezen. Iedere dag vergeten de kinderen wel iets uit het rijtje “pak je tablet, je boek en je mapje.” In dat mapje zitten – als het goed is – een rekenschrift, een dicteeschrift, werkbladen, een potlood en een pen. Toch gebeurt het regelmatig dat een van de onderdelen ontbreekt op de tafels waaraan de leerlingen werken. Tafels zonder laatje, vandaar het mapje met de spullen erin.
Afijn, deze woensdag was een boek voldoende en zaten er ineens vier van de vijftien kinderen met een complete stapel voor hun neus.
Toen iedereen binnen was en de kids braaf een kwartier gelezen had, begon bitch met de voorbereiding van het theaterbezoek.
Dankzij onze thematische lessen, wisten ze wel wie Charles Lindberg was. Er kon dus volop tijd besteed worden aan het schetsen van een beeld van de tijd waarin hij zijn spannende vlucht over de Atlantische Oceaan maakte. Bitch vertelde verhalen, de kids keken naar een filmpje en nog naar een stukje zgn. stomme film. Woorden en begrippen werden besproken en de korte inhoud van de voorstelling werd verteld.
Vlak voor vertrek aten de kinderen hun tienuurtje en bespraken we de regels onderweg en in het theater. Om kwart over tien begon de wandeling. De onderwijsassistent van bitch (helaas alleen op woensdag) liep met de groep mee en ook een moeder die bitch ’s ochtends vroeg had benaderd durfde de wandeling aan. Gelukkig was er van een andere groep nog wel een moeder die wilde meelopen bij het kluppie van bitch. Ze hadden er lekker de vaart in.
Natuurlijk werd er in het tunneltje onder het spoor gegild. Dat hoort zo. Maar een moeder bij een andere groep riep dat de kinderen stil moesten zijn. Gelukkig gaf een collega het goede voorbeeld en werd er volop geschreeuwd!
Bitch reed voorop. Wees af en toe de juiste richting aan, onderzocht een door een moeder voorgestelde sluiproute die dus niet te gebruiken was en zette de weg af als er overgestoken moest worden.
Keurig op tijd maar niet al te vroeg arriveerden de drie groepen bij de theaterzaal. Jas aan de kapstok, nog even een plas (er waren gelukkig veel toiletten) en toen de zaal in. Door jarenlange ervaring is bitch daar tamelijk eigenwijs in geworden. De organisatie wijst een hele rij aan voor de groep, bitch zet ze in groepjes van vijf (één zieke, helaas) op drie rijen neer en gaat daar dan zelf ook zitten. Veel handiger om in te grijpen, waar nodig. Maar het was niet nodig. De kids keken geboeid en lief naar de prachtige voorstelling. Er werd af en toe wel een beetje gekletst, maar niet storend. Eén jongen deed alsof hij sliep. Prima, dan stoorde hij in elk geval niet.
Achteraf groot applaus voor beide acteurs. Het was een mooie, grappige, gevarieerde voorstelling. Bitch was het meest enthousiast over de scène waarin ze het bezoek van Charles Lindberg aan bankier Ben Turpin speelden als een stomme film. Goed licht, goede bewegingen. Heel knap.
En toen weer terug. Eerst natuurlijk nog een rondje toilet en toen weer aan de wandel. Tegen de harde wind in, maar vreemd genoeg ging het sneller dan de heenweg. Bitch had vooraf nog snel een berichtje aan de ouders van de drie groepen gestuurd, dat het misschien iets later werd en dat ze maar even binnen moesten wachten. Maar dat bleek niet nodig.
Twee minuten voor half één gingen we de school weer in. Bitch parkeerde de fiets, trok haar handschoenen uit en stuurde vervolgens de klas naar huis. Prima ochtend! Enige minpuntje: de handschoenen van bitch zijn verdwenen. Waarschijnlijk meegenomen door één van de kinderen in de veronderstelling dat ze van hem/haar waren. Hoe vaak deze schatjes niet elkaars gymspullen, spijkerbroek, schoenen aan hebben! Niet te tellen.

“De Vliegende Gek”- gespeeld door TG Unieke Zaken
Een reactie plaatsen »

