bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch is klaar

De laatste schoolweek zit erop. Niet zo heftig als andere jaren, maar toch best vermoeiend.
Er was de eindmusical van groep 8; niet door bitch gemaakt, maar wel aanwezig. Bitch had zichzelf een prima taak toebedeeld: vanaf een krukje naast het toneel souffleren. Goed te doen, zeker omdat de kinderen maar één keer daadwerkelijk hulp nodig hadden. “Hebbes” was het sleutelwoord.
In de eigen groep moest er weer van alles ingepakt worden, omdat bitch volgend schooljaar in een ander lokaal zit. Ze gaat groep 5 doen met haar oude duo, die in de periode voor de vakantie al van alles had voorbereid voor het nieuwe schooljaar. De duo van dit jaar was overigens ook geweldig! Heeft op het gebied van inpakken bijna alles geregeld. Bitch hoefde alleen maar even kritisch door de privé spullen heen. Kortom bitch kon relaxt achterover leunen op haar eigen bureaustoel. Die heeft ze trouwens wél zelf verhuisd. Geprobeerd, want voor ze het oude lokaal uit was, nam de directeur de stoel over en bracht hem naar de nieuwe plek. Bitch wordt in de watten gelegd!
Op de laatste vrijdag (de kinderen waren al vrij) waren er ingehuurde verhuizers die ervoor zorgden dat al het meubilair naar de juiste plek ging. Na de lunch zouden we gezellig vakantie gaan vieren, Het ging als een speer! Om even over 11 werd er geroepen dat we gingen lunchen. Bitch was perplex. Lunchen om 11 uur? Nou ja, dan was het zeker klaar. We genoten van een zeer gezellige lunch, mede dankzij de kletskaarten van onze vertrekkende collega/student. Met vragen zoals ‘Heb je wel eens een boete gekregen?’ ‘Wie heeft de meeste spiermassa?’ Bitch sprong op en riep ‘ikke’. Hilarisch. Volgende vraag ‘Wie is de intelligentste van deze club?’ Weer sprong bitch op. Kortom, gezellig. Nog even wachten op een pakje van Bol.com en toen lekker vakantie vieren. Heerlijk!

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen, zittende mensen, schoenen, binnen en buiten
Advertenties
Een reactie plaatsen »

Repeterende bitch

Bitch en -genoot staan ook dit jaar weer op het Door-het-Lint Festival. Bitch schreef een script, regievriendin schrapte tekst en paste hem aan, bitchgenoot stampt de tekst in zijn hoofd. Een hele klus, want hij heeft de meeste tekst. En sinds een paar weken zijn we aan het repeteren. Gewoon thuis, maar wel fanatiek.
Het stuk speelt voor een tentje en we hebben een prachtige locatie toegewezen gekregen: naast de schuur van Paul van der Well. Van de week even een werkbezoek gebracht, onze wensen geuit en sfeer geproefd.
Voor de flyer bezochten we een plaatselijke kampeerwinkel, waar bitchgenoot zich installeerde voor een daar klaar staande tent. Beetje fotoshoppen en hopla! Klaar is Klara!
We hebben er veel zin in. Maar we zijn er ook heel druk mee. Dus als het wat stil is op het blog, bij voorbaat excuses!

dav
Een reactie plaatsen »

