bitchvandebovenbouw

Belevenissen van een juf in de bovenbouw in en buiten school

Bitch toetst

Het zat er al aan te komen: de uitgestelde Cito-toetsen. Deze week zijn we er mee begonnen. In juni werden de toetsen niet afgenomen vanwege het gemiste onderwijs in de lockdown periode. De toetsen werden verplaatst naar de vijfde week van het nieuwe schooljaar.
De toetsen worden gemaakt op de aftandse computers van de school. Het duurt eindeloos voor ze opgestart zijn, op veel computer is Chrome alleen te vinden met een zoekopdracht. Plaatsing op het bureaublad wordt bij het afsluiten van de computer weer ongedaan gemaakt. Gelukkig lukt het elke dag weer om voldoende computers op te starten. Vandaag had bitch ze zelfs alle vijftien aan de praat. Of dat vrijdag ook weer lukt…
De mannen van bitch waren goed voorbereid. Veel tijd besteed aan de werkwijze bij de toetsen. De doelen die voorkomen in de toets nog maar eens geoefend en gezorgd voor voldoende ontspanning.
De week begon met rekenen, in drie delen. De eerste twee delen waren voor rekening van de duo-collega. Hij rapporteerde dat er goed aan gewerkt was. De resultaten kunnen pas bekeken worden als de hele toets is afgerond.
Woensdag was bitch aan de beurt. In de klas nog even uitgelegd dat ze een uitrekenblaadje mogen gebruiken, maar in het toetslokaal bleken maar heel weinig kinderen dat te doen.
Tijdens de rekenlessen dringt bitch hier ook op aan. Ze helpt kinderen niet als er in het uitrekenschrift geen zichtbare pogingen tot rekenen staan. Maar dat heeft dus niet geholpen.
Na de rekentoets was de spellingtoets aan de beurt. In twee delen. Twee keer krijgen de kinderen 25 woorden die ze moeten typen. Alle spellingregels die we de afgelopen tijd herhaald en geoefend hebben waren als sneeuw voor de zon verdwenen uit de hoofden van de kinderen. Al rondlopend nam bitch de volgende bijzondere spellingswijzen waar: niewsberigt, moselen, trauen, zauna, warrschuuwing, huvluk en meer van zuks.
Aan het einde van de toets krijgen de kinderen alle ingetypte woorden nog eens te zien. De bedoeling is dat ze dan nog even een kritische blik werpen en fouten verbeteren. Bitch nam waar dat de meeste kinderen het overzicht weg klikken zonder er een blik op te werpen. De enkeling die er wel naar kijkt, verandert vooral woorden die wél goed zijn. Als bitch dat ziet gebeuren dan zegt ze daar wel wat van. Zo van “doe dat nou maar niet.”
Volgende week staat begrijpend lezen op het rooster. Lezen is niet het sterkste vak van deze club. Vandaar dat er deze week al wat geoefend is met de manier van toetsen, uiteraard met andere teksten. Er is nog werk voor bitch en haar collega. Veel werk!

5 veel gemaakte Twitter spelfouten
Een reactie plaatsen »

Bitch en de prik

Het duurde even voor dat bitch begreep waar de jongens het over hadden vandaag. Hun gesprekken tijdens aankomst op het schoolplein gaan doorgaans over games, de skatebaan en andere ‘mannendingen’. Maar vandaag ving bitch flarden op als ‘sporthal’, ‘meevergadering’, ‘doet vét pijn’. Geen touw aan vast te knopen. Eenmaal in het lokaal werd het duidelijk. Een leerling meldde: “Juf, ik moet vanmiddag naar de 9-jarigen prik.” Geen vergadering, dus maar een prik! Toen ze een kwartier braaf gelezen hadden, is bitch er maar eens voor gaan zitten. Uitgelegd aan de kinderen hoe dat zit met prikken, waarom de prik, dat het (ja!) pijn doet, maar niet heel erg, dat ze er twee krijgen, in elke arm één. Gelukkig was er ook een doubleermeneer die het verhaal van bitch kon bevestigen en die volgens eigen zeggen nog precies wist hoe het vorig jaar was. Er was nog een berg vragen te beantwoorden. Daarna hebben we geoefend in het ontspannen van de armen. Bitch denkt niet dat ze daar nog aan denken als ze aan de beurt zijn, maar wie weet helpt het. Morgen komen de verhalen vanzelf.