Bitch spijbelt

En weer wordt er gestaakt in het onderwijs. Bitch gaat hier niet uitleggen waarom, dat is in de media meer dan genoeg gedaan.
Donderdag was er op diverse plaatsen in het land een manifestatie. Voor bitch was de dichtstbijzijnde locatie de Dam in Amsterdam. Bitch ging daar niet naartoe. Ze zou wel willen, maar lang staan en lopen, dat is gewoon niet haar ding. Dus bitch was thuis en volgde via de app-groep de belevenissen van de collega’s.
Vrijdag was er in de hometown een spontaan initiatief: leerkrachten van diverse scholen verzamelden zich bij één school en liepen naar een grote rotonde vlak bij het huis van bitch. Ook hier was de opkomst groot. Eigenlijk vond bitch de actie te lief. Niet op de weg lopen, geen bushokjes slopen (dat was de opdracht van de directeur van bitch) en allemaal wat fruit meenemen voor het personeel van de politiepost, de ambulancepost en de brandweerkazerne waar de tocht langs zou gaan. Dat laatste vond bitch een beetje overdreven.
Maar hoezo spijbelt bitch dan? Dat zit zo. Donderdagmiddag is bitch naar de kapper gegaan. Daar werd gesproken over de staking. Bitch had natuurlijk niet gezegd dat zij in het onderwijs werkt en de kapper is nog zo nieuw (tweede bezoek) dat ze dat niet weten. Bitch’ knipmevrouw opende het gesprek met de volgende zin: “De onderwijzers spijbelen weer, hè?” Bitch schoot in de lach en zei dat het wel zo voelde. Bij de kapper zitten op een stakingsdag. Er volgde een leuk gesprek met veel begrip voor de staking.
Vrijdag zou bitch bij de optocht zijn, maar dan wel op de fiets. Want lopen… zie boven. Helaas, om kwart over 9 werd bitch wakker. De tocht begon om half negen. In het tempo waarin bitch ’s ochtends in de kleren geraakt was het dus een kansloze onderneming. Bitch spijbelt echt!

Via Facebook (Dennis Goedbloed) kun je foto’s van de staking bekijken. Er zitten creatieve vondsten tussen op de borden & spandoeken.

Een reactie plaatsen »

Bitch is bored

De toetsweken zijn begonnen. Voor de kinderen best spannend hoewel bitch altijd zegt dat ze zich niet druk moeten maken. Bitch weet al lang wat ze wel en niet kunnen.
Voor bitch zelf is het afzien. De kinderen wisselen elkaar af bij de computer en het enige wat bitch doet is aanmoedigen als het tempo laag is; af en toe een duimpje opsteken als ze langsloopt op het moment dat er een goed antwoord gegeven wordt; brommen als kinderen bij elkaar op het scherm kijken. Ze denken dat bitch het niet ziet, maar bitch ziet alles.
Het opsteken van een duimpje gebeurt helaas niet vaak. Het viel bitch op hoeveel fouten er gemaakt worden in sommen die toch echt niet heel moeilijk zijn. Maar bitch heeft een klasje vol (nou, halfvol) bijzondere kinderen: korte spanningsboog, een leerachterstandje hier en daar, hoofden waarin om diverse redenen geen ruimte is voor lesstof, ADHD en verwante problemen. Enzovoort.
Een greep uit de opgaven:
* 672-669 –> lijkt lastig, maar ze hebben geleerd om te denken. Hier maak je geem minsom van maar een aanvulsom.
* 129 euro betalen in briefjes van 20 –> de meeste kinderen dachten dat 120 euro, 6 briefjes, wel genoeg zou zijn.
* 82-7-15 –> uitgebreid geoefend. Hoeveel moet er in totaal af?
Afijn, er is nog een hoop te doen.
Behalve de eigen schatjes waren er vrijdag ook 5 heren uit groep 8 die een toets moesten doen. Die werkten stevig door. Zó stevig dat bitch ze na een halfuur een plas- en praatpauze heeft gegund van vijf minuten.
Hieronder wat plaatjes. Zoek de ADHD’ers!

Een reactie plaatsen »

Bitch bereidt voor

Vandaag was er weer een studiedag over het integreren van cultuuronderwijs in ons thematische lespakket. Op maandag, maar omdat bitch cultuurcoördinator is, was zij toch present.
Het was weer bijzonder inspirerend, precies zoals bitch gehoopt had. Eerst was er wat theorie onder leiding van een externe cultuurjuf en daarna met de collega van groep 4 aan de slag om het thema verder voor te bereiden.
De directeur meldde dat er voortaan elk kalenderjaar een budget zou zijn voor cultuur en dat was fijn! Het eerste dat bitch en haar collega regelden was een gastles verzorgd door het Nationaal Onderwijsmuseum. Zij komen op school aan de kinderen vertellen hoe een schooldag er vroeger uit zag. Compleet met leesplankje aap-noot-mies. Daarna wordt er met de kinderen een toneelstukje gemaakt over de school van vroeger.
Vervolgens hebben we bedacht dat in een thema over verschillende culturen – dat is het grote thema – natuurlijk ook iets moet zitten over zang of dans uit andere culturen. Bitch regelt voor elke week van het thema een liedje met beweging. De cultuurclub in de regio heeft vakdocenten die het onderwerp dans nog iets beter voor ons gaan aanpakken.
Ondertussen heeft bitch contact opgenomen met een gezin in Italië met het verzoek of hun kinderen iets willen opschrijven over het Italiaanse schoolleven.
Collega heeft teksten uitgekozen voor de lessen begrijpend lezen en bitch heeft tot slot een brief opgesteld om de ouders te informeren en hen te vragen of ze hun medewerking willen verlenen door iets te komen vertellen over hun schoolverleden in het land van herkomst. We hebben er nu alweer zin in!

Afbeeldingsresultaat voor aap noot mies
Een reactie plaatsen »