Bitch blijft lachen

Het gaat maar door met die schatjes van bitch. Ze zijn echt om op te vreten.
1. Bitch geeft dictee. Ze houdt niet van saaie standaardzinnen. Het is eigenlijk didactisch niet verantwoord, maar Bitch past de zinnen vaak aan de situatie in de klas aan. Deze week werd “Op de tafel ligt een oorbel” door bitch veranderd in “S. heeft een oorbel in haar oor.” De naam mag natuurlijk niet voluit in de blog. S. reageert, maar bitch verstaat nét niet wat ze zegt, dus ze moppert dat er niet gepraat mag worden tijdens het dictee. Nieuwsgierig als ze is, wil ze wel graag weten wat S. gezegd heeft. S. zwijgt want juf heeft net gezegd dat ze niet mag praten. Als bitch het nog een keer vraagt, zegt ze op veel te heftige toon “Je hebt zélf een oorbel in je oor!” S. heeft gelijk, maar ze schrok zelf van de heftigheid waarmee ze het zei. Bitch schiet in de lach, waardoor S. ook weer gerustgesteld is. Probeer dan het dictee maar eens serieus af te maken.
2. Bitch leest graag voor en deze groep wordt graag voorgelezen. Het boek van dit moment heet “Juffrouw Pots”. Geschreven door Tosca Menten. Het gaat over twee kinderen die een nieuwe, verschrikkelijk strenge juf krijgen. Het is erg leuk en de kinderen schieten constant in de lach. Deze week stond er een zin in waar niet om gelachen werd, maar waar de kids juist heel stil van werden: “Juf heeft gewoon de pik op mij!” Er viel echt een pijnlijke stilte. Juf zei pik! Bitch voelde het meteen en heeft de uitdrukking maar even toegelicht. En toen snel weer verder. Bitch gebruikt af en toe zinnen uit het boek, waarop de kinderen dan meteen weer beginnen te giechelen, maar deze zin? Toch maar niet. Juf Pots gebruikt trouwens ook een zin, die bitch verzonnen heeft: “Als je nou niet ophoudt, ga ik op je zitten!”
3. ADHD’tje gaat niet mee naar de gymles. Hij is niet lekker. Bitch vindt het prima; de gymleerkracht waarschijnlijk ook. Terwijl hij tekent in de klas, doet bitch iets aan de administratie. Na vijf minuten heeft hij al genoeg van de stilte. Het praten begint en is niet te stoppen. Juf, waar zijn de kikkervisjes? Heb je wel streepjes gezet? Streepjes gezet, hoezo? Nou daar! ADHD’tje wijst richting deur. Elk ander kind zou opgestaan zijn om aan te wijzen wat hij bedoelt. Hij niet. Hij blijft praten over de streepjes die bitch altijd vergeet te zetten en dat het wel belangrijk is want dat hij anders niet weet wanneer het is en hoeveel dagen hij vrij is en hoelang deze vakantie duurt. Dat laatste helpt! Hij bedoelt het doorstrepen van de dagen die achter de rug zijn op de kalender die bij de deur hangt. Eigenlijk wilde hij gewoon vragen of hij de dagen mocht afstrepen, maar dat lukte niet. Maar het mocht. Toen bitch vaststelde dat ze zo niet opschoot heeft ze ADHD’tje mee genomen naar de bouwkeet die op het schoolplein staat. Zijn moeder was daar aan het helpen. Bitch ging even kijken of het leuk was (het was!) en heeft het mannetje gezellig bij zijn moeder achter gelaten. Bad bitch!
4. Ook niet heel pedagogisch: we gaan over een week of twee op schoolreis naar het Dolfinarium. Om de kids in de stemming te brengen heeft ze op de deur een plattegrond van het Dolfinarium opgehangen. Ze vinden het mateloos interessant en zijn ’s ochtends niet bij de deur weg te slaan. Nu de kikkervisjes vrijgelaten zijn, is de plattegrond de nieuwe hangplek geworden.
5. We zitten midden in het thema “Luchthavens”. Ook maatschappelijke discussies komen aan bod. Duo had een leuke les gedaan. Ze had met de kinderen gesproken over de uitbreiding van Schiphol. Daarbij hadden ze voor- en tegenargumenten bedacht. Vervolgens hadden ze een paar keer gekeken naar het Jeugdjournaal om te kijken hoe een verslaggever ter plekke te werk gaat. De verwerkingsopdracht was het maken van een reportage over de uitbreiding van Schiphol. Het was een leuke opdracht geweest en duo was heel enthousiast over het resultaat. Ze had filmpjes gemaakt. Op woensdag ontving bitch een mailtje met bijlagen. Hé, dacht bitch, wat leuk! Er zijn ook foto’s! Die kunnen mooi in het portfolio. Bitch begon als een wilde te downloaden en in een worddocumentje te plakken. Dat laatste lukte steeds maar niet. Wat bitch ook probeerde, het ging niet. Kopiëren wel, plakken niet. De volgende dag bedacht bitch dat het misschien geen foto’s maar filmpjes waren. En die kun je niet in een worddocument plakken. Zó blond…

Afbeeldingsresultaat voor juffrouw pots
Een reactie plaatsen »