Vaccinatie meningokokken regio Rotterdam 2018 - indebuurt Rotterdam
Een reactie plaatsen »

Bitch heeft het zwaar

De coronaregels op school zijn simpel: als je verkouden bent, koorts hebt of andere mogelijke coronaverschijnselen, dan blijf je thuis. Ouders proberen het wel, hoor. Kinderen worden niezend en proestend naar school gestuurd, waar ze onmiddellijk weer heengezonden worden als blijkt dat er klachten zijn. Vinden ouders niet leuk. Van huis uit komen er vervolgens mailtjes met ‘hij is alleen een beetje verkouden, dan kan hij toch wel weer naar school?’ Niet dus. Bitch is onverbiddelijk. Al was het maar vanwege haar eigen gezondheid.
Het gevolg is dat bitch deze week maar bar weinig kinderen voor haar neus had. Los van de vier zieken (in wisselende samenstelling) staat er heel veel ondersteuning op de groep. Kinderen werken met hun begeleider buiten de klas, drie kinderen nemen deel aan het TOM-onderwijs en zo had bitch woensdag 2 kinderen in de les, donderdag en vrijdag 4. Dat is te overzien.
Vrijdagmiddag keken we, als beloning voor goed gedrag en omdat er met weinig kinderen niet zoveel te doen valt, naar de film Sjakie en de chocoladefabriek. Omdat de schatjes niet zo leesvaardig zijn, kijken we de Nederlandstalige versie. Als de Oempa Loempa’s voor het eerst in beeld komen en beginnen te zingen, moppert een van de mannen (bitch heeft alleen maar mannen): “Ja hoor! Ze komen uit Oempaland, maar ze spreken wel Nederlands!” Bitch schoot in de lach maar heeft verder geen uitleg gegeven.
Het leven is zwaar!

Charlie and the Chocolate Factory: 10th Anniversary Blu-ray Review
Een reactie plaatsen »

Bitch had vakantie

Bitch was natuurlijk al in Italië geweest, maar in de maand augustus had ze zich even blogvakantie toegestaan. Maar inmiddels is het september en pakt bitch de draad weer op.
De school is weer begonnen en bitch is daar ook weer te vinden. Eerst een weekje rondrommelen met de nieuwe tijdelijke duo. Niet echt rommelen natuurlijk. Denk aan het inrichten van de groep, het maken van werkafspraken en zo. De tijdelijke duo is een jonge hond. Bijna klaar met de pabo en bruisend van enthousiasme. Heerlijk. Bitch heeft toegestaan dat hij de kast achter het bureau ging opruimen. Zelf even een laatste check gedaan en veel weggegooid. Maar ook dingen bewaard die de jonge hond wilde weggooien.
We zijn op de eerste maandagochtend samen gestart in de groep. Na een uurtje is bitch weer naar huis gegaan want maandag is niet haar dag.
Ook het zwemmen is weer gestart. De reumatoloog vond het goed als bitch maar afstand hield. Nou, dat doet bitch echt wel. En het was heerlijk. Bitch heeft momenteel best veel pijn en dobberen in warm water is dan erg prettig! Tegen de pijn nog even een shotje prednison gescoord.
Op de vrijdag van de tweede schoolweek liep er een jongen in de groep vreselijk te niezen. Met grote klodders snot. Een moeder belde na schooltijd om mij te vertellen dat haar zoon (niet de niezer) verteld had dat de niezer corona had. Dat kon bitch snel de kop in drukken, maar toch maar even contact gezocht met de moeder van de niezer. Met het verzoek of ze hem, ook in verband met de eigen gezondheid van bitch, thuis wilde houden als hij zo verkouden was. Deze moeder had nota bene gemaild met bitch dat ze zo blij was dat bitch weer op school was en of bitch wel uitkeek. Natuurlijk!
Vrijdagnacht hoestte bitch de longen uit haar bitchlijf. Niet fijn en dus maar even een afspraak voor een coronatest gemaakt. Maandag kon ze terecht. In Purmerend. Vooruit dan maar. Bitch denkt niet dat het corona is, maar het onderwijsprotocol schrijft thuisblijven en testen voor. De nieuwe directeur op school vond het niet leuk. Maar ja, protocol is protocol.
En nu geduldig wachten op de uitslag.