Bitch vat samen

Geen uitgebreid verhaal deze keer maar een paar grappige schooldingen van de afgelopen tijd.
1. Er zijn kikkervisjes in de klas. Ze staan er al weken en de kinderen kijken elke dag of er al verandering is. Ze worden steeds boller. De visjes, niet de kinderen. Op zeker moment wordt bitch geroepen: “Deze heeft pootjes!” Eén blik was voldoende om vast te stellen dat er geen pootjes waren. Er hing een sliertje poep aan de achterkant van het kikkervisje.
2. Bitch heeft geen medicijnen gestudeerd. Als zich een kind meldt met een pijntje dan geeft bitch een huis-tuin-en-keuken antwoord: neem een slokje water, ga even naar de wc, ga even rustig zitten, zet een raam open. Het schooljaar is bijna om en afgelopen week was er eindelijk een kind dat het door had: “Dat zeg je altijd!” Klopt. En meestal is dat voldoende. Even aandacht aan geven en door!
3. In de groep van bitch (groep 4) zitten drie kinderen die nog heel veel moeite met lezen hebben. Met hen leest bitch elke ochtend een oefenblad van groep 3. Eerst een paar rijen woordjes, dan een verhaaltje. Een week lang hetzelfde blad en dan weer de volgende. Van dinsdag tot en met vrijdag klokken we de leestijd, in de hoop dat die steeds sneller wordt. Dat vinden ze gelukkig echt een uitdaging. De zwakste lezer is een heel lief ventje met ADHD. Kan nauwelijks stilzitten, weet nog altijd het verschil tussen de ou en de eu niet, maar doet vreselijk zijn best. Elke dag wil hij hetzelfde weten: hoe komt het dat de woordjes niet zo snel gaan als het verhaaltje? Met engelengeduld legt bitch hem elke dag uit, dat een verhaaltje sneller te lezen is omdat het zinnen zijn die met elkaar te maken hebben. Losse woorden zijn moeilijker. Het blijft hem verbazen. En bitch ook.
4. Het gebouw waarin bitch lesgeeft is alweer bijna 30 jaar oud. En – zoals helaas in het onderwijs – niet zo goed onderhouden. Regelmatig gaan er dingen zoals zonneschermen, kraantjes, stoelen, tafels kapot. Ook hier is bitch van de standaardantwoorden. Dweil even op, trek even door, pak maar een handdoekje in de klas. Bitch werd door één van de kinderen gewaarschuwd dat er water lag in het toilet. Hup, standaardantwoord. Het kind gaat zitten. Ook het volgende kind meldt dat er water ligt. Bitch moppert hardop dat ze wel wat netter moeten zijn in het toilet. Nog een kind. Ik stuur het door naar de conciërge. Zij bekijkt de situatie en komt even later melden dat de kinderen hun handen maar even in de klas moeten wassen. De zwanenhals is afgebroken. En het zou helpen als de kinderen de kraan dichtdoen, dan houdt het lekken vanzelf op. Inschattingsfoutje van bitch.
5. Voor begrijpend lezen maken we op onze school gebruik van teksten die passen bij het thema. Deze week een tekst gekopieerd over de cockpit (het thema is ‘luchthavens’). Bitch leest de tekst voor en bestudeert vervolgens samen met de kinderen de illustraties. In de tekst werd het woord ‘gezagvoerder’ gebruikt, bij een plaatje stond ‘piloot’. Bitch vraagt de kinderen of ze een ander woord weten voor piloot. Als er geen antwoord komt, verwijst ze naar de tekst en de plek waar het woord ongeveer te vinden is. Nog steeds weet niemand het antwoord. Na enig aandringen verschijnt er een vinger: “Juf, de letters zijn van het papier gevallen.” Bitch bekijkt de kopie. Ze had voorgelezen uit het boek. Blijkt dat van het woord gezagvoerder alleen ‘-der’ op de kopie stond. Dan wordt het wel wat lastig.

Afbeeldingsresultaat voor kikkervisjes

Een reactie plaatsen »

Stille bitch

Stil hè, zo zonder bitch. Ze is er wel hoor, maar er waren wat andere zaken die de aandacht vroegen.
Zo moest bitch dagenlang (2) bijkomen van het verblijf van de padroni en hun niet te temmen kwispelbitch. Toen dat gelukt was vertrok bitch samen met de -genoot naar Leiden om daar een paar dagen te ontspannen. In ruil voor het gebruik van ons huis afgelopen zomer, had de jongste zus van bitchgenoot ons een verblijf in een luxe hotel cadeau gedaan. Leuke dagen gehad! RMO en Museum voor Volkenkunde bezocht, winkeltjes en hofjes bekeken, de Young Rembrandt-experience (!) bekeken, naar het theater geweest en een heerlijke lunch genoten in het hotel. En heel veel gelopen! We hebben onze tijd daar goed besteed. Heerlijk!
Eenmaal thuis moest er gewerkt worden aan een script voor de gezamenlijke deelname aan het Door-het-Lint-festival. ‘Hun van nummer 2’ keren terug als ‘Hun van nummer 7’ met de voorstelling “Tent”. Op 6 juli gaat het stuk uitgevoerd worden naast de schuur van Well in Wormer. Komt dat zien!
En dan was er nog de meeste ingewikkelde, jaarlijks terugkerende klus: het bestellen van theaterkaartjes voor het volgende seizoen. We zijn begonnen met het bijwonen van de presentatieavond. Daar kregen we de nieuwe brochure uitgereikt en mochten we alvast wat kleine stukjes zien. Thuis gekomen hebben we in de brochure onze voorkeuren aangekruist. Bitch verwerkt dat dan keurig in een Excel-bestandje om te kijken hoeveel geld deze grap gaat kosten. De eerste selectie leverde een totaalbedrag op van €3000 op. Dat was wel een beetje veel dus gingen we over tot het grote schrappen. De ene na de andere voorstelling werd van het lijstje verwijderd totdat het totaal onder de 1000 euro was gezakt. Afgelopen dinsdag mochten we, als vriend van het theater, bestellen. Elk jaar weer is het een probleem om alles van de wensenlijst in de computer te krijgen. Niet omdat bitch niet typen kan, maar omdat er altijd wel wat mis gaat in het systeem. Dit jaar zat er een bug in de voorstelling van Alex Klaassen. Omdat hij al in de voorverkoop was aangeboden, communiceerde hij niet goed met het systeem. Gevolg: Alex verdwenen van de bestellijst. Maar een telefoontje naar het theater deed wonderen: Alex weer op de lijst en de dubbele boekingstkosten mogen terug gevorderd worden. En nu is er eindelijk weer tijd om te bloggen. Bij deze.

Afbeeldingsresultaat voor Brochure zaantheater 2019-2020
Een reactie plaatsen »

Bitch heeft bezoek

Ze waren er weer: de Italiaanse zwagers! Volop gezelligheid, veel drank natuurlijk en een kwispelbitch. Ze hadden een vol programma met familiebezoek, vriendenbezoek, nichtendagen (ja, daar mogen zij als rechtgeaarde nichten naartoe!) en nog wat theater.
Meteen op Goede Vrijdag, de dag van hun aankomst bij bitch, mochten ze mee naar Kiki Schippers in ons thuistheater. Vooraf lekker gegeten en daarna… Tja, een wat teleurstellende voorstelling. Leuke liedjes, maar verder niet bijzonder.
Tweede Paasdag naar een concertje van onze pianist en een zingende jongedame. Wél leuk! Met borrel na.
Woensdag was er sprake van een scheiding der zielen. De broers (bitchgenoot en jodelpadrone) mochten naar een nichtendag. De kouwe kant (kale padrone en bitch) deden een heerlijke ‘lesbolunch’ bij Mario. Waar de aandacht – naast het eten – toch vooral uitging naar mannelijk schoon.
Diezelfde avond was er weer theater. Eigenlijk voor bitch en -genoot, maar het werd een lesbo-uitje. Grote zus van de broers kwam eten en daar mochten zij nog even mee aan de koffie. Het was deze keer een geweldige voorstelling; Jakop Ahlbom. We hadden prima plekken waar we alles goed konden zien. Bitchgenoot (die de voorstelling al gezien had, dus niet heel erg teleurgesteld was) fungeerde als taxichauffeur en stond keurig op tijd klaar met de Ugly.
Vrijdag mochten de mannen naar het Rijksmuseum en naar de jongste (schoon)zus. Het bitchkoppel paste op het hondenbeest.
Zaterdag nog even gezamenlijk heimweevoer aangeschaft bij de grote Zaanse kruidenier. Denk aan rookworsten, boerenkool in een potje, leverpastei, ingrediënten voor bami en nasi, kaas en nog zo wat zaken.
Vanmorgen, maandag, hebben we de mannen weer uitgezwaaid. Ze mogen weer terug naar huis. Naar Italië. Bitch en bitchgenoot rommelen wat rond. Wassen beddengoed en planten nog wat plantjes. Wat was het gezellig! De achtergebleven kaas maken wij wel op. 🙂

sdr
Een reactie plaatsen »