Bitch zocht op het net naar een leuk plaatje van een snotneus. En kijk eens wat er tevoorschijn kwam? 😉

Snotneus | BKB Campaign Watch
Een reactie plaatsen »

Bitch botst

Bitch en -genoot hebben een heerlijke vakantie in Italië achter de rug! Heerlijk gegeten, zowel uit als thuis, lekkere wijn gedronken, genoten van de zon en het zwembad, rondjes gewandeld, … En natuurlijk goed gezelschap! Echt even helemaal bijgekomen van de ophokperiode.
In onze eerste week werden we uitgenodigd voor de verjaardag van Antonica, de kok van de cena’s (Nederlands meervoud!). Die viel eigenlijk na het geplande vertrek, maar omdat er bij de padroni nog wel ruimte was, besloten we om dan te blijven tot ná de verjaardag.
Uiteindelijk vertrokken we woensdag 29 juli richting Olanda. Dat was echt de uiterste datum, want op vrijdag de 31e was de opname gepland van de viering waarin bitchgenoot de voorganger van dienst zou zijn. Het kon nét!
Helaas ging het bij Milaan op de tangenziale mis. Bitchgenoot reed op de middelste strook en voor hem werd geremd. Dus hij remde ook. Achter de Olle Griese werd helaas minder goed opgelet en een bestelbus raakte ons van achter. En die werd weer geraakt door een klein zwart autootje, dat na zijn ontmoeting met de bus nóg kleiner was. Of misschien was het andersom. Raakte de zwarte auto eerst de bus en raakte die ons.
De schrik was groot, maar bitchgenoot had nog de helderheid van geest om de auto naar de vluchtstrook te sturen. Wonderlijk genoeg lukte dat de bestuurder van het zwarte blik ook nog. De bus bleef staan op de middelste rijbaan.
Alle betrokken personen kwamen met de schrik vrij, gelukkig. De achterste bestuurder had wel wat schaafwonden aan zijn vingers.
Bijzonder snel verschenen de hulpdiensten. Een team om de weg af te zetten en later op te ruimen, de polizia stradale die ervaring hebben met dit soort toestanden en een ambulance. De ambulance vertrok snel en enigszins teleurgesteld weer. Niemand wilde mee naar het ziekenhuis voor controle.
De politie ging direct aan de slag met foto’s, GPS-metingen, verzamelen van identiteits- en autopapieren enz. De betrokkenen hielden zich bezig met het bellen van verzekeringen en contacten die konden zorgen voor vervoer naar huis. Bitchgenoot belde alleen de verzekering. De Olle Griese bleek nog prima in staat om verder te rijden.
Op de Tangenziale groeide de file ondertussen tot gigantische lengte. ‘Fijn’ om daar eens de oorzaak van te zijn in plaats van erin te staan. Eerst mocht er nog over de linkerbaan gereden worden, maar voor de GPS-meting moest ook die afgesloten worden. Voor de veiligheid van de agent die aan het meten was.
Na enige tijd verschenen er twee takelauto’s die de bus, het zwarte wrak en hun chauffeur meenamen. Bitchgenoot volgde de stoet die werd afgesloten door de politie.
De route voerde in tegengestelde richting langs de file, op een parallelweg. Daardoor werd zichtbaar hoe lang de file eigenlijk was. Bitch heeft maar een paar keer ‘sorry’ gezegd.
Bij de garage van de sleepdienst verwachtte bitch dat er iets gedaan zou worden aan de schade aan de achterlichten, maar dat gebeurde helaas niet. Eindeloos lang werden door de agenten formulieren ingevuld en vragen gesteld en uiteindelijk moest er ook een verklaring worden afgelegd. Dit heeft bitch gedaan, zo blij met haar Italiaanse lessen.
Drie en een half uur na de botsing konden we eindelijk vertrekken. Eerst gezocht naar een Renault dealer om de schade aan de verlichting te verhelpen. Toch wel fijn als je achterliggers kunnen zien dat je remt of wilt afslaan. Gieterpadrone waarschuwde dat het lunchtijd was en dat het dus wel even kon duren, maar dat viel mee. Bij de Renaultwerkplaats vertelden ze ons dat zij geen elektriciteit doen, maar dat er vlakbij een garage/winkel was waar ze dat wel deden. Dat klopte. Het was een soort van Halfords met een garage erbij. En die waren gewoon open. Bij nader onderzoek bleek dat alleen het lampje van het knipperlicht kapot was. De rest deed het nog, zij het dat er geen gekleurd plastic meer voor zat. Binnen een paar minuten waren we, €3,69 armer, weer onderweg. Gelukkig!
Hotel in Worms gebeld om te melden dat het laat zou worden. De eerste planning van de routemiep was 16.00 uur. We waren er uiteindelijk om 22.00 uur. We hadden al met al door de botsing en de reparatie toch 4 uur vertraging opgelopen en er werd vooral in Zwitserland flink aan de weg getimmerd, wat ook nog eens vertraging opleverde. De grenzen waren een eitje, we reden er zo langs. Dat is in een non-coronajaar wel anders geweest. De Gothardtunnel was, na de werkzaamheden, ook prima te doen.
In het hotel werden we ontvangen door de dame die we ’s middags aan de telefoon hadden gehad. Ze informeerde hoe het met ons ging en wilde best voor ons een grote bier regelen hoewel de bar al dicht was.
Heerlijk geslapen, lekker ontbeten en zonder problemen thuis gekomen. Bitch had in de ochtend wel wat spierpijn maar dat trok in de loop van de dag wel weg. Fijn om weer thuis te zijn.