Bitch en een kennis van een kennis

Bitch was naar het theater – A seat at the table –> prachtig!) – en trof daar, zoals ze wel verwacht had, vrienden die ook vaak naar het theater gaan. Na afloop van de voorstelling was er tijd voor na- en bijpraten met een wijntje erbij.
We zochten een tafeltje voor vier en deden wat hierboven staat. Na een poosje verscheen een kennis van de kerk. We wisten dat zij er ook zou zijn. En zij wist dat wij er waren en was dus direct op zoek gegaan. Ze vond ons aan het tafeltje voor vier. Ze schoof gezellig aan en dat deed haar kennis (bitch weet niet of het haar vriendin was) ook.
Kennisvandekerkkennis bleek óók een bekende van bitch: één van de “natte meiden” – die naam hadden ze zichzelf al gegeven voordat bitch ging meedoen – waarmee bitch op maandagmiddag zwemt. Ze werd helemaal enthousiast toen ze bitch zag. Ze kletste honderduit. Tweehonderd, misschien wel. We werden ineens een heel druk groepje en moesten uiteindelijk door het personeel min of meer het theater uitgestuurd worden.

De vraag of we nog een laatste ronde wilden bestellen hadden we niet opgevat als een oprotvraag. Maar dat was het dus wel. Nou ja, gezellig gekletst. En de volgende dag weer werken, dus het werd ook wel tijd.

Gerelateerde afbeelding
Een reactie plaatsen »

Bitch op haar best

De kinderen in de groep van bitch hebben nogal de neiging om hun spullen kwijt te raken: schriften, potloden, gummen, stabilopennen, noem maar op.
Een vak dat bitch op woensdag en vrijdag geeft – en duo op dinsdag – is begrijpend lezen. De tekst die daar gedurende een hele week bij hoort, wordt op dinsdag uitgedeeld en de kinderen moeten die dan bewaren in hun werkmapje. De tafels in het lokaal hebben geen vaste laatjes, maar er staat een kast met laatjes in het lokaal. Elke ochtend pakken de kinderen hun tablet bij de oplader, hun leesboek en hun werkmapje uit hun laatje. En dan kunnen we aan de slag.
Afgelopen vrijdag ontstond er paniek toen bitch zei: “Pak de tekst voor begrijpend lezen uit je mapje.” Twintig van de tweeëndertig leerlingen hadden de tekst dus niet in het mapje, maar los in hun laatje. Er dreigde een stormloop op de laatjes te ontstaan, maar dat vond bitch niet goed. Iedereen die de tekst niet aan bitch kon laten zien, kreeg een lijntjesblaadje en moest twintig keer op schrijven ‘ik moet goed voor mijn spullen zorgen’. Voor deze groep is dat een hele opgave. Schrijven valt nog niet mee. Ruim een halfuur hadden ze nodig om deze klus te klaren, sommigen zelfs drie kwartier.
De kinderen die de tekst wel hadden, werden beloond met een halfuurtje tekenen. Ze zullen weten wie hier de echte bitch is!

Afbeeldingsresultaat voor strafregels
Een reactie plaatsen »

Bitch zingt

Bitch staat onder de douche. Ze zingt. Geen paniek, het zingen gebeurt in het hoofd, de buitenwereld hoor het niet. Het melodietje is “Dynamite” van Mud. Maar dat is niet de tekst die bitch zingt. Bitch heeft een Nederlandse tekst. Ze zingt:
“Wat een troep op de stoep, wat een viezigheid.
In de grachten daar kun je de rommel kwijt.
Maar nee, dat moet niet. Wil je die viezigheid
liever kwijt, gooi het dan altijd
daar in dat vat. Dat staat er voor viezigheid.
Op de stoep, in het park, op straat en plein.
Moet je zien hoe het zonder die viezigheid
mooi kan zijn!”