2 reacties »

Bitch wandelt

Het wandelrondje waarmee bitch en haar genoot tijdens de coronacrisis gestart zijn is uitgegroeid tot een goede gewoonte. Elke dag lopen we het standaardrondje of – als het lekker loopt – een beetje meer. En dit alles om te voorkomen dat bitch vast zou roesten.
Na lang aarzelen is het bitchstel toch maar afgereisd naar de padroni, En dat bevalt heel goed. Heerlijk rustig, heerlijk gezelschap, heerlijk weer, heerlijk eten. En het voelt heel veilig, corona gezien.
Maar ook hier moet er natuurlijk gewandeld worden. Een iets ingewikkelder verhaal want de wegen lopen hier nergens horizontaal. Maar goed, bitch is een doorbijter dus meteen op de dag na aankomst is het wandelen begonnen. En het lukt best.
Alleen donderdag heeft bitch het een beetje overdreven. Ze wilde perse de helling naast de kerk op om iets te bewijzen. Aan zichzelf. Het ging, langzaam maar zeker en dat was best een kick! Maar in de avond begonnen de voeten toch te protesteren. Met name de linkervoet heeft pijnlijke tenen en aanverwante regio’s. Deze vrijdag dus maar even niet gewandeld. Even beentjes op de stoel bij gebrek aaneen bank op het terras. Morgen weer.
Wel alweer veel foto’s gemaakt tijdens het wandelen. Uitzicht, plantjes en andere opvallende zaken. Helaas lukt het uploaden niet erg. Dus ze volgen nog.

Een reactie plaatsen »

Bitch van de wereld

Dat was schrikken! Afgelopen vrijdag had bitch besloten om haar werkplek te verplaatsen van de keukentafel naar de studeerkamer. Beetje ruimte gemaakt door de broodbakmachine naar de keuken te brengen, het groentewinkeltje van bitchgenoot te verplaatsen naar de bank en hoppekee, daar zat bitch! Prachtig uitzicht op een ander deel van het park. Hier lopen ook mensen langs. Gezellig!
Er waren weer wat verbindingsproblemen met de school. Bitch was niet te verstaan. Voor de kinderen wel lekker rustig, maar dat was natuurlijk niet de bedoeling. Daarom naast haar eigen laptop die van bitchgenoot geplaatst en daarmee contact gezocht met de groep. Dat lukte zowaar. Te zien, te horen en te volgen op het digibord. Bitch is back!
Ondertussen een HELP-mail gestuurd naar de helpdesk om het probleem op te lossen. Er kwamen diverse tips die bitch allemaal heeft geprobeerd. Na schooltijd even contact gezocht met de directeur (hoofd thuiswerken) om het systeem te testen. Maar die had zo zijn eigen problemen. Zijn geluid deed het ineens niet meer. Pfff…
En toen ineens lukte er niets meer, laptopgewijs. De WiFi was weg. Bitch was van de wereld. Het hoofdnetwerk van de bitchwoning werd niet eens meer weergegeven in de lijst van beschikbare netwerken. Lastig!
Gekeken of er een storing was bij de provider. Not. Modem uit en aan gezet. Dat had bitch geleerd van de hilarisch leuke Netflixserie IT-crew. “Have you tried turning it off and on again?” is de eerste zin die hulpzoekers horen als ze de IT-crew bellen. Nog voordat ze kunnen vertellen wat het probleem is. Maar ook dat bracht het netwerk niet tot leven.
Contact gezocht met de provider. Dat viel niet mee. Vroeger had je een telefoonnummer dat je kon bellen en waar je dan – uiteraard na anderhalf uur wachten – drie keer doorverbonden werd totdat iemand een oplossing had bedacht.
Tegenwoordig gaat dat anders. Eerst moet je zelf een aantal controleopties doorlopen. Waarvan bitch er een aantal al geprobeerd had. Vervolgens kun je “echt” contact zoeken via een chatvenster. En daar was Bart.
Bart stelde voor dat bitch een aantal acties zou uitvoeren die bitch al uitgevoerd had. Hij vond het raar dat het niet werkte. Dat was bitch met hem eens.
Omdat de tv wel werkte, stelde Bart voor om de WiFi van de mediabox te gebruiken. Dat probeerde bitch. En toen dat niet bleek te werken was Bart disconnected.
Opnieuw contact gezocht. En uiteraard was het nu niet Bart die online was maar een persoon zonder naam. Heel jammer, want uiteindelijk heeft Naamloos wel goed geholpen.

Anoniem downloaden met Usenet - Usenet Providers


Hij/zij stelde vast dat het modem was overleden en maakte meteen een bon om een nieuw modem te bezorgen. Over drie werkdagen. Ja maar… ik werk thuis, sputterde bitch tegen. Dat vond Naamloos wel een probleem. Bitch had contact met hem/haar via de mobiel van bitchgenoot omdat haar eigen mobiel zo goed als leeg was. Met een gul gebaar stortte Naamloos 50 Gb internet op de telefoon van bitchgenoot, zodat de mobiel als hotspot kan dienen. Leve de combi van internet- en telefoonprovider!
Het is een beetje behelpen maar met de bitchgenootmobiel kan bitch nu wel bloggen, nieuwsbrieven van de kerk versturen en meer van dat. Bijvoorbeeld maandagmiddag een gesprek hebben met het bestuur over het functioneren van haar directeur. Dat zou ze toch niet willen missen! 🙂
En het mooiste komt nog. Midden in het chatgesprek met Naamloos typte hij/zij ineens een opmerking dat het zo fijn was dat bitch zo goed meewerkte en dat ze al zoveel geprobeerd en onderzocht had. En dan wist Naamloos niet eens dat hij/zij met een blonde bitch zat te chatten.