De truttigheid ten top, dit liedje. Bitch heeft geen idee waarom het nu in haar hoofd zit. Ze weet wél waar ze het liedje van kent. In 1975 bestond Amsterdam 700 jaar. Dat werd groots gevierd. In de RAI was een feest waar bitch heen ging. Met wie, dat weet ze niet meer. Het was een leuk feest, herinnert bitch zich.
Er was een wedstrijd van de gemeentereiniging. Bedenk een slogan om mensen te bewegen hun afval in de bak te gooien. Bitch was op haar vijftiende al creatief met woorden. Komt ie: “Hou het netjes in de stad, gooi je rommel in het vat!”
Inderdaad, in die prehistorie heette een vuilnisbak nog een vuilnisvat. Bitch won de derde prijs. Enkele weken na de wedstrijd voeren er afvalboten door de stad met aan de zijkant de winnende leuzen, waaronder dus ook die van bitch. Geweldig! En als persoonlijk aandenken ontving bitch het singletje van de tophit die hierboven genoemd werd. Ten gehoren gebracht door Marin Brozius, de Amstelzangertjes en de ratelaars van de gemeentelijke reinigingsdienst. Wat een feest!

Een reactie plaatsen »

Bitch in gevecht

Omdat de bloeddruk van bitch een paar keer aan de hoge kant was, had de huisarts bedacht dat bitch een 24-uurs meting moest. 24 uur met een band om je arm en een kastje aan je schouder. Klinkt simpel. Is het in principe ook. Maar we hebben het over bitch, dus het liep een beetje anders. Om half twee ’s middags mocht bitch het apparaat ophalen. De assistente was ruim een kwartier bezig om in te loggen op de computer in het kamertje waar zij bitch ontving. Uiteindelijk is ze maar naar een andere computer gelopen waar ze al ingelogd was, om in het apparaat in te voeren dat bitch wenst te slapen van ongeveer 11 uur des avonds tot 8 uur des ochtends. Ding aangesloten, shirt weer aan en naar huis.
Het apparaat had het moeilijk met bitch. Elke meting (overdag elk halfuur) moest twee keer gestart worden. De band werd behoorlijk strak opgepompt. En bitch was steeds blij als het weer achter de rug was. Maar omdat de armen van bitch enigszins uit model zijn, taps toelopen zeg maar, trok de band steeds scheef. Een volgende keer kon hij dan weer niet meten en moest bitchgenoot eraan te pas komen om de band weer keurig in model te brengen. Op de foto zie je nog net (linksonder) de metalen ‘gesp’ waarmee het ding vast zat. Die ging dus steeds scheef en drukte daardoor irritant hard in de arm van bitch.
De nacht voorafgaand aan de meting was wat kort geweest doordat bitch en bitchgenoot broer en schoonzus om vijf uur naar Schiphol mochten brengen. Met liefde, hoor maar de behoefte aan slaap aan het einde van deze dag was dus groot. De bloeddrukmeter dacht daar anders over. Hoewel hij in de nacht maar één keer per uur opblies i.p.v. elk halfuur, lukte het bitch nauwelijks om in slaap te komen. Elk uur weer lag zij zich op te winden over het feit dat er weer twee pogingen nodig waren voor één meting. Niet echt bevorderlijk voor de bloeddruk, waarschijnlijk. En bitchgenoot mocht dan weer in actie komen om de band te fatsoeneren. Een onrustig nachtje, kortom.
Om 7 uur was bitch het zat en installeerde zij zich op de bank. In het logboek noteerde zij haar frustraties. Toen ook de meting van 8 uur mislukte en de band zó hard werd opgepompt dat het pijn deed, besloot bitch dat het klaar was. Het ding van zich af gegooid, huisarts gebeld en gemeld dat ze gestopt was. Bitch mocht het apparaat terugbrengen en er werd helemaal niet moeilijk gedaan over het weigergedrag van bitch. De assistente kondigde aan dat ze een nieuwe meter zouden kopen zonder metalen stuk. Dan ging het een volgende keer vast beter. Wat bitch betreft voorlopig even niet. Zij is wel klaar met de 24-uurs meting. Geef nog maar een handvol pillen en dan zien we wel weer.

Afbeeldingsresultaat voor bloeddrukmeter 24 uurs meting
Een reactie plaatsen »