Een reactie plaatsen »

Bitch beoordeeld

Jaren geleden solliciteerde bitchgenoot naar een andere functie binnen het Openbaar Ministerie. Dat ging toen nog met een handgeschreven sollicitatiebrief, een cv en referenties. En dat laatste was een serieus gebeuren, zeker als je bij een ministerie wilde werken. Bitchgenoot had zijn schoonvader, een eminence grise op een troon, gevraagd op te treden als referent. Bitchpa was gevleid en stortte zich op het schrijven van een prachtige brief. Bitchgenoot omschreef de brief als volgt: “Daar kan ik Prins-Gemaal mee worden!” Nou was daarvoor geen vacature, maar voor de door hem gewenste functie bleek het te werken. Hij werd aangenomen als BMW, beleidsmedewerker. Je verzint het niet!
Terug naar het heden. Deze week had bitch haar functioneringsgesprek. Altijd leuk! Bitch gaat er vanuit dat zij wel functioneert, al is dat in deze Coronatijd wel een moeizaam gebeuren.
Binnen het bestuur van bitch worden trouwens geen functioneringsgesprekken gehouden maar ambitiegesprekken. Klinkt goed.
Bitch vulde weken geleden al een formulier in waarop zij beschreef welke ambities zij nog had. Denk aan het nog een jaar draaien van haar Speciaal-onderwijsgroepje. En dan wilde zij daar best nog wel een cursusje voor doen. En verder zijn de ambities bescheiden. Als je 60 bent, plan je geen wereldschokkende ommezwaaien meer, vindt bitch.
Het functioneringsgesprek is voor bitch nooit iets geweest waar zij tegenop zag. Ze weet wat ze wil, ze weet dat ze haar best doet en haar contacten met de leidinggevenden zijn doorgaans prima.
Dus vrijdagmiddag schoof zij achter de laptop voor een ambitiegesprek Coronastyle: via Teams. De directeur had zijn visie al toegevoegd aan het door bitch ingevulde formulier en dit aan bitch gemaild, maar dat had bitch niet gezien. Niet naar beneden gescrold.
Had ze dat gedaan, dan was ze voorbereid geweest. Nu mocht de directeur zijn visie aan haar voorlezen. Bitch schoot vol. Wat een mooie woorden werden daar over bitch gesproken. Zo mooi, daar zou ze wel Prins-Gemaal mee kunnen worden. O nee, directeur van haar school! Die plek komt rond de herfstvakantie vrij!
Toen het vertrek van de directeur werd aangekondigd riepen er zelfs collega’s dat bitch het stokje kon overnemen. Nou, mooi niet! Bitch wil kindertjes om zich heen en kwartjes horen vallen. Van het idee om directeur te worden is zij jaren geleden al afgestapt.

Het functioneringsgesprek; 7 excuses waarom niet, 1 reden waarom ...
Een reactie plaatsen »

Bitch is wakker. Alweer!

Tweede Pinksterdag was een dag van niks. Langdurig uitgeslapen, heerlijk in de tuin gezeten, stukje gewandeld (ging goed vandaag), boekje gelezen, spelletje gespeeld.
Aan het einde van de middag een rosétje, diner met risotto, stukje scriptie van een collega gecorrigeerd en op de bank tv gekeken. Echt een dag van niks.
Maar al dat geniks kost ook geen energie en dat merkte bitch toen ze naar bed ging. Op het moment dat het bitchhoofd het bitchkussen raakte was ze klaar wakker. Echt gewoon niet slapen. Dus dan bedenkt bitch van alles om slaperig van te worden.
Eerst maar eens luisteren naar het gesnurk van bitchgenoot. Luid, maar niet slaapverwekkend.
Toen de tafels van 30 t/m 50 opgezegd. Een methode die meestal wel werkt. Deze keer dus niet.
Een paar spelletjes patience op de telefoon wil ook nog wel eens helpen. Wel eens, deze nacht niet.
Geprobeerd te mediteren. Ook geen goed idee. Iedere keer als bitch focuste op een lichaamsdeel om dat aan te spannen en weer te ontspannen, begon er precies in dat lichaamsdeel iets te kriebelen. Dat leidt af.
Luisteren naar de geluiden van buiten dan maar. Het raam was open, dus volop mogelijkheden om geluid waar te nemen. Niks!
Naar het toilet en op de terugweg op de tast een boekje uit de kast getrokken. Het moest vooral klein en dun zijn, anders kan bitch het niet in bed lezen. Gelukt. Toen het bedlampje aan was, bleek het een gedichtenbundel van Willem Wilmink te zijn. Altijd goed. Grappig, betrokken, mooi geschreven. Té goed, want niet slaapverwekkend. Licht uit, boekje weg.
Inmiddels begonnen de eerste vogeltjes te fluiten. Het was kwart over 4. Het werden er steeds meer en ze werden steeds luidruchtiger. Heerlijk! Bitch houdt ervan!
En eindelijk, na kwart over 5 (de laatste keer dat bitch op de wekker keek) viel ze in slaap. Helaas, de wekker ging om half 8. Dinsdag is geen werkdag voor bitch maar op Pinkster 3 wordt het jaar geëvalueerd en het nieuwe jaar voorbereid. Daar is bitch graag bij. Maar het opstaan lukte niet. Wekker opnieuw gezet voor 8 uur. Het was nog steeds niet genoeg.
Uiteindelijk heeft bitch haar baas geappt met de mededeling dat ze niet zou meedoen aan de vergadering. Ze moest echt nog even slapen. Voor het overleg over haar groep om 11 uur zou bitch zich melden.
Toen bitch bijna ingedommeld was, kwam de reactie van de baas. Duimpje omhoog. Uiteraard, zonder bitch schiet de vergadering lekker op!
Wekker op 10 uur. En zowaar nog een beetje geslapen.
Toen bitch gedoucht was kwam er een telefoontje van een collega. Het gesprek om 11 ging niet door. Eén van de verwachte ‘aanwezigen’ was de afspraak vergeten.
Toch nog een rustig dagje, met waarschijnlijk een dutje tussendoor!

Fluitende vogels b d herken vogels - YouTube
Wij hebben op het park een merel die een autoalarm fluit!

Een reactie plaatsen »

Bitch loopt vast

Al eerder meldde bitch dat het lopen wat problematisch was.
Inmiddels is het avondrondje alweer afgeschaft. Op een afstand van ongeveer 2 km moest bitch 3 tot 4 keer stoppen om weer gevoel in haar benen te krijgen.
Van de week de dokter maar eens gebeld. Langskomen is nog steeds geen optie, maar de assistente zou overleggen en dan zou bitch teruggebeld worden. Dat gebeurde keurig en de boodschap was: ‘waarschijnlijk overbelast, inderdaad stoppen als de benen doof worden en pas weer doorlopen als er weer gevoel in zit.’
Na drie avonden strompelen besloot bitch dat het klaar was. De ochtendwandelingen (vaak ook vóór in de middag) die gaan gewoon door. De klachten zijn dan beduidend minder. Maar een ommetje na het eten? Helaas, dat lukt niet meer.
We wandelen vrolijk door, maken foto’s van alles wat groeit en bloeit en ons altijd weer boeit, genieten van het prachtige weer. Eenmaal daags. Beter iets dan niets.

Een reactie plaatsen »